Η Αυγή

16
04

Αλέξης Χαρίτσης: Ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωκλογές θα επιβεβαιώσει ότι παραμένει πρώτη δύναμη

Ενώ η κυβέρνηση διώχνει από την πόρτα το ΔΝΤ, αποκαθιστώντας την οικονομική κυριαρχία και τη συλλογική αξιοπρέπεια της χώρας, κάποιοι άλλοι πασχίζουν να το επαναφέρουν από το παράθυρο. Οι θέσεις που διατύπωσε πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης στο ΚΕΦΙΜ για διάλυση των εργασιακών σχέσεων, για μείωση του κατώτατου μισθού, για ιδιωτικό ασφαλιστικό σύστημα α λα Πινοσέτ και δίδακτρα στην εκπαίδευση, ταυτίζονται με τις πιο ακραίες συνταγές του ΔΝΤ, οι οποίες όπου εφαρμόστηκαν οδήγησαν σε κατακόρυφη αύξηση των ανισοτήτων και διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Και αυτό ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να το επιτρέψει.
15
04

Πάνος Λάμπρου: Η Αριστερά πρέπει να μιλήσει στους «από κάτω»

[Οι μεγαλύτερες προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. την επομένη των ευρωεκλογών είναι] Αν θα είναι κλειστή ή ανοιχτή. Αν θα είναι ξενοφοβική ή όχι. Αν θα συνεχίσει την πολιτική λιτότητας, το ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο ή όχι. Αν η δημοκρατία θα επανέλθει ή θα βουλιάξει στον αυταρχισμό και τον βάλτο των νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών. Αν οι εθνικισμοί θα νικήσουν τον διεθνισμό και τη συμφιλίωση των λαών. Αν οι ανισότητες θα διευρυνθούν ή θα υπάρξει μια ουσιαστική στροφή προς όφελος των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Αν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες θα καταφέρουν να νικήσουν τον φασισμό στη ρίζα του, μέσα στο κοινωνικό σώμα. Ασφαλώς, πολλά θα κριθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα και τους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν την επομένη ημέρα. Γι’ αυτό είναι κρίσιμη αυτή η μάχη. Η Αριστερά, μέσα από την πολυπλοκότητά της, σε πολιτικό επίπεδο, είναι η μόνη που μπορεί να στρέψει το τιμόνι. Σε επαφή με τις κοινωνικές αντιστάσεις. Τα «Κίτρινα Γιλέκα», τα «κόκκινα στυλό», τους πράσινους οικολογικούς ακτιβισμούς, τους μαθητές και τις μαθήτριες της Ευρώπης που δίνουν μάχη για την κλιματική αλλαγή, τις μωβ φεμινιστικές απεργίες, τα χρώματα του ουράνιου τόξου του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος, τα κατακόκκινα των εργατικών αγώνων. Αυτή η συνάντηση, αυτή η σχέση μπορεί, και το πιστεύω βαθιά, να δώσει μια νέα, εντελώς διαφορετική πνοή στην Ευρώπη.
13
04

Μιχάλης Σπουρδαλάκης: Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη δημοκρατική απάντηση στην κρίση παγκοσμίως

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη δημοκρατική απάντηση στην κρίση παγκοσμίως (...) αν αιτήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το κοινωνικό κράτος και τις κοινωνικές αγωνίες χαρακτηρίζονται λαϊκισμός, χρειάζεται συζήτηση για τις αξίες της Ευρώπης.
09
04

Γιώργος Ψυχογιός: Το προοδευτικό μέτωπο ακουμπά ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας

