27
05

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς

Η Αριστερά ξέρει κ να κερδίζει κ να χάνει.Το ζήτημα τώρα είναι πως θα αντιδράσει ο κόσμος μας, ο κόσμος της εργασίας & των μεσαίων τάξεων στην πιθανότητα επιστροφής στις αποτυχημένες πολιτικές του παρελθόντος.Στα λόγια του Γκαρσία: Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς!
23
05

Μιχάλης Υδραίος: Πνοή ζωής, όχι ένταση τής καταστολής

Από την πλευρά της Ανοιχτής Πόλης και του Νάσου Ηλιόπουλου, προβάλλεται η ανάγκη να ξαναζωντανέψει η πόλη, να υλοποιηθεί ένα σχέδιο ενίσχυσης της ανακύκλωσης (μόνο το 8% των απορριμμάτων οδηγείται σήμερα στην ανακύκλωση), αξιοποίησης αδόμητων χώρων για την ενίσχυση του πρασίνου, ενίσχυση των κοινωνικών δραστηριοτήτων του Δήμου με έμφαση τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, τη στέγη και την τρίτη ηλικία, διάχυσης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων στις γειτονιές. Τα παραπάνω εδράζονται στην ενίσχυση της συμμετοχής των κατοίκων στη λήψη των αποφάσεων, στην ενίσχυση του ρόλου των δημοτικών διαμερισμάτων. Στόχος της Ανοιχτής Πόλης είναι να βάλουμε τον άνθρωπο, την δημοκρατία και την αλληλεγγύη στο επίκεντρο, ώστε να κάνουμε τη διαφορά και να απεγκλωβιστούμε από τη σημερινή μίζερη εικόνα του μεγαλύτερου Δήμου της χώρας. Αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του απεγκλωβισμού πρέπει να είναι η εκλογική συντριβή του ψηφοδελτίου που στηρίζει το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής.
23
05

Πάνος Λάμπρου: Δεν είμαι “άλλοθι”, είμαι αριστερός

Ασφαλώς και δεν είμαστε όλοι και όλες ίδιοι. Υπάρχουν διαφορές, διαφορετικές διαδρομές και πορείες. Διάβασα κάπου ότι είμαι το «αριστερό άλλοθι». Δεν είμαι «άλλοθι», είμαι αριστερός. Μήπως, άλλωστε, είναι αριστερό άλλοθι και η Λουτσιάνα Καστελίνα; Μήπως είναι αριστερό άλλοθι και η Γιώτα από τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους, η Στέλλα από τις Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, ο Γιονούς, η Ουφούκ, ο Μιχάλης, ο Γιώργος, η Μαρία, ο Μάριος, η Ελευθερία, η Κυριακή, ο Αλέξανδρος, ο Αντώνης, ο Δημήτρης, ο Νίκος, η Αννα, η Κωνσταντίνα, ο Στέλιος; Ανθρωποι των κοινωνικών κινημάτων, αγωνιστές και αγωνίστριες της Αριστεράς... Εμείς έχουμε μάθει να ζούμε μέσα στην κοινωνία γιατί είμαστε μέρος της, σάρκα από τη σάρκα της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο είμαι βέβαιος πως οι πολίτες θα στοιχηθούν με το μεγάλο ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ διότι στην πραγματικότητα είμαστε αντανάκλαση αυτής της κοινωνίας: της κοινωνίας της προκοπής, της δουλειάς, των εναλλακτικών κινημάτων, του αγώνα. Αν δείτε το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ., θα καταλάβετε κι εσείς και όλοι τις τεράστιες πολιτικές διαφορές μας.
23
05

Οι αναγκαίες πολιτικές συναντήσεις δεν πρέπει να γίνουν «ραντεβού στα τυφλά»

η εκλογική και πολιτική κατάρρευση των κομμάτων της σοσιαλιστικής οικογένειας δεν είναι απλά το αποτέλεσμα των επιλογών τους κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά η συνέπεια συγκεκριμένων μετασχηματισμών που χαρακτήρισαν την οργανωτική τους δομή, την ιδεολογία τους και τις κοινωνικές τους αναφορές ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το κόμμα φαίνεται να υποβαθμίζεται σημαντικά στη διαδικασία παραγωγής και αναπαραγωγής του πολιτικού προσωπικού, όπου και του προγράμματός του. Ολα αυτά εκχωρούνται σε φορείς εξουσίας χωρίς πολιτική νομιμοποίηση και λογοδοσία (ΜΜΕ και τεχνοκράτες). Ομοίως, στα καθ’ ημάς, ας μην ξεχνάμε ότι η υιοθέτηση του ιδεολογικού προτάγματος του «εκσυγχρονισμού» ή της «επανίδρυσης του κράτους» εμμέσως αποδεχόταν ή απλώς νομιμοποιούσε την άποψη πως «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση». Τέλος, οι κοινωνικές τους αναφορές περιορίζονταν μόνο στα δυναμικά στρώματα της μεσαίας και ανώτερης επιχειρηματικής τάξης και με έμφαση στο άτομο, ενώ οι εργαζόμενοι και οι συλλογικοί τους φορείς έρχονταν σε δεύτερη μοίρα, αν δεν τους ήταν τελείως αδιάφοροι. Γι’ αυτό και όταν η διεθνής κρίση χτύπησε και τις ευρωπαϊκές οικονομίες, τα κόμματα της σοσιαλιστικής οικογένειας είχαν ως βασικό μέλημα τις κρατικές και επιχειρηματικές αναγκαιότητες και όχι τις ανάγκες της κοινωνίας. Αυτές οι επιλογές ήταν που οδήγησαν και στην πολιτική και εκλογική τους κατάρρευση.
22
05

Για μια (άλλη) αλλαγή παραδείγματος

Αυθεντική πολιτιστική δράση είναι άρα αυτή που ιδιοποιείται τα μέσα παραγωγής. Είναι αυτή που παράγει πολιτισμό με την ανθρώπινη κοινότητα, όχι για αυτήν. Είναι καιρός οι δημόσιοι θεσμοί να αποφασίσουν ή, επιτέλους, να τους επιβληθεί να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους στο πεδίο και να παίξουν τον ρόλο τους. Θα χρειαστεί τότε να βρουν τρόπους, όχι να αγγίξουν το κοινό ούτε, όπως συχνά ακούγεται, να το «κάνουν να αγαπήσει την τέχνη» αλλά να το μετατρέψουν σε μέτοχο της καλλιτεχνικής διαδικασίας και, ουσιαστικά, της ίδιας του της ζωής.
22
05

Δολοφονία Γρηγόρη Λαμπράκη: Η «πρόβα τζενεράλε» της χούντας

Η μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη συνδέει αγώνες και αιτήματα πολλών δεκαετιών του ελληνικού λαού. Ενώνει το «Θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά» της Aντιφασιστικής Αντίστασης, με το «Μια η πατρίδα, ένας ο άνθρωπος, χαρά, ζωή / δίχως το σύνορο, δίχως το μίσος, ειρήνη!» που τραγουδούσαν οι πεζοπόροι των πορειών ειρήνης τη δεκαετία του ’60.Ο Λαμπράκης ζει, γιατί παραμένουν ζωντανά τα οράματά του και εμπνέουν τους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες.