Συνεντεύξεις

21
01

Νίκος Φίλης: Αναπροσανατολισμός της εξωτερικής μας πολιτικής, ο τρόπος που πολιτευόμαστε είναι αδιέξοδος

Η χώρα μας προτίθεται να συμμετάσχει με κάποιο τρόπο στις αντιπαραθέσεις στη Μέση Ανατολή. Να γίνει δηλ. μέρος των πολεμικών προβλημάτων της Μέσης Ανατολής και όχι της ειρηνικής τους επίλυσης. Και αναφέρομαι στην αποστολή «ελληνικών» patriot στη Σαουδική Αραβία, με εισήγηση του υπουργείου Εξωτερικών -αν και το υπουργείο Άμυνας φέρεται να εκδήλωσε επιφυλάξεις. Πάντως για να μη μιλάμε μόνο για τους άλλους που έχουν τα δικά τους συμφέροντα πρέπει και εμείς να δούμε τι σημαίνει εξυπηρέτηση των καλώς νοούμενων συμφερόντων της χώρας μας. Ο τρόπος που πολιτευόμαστε σε αυτό τον τομέα, είναι αδιέξοδος· το τονίζω: αδιέξοδος. Δεν αποδίδει. Για αυτό χρειάζεται αναπροσανατολισμός της εξωτερικής μας πολιτικής. Η ενεργειακή πολιτική, που έχει αποκτήσει ισχυρή θέση στην εξωτερική μας πολιτική, βλέπω ότι δεν αποδίδει. Πρέπει να τη σκεφτούμε ξανά. Δυστυχώς, στο θέμα αυτό από ό,τι βλέπω δεν υπάρχει στην Ελλάδα δημόσιος διάλογος. Μπορεί να υπάρχουν συναινέσεις εξ αδράνειας, αλλά όχι πραγματικός διάλογος για ένα τόσο σοβαρό θέμα προσανατολισμού.
21
01

Πάνος Κορφιάτης: Αδρανοποίηση του ΣΕΠΕ, ανοιχτό μήνυμα στους εργοδότες ότι η παραβατικότητα συμφέρει (Ηχητικό)

Ουσιαστικά έχουμε αφοπλισμό του Σώματος Επιθεώρηση Εργασίας, καθώς «καλείται να αντιμετωπίσει παραβατικότητα και τα εργαλεία που θα έχουν οι επιθεωρητές στα χέρια τους για να κάνουν τη δουλειά τους θα είναι τελείως δυσανάλογα με τον στόχο τους». Ο ίδιος έκανε λόγο για μία «κίνηση που οδηγεί το ΣΕΠΕ στην αδρανοποίηση και ταυτόχρονα εκπέμπει ανοιχτό μήνυμα στους εργοδότες ότι η παραβατικότητα συμφέρει». «Αυτό είναι ένα πολύ λυπηρό συμπέρασμα και θεωρώ ότι δεν είναι και τυχαίο ότι η ίδια η πολιτική ηγεσία του υπουργείου εργασίας έχει πλήρη συναίσθηση του τι κάνει». Σχετικά με τις επιπτώσεις που θα έχουν οι αλλαγές αυτές στους εργαζόμενους, ο πρώην ειδικός γραμματέας του ΣΕΠΕ επισήμανε πως «πλέον θα είναι πολύ πιο δύσκολο η απεύθυνση στο ΣΕΠΕ να παράξει πραγματικά αποτελέσματα για την δουλειά τους και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν στην καθημερινότητά τους». «Και», «συμπλήρωσε ο ίδιος, «το ακόμη πιο ανησυχητικό που είναι φυσικό επακόλουθο της υπουργικής απόφασης είναι ότι πολλοί εργοδότες -που μπορεί να μην ήταν παραβατικοί μέχρι τώρα- θα δουν ότι η παραβατικότητα για το υπουργείο Εργασίας πλέον κοστίζει φθηνότερα».
16
01

