Η Αυγή

26
06

Ντιζάνα Πάβλοβιτς: Δεν θα επιτρέψουμε να μας ξαναβάλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης

Είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας έναν πολύχρονο αγώνα. Το ξενοφοβικό τσουνάμι δεν θα σταματήσει από τη μια μέρα στην άλλη. Έχουμε πλήρη συνείδηση και προσπαθούμε να οργανωθούμε και να αυτοοργανωθούμε. Στην Ιταλία είμαστε περίπου 130 χιλιάδες Ρομά, εκ των οποίων 80 χιλιάδες είναι Ιταλοί πολίτες. Στους καταυλισμούς ζουν περίπου 25 με 26 χιλιάδες. Όλοι μας ξέρουμε ότι πρέπει να αντισταθούμε παντού και πάντα σε αυτό το κλίμα. Δεν θα πληρώσουμε μόνο εμείς ή οι μετανάστες, αλλά ολόκληρη η ιταλική κοινωνία. Όποιος επιβίωσε από τον Χίτλερ θα επιβιώσει και από τον Σαλβίνι. Το πρόβλημα είναι πού οδηγείται η κοινωνία μας 70 - 80 χρόνια από τότε. Στην Ευρώπη είμαστε μια οικογένεια 18 εκατομμυρίων.
23
06

Ακροδεξιά χωρίς αρβύλες

Με αφορμή το προσφυγικό, η Ακροδεξιά στην Ευρώπη σηκώνει κεφάλι. Ένα μέτωπο που αποτελείται από τον Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, τον Κουρτς της Αυστρίας και τον Ζεεχόφερ των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας, έχει ήδη διαμορφωθεί και, όπως φαίνεται, είναι έτοιμο να διεκδικήσει την ηγεσία της ευρωπαϊκής Δεξιάς από τη Μέρκελ. Και είναι επίσης ώριμο να διευρυνθεί προς τον Νότο, ενσωματώνοντας και τον Σαλβίνι. Η ρητορική τους προσπαθεί να μετατρέψει την οικονομική, εργασιακή και κοινωνική ανασφάλεια, που αποτελεί πλέον καθεστώς στην Ευρώπη, σε κίνημα κατά των προσφύγων: οι πρόσφυγες απειλούν την κοινωνική συνοχή των χωρών τους, τις αλλοιώνουν πολιτισμικά, είναι επικίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια, τρώνε το ψωμάκι του φτωχού. Όπως και ο Τραμπ, όσο περισσότερες χοντράδες λένε, τόσο περισσότερο ανεβαίνει η δημοτικότητά τους.
19
06

Ντεμιρτάς: Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι κατά του αυταρχικού καθεστώτος του Ερντογάν

Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι χωρίς να υποχωρήσω ένα βήμα, όποιο και αν είναι το τίμημα. Διότι γνωρίζω ότι στην Τουρκία υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι που αγωνίζονται σαν και μένα για την ειρήνη και την δημοκρατία, που δεν θα κάνουν κανέναν συμβιβασμό με το αυταρχικό αυτό καθεστώς... Ας συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την ισότητα, την δικαιοσύνη και την ελευθερία, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα των εκλογών.
17
06

Ποιος ταΐζει το τέρας;

Ποιος δικαιούται να κάνει τον έκπληκτο όταν οι λούμπεν με τις αρβύλες και τα ναζιστικά τατουάζ φωνάζουν για κρεμάλες και στρατιωτικά αποσπάσματα από το βήμα της Βουλής; Αυτή ακριβώς είναι η δουλειά τους. Και γι' αυτό ακριβώς τους ψήφισαν 380.000 άνθρωποι. Ας μην πέφτουμε λοιπόν από τα σύννεφα. Και ας μην αντιδρούμε, μετά από κάθε τους πρόκληση, σαν να είναι η πρώτη. Η δημοκρατία πρέπει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί αποφασιστικά την κυριαρχία της. Και βεβαίως θα το κάνει.
04
06

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: Η Ν.Δ. θα δυσκολευτεί να απορρίψει τη λύση στο «Μακεδονικό»

Το “Μακεδονικό” μπορεί να το εκμεταλλεύτηκε η Δεξιά με τα δυο συλλαλητήρια ώστε να εκδηλωθεί κάπως το εθνικιστικό αντικυβερνητικό συναίσθημα, όμως στην πραγματικότητα αυτό δύσκολα μπορεί να επηρεάσει τους ψηφοφόρους. Οι πολίτες στις εκλογές δεν επιλέγουν με έναν μόνο κριτήριο -και είναι πολύ λογικό. Η Ν.Δ. θα ήθελε πάρα πολύ, με την ακροδεξιά στάση που επιδεικνύει μέχρι στιγμής, να συνεχίσει στον επικίνδυνο δρόμο τον οποίο έχει ξεκινήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο “Μακεδονικό”. Στην πραγματικότητα, όμως, αν υπάρξει συμφωνία με τις προϋποθέσεις που είπαμε, θα δυσκολευτεί πολύ να στηρίξει βάσιμα μια απόρριψη της προτεινόμενης λύσης.
22
05

