Συνεντεύξεις

30
01

Αλέξης Χαρίτσης: «Δείχνουμε σε Ελλάδα και Ευρώπη ότι δεν υπάρχει μόνο η πολιτική της λιτότητας»

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να φανεί στην ελληνική κοινωνία και στους ευρωπαϊκούς λαούς, τις ευρωπαϊκές κοινωνίες (...) ότι υπάρχει και μία άλλη πολιτική που μπορεί να ακολουθηθεί για την Ευρώπη.
29
01

Θοδωρής Δρίτσας: Βήμα-βήμα αλλάζουν συγκεκριμένες παράμετροι της πραγματικότητας για τους πολίτες

Στόχος είναι «βήμα-βήμα να κλείσουν οι πληγές της χρεοκοπίας, περί αυτού πρόκειται, δεν μιλάμε για μία περίοδο που η Ελλάδα “απογειώνεται” έχοντας ξεχάσει και υπερβεί τις συνέπειες της χρεοκοπίας. Έχουμε μπροστά μας τα “κόκκινα δάνεια”, τις 120 δόσεις, την ανασυγκρότηση του μισθολογικού των εργαζόμενων (όχι μόνο για δικαιότερη αμοιβή, αλλά και νέους όρους στην παραγωγική διαδικασία και τα δημοσιονομικά του κράτους, καθώς η αύξηση του κατώτατου μισθού έχει πολλαπλές θετικές επιπτώσεις)».
28
01

Έφη Αχτσιόγλου: Αυξήσεις για 880.000 εργαζομένους από την 1η Φεβρουαρίου

Σε αντίθεση με τη νεοφιλελεύθερη αφήγηση που επιμένει ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού απειλεί τις θέσεις εργασίας, κάτι τέτοιο δεν επαληθεύεται ούτε από την εμπειρία ούτε από τις πλέον πρόσφατες έρευνες. Σας θυμίζω το αρνητικό παράδειγμα της Ελλάδας, που το 2012 η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ μείωσε με νόμο τον κατώτατο μισθό κατά 22% και την αμέσως επόμενη χρονιά η ανεργία εκτοξεύτηκε στο δυσθεώρητο 28%. Σας θυμίζω, επίσης, ότι η Πορτογαλία μετά την έξοδό της από το μνημόνιο προχώρησε σε τέσσερις διαδοχικές ετήσιες αυξήσεις του κατώτατου μισθού χωρίς αυτό να επηρεάσει καθόλου την πτωτική τάση της ανεργίας. Επομένως η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν αναμένεται να επιβραδύνει τη συντελούμενη ανάκαμψη της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας. Αυτό που, αντιθέτως, έχει αποδεδειγμένα λειτουργήσει υφεσιακά στην ελληνική οικονομία ήταν οι πολιτικές της μείωσης των μισθών και συμπίεσης εργατικών δικαιωμάτων την περίοδο 2010-14.
28
01

Αλέξης Χαρίτσης: Η ελληνική κοινωνία εναποθέτει τις ελπίδες της σε ένα προοδευτικό μέλλον, όχι στον εθνικισμό

Mέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν χρειάστηκε απλά να οργανώσουμε καλύτερα και δικαιότερα την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική - πάντα μέσα σε στενά πλαίσια και εφαρμόζοντας ορισμένα μέτρα τα οποία δεν ήταν στη δική μας ατζέντα. Προσπαθήσαμε επίσης να ανορθώσουμε το ηθικό και τον αυτοσεβασμό του λαού - να νοιώσουν ξανά οι πολίτες ότι ζουν σε ένα κράτος που τους υπολογίζει. Με μέτρα κοινωνικής πολιτικής στους τομείς της παιδείας, της υγείας, της προστασίας της εργασίας. Με την απόδοση νέων κοινωνικών δικαιωμάτων σε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού που το κράτος μέχρι τότε αγνοούσε. Με δημοκρατικές θεσμικές τομές σε τομείς όπως η δημόσια διοίκηση και η αυτοδιοίκηση. Και παράλληλα, εργαστήκαμε συστηματικά για να γίνει η χώρα μας σοβαρός παράγοντας και συνομιλητής διεθνώς, μέσα από μια πολυδιάστατη και εξωστρεφή εξωτερική πολιτική - χωρίς μονομερείς εξαρτήσεις και με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα.
25
01