Μερόπη Τζούφη: Αιτία πολέμου η ιδιωτικοποίηση των πάντων και η συντηρητική παλινδρόμηση

Η κυβέρνηση, μέσω του υπουργείου Παιδείας, εξαπολύει μια επίθεση που έχει στόχο την ιδιωτικοποίηση των πάντων και την συκοφάντηση των ΑΕΙ όπως και πριν την κατάργηση του ασύλου που χαρακτηρίζονταν «άνδρα ανομίας». Έτσι, επιβάλλει την αξιολόγησή τους με χρηματοοικονομικά κριτήρια σύμφωνα με το βρετανικό συντηρητικό μοντέλο και από την άλλη πλευρά ανοίγει διάπλατα την πόρτα προς τις ιδιωτικές σχολές, χωρίς αξιολόγηση σπουδών (εδώ ξεχνάει τα περί αριστείας), δίνοντας στους αποφοίτους τους την δυνατότητα ακόμη και να γίνουν εκπαιδευτικοί. Ο σχετικός διαγωνισμός έχει ήδη ξεκινήσει, από την Δευτέρα 13 Ιανουαρίου, ενώ αντιτίθενται όλοι οι φορείς όπως τα ίδια τα ΑΕΙ, η ΟΛΜΕ, η ΟΙΕΛΕ κλπ. Εμείς ζητάμε από την κοινωνία να σταθεί απέναντι σ’ αυτές τις μεθοδεύσεις. Όλα αυτά είναι αιτία πολέμου.  
15
01

Τάνια Τσανακλίδου: Ελπίζω σε μια μεγάλη εξέγερση

Οδηγούμαστε σε μια παγκόσμια δικτατορία. Ο μισός πλανήτης είναι εξεγερμένος και οι κυβερνήσεις δεν πτοούνται. Η βία των δυνάμεων καταστολής είναι παντού αδιανόητη. Αποσιωπούνται οι ειδήσεις που είτε κάνουν έναν πολίτη να σκεφτεί είτε τον πληροφορούν για πράγματα από τα οποία κινδυνεύει. Δεν είναι ο μετανάστης κι ο λωποδυτάκος από τους οποίους κινδυνεύουμε. Κινδυνεύουμε από όσους μας κυβερνούν, από τις μεγάλες εταιρείες που χτίζουν, δηλητηριάζουν, σκοτώνουν, κάνουν σκλάβους τους εργαζόμενους. Και δεν δέχομαι ότι το κακό είναι ανίκητο, υπάρχει πάντα ο ανθρώπινος παράγοντας που είναι αστάθμητος. Αυτό το ξέρει ο καπιταλισμός και γι' αυτό φοβάται τόσο και για αυτό οργανώνεται τόσο πολύ. Ξέρουν ότι όσο στριμώχνεις τον άλλον στη γωνία, κάποια στιγμή θα χυμήξει, χωρίς να νοιάζεται για τη ζωή του, και θα σε ξεσκίσει. Όταν τα πράγματα είναι οριακά, μπορεί να ξεσπάσει άγρια. Και τι δεν είναι οριακό; Οι συντάξεις; Οι συμβάσεις εργασίας; Είναι μισθοί αυτοί που έναν ολόκληρο πληθυσμό τον καταδικάζουν στη φτώχεια και στην ανασφάλεια; Που σε λίγο στα νοσοκομεία θα πετάνε έξω όσους είναι ανασφάλιστοι για να πεθάνουν; Που οι καρκινοπαθείς δεν θα έχουν φάρμακα; Βλέπω την οργή. Έχουμε στριμωχτεί, ο ζωτικός μας χώρος έχει ελαττωθεί κι όταν θα φτάσει να γίνει ασφυκτικός, ουαί κι αλίμονο σε αυτόν που θα βρεθεί μπροστά μας. Θα γίνουν τέρατα. Γιατί ο άνθρωπος είναι ένα άγριο θεριό άμα του στερήσεις τον ζωτικό του χώρο. Να ξέρουν λοιπόν αυτοί ότι οδηγούν την κοινωνία σε μια τρομακτική μελλοντική αγριότητα. Που δεν θα γλιτώσουν ούτε οι ίδιοι.
15
01

