27
11

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Η φθορά της κυβέρνησης είναι πλέον εμφανής και μη αναστρέψιμη [Ολόκληρη η συνέντευξη στον Βασίλη Σκουρή]

Δεν αρκεί να μιλάμε μόνο για διαρθρωτικές αλλαγές. Πιστεύω ότι βασικό είναι να μιλήσουμε και για το ποιος θα πρέπει να είναι ο στόχος αυτών των διαρθρωτικών αλλαγών. Και αυτός θα πρέπει να είναι μια σημαντική αναδιανομή της ισχύος υπέρ του κόσμου της εργασίας. Τις τελευταίες δεκαετίες βλέπουμε μια συστηματική συρρίκνωση της διαπραγματευτικής δύναμης του κόσμου και αντίστοιχα μια ενίσχυσης των ισχυρών/πλουσίων. Αυτή η τάση θα πρέπει να ανακοπεί και να αντιστραφεί. Και οι διαρθρωτικές αλλαγές θα πρέπει να γίνονται και με γνώμονα αυτόν το στόχο. Και οι αλλαγές αυτές θα καλύπτουν όλο το φάσμα της οικονομίας, της κοινωνίας και της λειτουργίας του κράτους. Για παράδειγμα οι συλλογικές συμβάσεις, η αύξηση του κατώτατου μισθού, το κοινωνικό πρόγραμμα, οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος κλπ έχουν το στο στόχο της αποτελεσματικότητας, αλλά αυτή η αποτελεσματικότητα βασίζεται σε μια ενίσχυση της δύναμης του κόσμου της εργασίας. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Θα πρέπει να γίνει μια προσπάθεια για επέκταση των δημοκρατικών δικαιωμάτων παντού: στον δημόσιο τομέα, την τοπική αυτοδιοίκηση, τους χώρους εργασίας. Έτσι ώστε να έχουμε ζωντανές δημοκρατικές κοινότητες αλλά και γειτονιές με ασφάλεια με πρόσβαση σε εκπαιδευτικά, υγειονομικά και πολιτιστικά αγαθά, με οικονομικές δραστηριότητες όλων των ειδών που δίνουν και θέσεις εργασίας και δυναμισμό. Και προφανώς θα πρέπει να υπάρξει και μια συντονισμένη προσπάθεια για την αλλαγή του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου έτσι ώστε και να αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους οι ανισότητες αλλά και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε με τρόπο ουσιαστικό και βιώσιμο τα μεγάλα προβλήματα που είναι πλέον εμφανή από την ενεργειακή και κλιματική κρίση.
28
11

Γρηγόρης Γεροτζιάφας: «Βασικό πρόβλημα των μέτρων, η αποσπασματικότητα και η μη στήριξη του ΕΣΥ»

Επιβάλλοντας κάποιος σκληρό λοκντάουν χωρίς στρατηγική για την επόμενη μέρα, δηλαδή χωρίς ενίσχυση του ΕΣΥ, χωρίς στρατηγικό επικοινωνιακό σχέδιο για την ενίσχυση του εμβολιασμού, χωρίς οργανωμένη ιχνηλάτηση κ.ά., θα καταφέρει μια τρύπα στο νερό και το πρόβλημα θα ξαναβρεθεί μπροστά μας τον Φεβρουάριο, αμέσως μετά τη λήξη του λοκντάουν. Άλλωστε ξέρουμε ήδη ότι το λοκντάουν από μόνο είναι καταστροφικό και για την οικονομία, με την έννοια της ανταλλαγής των υπηρεσιών, και για την υγεία των πολιτών, την ψυχολογική αλλά και την ευρύτερη πέραν της ασθένειας του κορονοϊού. Για να επιλεγεί το εργαλείο του λοκντάουν χρειάζεται να είναι μέρος ενός συνολικού πακέτου μέτρων το οποίο δεν μπορεί να αποφασιστεί, αφενός, χωρίς να υπάρχει σύμπνοια στον σχεδιασμό από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας, και όχι μόνο από την κυβέρνηση, αφετέρου, χωρίς ειλικρινή συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα, και όχι με συγκυριακή και ευκαιριακή χρησιμοποίηση της γνώσης.
28
11