Αννέτα Καββαδία: Πήραμε το ρίσκο να λύσουμε ένα ζήτημα που πιστεύουμε ακράδαντα ότι είναι προς συμφέρον και των δύο λαών (ηχητικό)

Πήραμε το ρίσκο να το λύσουμε θεωρώντας ότι αυτό θα ωφελήσει και τους δύο λαούς, είναι προς όφελος της ειρήνης, της προόδου, της ίδιας της δημοκρατίας. Με το όποιο πολιτικό κόστος (...) [πρόκειται για ένα θέμα] το οποίο έχει ξεσηκώσει τέτοια θύελλα αντιδράσεων τα προηγούμενα χρόνια, ένα θέμα πάνω στο οποίο κάποιοι έχτισαν πολιτικές και θρησκευτικές καριέρες (...) έρχεται μία κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση και ένας πρωθυπουργός ο οποίος έχει το σθένος να πει ναι θα το πάρω πάνω μου, θα το πάρουμε πάνω μας και θα το λύσουμε.
24
01

Θοδωρής Δρίτσας: Το ΚΚΕ κατώτερο των περιστάσεων σε αυτή την ιστορική συγκυρία

Καμία συμφωνία δεν λειτουργεί ερήμην της συνολικής, ιστορικής πραγματικότητας που εξελίσσεται, των συσχετισμών που διαμορφώνονται. Δεν είμαστε ούτε αφελείς ούτε πρωτάρηδες. Αλλά προς θεού, αυτή η συμφωνία έχει μόνο θετικά πρόσημα σε όλα αυτά τα κρίσιμα ζητήματα, που συνδέονται και με οδυνηρές καταστάσεις μίας μακράς ιστορικής περιόδου, που σήμερα φτάνει σε ένα σημείο όπου όποια εκκρεμότητα έχει αφήσει αυτή η περίοδος, να την επιλύει με θετικό τρόπο. Όταν αυτό το λες αλυτρωτισμό, εκεί πραγματικά υπάρχει τεράστια απορία πού στοχεύει αυτή η άκρως αντιεπιστημονική και άκρως εξωπραγματική στάση του ΚΚΕ. Φοβάμαι ότι το ΚΚΕ είναι δέσμιο κάποιων αναλύσεων που έχουν να κάνουν με την δική του συλλογική, κομματική διαδρομή, τις επιφυλάξεις απέναντι στις οποίες δεν θέλει να πάρει πρωτοβουλίες, να εκτεθεί σε ενδεχόμενες “περιπέτειες” όπως αυτοί τις θεωρούν. Αυτό όμως κάνει το ΚΚΕ να είναι δυστυχώς κατώτερο των περιστάσεων σε αυτή την ιστορική συγκυρία,
23
01

