Ράνια Σβίγκου

20
01

Ράνια Σβίγκου: Η χώρα μας χρειάζεται άμεσα άλλη κατεύθυνση στην εξωτερική πολιτική

Ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε ως κυβέρνηση, είτε τώρα, ως αντιπολίτευση, εργάζεται για την ειρήνη, τη συνύπαρξη  και τις σχέσεις καλής γειτονίας. Ταυτόχρονα, όμως, απαιτεί την τήρηση και την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και όλων των διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων. Στηρίζει κάθε προσπάθεια για να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία, το διάλογο για ΜΟΕΑ, κάθε προσπάθεια για επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών,  και αν αυτές αποτύχουν, την προσφυγή στη Χάγη. Ταυτόχρονα, όμως, καταγγέλλει την παράνομη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας, όπως και κάθε παράνομη και προκλητική ενέργεια. Διότι, αντίθετα με τη ΝΔ, και πολλές ακροδεξιές φωνές στο εσωτερικό της, εμείς θεωρούμε ότι η ειρήνη και η συνεργασία είναι η μόνη σωστή επιλογή, γιατί έτσι υπηρετούνται πραγματικά τα συμφέροντα  του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με Υπουργούς Εξωτερικών, τον Ν. Κοτζιά και τον Γ. Κατρούγκαλο, ουδέποτε θεώρησε τις διεθνείς σχέσεις, απλώς και μόνο ως ένα πεδίο προβολής του συσχετισμού δυνάμεων. Κινήθηκε  σε συνάρτηση με τις αξίες της Αριστεράς, αλλά και με τον αναγκαίο ρεαλισμό, από τη στιγμή που τους γείτονες και  τους συμμάχους δεν τους επιλέγεις. Ούτε και τις κυβερνήσεις τους. Στάθμισε όλες τις κινήσεις της, στην εξωτερική πολιτική, με γνώμονα τα συμφέροντα της κοινωνίας και της χώρας, συντασσόμενη με την ειρήνη και τη δικαιοσύνη, με ειλικρίνεια και με πνεύμα συνεργασίας προς όλους. Με αυτό το πνεύμα, σχεδίασε και ανέπτυξε ένα συνεκτικό και συνολικό σχέδιο, με το οποίο η χώρα μας ξαναβρέθηκε στο επίκεντρο κάθε διεθνούς πρωτοβουλίας στην ευρύτερη περιοχή,  αναβαθμίζοντας τη θέση της Ελλάδας ως παράγοντα σταθερότητας, συνεργασίας και  ειρήνης. Όλα τα παραπάνω ανατράπηκαν άρδην. Η αδράνεια και η πρόσδεση στον ισχυρό, δεν αποτελούν λύση για κανένα ζήτημα.  Ιδιαίτερα σε αυτήν την περίοδο, η χώρα μας χρειάζεται  άμεσα άλλη κατεύθυνση στην εξωτερική πολιτική.
11
01

Ράνια Σβίγκου: Η Ευρώπη μπορεί να αλλάξει μέσα από τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων

Πάνω από όλα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα νέο όραμα για την Ευρώπη από την πλευρά των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Ένα όραμα που θα μπορεί να εμπνέει τη νεολαία και τους εργαζόμενους, που θα αποκρούει τον εθνοκεντρισμό, τα μισαλλόδοξα, εθνικιστικά κηρύγματα και θα διαψεύδει τους εύλογους φόβους για το μέλλον, από τους οποίους τρέφεται και δυναμώνει η Ακροδεξιά. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, άλλωστε, πρωτοστατεί σε αυτή την προσπάθεια για διάλογο, μέσα από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ των Προοδευτικών, Οικολογικών και Αριστερών Δυνάμεων, το οποίο, βέβαια, χρειάζεται εμβάθυνση και ανάπτυξη. Είναι ένα πρώτο βήμα, το οποίο θα πρέπει να επεκταθεί και σε επίπεδο εθνικών κοινοβουλίων, αλλά, κυρίως, στο πεδίο της κοινής, καθημερινής δράσης. Σε αυτό τον διάλογο και σε αυτή τη συνάντηση, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να πρωταγωνιστήσει, ως το μεγαλύτερο αριστερό κόμμα, αυτή τη στιγμή, στην Ευρώπη, αλλά και ως το σημείο αναφοράς, εξαιτίας των αγώνων που έδωσε και δίνει στην Ελλάδα και την Ευρώπη, προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. Οφείλουμε να λάβουμε πρωτοβουλίες, να γίνουμε ο καταλύτης αυτής της σύμπραξης, σε διεθνές επίπεδο. Απέναντι σε όσους υποστηρίζουν τον απάνθρωπο και αντικοινωνικό νεοφιλελευθερισμό, απέναντι στους Σαλβίνι, τους Όρμπαν, τις Λεπέν, την Εναλλακτική για τη Γερμανία, που επικρατούν στηριζόμενοι στον φόβο για το μέλλον και στον ακροδεξιό λαϊκισμό, απέναντι σε όσους βάζουν τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους και τις ζωές τους, που αδιαφορούν για τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και ενδιαφέρονται μόνο για τη συσσώρευση πλούτου, νομίζοντας ότι αυτούς δεν θα τους αγγίξει η καταστροφή του πλανήτη μας, απέναντι σε όλες αυτές τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης και της κοινωνικής καταστροφής, οφείλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να διαμορφώσουμε ευρείες συμμαχίες, σε ένα ενιαίο, ισχυρό, πλατύ, δημοκρατικό, φεμινιστικό και οικολογικό μέτωπο, ικανό να ανατρέψει τους σημερινούς, μη ευνοϊκούς συσχετισμούς, για να χτίσουμε μαζί μιαν άλλη Ευρώπη, κοινωνικά δίκαιη.
05
11

Ράνια Σβίγκου: Οι επικίνδυνες ακροβασίες της εξωτερικής πολιτικής της Ν.Δ.

Μήπως τελικά η κυβέρνηση της Ν.Δ., με όλες αυτές τις ακροβασίες στην προσπάθειά της να διατηρήσει εσωκομματικές ισορροπίες, το μόνο που θα καταφέρει είναι να υποστηρίξει την επιστροφή στην εξουσία του εθνικιστικού κόμματος VMRO, το οποίο αντιτάχθηκε στη συμφωνία; Σε αυτήν την περίπτωση ίσως νομίζει ότι θα αποσείσει τις ευθύνες της για όποια εμπλοκή δημιουργηθεί, ρίχνοντας το φταίξιμο στην άλλη πλευρά. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν ολέθριο τόσο για τη χώρα μας όσο και για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, ενώ θα μας γύριζε πίσω σε μια αδιέξοδη κατάσταση, από την οποία μόλις πρόσφατα μπορέσαμε να απεμπλακούμε χάρη στην τεράστια πολιτική και διπλωματική επιτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
27
09

Ράνια Σβίγκου: Οι μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα δείχνουν τον δρόμο

Οι μεγάλες διαδηλώσεις που διοργανώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα σε όλο τον κόσμο, με πρωτοπόρους τους μαθητές και τις μαθήτριες, αλλά και η ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος για την κλιματική αλλαγή δείχνουν ότι κάτι αλλάζει. Ιδιαίτερα οι νέες γενιές έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι αυτό που θα πρέπει να αλλάξει, και μάλιστα επειγόντως, δεν είναι μόνο το κλίμα, αλλά το σύστημα. Αυτό που απειλεί τη ζωή στον πλανήτη είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη. Η ευρωπαϊκή Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να πρωτοστατήσουν σε αυτό το κίνημα. Η βιώσιμη ανάπτυξη, η ισότητα, η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, πολλοί από τους οποίους ξεριζώνονται από τον τόπο τους εξαιτίας των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, βρίσκονται στον πυρήνα της ιδεολογίας μας. Πάνω απ’ όλα, οφείλουμε να αγωνιστούμε για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, που να θέτει στο επίκεντρό του το περιβάλλον, τον άνθρωπο, τις ανάγκες της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών της Γης και όχι τα κέρδη.
01
07