Πέτρος Δαμιανός: Όλοι οι φυλακισμένοι δικαιούνται εκπαίδευση, αυτό θέλω να πετύχουμε

Ο διευθυντής του Σχολείου των φυλακών Αυλώνα, εξηγεί το νόημα της δικής του συμμετοχής στο think tank του Αλέξη Τσίπρα “Έφυγα με μια αίσθηση πληρότητας από την πρώτη συνεδρίαση των 30, μετά από τόσες ενδιαφέρουσες απόψεις που είχα ακούσει από τόσους αξιόλογους ανθρώπους, για τόσες διαφορετικές θεματικές”, είπε Στο Κόκκινο, στην Ευγενία Λουπάκη και στον Χρυσόστομο Λουκά, ο διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου, του Γυμνασίου και του Λυκείου που λειτουργούν εντός του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, Πέτρος Δαμιανός. “Η ομάδα αυτή καλείται από τον Αλέξη Τσίπρα να επεξεργαστεί θέσεις και προτάσεις κοιτώντας μακριά, στο αύριο και όχι στην τρέχουσα κατάσταση. Σε ό,τι με αφορά ο τομέας που έχω αφιερωθεί είναι τα δικαιώματα και ιδιαίτερα των φυλακισμένων, που τους έχει αφαιρεθεί η ελευθερία ως συνέπεια των πράξεών τους, αλλά εξακολουθούν να έχουν ανθρώπινα δικαιώματα, αν θέλουμε όντως να είμαστε μια πολιτισμένη κοινωνία” υπογράμμισε. “Ενα τέτοιο βασικό δικαίωμα είναι το δικαίωμα στη μόρφωση, μέσω της εκπαίδευσης στη φυλακή. Καταφέραμε μια επανάσταση το 2018, ψηφίζοντας νόμο που ίδρυε σχολεία όλων των βαθμίδων σε όλες τις φυλακές. Τα σχολεία όμως για να λειτουργήσουν χρειάζονται διευθυντές και προλάβαμε να διορίσουμε μόνο μερικούς. Μετά έγιναν εκλογές και η ΝΔ πάγωσε τελείως το θέμα. Φυσικά αργήσαμε, έπρεπε να έχει θεσμοθετηθεί από το 2017 η ίδρυση σχολείων ώστε να έχουμε προλάβει. Ελπίζω στο μέλλον να το πετύχουμε” Σχετικά με τον εμβολιασμό στη φυλακή του Αυλώνα όπου πρόσφατα υπήρξαν κρούσματα, ο Πέτρος Δαμιανός είπε ότι ο εμβολιασμός δεν είναι σε ικανοποιητικά επίπεδα. “Ο ανορθολογισμός που παρατηρείται στην κοινωνία περνάει και στη φυλακή, δεν είναι στεγανή. Ενώ στην αρχή είχαν δηλώσει πάρα πολλοί στη συνέχεια υπαναχώρησαν, όσο αυτές οι θεωρίες για τσιπάκια κλπ άρχισαν να κυκλοφορούν στην κοινωνία. Προσπαθούμε συνέχεια με συζήτηση να πείσουμε τους κρατούμενους κι ευελπιστώ ότι θα καταφέρουμε να πείσουμε όλο και περισσότερους” Συγκινητική η αναφορά στον γιορτασμό του Πολυτεχνείου, που λόγω καραντίνας έγινε μέσω του “Προσπαθώντας TV” του τηλεοπτικού καναλιού που έχει φτιάξει ο Πέτρος Δαμιανός μέσα στη φυλακή. “Διαβάσαμε όλοι οι καθηγητές κείμενα για το Πολυτεχνείο και όλη την ημέρα οι τηλεοράσεις μετέδιδαν το αφιέρωμα αυτό. Θέλαμε να μην περάσει αυτή η μέρα σαν όλες τις άλλες, επειδή δεν μπορούσαμε να κάνουμε την γιορτή με τα παιδιά όπως κάθε χρόνο”.
28
11

