Συνεντεύξεις

26
09

Χρήστος Χατζηιωσήφ: «Οι εθνικισμοί επιστρέφουν στην Ευρώπη και τρέφονται από τις ανισότητες»

Κύρια αιτία της επανεμφάνισης του εθνικισμού σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο οικονομικό επίπεδο. Η κατάσταση αυτή είναι η απόληξη των δομικών διαφορών ανάμεσα στις εθνικές οικονομίες των κρατών-μελών της Ενωσης. Εκείνο όμως που επέτρεψε στις δομικές διαφορές να διευρύνουν τις ανισότητες ανάμεσα στις εθνικές οικονομίες ήταν το θεσμικό σύστημα το οποίο διαμόρφωσαν οι ευρωπαϊκές συνθήκες.
17
09

Dietmar Bartsch: Να γίνει Ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος και κούρεμα του ελληνικού

Η μέχρι σήμερα γερμανική πολιτική για την Ελλάδα αλαζονική, ταπεινωτική και λησμονά την ιστορία. Είναι αναγκαία η ριζική αλλαγή πολιτικής προς την κατεύθυνση της ισοτιμίας και της αλληλέγγυας (εταιρικής) σχέσης. Δεν πρόκειται μόνο για μεμονωμένα βήματα, αλλά για μια αλλαγή νοοτροπίας στην γερμανική πολιτική για την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή πολιτική. Και η Αριστερά της Ευρώπης, της γερμανικής συμπεριλαμβανομένης, θα πρέπει να αναρωτηθεί πως θα μπορέσει να βοηθήσει την Ελλάδα αποτελεσματικότερα από ότι μέχρι τώρα. Η Ευρωπαϊκή Ενωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να σταματήσουν να επιβάλουν συνεχώς αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Ο ελληνικός λαός πρέπει να πάρει ξανά στα ίδια του τα χέρια το πεπρωμένο του. Επαναλαμβάνω: αντί να τίθεται σε ομηρία ο λαός μιας υπερχρεωμένης χώρας πρέπει να υπάρξει μια δεσμευτική απόφαση ελάφρυνσης του χρέους με ρεαλιστικούς όρους ώστε να αναπτυχθεί περαιτέρω οικονομικά.
17
09

4 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Η δίκη αυτή, μια από τις σημαντικότερες δίκες στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, δεν βρίσκει πρόσβαση στα περισσότερα ΜΜΕ. Η τηλεόραση δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στη διαδικασία, προβάλλει μόνο ρεπορτάζ όταν υπάρχουν επεισόδια μέσα ή έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Οι πολίτες της Ελλάδας δεν ενημερώνονται τακτικά για την εξέλιξη μιας δίκης, της οποίας η έκβαση θα καθορίσει την ποιότητα της δημοκρατίας στη χώρα.
15
09

Υπάρχει σήμερα δυνατότητα για «ευρύχωρο» Κέντρο; – Συνέντευξη με τον Κώστα Ελευθερίου, Διδάκτορα πολιτικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η προσπάθεια αναπαραγωγής της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη εμφανίζεται σε δύο εκδοχές: ως εκδοχή σύγκλισης με τη ριζοσπαστική αριστερά (Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία και ως ένα σημείο Ισπανία) είτε ως εκδοχή σοσιαλ-φιλελεύθερης κεντροποίησης, όπως είδαμε να συμβαίνει στη Γαλλία με τον Μακρόν. Με τον ίδιο τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε ως το πρώτο κόμμα ριζοσπαστικής αριστεράς που, εν καιρώ κρίσης, αναλαμβάνει την κυβέρνηση και επομένως έχει να διαχειριστεί τις αντιφάσεις της περιόδου, κατ’ αντιστοιχία το ΠΑΣΟΚ είναι το πρώτο ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις δομικές αντιφάσεις της κρισιακής περιόδου, που εν τέλει το οδήγησαν στην κατάρρευση.
15
09

Οι κυβερνητικοί κύκλοι της Γερμανίας δεν έχουν κανένα όραμα ευρωπαϊκού προσανατολισμού – Συνέντευξη με τον Βρετανό ιστορικό Geoff Eley