Γιώργος Πλειός: Τηλεόραση και ζωή αντανακλούν τις προκαταλήψεις μας

«Τέλος του σεξισμού σημαίνει την ουδετεροποίηση του, την εξουδετέρωση του παράγοντα φύλου και αυτό απαιτεί κυρίως προσπάθεια σε συμβολικό επίπεδο, διότι οι αντιλήψεις μεταδίδονται συνήθως συμβολικά, μέσω της γλώσσας, για παράδειγμα με το 'νοικοκυρά' ή με το 'επάνδρωση' ή αποκρύπτοντας το γυναικείο φύλο όταν απευθυνόμαστε σε ένα σύνολο ανθρώπων μέσα από γενικεύσεις χρησιμοποιώντας το 'όλους', αντί για 'όλες και όλους'. Δεν πρέπει δηλαδή να ξεχνάμε ότι κυρίως μέσα από το συμβολικό επίπεδο αναπαράγονται τα στερεότυπα. Για παράδειγμα στο πλαίσιο κάποιων Εκκλησιών η ανισότητα ανδρών - γυναικών μπορεί να θεωρείται φυσιολογική, αυτό όμως δεν μπορεί να μετατίθεται και να υιοθετείται και στον δημόσιο βίο".
18
05

Τον Μάη του 68 ήμασταν όλοι αγνώριστοι

Το 1969 υπήρχαν 500.000 φοιτητές, σήμερα είναι 2 εκατομμύρια· το προλεταριάτο επίσης ποτέ δεν ήταν τόσο πολυπληθές, είναι όμως και πολύ πιο διαιρεμένο, εξατομικευμένο και έχει γνωρίσει πολλές αποτυχίες. Υπάρχει ένα βαθιά αντικαπιταλιστικό κλίμα, κι αυτό με κάνει αισιόδοξο. Αλλά, για να αποδώσουν καρπούς αυτές οι στιγμές αφύπνισης, θα πρέπει να υπερβούμε τις διαιρέσεις σε μια στιγμή που οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι πιο απαξιωμένες από ποτέ, κάτι που δεν συνέβαινε στον Μάη του '68.
13
05

Αννέτα Καββαδία: Το συντηρητικό μέτωπο δεν βρίσκει ευήκοα ώτα στην κοινωνία

Η αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών επιβεβαίωσε ότι ο αγώνας για την κατοχύρωση και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων θέλει αποφασιστικότητα, επιμονή και απαρέγκλιτη πίστη στον στόχο. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι μαζί μας σε αυτές τις προσπάθειες και αυτό το εισπράξαμε την προηγούμενη εβδομάδα από όλους όσοι ασχολούνται με τα δικαιώματα των παιδιών. Υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν. Η πλήρης ισότητα των φύλων παραμένει ζητούμενο, η κατάσταση στις φυλακές απέχει πολύ από αυτό που επιτάσσει μια ευνομούμενη Πολιτεία, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα των εργασιακών δικαιωμάτων, τα δικαιώματα της τρίτης ηλικίας, υπάρχουν τα δικαιώματα των αναπήρων, όσα αφορούν τους ψυχικά άρρωστους, τα άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, τους μετανάστες. Και ο κατάλογος είναι μακρύς.
13
05

Τι έγραψαν εν θερμώ οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι της εποχής για το Μάη του ’68

Αυτή η επανάσταση επιτίθεται στον καπιταλισμό, όχι μόνο επειδή αυτός αποτυγχάνει να πραγματώσει την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά και επειδή καταφέρνει πολύ καλά να δελεάσει τους ανθρώπους με το απάνθρωπο πρόταγμά του της μετρήσιμης ευημερίας. Επιτίθεται στη γραφειοκρατία, όχι μόνο επειδή είναι δυσκίνητη και αναποτελεσματική, αλλά επειδή κάνει τους ανθρώπους σκλάβους απέναντι στο σύνολο των εξουσιών, των ιεραρχικών δομών και σχέσεων, οι οποίες τους έχουν γίνει ξένες. Επιτίθεται τέλος στο μηδενισμό μιας κοινωνίας που, σαν ένας καρκινικός ιστός, δεν έχει άλλο σκοπό από τη δικιά της ανάπτυξη. Απέναντι στην κοινωνία δίχως νόημα, επιχειρεί να δώσει προτεραιότητα στη δημιουργία αγαθών, ιδεών και αξιών παρά στην κατανάλωσή τους.
12
05

Ο Μάης ’68 ήταν περισσότερη αυτονομία, περισσότερη ελευθερία, περισσότερη κοινότητα;

Το ‘68 ενσάρκωσε βαθιά οράματα κυρίως της σπουδάζουσας νεολαίας. Οράματα που έχουν οι νέοι και που ξεχνούν από τη στιγμή που γίνονται κτήμα της ζωής που τις ενσωματώνει μέσα στον κόσμο. Οράματα για περισσότερη ελευθερία, αυτονομία, αδελφικότητα, κοινότητα. Μια κοινωνία απόλυτης ελευθερίας, αλλά πάντα με την αδελφική ιδέα παρούσα. Συνδύασαν αυτό το διπλό ανθρωπολογικό όραμα που εκδηλώθηκε σε διάφορες στιγμές στην ανθρώπινη ιστορία. Πιστεύω πως η ιστορική σημασία του Μάη του ‘68 είναι μεγάλη, γιατί ανέδειξε αυτό το όραμα που είδαμε με πόση ευκολία έγινε κτήμα του κόσμου. Αυτό έγινε επίσης με τον κομμουνισμό. Ο Μάης του ‘68 ανήκει στη σφαίρα ανανέωσης αυτού του ανθρώπινου οράματος, που επανέρχεται κατά καιρούς και θα ξανάρθει με άλλες μορφές.