Micro

15
11

Στις γωνιές του υποσυνείδητου

Ο ίδιος ο Αντούνες, ως πτυχιούχος της Ιατρικής, έκανε εκεί τη θητεία του και έμεινε τεσσεράμισι χρόνια ώς το 1973 στην ξεσηκωμένη Αγκόλα που αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία της, να κάνει ακρωτηριασμούς, να ράβει πληγές, και να ξεγεννά ημιθανείς μανάδες, «με επικεφαλής τον γενναίο Μέμο Αντούνες», κατοπινό ιδεολόγο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων (1974). «Το καθεστώς έστειλε 1,6 εκατομμύρια νέους να πολεμήσουν για την αόριστη έννοια της “πατρίδας”. Στην πραγματικότητα, οι φασίστες, η αστική τάξη, η Εκκλησία, είχαν μεγάλα συμφέροντα εκεί. Οσοι επέστρεψαν, αντιμετωπίστηκαν με περιφρόνηση, και 50.000 άνθρωποι κατέληξαν στα ψυχιατρεία. Η Αγκόλα ήταν το δικό μας Βιετνάμ». Ο Αντούνες δεν έγραψε για τον συγκεκριμένο πόλεμο, «από σεβασμό στους νεκρούς». Ομως στα μυθιστορήματά του δεν έπαψε να στηλιτεύει: το ένοχο παρελθόν του τόπου του με την αιματηρή αποικιοκρατική παράδοση, την ηθική δειλία όσων ανέχθηκαν τις διώξεις και συνεργάστηκαν σιωπηρά με το φασιστικό καθεστώς Σαλαζάρ, τη μικρότητα της μπουρζουαζίας, την επανάσταση που «δεν κατάφερε να αλλάξει πολλά», τη στασιμότητα της κοινωνίας, τις άδικα χαμένες νεαρές ζωές, τη μηχανική του χρόνου, τις αυταπάτες των ανθρώπων, την υφέρπουσα τρέλα σε όλες τις μορφές της... Εγραφε, και ταυτόχρονα δούλευε ως κλινικός ψυχίατρος σε νοσοκομείο για παιδιά με καρκίνο. Από εκεί πηγάζει η μεταφυσική οργή που διατρέχει τα βιβλία του. «Διάλεξα ως ειδικότητα την Ψυχιατρική, όχι για να μάθω να θεραπεύω την ανθρώπινη ψυχή, αλλά για να μάθω να ζω».
21
10

Γιώργος Μπουγελέκας: Η εκπαίδευση στα χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη

Ο Βάρναλης ήταν δάσκαλος. Δάσκαλος για τους ποιητές. Δάσκαλος για τους πεζογράφους. Δάσκαλος για τους γραφιάδες του καθημερινού μόχθου, τους δημοσιογράφους. Δάσκαλος για τον κόσμο της δουλειάς με την πένα του και το ταλέντο του. Όμως πάνω απ' όλα ήταν δάσκαλος για τα παιδιά και τους συναδέλφους του, τους άλλους δασκάλους. Αυτούς της τάξης και της κιμωλίας.
17
10

Μαρία Λυκούρα: Λαθροπέρσες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρκέστηκε μόνο σε μια ξενοφοβική προσέγγιση, ολίγον τετριμμένη (για όποιον παρακολουθεί Βορίδη και Γεωργιάδη), παρομοιάζοντας πρόσφυγες και μετανάστες με εισβολείς. «Στους καιρούς μας, οι προκλήσεις είναι διαφορετικές. Κύματα προσφύγων και μεταναστών πολιορκούν τώρα τις χώρες» τόνισε και τα ολογράμματα του Όρμπαν και του Σαλβίνι εμφανίστηκαν να περιπατούν στο Ζάππειο και να αναζητούν τον σύντροφό τους Κυριάκο για να σφιχταγκαλιαστούν. Φυσικά και με αυτή τη ρήση το ακροδεξιό κοινό οφείλει να είναι αρκούντως ικανοποιημένο. Μπορεί να κάνει τους σχετικούς συνειρμούς, ότι οι νεοέλληνες με κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορούν να πνίξουν στη θάλασσα τους σύγχρονους εισβολείς που καταφθάνουν για να μας μολύνουν όχι με τριήρεις αλλά με φουσκωτές βάρκες. Επίσης, λέγεται, ότι απολύτως δικαιωμένη νιώθει πλέον και η ΟΝΝΕΔ Πεντέλης...
15
10