Οι προοπτικές που αναδύονται στη σύγχρονη Γερμανία για έναν «πραγματικά ευρωπαϊκό» προσανατολισμό, δηλαδή εκείνον που θα είναι ικανός να την καταστήσει δημοκρατικά συνεργάσιμη ακόμα και με τους περιορισμένους όρους της δεκαετίας του 1970 και του 1980, ώστε οι μη κανονιστικές αρχές που κινητοποιούν το κοινό ευρωπαϊκό σχέδιο να μπορούν με αυτοπεποίθηση να ανακτηθούν και να διατηρηθούν αποτελεσματικά, δεν είναι ακόμη πολύ μεγάλες. Όπως έδειξε πάνω από όλα η ελληνική κρίση, η συνεχιζόμενη σταθερότητα του άξονα Μέρκελ – Σόιμπλε μέσα στη γερμανική κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει αποκλίσεις από τις σημερινές νεοφιλελεύθερες επιλογές, ενώ η τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία αποκαλύπτει, επίσης, ότι η πολιτική δημοτικότητα της Μέρκελ είναι ακόμα αρκετά ακαταμάχητη. Όσον αφορά τη συνολική οικονομική σφαίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αδυσώπητη προσκόλληση του Σόιμπλε στις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ορθοδοξίες, υπονοεί, ακόμη, ένα είδος επιθυμίας/προσκόλλησής του στις προηγούμενες γερμανικές αντιλήψεις για την κεντρική Ευρώπη, μια υπόνοια που επιβεβαιώθηκε θλιβερά με την αντίδρασή του στην ελληνική κρίση χρέους. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η απάντησή μου στα δύο μέρη αυτής της ερώτησης πρέπει να είναι «όχι» και «ναι».
14
09

Η κυβέρνηση των πραξικοπηματιών συνδυάζει την πείνα με την όρεξη – Συνέντευξη με την Dilma Rousseff

Θεω­ρώ ό­τι η δια­δι­κα­σία πα­ρα­πο­μπής μου ή­ταν έ­να πρα­ξι­κό­πη­μα, για­τί δεν στοι­χειο­θε­τή­θη­κε ο­ποια­δή­πο­τε ποι­νι­κή ευ­θύ­νη. Επι­νό­η­σαν μια δια­δι­κα­σία για να μου πά­ρουν την ε­ξου­σία. Και χρη­σι­μο­ποίη­σαν μια πλειο­ψη­φία α­γο­ρα­σμέ­νων ψή­φων, που εί­ναι οι ί­διοι δια­κό­σιοι δε­κα­ε­πτά ψή­φοι βου­λευ­τών που εγ­γυή­θη­καν την α­τι­μω­ρη­σία του πα­ρά­νο­μου προέ­δρου Τέ­μερ. (...) Πι­στεύω πως το πρα­ξι­κό­πη­μα δεν ή­ταν α­πλώς μια πρά­ξη. Η α­πο­πο­μπή μου ή­ταν το πρώ­το στά­διο του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος, η δεύ­τε­ρη φά­ση α­πο­κα­λύ­πτε­ται πο­λύ συ­ντη­ρη­τι­κή και πο­λύ α­ντι­δρα­στι­κή, α­πό τη μια πλευ­ρά, και α­κραία ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποιη­μέ­νη α­πό την άλ­λη. Απο­τε­λεί μέ­ρος αυ­τής της δεύ­τε­ρης φά­σης το να πε­τά­ξουν τον Λού­λα έ­ξω α­πό τις ε­κλο­γές του 2018, κα­τα­σκευά­ζο­ντας δι­κα­στι­κά πλα­σμα­τι­κά γι’ αυ­τόν. (...) Κα­τα­σκευά­ζε­ται μια δι­καιο­σύ­νη και χρη­σι­μο­ποιεί­ται ο νό­μος για να κα­τα­στρα­φεί πο­λι­τι­κά ό­ποιος θεω­ρούν εχ­θρό, στό­χο που πρέ­πει να χτυ­πη­θεί.
14
09

Ο Μακρόν ανοίγει τη συζήτηση για την Ευρώπη – Συνέντευξη με τον Αντώνη Παπαγιαννίδη