Αυτή η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται τώρα γιατί εναρμονίζεται με αντίστοιχες προσπάθειες συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, όπως στην Πορτογαλία, αλλά και στην Ισπανία, όπου γίνονται ανάλογες διεργασίες. Υπάρχει ένα προηγούμενο με θετικά αποτελέσματα, όπου οι δυνάμεις αυτές υπερασπίστηκαν την κοινωνική πλειοψηφία και συγκρούστηκαν με ευρωπαϊκές κατευθύνσεις. Νομίζω ότι το προοδευτικό μέτωπο θα πρέπει να έχει αμφίπλευρη απεύθυνση. Όχι μόνο προς τις δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας, αλλά και προς ανθρώπους που συνέβαλαν τα μέγιστα στην εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015, αλλά στη συνέχεια αποστασιοποιήθηκαν και βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική του με κριτική ματιά. Οι ευρωεκλογές είναι πολύ κρίσιμες γιατί στην ουσία συγκρούονται δύο κόσμοι. Από την μία οι δυνάμεις του Όρμπαν, του Κουρτς, του Σαλβίνι και του Βέμπερ, που χρησιμοποιούν αφενός τον «εξωτερικό» εχθρό, δηλαδή τους πρόσφυγες και τους μετανάστες με τα κλειστά σύνορα και την εθνική περιχαράκωση, αφετέρου τον «εσωτερικό» εχθρό, τον κόσμο της εργασίας, το οκτάωρο, τη μόνιμη δουλειά και γενικά τους πιο αδύναμους, τους διαφορετικούς κι αυτούς που αγωνίζονται για την κοινωνική χειραφέτηση. Από την άλλη πλευρά είναι οι δυνάμεις που υπερασπίζονται τη δημοκρατία και τις συλλογικές αποφάσεις στην Ευρώπη, τα εργασιακά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος, την αλληλεγγύη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
08
04

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Παραμένουμε ευρωπαϊστές, γιατί εκεί θα λυθούν προβλήματα όπως ο φορολογικός ανταγωνισμός, η κλιματική αλλαγή, τα δικαιώματα, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός

Ανατρέχοντας πολλές φορές στα γεγονότα, πιστεύω πλέον ότι εκτιμούσαμε λάθος την «κανονικότητα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι δηλαδή θα λειτουργούσαν οι ιδρυτικές υποσχέσεις της Ένωσης για δημοκρατία και αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών που συγκροτούν την Ε.Ε. Δεν εκτιμούσαμε ότι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση αποδομεί κάθε αρχή δημοκρατίας και ισονομίας. Αποδόμηση που βίωσαν η Ελλάδα και η Ιρλανδία, όπως και συνολικά η Νότια Ευρώπη. Δεν προβλέψαμε ότι κάποιες Βόρειες χώρες, με προεξάρχουσα τη Γερμανία (και τον Σόιμπλε), επιθυμούσαν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, μια έξοδο καταστροφική για την Ε.Ε. και δυσβάσταχτη για τη χώρα μας, ιδιαίτερα για τα λαϊκά στρώματα και τη μισθωτή εργασία. Αλλά, παραφράζοντας τον Πιραντέλλο, «έτσι είναι, αν έτσι νομίζουνε», με την έννοια ότι ο Σόιμπλε υποεκτιμούσε τις συνέπειες που θα είχε η έξοδος της Ελλάδας στη συνοχή και την επιβίωση της ζώνης του ευρώ. Με ρωτάτε για την προετοιμασία μας εν όψει της ανάληψης της κυβέρνησης. Σας απαντώ ότι κάναμε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα προγραμματική εμβάθυνση, της οποίας ο πυρήνας της είναι η ταξική μεροληψία. Πιστεύω ότι τον πυρήνα του προγράμματός μας τον υπερασπιστήκαμε, παρά τις αντίξοες και εκβιαστικές συνθήκες του μνημονιακού προγράμματος. Μάλιστα, μετά την έξοδο, τον Αύγουστο 2018, είχαμε τις ευκαιρίες να το αναπτύξουμε περισσότερο, παρά την επιτήρηση και τα δυσβάσταχτα πλεονάσματα. Βέβαια, θα ήμουν άδικος με εμάς, αν δεν σημείωνα ότι αυτό έγινε δυνατό χάρη στην μείωση των στόχων των πλεονασμάτων και της ελάφρυνσης του χρέους, τα οποία πετύχαμε χάρη και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου. Θα ήταν αδύνατο να αναπτύξουμε οποιαδήποτε πολιτική υπέρ των λαϊκών στρωμάτων με πλεονάσματα του 4,5% (όπως ήταν η δέσμευση της χώρας όταν αναλάβαμε). Και χωρίς τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους οποιαδήποτε προσπάθεια εξόδου από την κρίση θα ήταν εκ των προτέρων καταδικασμένη. Για να γυρίσω στο ερώτημά σας, πριν την ανάληψη της κυβέρνησης, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει και τις δυσκολίες του ελληνικού αστικού κράτους, δηλαδή την έκταση της διαφθοράς, της παραοικονομίας, της φοροαποφυγής, της εξάρτησης του κράτους από ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Αργήσαμε να καταλάβουμε ότι οι άλλοι είχαν «μέγεθος» και περισσότερα όπλα: μεγάλους δικηγόρους και λογιστές, μεγάλη τεχνογνωσία, την ισχύ και τα μέσα να επιβάλουν τα συμφέροντα τους. Αυτή είναι μια μάχη που η έκβασή της δεν έχει κριθεί, χρειαζόμαστε, όμως, πολιτικό χρόνο, δηλαδή μια δεύτερη κυβερνητική θητεία.
07
04