Πάνος Σκουρλέτης: Η διεύρυνση ΣΥΡΙΖΑ είναι μια συνάντηση στο έδαφος της Αριστεράς

Το ΠΑΣΟΚ  ήταν ένα λαϊκό κόμμα με συγκεκριμένη συμβολή στην πολιτική ζωή. Εκείνο το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια, έκλεισε τον κύκλο του. Ταυτόχρονα χρεώνεται και με φαινόμενα λαϊκισμού. Εμείς πρέπει να αξιοποιήσουμε τις καλύτερες των παραδόσεων αυτού του χώρου μέσα από τη διαδικασία συνάντησής μας με έναν κόσμο κεντροαριστερής καταγωγής. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως η διαδικασία διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει εδώ και χρόνια. Πρόκειται για μια συνάντηση στο έδαφος της Αριστεράς μέσα από την οποία διαμορφώνεται μια νέα ποιότητα, μια νέα δυναμική, η δυναμική και η φρεσκάδα της Αριστεράς της εποχής μας.
15
01

Αλέξης Ηρακλείδης: Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει μια πολιτική ήπιας ισχύος

Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που είπατε. Αυτή η στρατηγική επιλογή ήταν από την αρχή λανθασμένη, γιατί ο πιο αναξιόπιστος εταίρος, που δεν χαίρει διεθνώς και κανενός κύρους και κινείται σχεδόν στα όρια κράτους-παρία, είναι το Ισραήλ του Νετανιάχου – όχι το Ισραήλ γενικά – αλλά το Ισραήλ υπό τον Νετανιάχου που είναι και βουτηγμένος στα σκάνδαλα, όπως εξάλλου και ο Ερντογάν. Το Ισραήλ την αμέσως επόμενη μέρα που – είτε ο Ερντογάν, είτε στη μετά Ερντογάν εποχή – η Τουρκία θα κάνει κίνηση καλής θέλησης, θα την αγκαλιάσει και εμάς θα μας ξεχάσει τελείως. Ένας ακόμα λόγος που θεωρώ απαράδεκτη αυτή τη συμμαχία με το Ισραήλ, που έχει την αφετηρία της στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου (το 2011), είναι ότι, στην περίπτωσή της, ισχύει μια φράση του Ελευθερίου Βενιζέλου, ότι η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να είναι άτιμη, με το να συμμαχεί εν προκειμένω με το Ισραήλ του Νετανάχιου που με την αδιαλλαξία του, τους συνεχιζόμενους εποικισμούς και τη χρήση βίας δεν επιτρέπει την ειρηνική επίλυση του Παλαιστινιακού. Η Ελλάδα, όπως η Νορβηγία, η Δανία, η Ολλανδία, είναι χώρα που έχει ένα βασικό χαρτί να παίξει, τη λεγόμενη «ήπια δύναμη» (soft power), όπως την έχε ονομάσει ο αμερικάνος διεθνολόγος Τζόσεφ Νίιε. Δεν μπορεί να παίζει με τη φωτιά και να ασκεί αδιέξοδη πολιτική της ισχύος. Θα πρέπει να στηρίζεται στις φιλειρηνικές και πανανθρώπινες ιδέες και να προσπαθεί, όσο μπορεί, να κινηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Να είναι σεβαστή για τις απόψεις της διεθνώς, για τις θέσεις της που συμβάλουν στην ειρήνη, τη σταθερότητα και τη συνεργασία, όχι στην αντιπαράθεση. Οπότε, ναι όντως πρέπει να γίνει επαναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
13
01

