Macro

04
08

Η αρένα των σόσιαλ μίντια δολοφονεί εξ επαφής τον συλλογικό διανοούμενο

Η εκχώρηση αυξημένων πολιτικών δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων η οποία υποβόσκει παράλληλα με την καλλιέργεια της λογικής της στείρας αντιδεξιάς αντιπαράθεσης χωρίς σαφές ιδεολογικό στίγμα και με επικοινωνιακή στρατηγική το «θα τους κάνουμε ό,τι μας έκαναν» ούτε τον εσωκομματικό διάλογο και τη συλλογικότητα προωθούν ούτε την αντιπολιτευτική υπεροπλία προάγουν. Αντιθέτως συρρικνώνουν το κόμμα, δεν ευνοούν την όσμωση του με άλλες πολιτικές και κοινωνικές ομάδες και αποδυναμώνουν τη δυναμική που πρέπει να αναπτύξει για να αντεπιτεθεί με καθαρά πολιτικούς και κινηματικούς όρους. Στελέχη που θέλουν να διαδραματίζουν ρόλο καθοδηγητή και μπροστάρη οφείλουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν πως η προτροπή σε στείρες αντικομματικές αντιπαραθέσεις και η καλλιέργεια αισθήματος αγέλης και οπαδισμού ούτε αρμόζουν σε μέλη ενός κόμματος της Αριστεράς ούτε προάγουν το δικό μας πολιτικό σχέδιο στη βάση των αξιών και των οραμάτων μας.
04
08

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Σχέδιο Πισσαρίδη: Πιο Δ.Ν.Τ. δεν γίνεται.

Από ό,τι φαίνεται η μετάφραση του σχεδίου Πισσαρίδη από την Γραμμική Β ήταν δύσκολη υπόθεση καθώς παρά την αδικαιολόγητη καθυστέρηση εξακολουθούν να λείπουν 3 κεφάλαια μεταξύ των οποίων η χρηματοδότηση και η διακυβέρνηση του. Μάλλον πρόκειται για δευτερεύουσας σημασίας θέματα, ειδικά όταν ο στόχος σου είναι να προετοιμάσεις τον κόσμο για τα σκληρά μέτρα που σχεδιάζεις για παράδειγμα στα εργασιακά -όπου σκιαγραφεί μία επίθεση στον κόσμο της εργασίας- ή για ένα ασφαλιστικό -όπου προτείνει την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής σύνταξης με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για το ύψος των σημερινών συντάξεων. Πέραν όμως από αυτά που λέει για εργασιακά και για το ασφαλιστικό, το σχέδιο είναι αποκαλυπτικό και στον τομέα της φορολογίας. Το κείμενο σημειώνει ότι δεν υπάρχει γενικά υπερφορολόγηση καθώς «τα φορολογικά έσοδα αντιστοιχούν ως ποσοστό περίπου στον μέσο όρο των οικονομιών της Ευρωζώνης» Αλλά πολύ σύντομα η επιτροπή κάνει ξεκάθαρες τις στοχεύσεις της: Μας ενημερώνει ότι «το περιθώριο μείωσης των φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά την επόμενη πενταετία είναι υπαρκτό αλλά σχετικά μικρό. Αντίθετα, υπάρχει σημαντικό περιθώριο και ανάγκη για αλλαγή της δομής των φόρων» Τι αλλαγές λοιπόν προτείνει η επιτροπή; Από την μία μικρότερη προοδευτικότητα στους φορολογικούς συντελεστές, (Περισσότερους φόρους για τους πολλούς -τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, λιγότερους φόρους για τους λίγους με τα υψηλά και πολύ υψηλά), και άρση της "προτιμησιακής μεταχείρισης των αυτοαπασχολούμενων" (sic). Από την άλλη φοροελαφρύνσεις στους μεγάλους όπως σε εταιρίες που μπαίνουν στο χρηματιστήριο, αλλά και σε όσους επενδύουν στο χρηματιστήριο. Τέλος, μεταφορά του ΕΝΦΙΑ σε τοπικό επίπεδο που σημαίνει ότι οι ακριβές περιοχές θα έχουν περισσότερα έσοδα από τις λαϊκές και μεσαίες περιοχές με ότι σημαίνει αυτό για την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Απλά, ταξικά, και κατανοητά λοιπόν: Περισσότεροι φόροι για τους πολλούς, φοροελαφρύνσεις για τους λίγους, καμία ουσιαστική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. ΥΓ Καλή επιτυχία στον κ. Σκυλακάκη. Φαντάζομαι ότι πλέον έχει αντιληφθεί «τι το θέλαμε το μαξιλάρι των 37 δις» που ρωτούσε από βήματος Βουλής. Αν όχι, πραγματικά ανησυχώ.
03
08