Νάσος Ηλιόπουλος: Τα πράγματα θα αλλάξουν – Η κοινωνική κατοικία στην Αθήνα θα γίνει πραγματικότητα

Αθήνα από την αρχή για μια πόλη χωρίς εγκαταλελειμμένους ανθρώπους, χωρίς εγκαταλελειμμένα κτίρια Αθήνα από την αρχή σημαίνει κοινωνική πολιτική ως ενεργητική παρέμβαση για την κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Στόχος μας η αξιοποίηση του κτιριακού πλούτου του Δήμου για τη δημιουργία ενός πλέγματος στεγαστικών πολιτικών και εμπορικών κινήτρων που απαντούν στη στεγαστική κρίση και συμβάλλουν στην αναζωογόνηση των γειτονιών της Αθήνας με χαμηλό κόστος. Πρόταση μας η δημιουργία δημοτικού γραφείου στέγασης που θα αναλαμβάνει το σχεδιασμό και συντονισμό των επιμέρους πολιτικών κατοικίας του Δήμου, τη δημιουργία μητρώου στεγαστικών αιτημάτων, τη νομική υποστήριξη ιδιοκτητών που κινδυνεύουν να χάσουν την κατοικία τους. Όρια στην ανεξέλεγκτη βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων: αποκλεισμός των νομικών προσώπων, ορισμός συγκεκριμένου ορίου ημερών ανά έτος που επιτρέπεται η μίσθωση και συγκεκριμένος αριθμός διαμερισμάτων ανά ΑΦΜ, διαφοροποίηση των ορίων ανά γειτονιά με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της καθεμίας.
26
03

Τασία Χριστοδουλοπούλου: Ανάγκη η συνάντηση ευρύτερων πολιτικών ρευμάτων

Η βασική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να προσδώσει ειδικό βάρος στις ευρωεκλογές στηρίζεται στην προφανή κρισιμότητά τους αναφορικά με τις εξελίξεις στην Ευρώπη, οι οποίες απειλούν να επηρεάσουν έμμεσα ή άμεσα όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Η συνδυασμένη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λιτότητα και την Ακροδεξιά είναι το πρόταγμα. Εδώ «κουμπώνει» η προοδευτική συνεργασία αλλάζοντας τα δεδομένα. Στις εκλογές του 2015 το δίλημμα ήταν Μνημόνιο - αντιμνημόνιο. Στις εκλογές του 2019 τα διλήμματα θα είναι πιο διαυγή. Θα έχουν να κάνουν με την κεντρικοποίηση του αγώνα, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στον κίνδυνο πολιτικής συνέκφρασής τους με την Ακροδεξιά. Οι παραλήπτες αυτής της πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι πολίτες, είναι τα ευρωπαϊκά αριστερά κόμματα, είναι οι Πράσινοι, είναι κι εκείνα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, που έχουν συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο των νεοφιλελεύθερων προσαρμογών τους και αναζητούν απεμπλοκή από αυτές.
24
03

