Η Αυγή

20
05

Thomas Piketty: «Η Ευρώπη μπορεί να καταστεί συνώνυμο της κοινωνικής δικαιοσύνης»

Η δικαιοσύνη στο μεταναστευτικό, όπως και η δικαιοσύνη σε σχέση με το κλίμα, είναι πολύ αλληλένδετες έννοιες με εκείνη της φορολογικής δικαιοσύνης. Εάν δεν καταφέρουμε να πείσουμε ο ένας τον άλλο για το γεγονός ότι πρέπει να τεθεί μία σημαντική εισφορά στους πιο πλούσιους, πώς μπορούμε να αναπτύξουμε περισσότερο την αλληλεγγύη; Δεν λέω ότι ο πρώτος προϋπολογισμός που θα ψηφιστεί από αυτή τη Συνέλευση θα αποδεσμεύσει πόρους για τους μετανάστες. Αλλά, σιγά-σιγά, η διεύρυνση του δημοσίου χώρου συζήτησης, εντός του πλαισίου αυτής της αλληλεγγύης, θα καταστεί πιο ουσιαστική. Αυτό θα επιτρέψει να δείξουμε ο ένας στον άλλο ότι η Ευρώπη μπορεί να είναι συνώνυμο της κοινωνικής δικαιοσύνης. Εάν δεν υπάρχουν εμβληματικά μέτρα, όπως ένας φόρος στους πιο εύπορους, στις μεγαλύτερες περιουσίες, στις πιο μεγάλες εταιρίες, σε εκείνους που παράγουν τους περισσότερους ρύπους, τότε το αίσθημα της απομάκρυνσης, της δυσαρέσκειας για την Ευρώπη, θα εντείνεται. Το πρόβλημα είναι ότι ο Macron και πλήθος άλλων ηγετών λαμβάνουν υπόψη τους μόνο τα θετικά του ανταγωνισμού ανάμεσα στις χώρες, θεωρώντας ότι υπερτερούν των προβλημάτων που προκαλεί ο τελευταίος.
20
05

Αννέτα Καββαδία: Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα

«Οι υφιστάμενες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις στην Ευρώπη δεν επέλεξαν να ακολουθήσουν τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ άλλων, και όλων των δημοκρατικών και προοδευτικών κοινωνικών δυνάμεων της ηπείρου» με συνέπεια των επιλογών αυτών να δημιουργηθεί, «ένας αναγεννημένος, νέος τύπος φασισμού».
18
05

Enzo Traverso: Για τον ρόλο του παρελθόντος και τις πολιτικές μνήμης

Μιλώ για «μεταφασισμό», επειδή η νέα Ακροδεξιά έχει πάρει την απόστασή της από τον φασισμό, τουλάχιστον στις χώρες όπου έχει γίνει σημαντικός παράγοντας στην πολιτική ζωή. Σε ιδεολογικό επίπεδο, ο μεταφασισμός είναι πολύ διαφορετικός από τον παραδοσιακό φασισμό όσον αφορά τη γλώσσα, την οργάνωση και την κινητοποίηση. Δεν είναι πλέον φασιστικός, αλλά δεν έχει γίνει ακόμα κάτι εντελώς διαφορετικό και νέο. Πρόκειται για μια μορφή μετάβασης, η οποία δικαιολογεί την έννοια του μεταφασισμού. Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του είναι ο εθνικισμός και η ξενοφοβία, ειδικά με τη μορφή της ισλαμοφοβίας. Σήμερα, δεν βρίσκει πλέον τον θεμελιώδη σκοπό της στον αντικομμουνισμό ή στον αντισημιτισμό. Ο στόχος έχει αλλάξει. Ωστόσο, μια σημαντική οικονομική κρίση με την αποψίλωση του ευρώ και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, θα μπορούσε να επιφέρει μια αλλαγή κατεύθυνσης και μια επιστροφή στον παραδοσιακό φασισμό. Φυσικά, αυτό μπορεί να συμβεί και εκτός Ευρώπης. Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, ο Jair Bolsonaro, ένας πολιτικός που σαφώς έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός φασίστα ηγέτη, εκλέχτηκε στη Βραζιλία. Αυτό απεικονίζει μια διεθνή τάση. (...) Η ουσιαστική αποστολή της πολιτικής μνήμης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι κυρίως καθοριστική και διακοσμητική: δείχνει αρετή ενώ υιοθετεί αντικοινωνικές πολιτικές. Από τη μια πλευρά φτωχαίνει την Ελλάδα, από την άλλη διοργανώνει τελετές μνήμης για το Ολοκαύτωμα. Από τη μία πλευρά εισάγει τη δύναμη της τρόικας, μιας υπερεθνικής εξουσίας που στερείται οποιασδήποτε δημοκρατικής νομιμοποίησης, από την άλλη διακηρύσσει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τη μία πλευρά, χρηματοδοτεί μουσεία και εορτασμούς αφιερωμένους στα θύματα του ολοκληρωτισμού και της γενοκτονίας, από την άλλη κλείνει ερμητικά τα σύνορα και αρνείται να υιοθετήσει κοινή πολιτική για την υποδοχή των προσφύγων. Αυτή η υποκρισία μπορεί να έχει μόνο επιζήμιες συνέπειες. Η άνοδος της Ακροδεξιάς είναι απόδειξη αυτού.
17
05

Νάσος Ηλιόπουλος: Βάζουμε τέλος στην αδράνεια – επουλώνουμε τις πληγές της κρίσης στην Αθήνα