Μαρία Λυκούρα: Σκληρές ερωτήσεις που κόβονται με την καρδιά ενός μαρουλιού

Ο Κυριάκος μάς διευκρίνισε όμως ότι έχει μια κανονική οικογένεια, αλλά όχι συνηθισμένη. Έτσι μάλιστα! Μοιάζει σαν ένας από εμάς, αλλά δεν είναι. Γιατί έτσι πρέπει. «Δεν είμαστε όλοι ίσοι», όπως άλλωστε, επιβεβαίωσε. «Όλοι είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο. Έχουμε όλοι ίσα δικαιώματα, ίσες υποχρεώσεις. Δική μου δουλειά είναι να μπορώ να δίνω ίσες ευκαιρίες σε όλους, κυρίως στην αρχή της ζωής τους» είπε ως γνήσιος απόγονος αυτοκρατορικής οικογένειας που δεν ξέρει πώς περνούν οι φτωχοί, αλλά είναι υποχρεωμένος να είναι φιλεύσπλαχνος και να τους νιώθει (μέχρις εκεί) ως άλλη Φρειδερίκη. Έφτασε μάλιστα μετά από τις πιέσεις του δημοσιογράφου να αποκαλύψει ότι είναι προϊόν της ελίτ (όχι της φρυγανιάς), αλλά δεν παρέλειψε να μας τονίζει ότι δούλεψε πολύ σκληρά. Σε άλλες αποκαλύψεις, δόθηκε επιτέλους απάντηση στο ερώτημα που ταλάνιζε τη μεσαία τάξη για χρόνια: ο Κυριάκος τρώει ντολμαδάκια με τη συνταγή της Μαρίκας. Αλλά και πάλι έμεινε μετέωρο το αν η Μαρέβα ξέρει να φτιάχνει τόσο καλά ντολμαδάκια, όπως η πεθερά της. Για το αντικριστό δεν ρωτήθηκε. Ίσως να είναι μια ακόμα σκληρή ερώτηση σε κάποια άλλη σκληρή συνέντευξη.
15
10

Αφήστε τους ΟΝΝΕΔίτες να μισούν ελεύθερα

Το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ήταν που έβγαινε για ψάρεμα στα θολά νερά της ακροδεξιάς όσο στη διακυβέρνηση της χώρας ήταν οι συριζομαδούροι; Τα φιλικά του ΜΜΕ δεν ήταν που παρείχαν απλόχερα το ρατσιστικό και εθνικιστικό δόλωμα για το εν λόγω ψάρεμα; Η αλήθεια είναι ότι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της εξουσίας έβαλαν λίγο νερό στο κρασί του ακροδεξιού λαϊκισμού τώρα που κυβερνούν. Μετά το «φταίει η κυρά Τασία που έρχονται οι πρόσφυγες» και τα «ξέφραγα αμπέλια», ανακαλύπτουν και... γεωπολιτικές αιτίες στο προσφυγικό. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν αφήνουν και παραπονεμένο το ακροδεξιό τους ακροατήριο που είδαν κι έπαθαν να το μαζέψουν ξανά στο μαντρί. Δόξα τη Δεξιά του Κυρίου, η Ν.Δ. έχει στο επιτελείο της ικανά στελέχη να κηρύττουν την ακροδεξιά μισαλλοδοξία. Λίγο ο νανοϋπουργός Άδωνις Γεωργιάδης, λίγο ο υπουργός Τσεκουρικής Ανάπτυξης, Μάκης Βορίδης, με τις δηλώσεις τους κρατούν ζεστούς τους απανταχού ρατσιστές, ξενοφοβικούς και υπερσυντηρητικούς υποστηρικτές τής κατά τ' άλλα κεντροδεξιάς κυβέρνησης. Τι θέλατε να κάνουν οι άνθρωποι, δηλαδή; Να βγουν να αποπάρουν τον πρώην χρυσαυγίτη βουλευτή, Γιώργο Γερμενή, γνωστό και ως «Καιάδα», ή ως «εγέρθουτου», όταν είπε ότι έχει την ίδια άποψη για τους αλλοδαπούς με τη Ν.Δ.; Για κορόιδα ψάχνετε; Ή μήπως θέλατε να παραιτηθούν κι αυτοί από τις θέσεις τους, επειδή εκφράζουν τη σαλβινική γραμμή της Ν.Δ. (βλέπε ΛΑΟΣ) για το προσφυγικό; Και τι; Να μείνουν μόνοι οι μανατζαραίοι υφυπουργοί στα υπουργεία τους χωρίς πολιτικούς ταγούς. Και πώς θα κρατούν τα προσχήματα; Με τούτα και με τ' άλλα, καταλαβαίνουμε πόσο άδικα την πλήρωσε η σύγχρονη Ιφιγένεια, Φαίη Νικητοπούλου. Ελπίζουμε λίαν συντόμως να βγουν οι ΟΝΝΕΔίτες να υπερασπιστούν το χαμογελαστό κορίτσι, να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στο μίσος. Έστω να υπερασπιστούν τον διορισμό της σε μια καλή θεσούλα, ώστε να απαλύνουν τον πόνο της αδικίας.
15
10