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ BY ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΑΙΝΑ: ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕ ΟΛΙΚΗ ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ;

Παίζοντας το παιχνίδι της χυδαιότητας το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χάσεις. Το πανίσχυρο ΣΥΣΤΗΜΑ έχει όλες τις μεθόδους και τα μέσα να το παίζει καλύτερα. Έχει την τεχνογνωσία να κάνει αποκρουστική την πολιτική αντιπαράθεση και να οδηγεί τον κόσμο σε απολίτικη -και εν τέλει συμφέρουσα για το ΣΥΣΤΗΜΑ- στάση. Εκεί οδηγεί η αηδία. Ακροατήριο πραγματικό δημιουργεί η άμεση αναφορά στην κοινωνία που μαστίζεται για μια ακόμη φορά από την κρίση που επιφέρει η πανδημία και οι κυβερνητικές επιλογές της δεξιάς. Ο κόσμος έχει προβλήματα και ζητάει απαντήσεις και συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο. Το πανίσχυρο ΣΥΣΤΗΜΑ και οι εκφραστές του πρέπει να αποδομούνται καθημερινά με σαφή πολιτικό λόγο. Η αριστερά με ολική πλαστική προσώπου, μια αριστερά αγνώριστη, μοιραία θα εξαφανιστεί. Αυτό, όμως, ούτε πρέπει ούτε μπορεί να γίνει, απλώς επειδή κάποιοι επιλέγουν τη χυδαιότητα και κάποιοι άλλοι δηλώνουν οπαδικά ότι δεν τους ενοχλεί.
02
08

Ιστορίες του κυρίου Μη

Και μετά στη χώρα έπεσε αρρώστια βαριά. Και ο κύριος Μη σκέφτηκε πώς θα κάνει δική του και την αρρώστια. Και την έκανε ένα μεγάλο όπλο και μ’ αυτό έφτιαχνε νόμους σκληρούς και έδινε λεφτά σε όσους τον έλεγαν Προφήτη και γύρναγε παντού και έλεγε πως ήταν πολύ επικίνδυνη αρρώστια αλλά η χώρα είχε Αυτόν και ήταν μεγάλο σαξές στόρι και έτσι δε φοβόταν. Και είχε και έναν υπουργό δικό του, καταδικό του περιουσία του δηλαδή, ο κύριος Μη. Τον κύριο Μι. Και τον έβαλε και έφτιαξε έναν νόμο να μη μαζεύονται οι άνθρωποι και φωνάζουν στους δρόμους και ταράζουν τη χώρα του. Κι έτσι απαγορεύτηκε και να μαζεύονται. Και είχε κανονίσει με έναν άλλο υπουργό, κι αυτον τον έλεγαν κύριο Μη επίσης, να μην αφήνει τους ξένους να έρχονται στη χώρα. Και αυτός ο κύριος Μη ψήφιζε δικούς του νόμους να έχει πολλά λεφτά να βάζει φράχτες και κάμερες και διοικητές στους φράχτες. Και ήταν σαν ταμίας, ή καλύτερα ταΜΗας. Και μετά ο κύριος Μη ανέβηκε σε ένα στρατιωτικό ελικόπτερο και πήγε να δει έναν καλλιτέχνη δικό του, καταδικό του. Που έκανε τέχνη δική του, καταδική του. Που τον είχε βάλει η κυρία Με που ήταν υπουργός τέχνης αλλά δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την τέχνη. Και στην επιστροφή σκεφτόταν πώς θα κάνει δικό του και τον χειμώνα που ερχόταν καταπάνω στους φτωχούς ανθρώπους με φόρα. Αλλά ήταν δύσκολο. Τον φόβιζαν οι φτωχοί, δεν τους ήξερε, ήταν από αλλού. Ζήσε το σήμερα, σκέφτηκε, κι αποκοιμήθηκε γλυκά στον ώμο της υπέρκομψης. Είδε ένα όμορφο όνειρο με κάποιον βασιλιά που είχε ένα μαγικό ραβδί και έκανε τους φτωχούς μικρά γουρουνάκια. Χαμογέλασε στον ύπνο. Η κυρία Μα τον κοίταξε τρυφερά. Η μάσκα τού έκρυβε λίγο το πηγούνι.
01
08