Έφη Αχτσιόγλου: Κούρεμα έως 85% σε προσαυξήσεις χρεών από το 2002 μέχρι το 2016

Τόσο η διεθνής εμπειρία όσο και οι πλέον πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στην απασχόληση. Υπενθυμίζω το παράδειγμα της Πορτογαλίας, όπου η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε σε διαδοχικές ετήσιες αυξήσεις του κατώτατου μισθού χωρίς να ανακοπεί η πτωτική τάση της ανεργίας. Δείτε όμως και το αντίστροφο αρνητικό παράδειγμα της Ελλάδας την περίοδο 2012-2013. Το 2012 ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας περικόπηκε κατά 22% και θεσπίστηκε ο ντροπιαστικός υποκατώτατος μισθός για τους νέους, και την αμέσως επόμενη χρονιά η ανεργία εκτοξεύτηκε στα επίπεδα ρεκόρ του 28%. Επιπλέον, η πλέον πρόσφατη έρευνα που έχουμε για το ζήτημα, έρευνα του 2018 ειδικά για την Ελλάδα, των Γεωργιάδη κ.ά., επιβεβαιώνει ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν επιδρά αρνητικά στην απασχόληση. Η αύξηση του κατώτατου μισθού, ιδίως σε μια οικονομία όπως η ελληνική, οδηγεί σε τόνωση της ζήτησης και συμβάλλει στην ανάπτυξη της οικονομίας. Αυτό που αντιθέτως έχει αποδεδειγμένα λειτουργήσει υφεσιακά στην ελληνική οικονομία ήταν οι πολιτικές της μείωσης των μισθών. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θεωρούμε την αύξηση των μισθών όχι απλώς εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης -για να μοιράζεται ο παραγόμενος πλούτος δικαιότερα-, αλλά πρωτίστως αναπτυξιακό μέτρο. Και τη στόχευση αυτή, της αύξησης των μισθών, υπηρετούμε τόσο με την αύξηση του κατώτατου μισθού όσο και με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την υλοποίηση προγραμμάτων εργασίας με υψηλότερους μισθούς σε σχέση με αυτούς που παραδοσιακά εγγυόταν ο ΟΑΕΔ.
22
01

Δημήτρης Χριστόπουλος: Επίτευγμα της κυβέρνησης η Συμφωνία των Πρεσπών

Υπάρχουν πολλά που θα πρέπει να γίνουν μετά την ψήφιση της Συμφωνίας, ώστε να πάρει σάρκα και οστά η ειρηνική συνύπαρξη και η αμοιβαία επωφελής γειτονία των δύο χωρών, ωστόσο η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί επίτευγμα της κυβέρνησης.
21
01

Νάσος Ηλιόπουλος: Η Αθήνα χρειάζεται μια δημοτική Αρχή με ρίζες στις γειτονιές της

Είμαι ένας άνθρωπος που έχω γεννηθεί, έχω μεγαλώσει, ζω και γνωρίζω την Αθήνα. Ούτε περαστικός είμαι από την πόλη ούτε αντιμετωπίζω τον δήμο σαν εφαλτήριο για πολιτική καριέρα. Προφανώς και έχω πολιτική ταυτότητα, όπως όλοι οι υποψήφιοι. Είμαι εδώ γιατί η Αθήνα χρειάζεται μια δημοτική Αρχή που ξέρει να ακούει, που έχει ρίζες στις γειτονιές της και δεν θα είναι κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους του δημαρχείου με την επιδίωξη να βρεθεί στους τέσσερις τοίχους της Βουλής ή του Μεγάρου Μαξίμου. Και καλώ τους συνυποψηφίους μου σε ένα ντιμπέιτ για να μπορέσουμε πρωτίστως να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας στους κατοίκους της πόλης μας. Είμαι ο πρώτος που ζήτησε δημόσια συζήτηση και καλώ ξανά τους συνυποψηφίους μου σε μια σειρά από θεματικά ντιμπέιτ για να μπορέσουμε πρώτα και κύρια να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας στους κατοίκους της πόλης μας. Νομίζω ότι έτσι θα κατανοήσουν καλύτερα οι συμπολίτες μας ποιες ακριβώς θέσεις πρεσβεύει ο κάθε υποψήφιος, χωρίς υπεκφυγές, γενικότητες και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. (...) Η ανάγκη για ευρύτερες συνεργασίες, μέσα από την αυτονομία του κάθε χώρου, ενάντια στην ακροδεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό μάς αφορά όλους. Από το επίπεδο της πόλης μέχρι την κεντρική πολιτική σκηνή και την Ευρώπη. Αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση στην οποία ο νεοφιλελευθερισμός έχει πλέον πολύ στενές σχέσεις με αυταρχικές ακροδεξιές δυνάμεις. Βλέπουμε τις αλλαγές που συντελούνται στα συντηρητικά κόμμα και τη μετατόπισή τους. Βλέπουμε μπροστά μας την παραβίαση ατομικών και εργασιακών δικαιωμάτων από ένα «μαύρο μέτωπο» που ήδη έχει συγκροτηθεί. Με αυτή την έννοια, θα έλεγα ότι από τη σκοπιά της προστασίας του κόσμου της εργασίας και της δημοκρατίας έχουμε ήδη αργήσει.
21
01