Παντελής Μπουκάλας: Τα βαριά και τα ασόβαρα

Είναι δηλώσεις και πράξεις που σε τρομάζουν με τη σοβαρότητά τους κι άλλες που σε τρομάζουν με την ελαφρότητά τους. Κι όταν αφορούν όλες τους πτυχές του ίδιου κολοσσιαίου προβλήματος, της πανδημίας, δεν ξέρεις από ποιας την πόρτα θα εισβάλει πρώτα ο πανικός και η αποκαρδίωση: από την πόρτα της εξωφρενικά ασόβαρης κατανόησης των πραγμάτων ή της εξαιρετικά σοβαρής. Οι δηλώσεις των αρμοδίων του ΠΟΥ για τη νέα, αφρικανική παραλλαγή, με τις 32 μεταλλάξεις στην ακίδα του ιού, και οι δηλώσεις πολλών επιστημόνων, όπως του κ. Γιώργου Παυλάκη, για το πόσο ακριβά πληρώνουμε τον λαθεμένο χαρακτηρισμό «πανδημία των ανεμβολίαστων», συνηχούν σαν τελεσίγραφο: «Ξεχάστε τα Χριστούγεννα. Κυβερνώντες και κυβερνώμενοι, ξεχάστε την ανεμελιά, το “αύριο βλέπουμε”, το “έχουμε καιρό”». Οχι, δεν έχουμε καιρό. Ούτε για να αργοπορούμε άλλο τον εμβολιασμό μας, όσοι ζούμε στις ευτυχισμένες χώρες του πρώτου ή του δεύτερου κόσμου, ούτε για να καθυστερούμε την ενίσχυση των φτωχών χωρών με μάσκες, απολυμαντικά και πρωτίστως εμβόλια. Οι φαρμακοεταιρείες θησαύρισαν ήδη. Ας κάνουν και καμιά «φιλάνθρωπη δωρεά» στους μη έχοντες, για την ψυχή των CEO τους και των λογιστών τους. Ας μην παρακολουθούν από ασφαλή απόσταση τους μαστιζόμενους πένητες σαν πειραματόζωα που δεν κοστίζουν τίποτε. Οσο αφήνουμε τον ιό να γλεντοκοπάει, να δοκιμάζει, να εφευρίσκει διεξόδους και όπλα, καμιά ασπίδα μας δεν θα είναι ακαταμάχητη. Ακαταμάχητες είναι μόνο οι ψευδαισθήσεις μας. Και καταστροφικές. Αυτά είναι τα βαριά και τ’ ασήκωτα. Οσο για τα ασόβαρα, αλυσίδα ολόκληρη, από την αρχή της πανδημίας, με πρώτους κατασκευαστές κρίκων ανοησίας τον Τραμπ, τον Τζόνσον, τον Μπολσονάρο, τον Ερντογάν. Κι έπειτα ήρθαν οι θρησκευτικού τύπου ακρότητες: «Η μάσκα ντροπιάζει τον Θεό», «τα εμβόλια είναι συνωμοσία των παγκοσμιοποιητών» κ.τ.λ. Πλούσια και η καθαυτό ελληνική παραγωγή ανόητα κυνικών αποφάνσεων. Και ενώ νομίζαμε ότι τα πρωτεία ανήκουν στον κ. Γεωργιάδη και στο «Μη σώσουν να εμβολιαστούν», ιδού νέος μνηστήρας της πρωτιάς σε ρηχή ωμότητα, ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου. «Ψευδοπρόβλημα οι διασωληνώσεις εκτός ΜΕΘ», απεφάνθη. Μα ναι, και ο θάνατος ένα ψευδοπρόβλημα είναι. Και εφόσον «κάποιος μπαίνει στη ΜΕΘ όταν έχει χάσει κάθε ελπίδα», ένα ψευδοπρόβλημα είναι και οι ίδιες οι ΜΕΘ. Ενας κανονικός φιλελεύθερος θα ζητούσε να καταργηθούν. Απαιτήστε το επιτέλους, κ. βουλευτά.
28
11

Πάνος Λάμπρου: Μπαμ και κάτω….

