Αναδημοσιεύσεις

20
11

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια

Στο επίκεντρο της νέας διαρροής βρίσκεται η εταιρία Appleby των Βερμούδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει η εταιρεία απασχολεί 470 υπαλλήλους και έχει υποκαταστήματα στα νησιά Κέιμαν, στο Χονγκ Κονγκ, στα νησιά της Μάγχης Γκουέρνσεϊ και Τζέρσεϊ και στον Μαυρίκιο
20
11

Επιθυμίες και πραγματικότητες

Το τι ακριβώς συνέβη στην εκλογή του ηγέτη τού υπό ανασυγκρότηση κέντρου, θα μπορούσε κάποιος να το συμπεράνει παρακολουθώντας τις αντιδράσεις πολιτικών σχολιαστών και αναλυτών που πρόσκεινται στη ΝΔ. Όσο κι αν προσπαθήσει, δεν θα μπορέσει να καταλάβει εύκολα αν είναι ικανοποιημένοι ή όχι από τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας. Στέκουν απέναντί τους διχασμένοι, καθώς δεν είναι βέβαιοι τι ακριβώς θα ήταν καλύτερο για τη ΝΔ.
18
11

Νίκος Φίλης: Να πάμε για μια εθνική συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης χρέους και πλεονασμάτων

Χωρίς σοβαρό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που και φέτος συρρικνώνεται, χωρίς ενίσχυση της ζήτησης και του κοινωνικού κράτους, με μοναδικό μοχλό ανάπτυξης τις ιδιωτικές επενδύσεις και μάλιστα από το εξωτερικό, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα έχουμε ένα θετικό κοινωνικό ισοζύγιο στην όποια ανάπτυξη; Συνεπώς, όταν όλα τα κόμματα (οψίμως και η Ν.Δ., που έχει ξεχάσει ότι ήταν αυτή που ως κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για πλεονάσματα 4-4,5%) μιλούν για την ανάγκη να μειωθούν τα πλεονάσματα, είναι η ώρα να αναλάβει η κυβέρνηση πρωτοβουλία για μια εθνική συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και των πλεονασμάτων.
18
11

Μαρία Καραμεσίνη: Η Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη δεν μπορεί να απουσιάζει από τη συζήτηση για τις ανισότητες

Η επαναθεμελίωση της Ευρώπης με όρους δημοκρατίας και αλληλεγγύης προϋποθέτει όχι μόνο αλλαγές στη θεσμική αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και ρυθμίσεις των διεθνών αγορών αλλά και την προώθηση ενός εναλλακτικού μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης που θα έλκεται από τη ζήτηση στο εσωτερικό της Ενιαίας Αγοράς και θα βασίζεται στην αύξηση των μισθών, σε επενδύσεις που θα προωθούν τον κοινωνικό και οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας και σε ευρωπαϊκούς μηχανισμούς μεταφοράς πόρων που θα βασίζονται στις αρχές της αλληλεγγύης.
17
11

Βόρεια Κορέα: Ώρα για διαπραγματεύσεις χωρίς προαπαιτούμενα

Από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών, ο Αμερικανός πρόεδρος υποσχέθηκε να «καταστρέψει ολοσχερώς τη Βόρεια Κορέα» σε περίπτωση επίθεσης του καθεστώτος. Από την πλευρά τους, οι ηγέτες της Γαλλίας και της Ρωσίας υποστηρίζουν τον διάλογο, θέτουν όμως τη διακοπή του πυρηνικού προγράμματος της Βόρειας Κορέας ως προαπαιτούμενο και όχι ως αντικείμενο της διαπραγμάτευσης: μια προσέγγιση που έχει ήδη δοκιμαστεί και αποτύχει.
17
11

Θαύμα στο Πεκίνο

Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Τραμπ δεν κουραζόταν να κατηγορεί την Κίνα για τον «βιασμό» της αμερικανικής οικονομίας. Η επίσκεψή του στο Πεκίνο τον ανάγκασε να δει κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Αν και επανέλαβε ότι οι σινοαμερικανικές εμπορικές σχέσεις παραμένουν εξαιρετικά άνισες, δεν κατηγόρησε για αυτό την Κίνα, αλλά τους προκατόχους του στην αμερικανική προεδρία. Ο δαίμονας της προεκλογικής καμπάνιας του Τραμπ μετατράπηκε άξαφνα σε κάτι σχεδόν αγγελικό. «Υπάρχουν πολλά που ενώνουν την Ανατολή με τη Δύση» συμπέρανε ο Αμερικανός Πρόεδρος. Παρέλειψε να αναφερθεί, όπως πολλοί προκάτοχοί του στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κινεζική ηγεσία και έλουσε τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ με επαίνους για το πόσο «ξεχωριστός» είναι και για τη «σπουδαία πολιτική νίκη του» στο πρόσφατο συνέδριο του κινεζικού Κ.Κ.
16
11