Έφη Αχτσιόγλου: Η αύξηση του κατώτατου μισθού σηματοδοτεί την αλλαγή σελίδας για την ελληνική οικονομία και τους εργαζομένους

Η κριτική που ασκείται από την αξιωματική αντιπολίτευση είναι βαθιά προσβλητική για τους ανθρώπους του μόχθου είναι όμως και αλλοπρόσαλλη. Είναι προσβλητική γιατί υποβαθμίζει τις ανάγκες της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας σε υποτιθέμενους προεκλογικούς τακτικισμούς που η ίδια φαντασιώνεται. Είναι παροχολογία η αύξηση του κατώτατου μισθού, η ρύθμιση οφειλών για τους επαγγελματίες που λόγω οικονομικών δυσχερειών σώρευσαν χρέη την περίοδο της κρίσης; Είναι παροχολογία η αύξηση συντάξεων για 620.000 χαμηλοσυνταξιούχους που είδαν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται την περίοδο 2010- 2014; Είναι παροχολογία η θέσπιση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου προστασίας της πρώτης κατοικίας και ενίσχυσης των χαμηλών και μεσαίων εισοδηματιών για να ανταποκριθούν στις ανάγκες του στεγαστικού τους δανείου ή ενοικίου; Είναι λοιπόν προσβλητική για τους ανθρώπους του μόχθου αυτή η κριτική. Είναι όμως και αλλοπρόσαλλη. Σχεδόν για κάθε θέμα η ΝΔ καταστροφολογεί ασύστολα επενδύοντας συνήθως σε ψευδείς ειδήσεις και όταν φτάσει στο απώτατο σημείο της διάψευσης, τότε μιλά για παροχολογία. Η πλέον χαρακτηριστική ήταν η στάση της για το θέμα του ασφαλιστικού: την ώρα που ανατάσσαμε το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, μετατρέπαμε το έλλειμμα του σε πλεόνασμα, και ελαφραίναμε τη συντριπτική πλειοψηφία των ελευθέρων επαγγελματιών από τις εισφορές τους, η ΝΔ καταστροφολογούσε ακατάπαυστα μιλώντας για κατάρρευση του ΕΦΚΑ, αφαίμαξη των επαγγελματιών και συρρίκνωση των συντάξεων. Τώρα που καταφέραμε όχι απλώς να ακυρώσουμε το μέτρο της περικοπής των συντάξεων αλλά να προχωρήσουμε και σε αυξήσεις στις συντάξεις, μιλά για παροχολογία. Και δείτε, την ίδια γραμμή της καταστροφολογίας και υποτιθέμενης κατάρρευσης υποστήριζε επί μακρόν και για τη δημόσια υγεία και τη δημόσια εκπαίδευση. Τώρα που η κυβέρνηση προκειμένου να καλύψει τα κενά σε προσωπικό, επαναφέρει το καθεστώς της μίας πρόσληψης για κάθε αποχώρηση και υλοποιεί ένα καλά σχεδιασμένο πλάνο προσλήψεων, πάντοτε μέσω της αδιάβλητης διαδικασίας του ΑΣΕΠ, η αντιπολίτευση μιλά για προεκλογική άγρα ψήφων. Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί στη στάση αυτή της ΝΔ είναι ότι έχει πλήρως εγκλωβιστεί σε ένα καταστροφολογικό αφήγημα το οποίο δεν λέει να αναθεωρήσει, όσες φορές και αν διαψεύδεται, και τελικά καταλήγει σε ένα λόγο ανερμάτιστο και αλλοπρόσαλλο που υποβαθμίζει την πολιτική συζήτηση και το Κοινοβούλιο.