Ένα δημοσίευμα στο... "έγκριτο" Βήμα, για τη δολοφονία του 18χρονου Νίκου Σαμπάνη από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ, προκάλεσε δεκάδες εμετικά και φιλο(δολοφονικά) σχόλια. Το δημοσίευμα αναφέρεται στην άποψη του 43χρονου ειδικού εκπαιδευτή των αστυνομικών, ο οποίος κατέθεσε πως δικαιολογούνται οι 35 και βάλε σφαίρες. "Δεν μπορούσαν να ακούσουν, λόγω ταχύτητας, τις εντολές του επιχειρησιακού κέντρου"! Και από κάτω 250 περίπου λάικ και καρδούλες. 250 "άνθρωποι" της άλλης όχθης, των απέναντι, γιατί είναι απέναντι.... Και σχόλια, όπως Α ρε Αμερική για αυτό σε γουστάρω, μπαμ και κάτω", "Δεν θέλουν ξήλωμα οι αστυνομικοί, αλλά επιβράβευση..." Αυτά από την όχθη του μίσους, της ρατσιστικής βαρβαρότητας, της ακροδεξιάς ρητορικής. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε. Πως απαντάμε στη βαρβαρότητα. Πως αντιμετωπίζουμε το ρατσισμό, το σκοταδισμό και τις κοινωνικές διακρίσεις.... ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ Η αντιρατσιστική και αλληλέγγυα κίνηση "Αόρατος Κόσμος" Νέας Ιωνίας - Ηρακλείου Αττικής σε συνεργασία με τον Αόρατο Πειραιά και την Αλληλεγγύη για Όλους, αρχίζουν καμπάνια αλληλεγγύης στους ρομά του Σοφού, στη γειτονιά, που ζούσε ο 18χρονος Νίκος Σαμπάνης. Τις επόμενες ημέρες, μαζί με γιατρούς, θα επισκεφθούμε τον Σοφό στον Ασπρόπυργο, ενώ από σήμερα κιόλας θα συγκεντρώνουμε είδη πρώτης ανάγκης, τόσο για την οικογένεια Σαμπάνη, όσο και για τους άλλους κατοίκους του Σοφού. Οι άνθρωποι δεν είναι μόνοι τους, δεν θα μείνουν μόνοι τους. Η "ΔΗΚΕΟΣΗΝΙ" θα νικήσει τη Δικαιοσύνη τους... Ο ανθρωπισμός και η συνύπαρξη θα νικήσουν τη βαναυσότητα; και τη ρατσιστική βία.
28
11

Αποτέλεσμα ξυλοδαρμού

«Είδα θρυμματισμένη τη βιτρίνα και έναν νεαρό κατατρομαγμένο να προσπαθεί να βγει. Κλωτσάγανε τη βιτρίνα τόσο δυνατά που το κεφάλι του νεαρού έπεφτε πίσω, τους φώναζα 'σταματήστε, θα τον σκοτώσετε'. Προχωρώ και ρίχνει μια κλωτσιά ο ένας, πέφτει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της βιτρίνας και βρίσκει τον νεαρό και το παιδί βάζει το χέρι στον λαιμό. Εγώ ούρλιαζα και έλεγα 'Θεέ μου, καρατομήθηκε' και έκλεισα τα μάτια, δεν άντεχα, και τα ανοίγω και είδα τους δυο ανθρώπους έξαλλους να συνεχίζουν να τον χτυπάνε και φώναζα ξανά 'σταματήστε, θα τον σκοτώσετε'. Είχε ορθάνοιχτα μάτια, καρφωμένα στα δικά μου, το σαγόνι του, τα χείλη του τρεμοπαίζανε. Αυτή η εικόνα με σημάδεψε, έκτοτε για πάρα πολλούς μήνες δεν μπορούσα να συνέλθω και χρειάστηκε να πάρω θεραπεία, γιατί πιστεύω ότι εκείνη την ώρα που είχε καρφώσει τα μάτια του πάνω μου σαν να ήθελε κάτι να μου πει. Μα τι να ήθελε να μου πει; Βοήθεια; Να μου ζητήσει κάτι; Ήμουν πάρα πολύ κοντά και ακόμα όταν θυμάμαι το πρόσωπό του δεν μπορώ». (...) Τρεις δικάσιμοι έχουν φανεί αρκετές για να φανεί ότι το κατηγορητήριο, όπως έχει διαμορφωθεί, είναι ακλόνητο. Μένει το βασικό ερώτημα: θα τολμήσει το δικαστήριο να δικάσει και να καταδικάσει τους δολοφόνους του Ζακ Κωστόπουλου γι' αυτό που έκαναν -ανθρωποκτονία- ή θα παραμείνει στο ακρωτηριασμένο κατηγορητήριο της θανατηφόρας σωματικής βλάβης;