Micro

14
04

Ερώτηση 23 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στον υπουργό Δικαιοσύνης για τον Βασίλη Δημάκη

* Ποιες πρωτοβουλίες, θεσμικές και πολιτικές, προτίθεται να αναλάβει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, για να μην απειληθεί η ζωή και η σωματική ακεραιότητα του απεργού πείνας και δίψας Βασιλείου Δημάκη; * Σε ποιες ενέργειες, διοικητικές ή και νομοθετικές, μπορεί να προβεί το υπουργείο Δικαιοσύνης ώστε να υποβοηθούνται αποτελεσματικά στην παρακολούθηση των σπουδών τους κρατούμενοι φοιτητές και μαθητές;
12
04

Να δικαιωθεί ο Βασίλης Δημάκης

Ο Δημάκης μπορει να μας απογοητεύσει. Γιατι ειναι άνθρωπος. Η πείνα και η δίψα (έχει χάσει το 18% του βάρους του) και αποφασιστικότητα και η μαχητικότητα που δείχνει, όμως, δίνουν τη σοβαρή εντύπωση ότι την εννοεί τη στροφή στη ζωή του. Στον αγώνα του για τα δικαιώματά του, στον ακτιβισμό του, στη λύσσα του να ανοίξει το μυαλό του και να προλάβει τα χαμένα τρένα του, ειμαι μαζί του. Επιλέγω να πιστέψω στον Βασίλη και στα δικαιώματά του· επιλέγω να πιστέψω ότι στη συγκεκριμένη μάχη πρέπει να κερδίσει αυτός και όχι τα βολεμένα δίκτυα που με προσωπικό του κίνδυνο καταγγέλλει. Σε μια φάση που ελάχιστα ειναι τα πράγματα για τα οποία αξίζει να αγωνίζεται κανείς, η μάχη του Βασίλη με τα εμπόδια και την τρέλα του ελληνικού (αντι)σωφρονιστικού συστήματος, με τα παρακυκλώματα των φυλακών (και δεν εννοώ αυτά των φυλακόβιων), με τη γραφειοκρατία, με την αποσπασματικά ενημερωμένη δικαιοσύνη, με τον στερεοτυπικό φόβο του *ελεύθερου* έναντι του εγκλείστου, με τη γενική, αντιδραστική ανησυχία του μέσου νοικοκύρη και, κυρίως, η μάχη του με τον δικό του κακό εαυτό, με ενδιαφέρει προσωπικά. Η σταδιακή εξοικείωση με την καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων ποτέ δεν καταλήγει καλά για κανένα, για αυτό πάντα έχουν νόημα οι συμβολικές σταυροφορίες που καποιος γενναίος ξεκινά εναντίον του συστήματος που λειτουργεί κατα (αφανή) παράβαση των αρχών που το διέπουν.
11
04

La Zad: Μια διαφορετική ζωή είναι εφικτή και δεν αρέσει στον Μακρόν

Όλα ξεκίνησαν την δεκαετία του 1960 όπου η τάση της αστικοποίησης και της συγκέντρωσης του πληθυσμού στην πρωτεύουσα ήταν ιδιαίτερα αυξημένη. Σε μια προσπάθεια αποκέντρωσης, η γαλλική κυβέρνηση αποφασίζει την δημιουργία ενός μεγάλου αεροδρομίου εκτός Παρισιού και συγκεκριμένα στη Notre-Dame-Des-Landes, μια περιοχή 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Νάντη. Θα αντικαθιστούσε το αεροδρόμιο της πόλης και θα προσέλκυε το ενδιαφέρον των επενδυτών, ενώ θα βοηθούσε στην περιφερειακή ανάπτυξη. Φυσικά το αναπτυξιακό σχέδιο δεν υπολόγιζε ούτε τους αγρότες που ζούσαν στην περιοχή και καλλιεργούσαν εκεί ούτε το φυσικό πλούτο της περιοχής. Έτσι οι πρώτοι που αντιστάθηκαν στο σχέδιο ανάπτυξης με κάθε κόστος ήταν οι αγρότες της περιοχής, οι οποίοι οργανώνονται ήδη από το 1972. Τελικά, το σχέδιο αναβάλλεται για κάποιες δεκαετίες λόγω της πετρελαϊκής κρίσης, αλλά και της δημιουργίας ταχείας σιδηροδρομικής γραμμής στην περιοχή.
08
04