Ράνια Σβίγκου: Στις 7 Ιουλίου η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά

Στη μεταμνημονιακή Ελλάδα όπου τα σημάδια της κρίσης είναι ακόμη νωπά στον κοινωνικό ιστό ανοίγεται πλέον μπροστά μας ένα νέο σταυροδρόμι. H αντίθεση μεταξύ προόδου και συντήρησης, νέων οριζόντων και αντιδραστικής παλινόρθωσης δεν περιορίζεται μόνο στο πεδίο της οικονομίας. Η διάκριση μεταξύ προόδου και συντήρησης είναι κάθε άλλο παρά ξεπερασμένη στη χώρα μας. Στον χώρο της συντήρησης, μάλιστα, έχουν προσχωρήσει από καιρό φανερά και κάποιες δήθεν προοδευτικές δυνάμεις του κέντρου. Στα λόγια προοδευτικές, στην πράξη οι καλύτεροι σύμμαχοι και συμπαραστάτες της δεξιότερης Νέας Δημοκρατίας των τελευταίων δεκαετιών. H συνάντηση και συνεργασία της Αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας που έχει εγκαταλείψει τον νεοφιλελευθερισμό, της οικολογίας, κάθε προοδευτικού πολίτη στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας, για την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, την απόκρουση της ακροδεξιάς, του εθνικισμού και του ρατσισμού, για την πραγματοποίηση βαθιών, προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος, στη δημόσια διοίκηση, στους θεσμούς, για μια ανάπτυξη υπέρ των συμφερόντων της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας δεν είναι ούτε ένα απλό προεκλογικό όχημα ούτε μια σημαία ευκαιρίας. Είναι ένα ώριμο αίτημα των καιρών. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι το αποτέλεσμα μιας προγραμματικής σύγκλισης που βασίζεται σε ένα κοινό όραμα για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα. Είναι η αρχή μιας μακράς διαδρομής. Διότι η μάχη για την προάσπιση των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού είναι συνεχής. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου κάθε δημοκρατικός, προοδευτικός πολίτης αποφασίζει για τη ζωή και το μέλλον: το δικό του αλλά και των επόμενων γενεών. Στις 7 Ιουλίου είναι στο χέρι μας να μη γυρίσει η Ελλάδα στο σκοτάδι. Η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά.
20
11

Μύθοι και ανακρίβειες για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια

Η δημόσια συζήτηση για το πανεπιστήμιο περιστρέφεται ξανά γύρω από την αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Από τους θιασώτες της αναθεώρησης προβάλλεται μια σειρά από μύθους και ανακρίβειες, ενώ συστηματικά και σκοπίμως δυσφημείται το δημόσιο πανεπιστήμιο. Αν κάποιος ανατρέξει στο δημόσιο διάλογο πριν από 10 χρόνια, ο οποίος σφραγίστηκε από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας, θα διαπιστώσει ότι είναι πανομοιότυπος με το σημερινό. Οι υποστηρικτές της πρότασης δεν κατάφεραν να «μάθουν» από τα αδιέξοδα στα οποία έχουν βρεθεί τα ιδιωτικά πανεπιστήμια διεθνώς και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ενισχύουν την ιδεολογική διάσταση μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Πώς αλλιώς να γίνει κατανοητή η πλήρης έλλειψη έστω και μία έκθεσης βιωσιμότητας ενός τέτοιου πανεπιστημίου; Πώς είναι δυνατόν να μας προτρέπει η Ν.Δ. τόσα χρόνια για να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια και να μην παρουσιάζει ούτε μία μελέτη; Δεν το κάνει γιατί τα έξοδα σε ένα έστω μικρό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι τόσα πολλά που θα χρειαστεί η επιβολή πολύ υψηλών διδάκτρων! Απουσιάζει από τους υποστηρικτές της αναθεώρησης το όραμα για την εκπαίδευση, την ανάπτυξη και την καινοτομία, ενώ τα ιδιωτικά πανεπιστήμια παρουσιάζονται ως πανάκεια, στη βάση μύθων και ψευδών στοιχείων.