Το Καλοκαιρινό Ημερολόγιο του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Θέλω να ευχηθώ καλό καλοκαίρι στους γνωστούς μου εκσυγχρονιστές που νοιώθουν μια βαθιά απέχθεια για τον «λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ», αλλά νοιώθουν πολύ άνετα με την «αντιλαϊκιστική ΝΔ». Τόσο άνετα που δεν φαίνεται να επηρεάζονται από δηλώσεις, όπως τις παρακάτω, που νομίζω αποτελούν ένα best of στην κατηγορία «τοποθετήσεις στελεχών της ΝΔ που θα μπορούσαν να έχουν γίνει από στελέχη ακροδεξιού λαϊκίστικου κόμματος που δεν θα ντρόπιαζαν έναν Σαλβίνι ή έναν Όρμπαν».   Μπογδάνος: (inter allia) «η χώρα έπαψε να είναι μια ισλαμολάγνα νεοαριστερή λαθροντίσνεϋλαντ»   Κυρανάκης: που έβγαινε «για μπύρα και χοιρινό σουβλάκι» για να προκαλέσει πρόσφυγες   Μαρκόπουλος: που είπε ότι είναι οκ να «τρέξει λίγο αιματάκι από κάποιον μπαχαλάκια»   Βαρβιτσιώτης: που είπε ότι «έκαναν [ο ΣΥΡΙΖΑ] τρανσέξουαλ (sic) τη φωνή της χώρας στο εξωτερικό»   Γεωργιάδης: που δήλωνε ότι «έχουμε πέσει θύμα ομαδικής προσπάθειας αλλοίωσης της χώρας»    Βορίδης: που για «αντίποινα» στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Τζαμί μίλησε για  μετατροπή του μουσείου Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη σε μουσείο μνήμης Γενοκτονίας του Ελληνισμού.    Κατσαφάδος: που αναρωτιόταν «που είναι το κακό στα push back;»   Βούλτεψη: που έγραφε ότι «και σα να μην έφθαναν όλα αυτά, τον Ιούνιο του 2015 – λες και δεν είχαμε άλλον καημό – οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψήφισαν και νόμο που διευκόλυνε τα θέματα της ιθαγένειας. Άλλο γενικό προσκλητήριο και αυτό»   Πλεύρης: που δήλωνε ότι «όποιος ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να τον στηρίξει έμπρακτα να πάρει και έναν λαθρομετανάστη σπίτι του. Ψήφος ΣΥΡΙΖΑ μπόνους λαθρομετανάστης»   Κύρτσος: που δήλωνε ότι «όσοι έρχονται θα εγκλωβίζονται σε απομακρυσμένο ακατοίκητο η αραιοκατοικημένο νησί, επιτηρούμενοι σε συνθήκες ασφάλειας» Στέργιος Γιαννάκης: που έλεγε από βήματος Βουλής  για την ταυτότητα φύλου  «Αν αυτές οι καταστάσεις ήταν φυσιολογικές, τότε ο Θεός δεν θα δημιουργούσε τον Αδάμ και την Εύα.. αλλά τον Αδάμ και τον…Γιώργο»   Τι άλλο, δηλαδή, πρέπει να ειπωθεί για να θεωρήσουν, οι του ακραίου κέντρου, τη ΝΔ ως ακραία;
01
08

Μαρία Καραμεσίνη: Η ανεργία σπρώχνεται κάτω από το χαλί

Η κυβέρνηση έχει κινηθεί στον αντίποδα της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για γενναία στήριξη της εσωτερικής ζήτησης και της ρευστότητας των επιχειρήσεων, όχι μόνο για να μείνει η κοινωνία όρθια, αλλά και για να περιοριστεί η ύφεση και οι επιπτώσεις της στην απασχόληση και στην ανεργία. Έχοντας επιλέξει τη μεταφορά του οικονομικού κόστους της κρίσης στις πλάτες των μισθωτών, των αυτοαπασχολούμενων και των μικρο-επιχειρηματιών, έχει διαχειριστεί μέχρι τώρα την ανεργία, αφενός, με επιδότηση της προσωρινής διατήρησης των θέσεων μισθωτής εργασίας, με μεγαλύτερη ή μικρότερη μείωση αποδοχών, αφετέρου, σπρώχνοντας το μεγάλο μέρος της ανεργίας που προκύπτει από τη δραματική μείωση των θέσεων εργασίας και των ευκαιριών απασχόλησης «κάτω από το χαλί».
30
07

Χρήστος Σταϊκούρας, ο Υπουργός των Πλειστηριασμών (video)

Νοέμβριος 2019- Προστασία πρώτης κατοικίας με ΝΔ: «Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, θα διασφαλίζεται η ελεύθερη επιβολή όλων των εξασφαλίσεων, (σημ. εννοεί πλειστηριασμούς) συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας.» σελ. 20-21 Μάιος 2020 -Προστασία πρώτης κατοικίας με ακόμη περισσότερη ΝΔ: «Το σχέδιο κώδικα περιέχει επίσης πρόταση για σχέδιο πώλησης και εκμίσθωσης, σύμφωνα με το οποίο η κύρια κατοικία των επιλέξιμων δανειοληπτών θα μπορούσε να αγοραστεί από κρατική οντότητα και να εκμισθωθεί στον οφειλέτη, με δυνατότητα επαναγοράς, ενώ οι ευάλωτοι επιλέξιμοι δανειολήπτες θα δικαιούνται επιδότηση για το ενοίκιο του μισθωμένου ακινήτου.» σελ. 111 (Δηλαδή κάποιοι θα δικαιούνται επιδότηση ενοικίου για το πρώην σπίτι τους)». Τούτων δοθέντων, ο Χρ.Σταϊκούρας είναι ο μόνος υπουργός Οικονομικών από το 2010 και μετά που δικαιούται να έχει τον τίτλο "Ο Υπουργός των Πλειστηριασμών". Γιατί άλλο οι πλειστηριασμοί γενικά και άλλο οι πλειστηριασμοί κύριας κατοικίας και σπιτιών ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
30
07

Ο καπιταλισμός και οι οπαδοί του

Στον Τύπο της Βρετανίας (1860) διάβαζε κανείς άρθρα σαν το εξής: «Το κεφάλαιο το τρομάζει η έλλειψη κέρδους ή το πολύ μικρό κέρδος, όπως το κενό τρομάζει τη φύση. Οταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος, γίνεται τολμηρό. Με δέκα τοις εκατό κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο, με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το διαπράξει, ακόμα και με κίνδυνο να πάει στην κρεμάλα. Αν η φασαρία και ο καβγάς αποφέρουν κέρδος, το κεφάλαιο θα ενθαρρύνει και τα δύο. (...) Στον καπιταλισμό δεν επικρατεί ηθική, ούτε καμία αναστολή απέναντι σε έννοιες που διασώζουν την ανθρωπιά. Μπροστά στο κέρδος όλα είναι επιτρεπτά. Τι άλλο συμβαίνει σήμερα με το εμπόριο ναρκωτικών, εμπόριο σαρκός, παιδικών οργάνων; (...) Ακόμη και οι ίδιοι οι οπαδοί του καπιταλισμού αισχύνονται ενίοτε να δηλώσουν ότι είναι φανατικοί οπαδοί, διότι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει καπιταλισμός. Είναι μάλιστα οι δισεκατομμυριούχοι, αλλά κάπου κάπου ζητάνε από τα κράτη να τους φορολογήσουν -στάχτη στα μάτια του κόσμου.
29
07