Πάνος Λάμπρου: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πολιτικό σουπερμάρκετ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην ουσία, δεν μας αιφνιδίασε. Ακολουθεί με πιστό τρόπο το προεκλογικό της πρόγραμμα, που στη βάση του είναι ο αυταρχισμός, αυτό που έχει ονομαστεί «νόμος και τάξη». Και αυτό γιατί χωρίς τον αυταρχισμό και την καταστολή δεν μπορεί εύκολα να περάσει αντιλαϊκά μέτρα. Χρειάζεται, λοιπόν, βούρδουλας, ο οποίος είναι μέρος ενός πολύπλευρου συντηρητικού πολιτικού σχεδίου. Η Νέα Δημοκρατία ακολουθεί τα βήματα του Όρμπαν, του Σαλβίνι και του Τραμπ. Είναι τμήμα της νέας μαύρης διεθνούς, που αναπτύσσεται στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, τη Χιλή, τη Βραζιλία και αλλού. Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένος να βγει γρήγορα από την εσωτερικότητά του και να ασκήσει δομική, μαχητική και ριζοσπαστική αντιπολίτευση σε όλα τα επίπεδα, στη Βουλή και τους δρόμους, στους θεσμούς και τα κινήματα. (...) Ο ΣΥΡΙΖΑ, και από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν μπορεί παρά να εργάζεται συστηματικά για την ειρήνη και τη καλή γειτονία, μακριά από κούρσες στρατιωτικών εξοπλισμών, από εθνικιστικές και πατριδοκάπηλες προσεγγίσεις, που οδηγούν μόνο σε καταστροφές. Και βεβαίως πάντα πρέπει να έχει στο κέντρο της προσοχής του την οικολογική διάσταση του ζητήματος, τώρα μάλιστα, που βλέπουμε την τραγωδία που εξελίσσεται στην Αυστραλία. Το ζήτημα είναι σύνθετο, δύσκολο, αλλά χρειάζεται να συζητήσουμε ανοιχτά χωρίς το φόβο της στοχοποίησης από εθνικιστικούς κύκλους. Οι πανηγυρισμοί που υπήρξαν μετά τη συμφωνία ήταν μάλλον απερίσκεπτοι και πρόχειροι θα έλεγα. Δεν είναι μόνο το οικονομικό κόστος, που είναι τεράστιο, άρα ασύμφορο, αλλά και συγκεκριμένες διακρατικές συμμαχίες, όπως αυτή με το Ισραήλ, που εγκυμονούν κινδύνους και δεν έχουμε κανένα λόγο να τις ενισχύουμε.
13
01