Ένα εμβληματικό κείμενο για τη φεμινιστική και μετααποικιακή θεωρία

Αν σε κάτι ασκεί κριτική η Σπίβακ είναι στις προσπάθειες των δυτικών διανοούμενων να μιλήσουν εν ονόματι του άλλου, να «παρουσιάσουν τη δική του φωνή». Η ίδια βλέπει πίσω απ’ αυτό την εμμονή της Δύσης να συντηρεί τον εαυτό της ως υποκείμενο, και αντιλαμβάνεται το λόγο των δυτικών διανοούμενων για τον Άλλον ως ένα λόγο διαφανή που μιλά κυρίως ή και αποκλειστικά για τον εαυτό του. Άρα η απάντηση της Σπίβακ είναι ότι ο τριτοκοσμικός υποτελής Άλλος δεν μπορεί να μιλήσει, ακόμη κι όταν καταφέρει να υπερβεί τα επιφανειακά δεσμά της υποτέλειάς του, ακριβώς επειδή ο λόγος που κατασκευάζει η Δύση γι’ αυτόν, ακόμη και στις πιο προοδευτικές και ριζοσπαστικές εκδοχές της, εξακολουθεί να προέρχεται από τη λογοθετική και φαλλογοκεντρική ηγεμονία της. Από την άλλη πλευρά, εξετάζει τη θεωρητική συμβολή των προερχόμενων από τον Τρίτο Κόσμο επιστημόνων και στοχαστών που συγκροτούν το πεδίο των «Σπουδών των υποτελών», Ινδών κατά κύριο λόγο, στην εθνοκεντρική οπτική των οποίων ασκεί επίσης κριτική. Αλλά και η αποδομητική θεωρία του Ντεριντά, που γίνεται το βασικό εργαλείο της για να υπερβεί την εθνοκεντρική κατασκευή του υποκειμένου, αξιοποιείται κυρίως πολιτικά ως φορέας αβεβαιότητας, ή νοηματικού κενού, ως επίκληση ή κάλεσμα προς τον «ολοκληρωτικά Άλλο», εμπλουτίζοντας έτσι αμοιβαία και τη θεωρία της αποδόμησης και τις μετααποικιακές και φεμινιστικές προσεγγίσεις.
27
03

Θόδωρος Μαντάς: Καινοφανής η απόφαση του δικαστηρίου που χαρακτηρίζει ατομικούς τρομοκράτες τον Ρωμανό & τους συγκατηγορουμένους του

Εμάς που βιώνουμε την καθημερινότητα μας στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης μας τρομοκρατεί διπλά η χθεσινή απόφαση του Εφετείου για τον Νίκο Ρωμανό και τους άλλους τέσσερις κατηγορούμενους που χαρακτηρίζονται ατομικοί τρομοκράτες, είπε μεταξύ άλλων ο δικηγόρος Θόδωρος Μαντάς.
26
03

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: «Προτεραιότητα είναι η επόμενη μέρα στην κοινωνία και την οικονομία»

"Το 2019 πιστεύω πως θα μας δοθεί ξανά η δυνατότητα από τους πολίτες να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας χωρίς τους δυσθεώρητους οικονομικούς περιορισμούς της πρώτης τετραετίας. Και με αυτήν την έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να υλοποιήσει το σχέδιό του, δηλαδή τη επανακτημένη δυνατότητα των πολλών για προκοπή με κοινωνική δικαιοσύνη."
22
03

Μια προαναγγελθείσα φυγομαχία

Το επιχείρημα περί σκευωρίας έχει απαντηθεί από τα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες και τον ηλεκτρονικό τύπο κι αποκαλύπτουν τις στενές σχέσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Οι επιστολές με οδηγίες του κ. Φρουζή προς τον τότε Υπουργό Υγείας κι η συμμόρφωση του προς αυτές τις οδηγίες. Οι συχνές συναντήσεις του Σαμαρά, Γεωργιάδη και Στουρνάρα με τον κ. Φρουζή που είναι καταγραμμένες στο ημερολόγιο του τελευταίου. Η στρατηγική της Novartis για τον επηρεασμό των βασικών θεσμικών παραγόντων και των διαμορφωτών γνώμης για το φάρμακο. Η ανάλυση που κάνει η ίδια η εταιρεία το 2017 με την ξεκάθαρη άποψη που διατυπώνει περί τερματισμού οποιασδήποτε επαφής με το Υπουργείο Υγείας από τον Ιανουάριο του 2015. Αυτά είναι μόνο μερικές διαδικασίες που αδιαμφισβήτητα αναδεικνύουν τουλάχιστον πολιτική ευθύνη για όσα συνέβησαν στο παρελθόν στο χώρο της υγείας στη χώρα μας. Και για τούτο δε χρειάζεται καμία σκευωρία να στηθεί γιατί οι εμπλεκόμενοι τα ομολογούν μόνοι τους.
15
03

Ο πιο έντονα μισητός και συκοφαντημένος άνθρωπος

"Να γιατί, ο Μαρξ ήταν ο πιο έντονα μισητός και συκοφαντημένος άνθρωπος του καιρού του. Οι κυβερνήσεις, και απολυταρχικές και δημοκρατικές, τον απέλαυναν από τα εδάφη τους. Οι αστοί, είτε συντηρητικοί είτε υπερδημοκρατικοί, συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα τον δυσφημίσει περισσότερο. Όλα αυτά τα παραμέριζε σαν να ήταν ιστός αράχνης, αγνοώντας τα, και απαντώντας μόνο όταν ήταν μεγάλη ανάγκη. Και πέθανε αγαπημένος, τιμημένος, τον θρήνησαν εκατομμύρια επαναστάτες σύντροφοι και συνεργάτες του, από όλη την Ευρώπη και την Αμερική – από τα ορυχεία της Σιβηρίας ως την Καλιφορνία, σε όλα τα μέρη της Ευρώπης και της Αμερικής– και τολμώ να πω ότι αν και μπορεί να είχε αποκτήσει πολλούς αντιπάλους, δεν είχε σχεδόν καθόλου ούτε έναν προσωπικό εχθρό. Το όνομα του, όπως επίσης και το έργο του, θα ζήσουν δια μέσου των αιώνων."