Η Αθήνα είναι μία πόλη που έχει πολύ βαθιές πληγές από την κρίση. Οι περιοχές γύρω από την πλατεία Αττικής, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Βικτώρια, είναι περιοχές που βλέπεις τις πληγές της κρίσης (...) δεν μπορείς να ξεφύγεις εντελώς και από κάποια κεντρικά πολιτικά ερωτήματα που υπάρχουν. Δηλαδή πολιτικές πρωτοβουλίες που γίνονται αυτή τη στιγμή από την κυβέρνηση, ποιός βοηθάει ποιόν. Γιατί ο κ. Μπακογιάννης δεν το έχει κρύψει, άνθρωπος της Νέας Δημοκρατίας είναι, δηλαδή υπερασπίζεται π.χ. στη δημόσια διοίκηση το πέντε προς έναν. Φανταστείτε τι σημαίνει για τον δήμο της Αθήνας να επιστρέψουμε στο πέντε παίρνουν σύνταξη ένας προσλαμβάνεται στις υπηρεσίες του δήμου σε έναν δήμο που ήδη καταρρέει.
24
04

Η αυτοματοποίηση της παραγωγής και η διατήρηση των θέσεων εργασίας δεν είναι ασύμβατες

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, οι συνοδευτικές αλλαγές που απαιτούνται για την αντιστάθμιση των επιδράσεων της αυτοματοποίησης στην εργασία λάμπουν δια της απουσίας τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι η αύξηση των μισθών και της απασχόλησης παρέμεινε στάσιμη και η αύξηση της παραγωγικότητας αναιμική. Δυστυχώς, η τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται να επιδεινώνει αυτό το μοτίβο, οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη ανισότητα και πολλές ακόμη δεκαετίες αργής αύξησης των μισθών και μείωσης της συμμετοχής στην αγορά εργασίας. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη που απαιτεί αυτό το αποτέλεσμα. Αντιθέτως, οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να αναπτυχθούν για την αναδιάρθρωση των εργασιών και τη δημιουργία νέων δραστηριοτήτων όπου η εργασία μπορεί να αποκατασταθεί, δημιουργώντας τελικά ευρύτατα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη.
23
04

Εφη Αχτσιόγλου: Iστορική τομή η κατάργηση των αναιτιολόγητων απολύσεων

Η υλοποίηση των δεσμεύσεων που αναλάβαμε απέναντι στη μεγάλη κοινωνική πλειονότητα το 2015, δηλαδή η οριστική έξοδος από τα Μνημόνια, η ανάκαμψη της οικονομίας, η ενίσχυση του εισοδήματος και της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων και η προστασία των πλέον ευάλωτων, είναι το όπλο μας στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Μπορεί να μην έχουμε μαζί μας τα μεγάλα εκδοτικά συμφέροντα, τους τίτλους των εφημερίδων, κουβαλάμε όμως ένα συγκεκριμένο και με σαφές ταξικό πρόσημο έργο, το οποίο μας δένει με την κοινωνία. Δεν είναι όμως μόνο τα πεπραγμένα, αλλά και το σχέδιο για την επόμενη μέρα που θα παίξει ρόλο στις εκλογικές αναμετρήσεις. Κι εκεί θα συγκρουστούν δύο απολύτως διακριτά πολιτικά σχέδια. Αυτό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει οι εργαζόμενοι και η μεγάλη κοινωνική πλειονότητα να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα εποχή και οι πολιτικές να καθορίζονται από τις δικές τους ανάγκες. Και αυτό της Ν.Δ., που θέλει τους πολλούς στο περιθώριο και τις πολιτικές να καθορίζονται από τα συμφέροντα της οικονομικής ελίτ.
22
04

Αλέξης Χαρίτσης: Η κυβέρνηση δίνει τη μάχη της δημοκρατίας απέναντι στο παλιό πολιτικό σύστημα (Video)

Όσοι μιλούν για επιδοματική πολιτική είτε δεν έχουν αντιληφθεί την καταστροφή που έφερε η κρίση, είτε συμμερίζονται τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες λογικές. Το πρόγραμμα της ΝΔ είναι εχθρικό προς την κοινωνική πλειοψηφία.
20
04

Έφη Αχτσιόγλου: Θεσπίζουμε την υποχρεωτική αιτιολόγηση των απολύσεων (Video)

Η ΝΔ έχει πολύ συγκεκριμένο σχέδιο στα εργασιακά, αυτό το έκανε πράξη ως κυβέρνηση και το επικαλείται ως σχέδιο και για την επόμενη μέρα, όταν υποστηρίζει τις ανακοινώσεις του κ. Κουρτς και λέει ότι το οκτάωρο είναι ξεπερασμένο, ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι μία εμμονή της αριστεράς και ο μόνος δρόμος είναι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης. (...) Στις επερχόμενες εκλογές, λοιπόν, συγκρούονται δύο ξεκάθαρα και απολύτως ανταγωνιστικά μεταξύ τους σχέδια για την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση και την οικονομία. Και σε αυτήν τη σύγκρουση όλοι θα πρέπει να πάρουν θέση.
17
04

Μιχάλης Σπουρδαλάκης: Να ξαναμπούν οι κοινωνίες στο προσκήνιο της πολιτικής

Θεωρώ πως στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο είναι αναγκαίο να υπάρχει μια δημοκρατική πλειοψηφία, η οποία θα ωθήσει σε μια συνολική πολιτική αναθεώρηση της Ε.Ε. προς ριζοσπαστική κατεύθυνση. Πρέπει να αντιπαλέψουμε το μίσος απέναντι στη δημοκρατική εκδοχή απάντησης στην κρίση, όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη. Αντίπαλος δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά οι πολιτικές που αυτά εκπροσωπούν. Η Αριστερά θα πρέπει να αναδείξει την αναγκαιότητα της ριζοσπαστικής εναλλακτικής δημοκρατικής πολιτικής.