Νίκος Βούτσης: Προκαλεί ανησυχία το «διπλωματικό φιάσκο» του Μητσοτάκη στις ΗΠΑ

Ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα στη γείτονα χώρα και την απόσπαση πλέον της Τουρκίας από την προοπτική συμμετοχής στην Ε.Ε., η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και η επικινδυνότητα έχει αυξηθεί στην περιοχή μας. Η τουρκική ηγεσία εμπεδώνει τη ρητορική της για αναθεώρηση των διεθνών συνθηκών και των συνοριακών διευθετήσεων αρχής γενομένης από τη στρατιωτική επέμβαση και «τακτοποίηση» στα νοτιοανατολικά της σύνορα και επίσης εν συνεχεία, υλοποιώντας υπό το μανδύα της «γαλάζιας πατρίδας», ενέργειες όπως η επιχείρηση εντός της ΑΟΖ της Κύπρου και η πρόσφατη συμφωνία με τη Λιβύη, που αποτελεί ανοικτή πρόκληση στην περιοχή μας και ιδιαίτερα για τη χώρα. Με βάση τα παραπάνω, και καθώς μια πιθανή ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή είναι πλέον ορατή με αφετηριακό γεγονός τη δολοφονία από τις ΗΠΑ του αξιωματούχου του Ιράν Σουλειμανί, θέσαμε εγκαίρως και αναλυτικά, προ της επίσκεψης του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, τις προϋποθέσεις για μια επιτυχή έκβαση αυτής της κρίσιμης συνάντησης. Επίκεντρο η απαίτηση για δημόσια δέσμευση των ΗΠΑ για την υποστήριξη προς τη νομιμότητα και τις ελληνικές θέσεις τόσο για τη συμφωνία Τουρκίας Λιβύης όσο και για τη διέλευση του αγωγού EastMed. Θέσαμε μάλιστα το ζήτημα της περαιτέρω προώθησης της διευρυμένης ελληνοαμερικανικής συμφωνίας με βάση και προϋπόθεση ρητές δεσμεύσεις εκ μέρους των ΗΠΑ. Είναι προφανές ότι, παρά τη σχετική ενθάρρυνση σε αυτήν την κατεύθυνση που είχε υπάρξει από δηλώσεις του State Department, όχι μόνο δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στο παραπάνω αυτονόητο αίτημα, αλλά ούτε ο Έλληνας Πρωθυπουργός αξιοποίησε την επίσκεψη, ώστε με δικές του δημόσιες δηλώσεις να στείλει διεθνώς το μήνυμα για τις «κόκκινες γραμμές» των ελληνικών θέσεων. Μόνο ανησυχία εκπέμφθηκε λοιπόν από αυτό το «διπλωματικό φιάσκο», η οποία αξιοποιήθηκε και από τα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, καθώς μάλιστα καρκινοβατούν και οι αποφάσεις, οι οποίες έχουν υπάρξει τόσο από τη Γερουσία των ΗΠΑ όσο και από την Ε.Ε. για λήψη συγκεκριμένων μέτρων απέναντι στην Τουρκική προκλητικότητα. Όμως η κυβέρνηση υποστηρίζει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε στον πρόεδρο Τραμπ το θέμα της τουρκικής προκλητικότητας… Η ανησυχία εντείνεται από την επανάληψη της ορολογίας περί «προβλέψιμου συμμάχου» στην οποία αναλώθηκε ο Πρωθυπουργός, ενώ ταυτόχρονα εκφράστηκαν από μέρους του οι πιο ακραίες και εντέλει αντικοινωνικές νεοφιλελεύθερες απόψεις για την οικονομία ως προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδυτών... Μόνο αρνητικά σχόλια προσέτι δημιουργεί τόσο η έμμεση αλλά σαφής υποστήριξη της πολιτικής των ΗΠΑ για το Ιράν, όσο και η συνηγορία για τις επιφυλάξεις για τα δίκτυα G5 και τη σχέση με την Κίνα.
12
01

Κρίστιαν Πάμπελ Μουνιός Λόπες: Η Λατινική Αμερική δεν χρειάζεται στρατηγούς και μάνατζερ, αλλά μείωση ανισοτήτων και φτώχειας