Η ανάπτυξη της πόλης και οι διαδρομές των ρεμάτων στην Αθήνα

Οι διαδρομές των ρεμάτων στην Αθήνα, όπως και σε όλες τις ελληνικές πόλεις, έχουν χαθεί κάτω από στρώματα μπετόν και διαδοχικές φάσεις αστικής ανάπτυξης. Η προστασία αυτού που απομένει είναι, σ’ αυτό το πλαίσιο, πολιτικό ζήτημα, από την άποψη ότι απαιτεί την εγκατάλειψη των πελατειακών κριτηρίων και την τοποθέτηση των περιβαλλοντικών κριτηρίων στο προσκήνιο των πρωτοβουλιών. Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι πολίτες, οι ειδικοί και οι αρχές χρειάζεται να μεταβάλλουν τους τρόπους προσέγγισήςτους. Από την πλευρά των πολιτών πρωτοβουλίες υπάρχουν, έστω και σε μικροκλίμακα. Οι ειδικοί άρχισαν να μεταβάλλουν ερωτήματα και προσεγγίσεις. Οι φορείς παραμένουν, σε μεγάλο βαθμό, εγκλωβισμένοι στην αδράνεια των καθιερωμένων πρακτικών και στις αντιφάσεις των αλληλοεπικαλυπτόμενων και/ή συγκρουόμενων αρμοδιοτήτων τους.
15
11

Ετιέν Μπαλιμπάρ: Για τον Μαρξ, η εργασία αποτελεί το θεμέλιο του καπιταλιστικού πλούτου

Θα έλεγα πως το «Κεφάλαιο» είναι μια διπλή έλικα. Υπάρχει ένα νήμα που ξεκινά από την ανάλυση της αξίας, για να φτάσει στους νόμους της συσσώρευσης, από τη στιγμή που γίνεται κατανοητό πως η αφηρημένη έννοια της εργασίας αποτελεί την ουσία όλων των μορφών κεφαλαίου. Υπάρχει και μια δεύτερη έλικα, που μπερδεύεται διαρκώς με την πρώτη, όπου βρίσκουμε τις μορφές ανταγωνισμού, τις συγκρουσιακές μορφές της κοινωνικής σχέσης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, που εξαρτάται απ’ αυτές τις κατηγορίες και που, αντίστροφα, μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε πώς ο καπιταλισμός εξελίσσεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Αν αφαιρέσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Μαρξ περιγράφει τις συγκρούσεις και την πάλη των τάξεων, είναι αδύνατον να κατανοήσουμε τι εννοεί με τον όρο ιστορική τάση και είναι πολύ εύκολο να μας δημιουργηθεί η εντύπωση ότι, κατά βάθος, υπάρχει για τον Μαρξ ένα είδος τάσης εξέλιξης του κεφαλαίου ως απλό και ξεκάθαρο αποτέλεσμα των νόμων που διέπουν την οικονομία. Αυτό, όμως, δεν ανταποκρίνεται σε όσα γράφει. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι αποτέλεσμα των νόμων της οικονομίας, αλλά της αλληλεπίδρασης μεταξύ ορισμένων μορφών οργάνωσης της παραγωγής και, από την άλλη, των κοινωνικών αγώνων ή των κοινωνικών συγκρούσεων που είναι αλληλένδετοι μ’ αυτές.
15
11

Δώρα Μακρή: Η Καταλονία είναι βαθιά διχασμένη

Η Ισπανία ζει όλο αυτό το διάστημα τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων σαράντα ετών. Υπάρχει κοινωνική πόλωση στην Καταλονία, οι κάτοικοι της οποίας είναι απολύτως διχασμένοι. Επίσης, για πρώτη φορά διακρίνεται και αρχίζει να καλλιεργείται και ένας νέος εθνικισμός: ο ισπανικός. Δηλαδή μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι η Καταλονία των 7,5 εκατ., την περίοδο αυτή προκαλεί την αντίδραση και συχνά τη δυσαρέσκεια των 40 εκατ. της υπόλοιπης Ισπανίας. Διότι η κρίση δεν είναι μόνο πολιτική ή κοινωνική. Είναι πλέον και οικονομική.