Η Ροζάβα μεταξύ συμβιβασμού και ουτοπίας

Η Συρία είναι σήμερα ένα μπερδεμένο κουβάρι αντιφατικών συμμαχιών. Οι Κούρδοι του Αφρίν, στα δυτικά του Ευφράτη, προστατεύονταν από τους Ρώσους, που τους εγκατέλειψαν στη μοίρα τους. Οι Κούρδοι στα ανατολικά του Ευφράτη και στο Μανμπίζ προστατεύονται σήμερα από τον συνασπισμό στον οποίο ηγούνται οι ΗΠΑ και η Γαλλία. Μέχρι πότε όμως; Στην ίδια την περιοχή, οι κάτοικοι θεωρούν απολύτως αναγκαία την παροχή διεθνούς αεροπορικής προστασίας, χωρίς την οποία ο τουρκικός ή ο συριακός στρατός δεν θα δυσκολευτούν διόλου να συντρίψουν την ευάλωτη Δημοκρατική Ομοσπονδία. Με ποιο τίμημα όμως; Προκειμένου να λάβουμε μια απάντηση, είμαστε αναγκασμένοι να συναντήσουμε το ΡΚΚ, «κόκκινο πανί» για την Τουρκία και, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές, «κυρίαρχο του κουρδικού παιχνιδιού στη Συρία».
24
03

Αννέτα Καββαδία: Η «θετική διάκριση» ως χρήσιμο εργαλείο για την καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων

Σε ένα ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον όπου τα δικαιώματα διαρκώς συρρικνώνονται και οι κοινωνίες των πολιτών φιμώνονται, την ώρα που οι γυναίκες, σε πολλές περιπτώσεις, ωθούνται να γυρίσουν στο «φυσικό τους ρόλο», στο σπίτι και στο μεγάλωμα των παιδιών (το μήνυμα για την ημέρα της γυναίκας του φασιστικού κόμματος της Λίγκας στην Ιταλία), έχει σημασία να παραμείνουμε ως Πολιτεία στο δρόμο του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, στο δρόμο που έδειξαν οι γυναίκες με αγώνες στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Με την υποχρέωση να παραδώσουμε μια δημοκρατικότερη και πιο δίκαιη κοινωνία στις γενιές που θα έρθουν, και όχι το αντίθετο, υποχρέωση που όντως υπηρετείται από το προς ψήφιση νομοσχέδιο, καθώς με αυτό αντιμετωπίζονται εγνωσμένα προβλήματα του συστήματος, ενώ δίνονται ακόμη περισσότερες ισότιμες δυνατότητες για διάκριση και πρόοδο σε γυναίκες και άνδρες.
20
03

Marco Revelli: Ο κόσμος αντιδρά στον φασισμό, αλλά δεν υπάρχει αντιπολίτευση

Η κοινωνία μας στέλνει πολύ καλά μηνύματα. Ένα κομμάτι της κοινωνίας μας έχει καταλάβει τι συμβαίνει και έχει αποδεχθεί την πρόκληση του Πρίμο Λέβι: “Εάν όχι τώρα, πότε;”. Η κοινωνία μας βυθίζεται σε μια άβυσσο εναντίον της οποίας ο πατέρας μου είχε πολεμήσει στο βουνό. Ένα κομμάτι της κοινωνίας μας λέει ότι δεν πρόκειται να καθίσει σπίτι του όταν οι άλλοι μάς επαναφέρουν τον φασισμό και τον Μουσολίνι. Ένας κόσμος που λέει ότι εάν δεν κινητοποιηθεί, θα χάσει την αυτοσεβασμό και την αξιοπρέπειά του. Αυτός ο κόσμος όμως δεν έχει πολιτική διέξοδο, γιατί δεν υπάρχει καμιά πολιτική δύναμη που να θεωρείται άξια να αντιπροσωπεύσει αυτά τα υψηλά ιδανικά.