Συνταγές για ανθρωποφάγους

Δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιογραφικά μέσα προσπαθούν να μπλέξουν σε επιχειρηματικές αντιπαραθέσεις στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε είναι νέα η άποψη που ισχυρίζεται ότι για να «προκόψει» ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσεταιριστεί τμήματα του κεφαλαίου, ιδιαίτερα εκείνα τα επιχειρηματικά συμφέροντα που μπλέκονται με τα μίντια. Καλοδεχούμενη η πολιτική κριτική, ακόμα και η εμπαθής,  θα μας βρει όμως απέναντί της κάθε προσπάθεια να εμπλακεί ο ΣΥΡΙΖΑ στους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς.
10
10

Βασίλης Ρόγγας: Η ριζική ενδεχομενικότητα του μέλλοντος στην περίπτωση των Εξαρχείων

Το κεφάλαιο, πέρα από τους παράνομους τρόπους συσσώρευσης που βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας στην πλατεία Εξαρχείων (ναρκωτικά και πορνεία), που διόλου λίγα χρήματα δεν αποφέρουν, έχει και ακόμα τέσσερις νόμιμους τρόπους να αναπτυχθεί στην περιοχή. Από αυτές τις τέσσερις εκφορές, αισθητή την παρουσία τους έχουν κάνει οι δυο μόνο: οι μαζικές αγορές κατοικιών, κυρίως από ξένους επενδυτές και ο υπερτουρισμός, που, από ό,τι φαίνεται, θα συνεχίζει να καλπάζει τα επόμενα χρόνια. Η τρίτη εκδοχή θα είναι οι κατασκευές: αλλαγή της πλατείας ή όποιου άλλου χώρου επιλεχθεί για μετρό και οι κατασκευές γύρω από αυτό, αναπλάσεις πεζόδρομων, του Λόφου Στρέφη κλπ. Και ο τελευταίος τρόπος είναι η διαφοροποίηση της χρήσης της γης. Πολυτελέστερα καταστήματα, όπως στο Κολωνάκι που είναι λίγο πιο πάνω, κλείσιμο του Πολυτεχνείου (και άρα φυγή του νεανικού δυναμικού που γεμίζει την περιοχή των Εξαρχείων εδώ και 150 χρόνια), σπάσιμο των καταλήψεων και των στεκιών του αναρχικού χώρου κ.ο.κ. Όλες οι αντιστάσεις των κατοίκων και των πολιτικών συλλογικοτήτων έχουν, λίγο έως πολύ, αποτύχει, είτε έχουν βίαιη, είτε έχουν ειρηνική μορφή. O «εχθρός», με τη συνέργεια του κράτους, βιάζεται να κερδίσει και είναι υπέρτερος σε όλων των ειδών τους πόρους: χρήματα, ΜΜΕ (και άρα πλαισίωση της περιοχής ως άβατο), αστυνομία (για το κλασσικό ξύλο, δακρυγόνο, συλλήψεις) είναι όπλα που θα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί. Αυτοί οι πόροι τις περισσότερες φορές είναι επαρκέστατοι, έτσι ώστε οι κυρίαρχοι να νικήσουν. Άλλες φορές όμως όχι. Και επειδή έχουμε να κάνουμε με το χώρο, ας πούμε μια ιστορία γι’ αυτόν. Έπειτα από τις επαναστάσεις του 1848, ο Ναπολέοντας Βοναπάρτης καλεί τον προτεστάντη πολεοδόμο Οσμάν από την Αλσατία να αναπλάσει το Παρίσι. Εκείνος με γερμανική αποφασιστικότητα γκρέμισε και ξαναέκτισε το 60% των κτιρίων της γαλλικής πρωτεύουσας. Ολόκληρες εργατικές γειτονιές εξαφανίστηκαν από προσώπου γης για να δημιουργηθούν στη θέση τους τα περίφημα μεγάλα βουλεβάρτα. Περίπου είκοσι χρόνια μετά, ξεσπούσε η Παρισινή Κομμούνα και δεν την σταμάτησε το ξεθεμελίωμα της πόλης, δεν μπόρεσε να τη σταματήσει το κεφάλαιο και τα όπλα του.
29
09

Δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα με την Αριστερά

Η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, με το κάλεσμά της για «έφοδο στον ουρανό», μας χάρισε ήδη δύο υπέροχες υπέροχες στιγμές στο Φεστιβάλ Σπούτνικ. Το χαρακτηριστικό τους; Η τεράστια παρουσία του κόσμου από την πρώτη μέρα, την Παρασκευή. Το Σάββατο το βράδυ στο άλσος επικρατούσε το αδιαχώρητο.  Πλήθος κόσμου παρακολουθούσε τα workshops, τις συζητήσεις, τις συναυλίες. Η παρουσία τόσων ανθρώπων γέμισε χαρά. Δεν έλειψαν, βέβαια,  και οι απορίες. Είναι δυνατόν αριστεροί άνθρωποι να μη θέλει να το αναλύσουν... Στα τραπεζάκια, στις παρέες, στα πηγαδάκια, μαζί με την ευχάριστη έκπληξη, κυριαρχούσαν και οι απορίες και οι σκέψεις. Πώς μετά από μια ήττα, τόσος κόσμος αγκαλιάζει τόσο θερμά το Φεστιβάλ της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, άραγε; Το σίγουρο είναι ότι η επιτυχία οφείλεται στα ίδια τα παιδιά που ετοίμασαν ένα εξαιρετικό φεστιβάλ. Από κει και πέρα, ίσως ο κόσμος να θέλει να δηλώσει το δικό του «παρών». Ίσως να έχει την ανάγκη να βρεθεί με την Αριστερά απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα της δεξιάς κυβέρνησης. Ίσως να προσπαθεί να πει με την παρουσία του ότι δεν φοβάται τα δύσκολα, ότι κάνει πράξη πως μετά την ήττα πρέπει να ξέρεις να σηκώνεσαι. Το σίγουρο είναι ότι το μήνυμα εκπέμπεται και είναι ηχηρό: «Δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα με την Αριστερά».
26
09

Θέλουμε τους συμμαθητές των παιδιών μας πίσω

«Τις τελευταίες μέρες εκκενώνονται κτίρια του κέντρου της Αθήνας στα οποία είχαν βρει στέγη πρόσφυγες, περιμένοντας ποιος νόμος, ποια κυβέρνηση, ποια γραφειοκρατία θα προχωρήσει τις διαδικασίες ασύλου. Τα παιδιά τους γράφτηκαν στα σχολεία του κέντρου της Αθήνας, προσπαθώντας να ενταχθούν, να μάθουν τη γλώσσα, να αποκτήσει η ζωή τους μια κανονικότητα έστω και υπό αυτές τις συνθήκες. Και ενώ η πολιτεία είναι αυτή που θα έπρεπε να εξασφαλίζει σε όλα τα παιδιά την εγγραφή και φοίτησή τους στο σχολείο, σεβόμενη ακόμα και τη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού, είναι εκείνη που τους τη στερεί με τον πιο βίαιο τρόπο, που τα ωθεί στο περιθώριο, δε σέβεται τα στοιχειώδη δικαιώματά τους, δε σέβεται την ύπαρξή τους. Γιατί η σχολική χρονιά έχει αρχίσει και τα παιδιά απομακρύνονται από τα σχολεία τους, χωρίς καμία ειδοποίηση, χωρίς καν να τους εξασφαλίζεται η εγγραφή και η μεταφορά τους σε άλλα σχολικά περιβάλλοντα. Θέλουμε τους συμμαθητές των παιδιών μας πίσω. Γιατί είναι υποχρέωσή όλων μας να εξασφαλιστεί επιτέλους για αυτούς ένα ασφαλές περιβάλλον. Γιατί χάρη σε αυτούς πολλά από τα σχολεία του κέντρου έμειναν ανοιχτά. Γιατί δεν είναι δυνατόν πολιτικά παιχνίδια να παίζονται πάνω στις πλάτες παιδιών και κατατρεγμένων ανθρώπων. Νέος Σύλλογος Γονέων 36ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 35ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών».
20
09

Μαρία Λυκούρα: Να εκτιμήσουν το νερό οι άπλυτοι, Μπάμπη μου

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Παπαδημητρίου, μετά την παρουσία του στον ΑΝΤ1, το βράδυ της Πέμπτης, γευμάτισε σε ακριβό εστιατόριο μετά της κ. Παναγιωταρέα, πίνοντας σαμπάνια αντί για νερό, για να δώσουν το καλό παράδειγμα. Εκεί αποφάσισαν ότι, ως μέρος του σχεδίου «άπλυτοι τέλος», θα προτείνουν στο οικονομικό επιτελείο της επιτελικής κυβέρνησης -εκτός από αυξήσεις στο νερό- να κάνει μια γενναία αύξηση και στον ΦΠΑ σχετικών ειδών, στους ηλιακούς θερμοσίφωνες, τα σαπούνια, τα αφρόλουτρα, τα σαμπουάν. Λέγεται ότι με το σχέδιο αυτό είναι απολύτως σύμφωνος και ο επιτελικός πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, όταν το πληροφορήθηκε από συνεργάτες του, ενθουσιασμένος σχολίασε με τη γνωστή φράση του... Αϊνστάιν «αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως»...