Ο Μακρόν έκανε μερικές τοποθετήσεις εξαιρετικά βαριές. Πρώτον, εθνική κυριαρχία, δημοκρατία και εμπιστοσύνη απειλούνται στην Ευρώπη του σήμερα. Δεύτερον, δέκα μέρες πριν τις γερμανικές εκλογές, λέει όχι στην Ευρώπη των άκαμπτων κανόνων. Τρίτον, αν εθελοτυφλήσουμε, θα έχουμε, η γενιά μας, την ευθύνη θανάτου της Ευρώπης. Αν δεν ξεκουνηθούμε. Τέταρτον, όσον αφορά τις δομικές προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης, πρότεινε διαβούλευση σχεδόν αμεσοδημοκρατικά σαν πρόταση ανά την Ευρώπη. Αποκλείεται να μην γνωρίζει και τη σχετική συζήτηση στην Ελλάδα, όπου πολλοί θεωρούν κακό να ρωτάμε το λαό, αλλά εισήγαγε την έννοια «όχι πίσω από κλειστές πόρτες η συζήτηση για την Ευρώπη».
14
09

Axel Troost: Οι Γερμανοί πιστεύουν ότι οι κρίσεις δεν τους αγγίζουν

Η Ε.Ε. βρίσκεται σε μια πολύ βαθιά κρίση, αλλά δεν νομίζω ότι θα πρέπει να συνθλίψουμε την Ε.Ε. ελπίζοντας ότι θα αναδυθεί κάτι νέο, το οποίο θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας. Αντ’ αυτού θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να ανασυγκροτήσουμε τη νομισματική ένωση έτσι ώστε το ευρώ να μην διχάζει αλλά να ενώνει την Ευρώπη. Το SPD θα μπορούσε ίσως να είχε καλύψει αυτό το χάσμα με την Μέρκελ με μια επιθετική προεκλογική εκστρατεία για το κόκκινο - κόκκινο - πράσινο, αλλά ούτε ο Σουλτς, ούτε η υπόλοιπη ηγεσία του SPD υποστήριζαν πειστικά αυτή την εναλλακτική.
12
09

Πλησιάζουμε σε ένα οριακό σημείο – Πρέπει και από την πλευρά μας να θέσουμε κάποιους χρονικούς και πολιτικούς όρους στη διαπραγμάτευση – Συνέντευξη με τον Χριστόφορο Βερναρδάκη

Πρώτον ότι ανάπτυξη δεν σημαίνει μόνο τεχνικά έργα, αλλά ότι αυτά αποτελούν ένα εργαλείο για να επιτευχθεί αυτή. Επομένως ο σχεδιασμός τους γίνεται πάνω σε συγκριτικά οφέλη και πάνω στην εκτίμηση αν αυτά ενισχύουν ή αμβλύνουν τις ενδοπεριφερειακές ανισότητες. Δεύτερον, δεν μας αφορά μια εξαγγελία έργων, αλλά η καταγραφή των πραγματικών προβλημάτων και η επίλυσή τους, μέσα από την ανάδειξη της εργασίας, της καινοτομίας, των συνεργιών μεταξύ των κλάδων, ώστε να δημιουργούνται περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές υπεραξίες. Τρίτον, θέλουμε ό,τι σχεδιάζεται και υλοποιείται να κινείται στη λογική ότι ανάπτυξη σημαίνει εργαλεία υποδομών, χρηματοδοτικά και θεσμικά εργαλεία. Επομένως, χρειάζεται διοικητική και κρατική ανασυγκρότηση γι’ αυτό θέλουμε να εξασφαλίσουμε στο τοπικό κράτος συμβουλευτικά εργαλεία σύνδεσης με το κεντρικό κράτος και με ένα μηχανισμό ελέγχου όσων υλοποιούνται. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι εύκολο, διότι αυτή η συζήτηση δεν έχει γίνει ποτέ.
12
09

Claus Offe: «Σκοπός ζωής για τον Σόιμπλε οι τιμωρητικοί κανόνες για τους Ελληνες»

Ο Σόιμπλε δεν θέλει να αφήσει να πετύχει ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, διότι έτσι θα αποκαθίστατο μια Αριστερά η οποία, σύμφωνα με όσα πιστεύει ο ίδιος, πέθανε το 1989. Η επιτυχία θα καθιστούσε και πάλι την Αριστερά αξιοσέβαστη. Εβλεπε την Πορτογαλία, τους PODEMOS στην Ισπανία, τον ΣΥΡΙΖΑ και σκεφτόταν «αρκετά, φτάνει!». Για πολλούς πολιτικούς διαφόρων κομμάτων, για κάποιους ανθρώπους των μίντια, πρέπει να επιρριφθούν ευθύνες στην Αριστερά, στους Σοσιαλδημοκράτες και στους Πράσινους, επειδή δεν κατόρθωσαν να διαλύσουν αυτόν τον μύθο [του χρέους].