Νάσος Ηλιόπουλος: Η Αθήνα μπορεί και πρέπει να αλλάξει

Οι παρεμβάσεις που βλέπουμε αυτές τις μέρες στο κέντρο της πόλης κακοποιούν την ιδέα της αλλαγής. Γι αυτό τον λόγο στην χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου καταψηφίσαμε τη συνέχιση της πιλοτικής εφαρμογής του Μεγάλου Περιπάτου. Καταψηφίσαμε το καψόνι, την προχειρότητα και την ασυδοσία. Γιατί είναι καψόνι ο περιορισμός της πρόσβασης στο κέντρο χωρίς την ενίσχυση των ΜΜΜ. Είναι προχειρότητα οι επιλογές που έγιναν σε παγκάκια/ζαρντινιέρες/πράσινο και ο σχεδιασμός ποδηλατοδρόμου πάνω στις γραμμές του τραμ. Είναι ασυδοσία η δαπάνη τεράστιων ποσών για εξοπλισμό που δεν χρειάζεται η πόλη και η απουσία μιας δομημένης και ανοιχτής διαβούλευσης. Ταυτόχρονα όμως, καταθέσαμε εννιά συγκεκριμένες προτάσεις για ένα ζωντανό κέντρο. Για ένα κέντρο που θα στηρίξει την κατοικία, το λιανεμπόριο, τη μεταποίηση και δεν θα βουλιάξει στην μονοκαλλιέργεια της εστίασης και του τουρισμού. Συγκεκριμένα προτείναμε: • Περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης. • Δημιουργία απαραίτητων υποδομών (όπως παιδικοί σταθμοί) και κίνητρα για την επαναφορά και στήριξη της κατοικίας. • Θεσμοθέτηση ποσόστωσης που θα περιορίζει την εστίαση και θα αφήνει χώρο στις υπόλοιπες χρήσεις. • 24ωρη λειτουργία του Μετρό Παρασκευή και Σάββατο, πύκνωση των δρομολογίων των ΜΜΜ. • Επαναχρησιμοποίηση των άδειων δημόσιων κτηρίων για αναπτυξιακούς και κοινωνικούς σκοπούς. • Επαναλειτουργία των κινηματογράφων Αττικό/Απόλλων. • Ανάπλαση της Περιοχής γύρω από το Πολυτεχνείο (υπάρχουν ήδη σχετικές προμελέτες από το ΕΜΠ). • Ακύρωση της ανέγερσης άλλης μιας τεράστιας ξενοδοχειακής μονάδας απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο. Απαλλοτρίωση του οικοπέδου για τις ανάγκες του Αρχαιολογικού Μουσείου. • Να προχωρήσει η ομόφωνη απόφαση του προηγούμενου Δημοτικού Συμβουλίου για την δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα.
27
07

Η απειλή του Ορούτς Ρέις και η γερμανική, αντί ευρωπαϊκή, πρωτοβουλία

η κυπριακή κυβέρνηση, σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν στο νησί, εισπράττει μηνύματα απαξίας και κούρασης της διεθνούς κοινότητας σχετικά με το Κυπριακό. Το κλίμα έχει αλλάξει, καθώς το ναυάγιο του Κραν Μοντανά, πριν τρία χρόνια, έγινε με ευθύνη του κύπριου προέδρου, ο οποίος -σε αντίθεση με τον τ/κ ηγέτη- κωλυσιεργεί διαρκώς. Δυστυχώς, η ατολμία και η αδιέξοδη στρατηγική προσκόλλησης στο Ισραήλ, το οποίο, να σημειωθεί, αναζητά διέξοδο βελτίωσης της σχέσης του με την Τουρκία, έχει φέρει την Κύπρο σε δυσχερή κατάσταση. Η Τουρκία δρα ανεξέλεγκτα εντός της κυπριακής ΑΟΖ, ενώ αποδεικνύεται ότι τα κοιτάσματα εντός της κυπριακής ΑΟΖ είναι μικρότερα από το προβλεπόμενο και τα σχέδια για τον EAST MED προσκρούουν στις οικονομικές και τεχνικές δυσκολίες του έργου, κυρίως όμως στη στροφή της Ευρώπης στην εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Η αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, εκκινώντας από τη λογική και το πνεύμα της συμφωνίας των Πρεσπών, οφείλει να σταθεί ενάντια στις ανεύθυνες φωνές, να υπερασπισθεί την ανάγκη διπλωματικής λύσης στη βάση του διεθνούς δικαίου, με ρητή αναφορά στη Χάγη. Να απομακρυνθεί από τη λανθασμένη θέση της «μιας και μοναδικής διαφοράς» με την Τουρκία, να προτάξει την ανάγκη της επωφελούς λύσης για τις δύο χώρες, αλλά και την επίλυση του κυπριακού (είναι το κλειδί των εξελίξεων), στη βάση των προσεγγίσεων που είχαν πετύχει οι δυο κοινότητες. Καθώς η ΝΔ, όντως, δεν έχει στρατηγική, το κενό έχει και ευκαιρία και καθήκον να το καλύψει η Αριστερά, απομακρυνόμενη πλήρως από τα επικίνδυνα αναβλητικά και λανθασμένα δόγματα εξωτερικής πολιτικής του παρελθόντος.