Στη Βολιβία προσπαθούν να καταστρέψουν με ταχείς ρυθμούς ό,τι οικοδομήθηκε με πολύ κόπο και θυσίες. Προσπαθούν να κάνουν το ίδιο πράγμα που προσπαθεί να κάνει ο Μορένο στο Εκουαδόρ, να καταστρέψει ό,τι υπάρχει και να προχωρήσει σε ξεπούλημα του εθνικού πλούτου της χώρας στις πολυεθνικές. Θέλουν να μας παρουσιάσουν το κράτος σαν επιχείρηση και τους αιρετούς πολιτικούς σαν τους καλούς μάνατζερ. Μόνο που το λίθιο, ο χρυσός, το φυσικό αέριο, οι υδρογονάνθρακες δεν ανήκουν σε καμιά επιχείρηση -κράτος και κυβερνήτες- μάνατζερ, αλλά στους λαούς μας. Η Λατινική Αμερική χρειάζεται μια νέα γενιά μεγάλων πολιτικών, όπως είχαμε στη Βραζιλία, την Αργεντινή, το Εκουαδόρ, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία. Δεν χρειαζόμαστε επικεφαλής κυβερνήσεων που να είναι οι διαχειριστές των μεγάλων πολυεθνικών. Στο Εκουαδόρ ο κόσμος ψήφισε τον Μορένο με εντολή να συνεχίσει την κοινωνική πολιτική που είχε ξεκινήσει ο Κορέα για να βρεθούμε μέσα σε ένα βράδυ με την ατζέντα του ΔΝΤ, την αποβιομηχάνιση και τις πολιτικές διώξεις, με τη σύμφωνη γνώμη του συστήματος των μέσων ενημέρωσης που ανήκουν στους έχοντες και κατέχοντες. Στη Βολιβία δεν τους άρεσε το εκλογικό αποτέλεσμα και ανέτρεψαν τον Μοράλες. Η Λατινική Αμερική δεν έχει ανάγκη από στρατηγούς ή αυταρχικές «δημοκρατίες» που κυνηγούν τους πολιτικούς αντιπάλους τους και δολοφονούν τους κοινωνικούς ηγέτες και τους ακτιβιστές. Η Λατινική Αμερική έχει ανάγκη από περισσότερη δημοκρατία και ισότητα, συμμετοχή και δικαιώματα. Στη Βολιβία κυνηγούν τα στελέχη της κυβέρνησης του Μοράλες με τον ίδιο τρόπο που κυνηγούν στο Εκουαδόρ όσους στήριξαν τον Κορέα. Στο Εκουαδόρ φυλάκισαν ακόμη και τον αντιπρόεδρο Χόρχε Γκλας, που είχε εκλεγεί με τον Μορένο. Δεν είναι δυνατόν στις χώρες μας οι πρεσβείες του Μεξικού να μετατρέπονται, στη Λατινική Αμερική, σε καταφύγια πρώην υπουργών και προέδρων της Βουλής που διώκονται παράνομα.
11
01

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ: Εποικιστική αποικιοκρατία, σιωνισμός και αλληλεγγύη

Το κίνημα BDS (μποϋκοτάζ, από επένδυση, κυρώσεις) ξεκίνησε στην Παλαιστίνη, έχοντας οδηγό το αντίστοιχο κίνημα στην Νότια Αφρική την εποχή του Απαρτχάιντ και τον αγώνα ενάντια στην αποικιοκρατία. Έχει εξαπλωθεί στις ΗΠΑ Ευρώπη και άλλες περιοχές του κόσμου, όπου μαζί με αλλά αντίστοιχα κινήματα όπως το JVP (Juice voice for peace (Εβραϊκή φωνή για την ειρήνη) υπερασπίζεται με ειρηνικό τρόπο κάτι απλό και πολύ σαφές: Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ίδια για όλους τους ανθρώπους, άρα και για τους Παλαιστίνιους, που καθημερινά χάνουν και τα τελευταία νόμιμα δικαιώματα που έχουν απομείνει, με την ανοχή στις παράνομες συχνά βίαιες και δολοφονικές πράξεις της κυβέρνησης του Ισραήλ, από την διεθνή κοινότητα. Συλλέγω τυχαία ανάμεσα από τις τελευταίες ειδήσεις, μέσος όρος ζωής τα 40 χρόνια, ανεργία πάνω από 30%, καθημερινές δολοφονίες, φυλακίσεις βασανισμοί. Το τοίχος διαίρεσε την γη τους, δημιουργώντας ανυπέρβλητα εμπόδια στην μετακίνηση για να πάνε στην δουλειά τους, να επισκεφθούν ένα δικό τους σε νοσοκομείο ή ακόμα και στην φυλακή. Οι Παλαιστίνιοι είναι δεμένοι με την γη τους, ζούνε από αυτή και με αυτή και όμως την καίνε ή ξεριζώνουν τις ελιές, και τους στερούν το νερό. Στην Ιερουσαλήμ τους παίρνουν τα σπίτια, που ήταν δικά τους από γενιές, οι έποικοι καταλαμβάνουν την γη τους στην Χεβρώνα πόλη της δυτικής όχθης, τους απαγορεύεται να περνάνε από ορισμένους δρόμους και τελευταία τους διώχνουν από τα σπίτια τους χάριν της επέκτασης των εποίκων.