ΣΥΡΙΖΑ

12
12

Μιχάλης Σπουρδαλάκης: Το μεγάλο στοίχημα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να εμπνεύσει ξανά

Το μεγάλο στοίχημα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να εμπνεύσει ξανά, να πείσει τον κόσμο που λέει ότι δεν θα πάει να ψηφίσει. Για να σηκώσεις από τον καναπέ αυτούς τους πολίτες που πάλεψαν για την δημοκρατική ανατροπή, πρέπει να τους ξαναδώσεις την ελπίδα, να τους αποδείξεις ότι είσαι διαφορετικός. Αυτό θα σηματοδοτηθεί από τα πρόσωπα που θα επιλεγούν αλλά και από τις πολιτικές και οργανωτικές πρακτικές που θα επιλέξουν τα αυτοδιοικητικά σχήματα. Από το πρόσφατο παρελθόν έχουμε πολλά εξαιρετικά παραδείγματα, που πρέπει να αξιοποιήσουμε και να προσαρμόσουμε στις νέες συνθήκες. Η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα στο δήμο Αθηναίων και λίγα χρόνια αργότερα εκείνη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, η επιτυχία της Ρένας Δούρου αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη στην κατεύθυνση που συζητάμε. Με χαμηλά μπάτζετ, με τη συμμετοχή πολύ κόσμου, με όρεξη, ιδέες, ενθουσιασμό, με ομάδες από επιστήμονες από πολλά πεδία, με την ανάδειξη προσώπων της νέας κουλτούρας και πόρτα-πόρτα. Εκλογικοί αγώνες εντάσεων εργασίας όχι εντάσεως κεφαλαίου, εντάσεως πολιτικής όχι εντάσεως «επι-κοινωνίας». Το ίδιο να κάνουμε και στις ευρωεκλογές. Να επιλέξουμε ανθρώπους που σηματοδοτούν τον ΣΥΡΙΖΑ και το πρόγραμμά του μέσα από εσωκομματικές δημοκρατικές μαζικές διαδικασίες και κατόπιν να τους θέσουμε στη βάσανο της σταυροδοσίας. Χρειαζόμαστε σχεδιασμό, γιατί όταν δεν έχεις σχεδιασμό σε πάει το κράτος και το μόνο που σου μένει είναι η ρητορική. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να πιστέψουμε πάλι στις ιδέες μας, ιδέες και αξίες της αριστεράς, αντί να αφήνουμε το κράτος να καθορίζει την ατζέντα και την προοπτική μας.
24
11

Με τις αξίες και τις αρχές της Ριζοσπαστικής Αριστεράς απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά

Πάμε προς τις κρίσιμες εκλογές του 2019 ως Ριζοσπαστική Αριστερά πάντα της προσδοκίας και της ελπίδας αλλά επίσης τώρα πια της εμπειρίας από την διακυβέρνηση και τους συσχετισμούς. Πάμε όχι ως πολιτικές παρθένες αλλά μετά από χρόνια δικής μας διακυβέρνησης που θα κριθεί από τους πολίτες και στο σύνολο και στις λεπτομέρειες. Πάμε και με λάθη ή παραλείψεις στην πλάτη μας. (...) Απέναντι μας έχουμε ότι χειρότερο. Μια ΝΔ ρεβανσιστική, συμμαχία ακραιφνών νεοφιλελεύθερων και σκληρών ακροδεξιών. Που επιδιώκει την ολική επαναφορά όχι απλώς της διακυβέρνησης της αλλά ενός παλιού καθεστώτος συνολικά. Με απειλές αυταρχισμού και απολύσεων, με τη διαπλοκή πανέτοιμη να ξαναπάρει τα ηνία της χώρας. Πανευρωπαϊκά βλέπουμε την ακροδεξιά να γίνεται πια χειροπιαστή απειλή. Να κυβερνά ή συγκυβερνά σε κράτη, να σέρνει στην γραμμή της πολλά κόμματα της παραδοσιακής δεξιάς, να προσπαθεί να επιβάλλει την Ευρώπη- φρούριο, την Ευρώπη των εθνικισμών και της μισαλλοδοξίας. Πρέπει να παλέψουμε για την απόκρουση του τέρατος και πρέπει να παλέψουμε νικηφόρα. Χτίζουμε συμμαχίες στην Ευρώπη με διπλή οριοθέτηση, απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και απέναντι στην ακροδεξιά. Παλεύουμε για τη νίκη στην Ελλάδα εκπροσωπώντας και συσπειρώνοντας αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες πάνω σε ένα ξεκάθαρο πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα. (...) Απαιτεί να κάνουμε την συνέχιση της προσπάθειας υπόθεση της λαϊκής πλειοψηφίας. Όχι μόνον για να νικήσουμε αλλά για να ξεπεράσουμε τις δικές μας αδυναμίες. Όχι μόνον για να αποκρούσουμε την νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση και την ακροδεξιά απειλή αλλά για να προχωρήσουμε καλύτερα το δικό μας σχέδιο και πρόγραμμα.
20
10

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: Με ποιους πρέπει να συμμαχεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής συναρθρώθηκε η πολιτική μεθοδολογία των συμμαχιών: να αποφύγεις το «κατά περίπτωση» και να μη σε τραβάει από τη μύτη (αποκλειστικά) το εκλογικό σκορ. Την ίδια στιγμή, τα κριτήρια που θα επικρατήσουν για συμπράξεις χρειάζεται να χαράξουν τη διαιρετική τομή που σε διαφοροποιεί από το νεοφιλελευθερισμό και τον παλιό πολιτικό κόσμο. Συνοπτικά τέθηκαν τρεις άξονες που καθορίζουν σήμερα το πλαίσιο των πολιτικών συμμαχιών: ο ταξικός, δηλαδή η κοινωνική προστασία της μισθωτής εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων. Ο δικαιωματικός φιλελευθερισμός και ο αντιεθνικισμός και αντιρατσισμός, με εμβληματικές προϋποθέσεις εδώ τη στάση στο προσφυγικό και το μακεδονικό. Είναι σαφές ότι με αυτά τα κριτήρια «κόβονται» οι ΑΝΕΛ ως προς την επίτευξη μιας μετεκλογικής συνεργασίας, αφού μένουν μετεξεταστέοι σε πολλά. Ωστόσο, προς τιμή τους, περνούν μετά το ταξικό και ένα ακόμη δύσκολο κριτήριο. Τη στάση τους στο προσφυγικό, με το οποίο διαχωρίζονται από το σύνολο της ρατσιστικής δεξιάς.
17
09

Ένας από μας

Και η μεγάλη μέρα ήρθε. Και μαζί της ήρθαν οι πρώτες δηλώσεις για χαλάρωση, δηλαδή για μια πρώτη ανάσα των πονεμένων συμπατριωτών μας. Και νά, εμφανίζεται ο φίλος δυο μέρες μετά στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ με ένα χαμόγελο ίσαμε τα αυτιά. Αλλά δεν τού 'πε κανένας ένα μπράβο για ό,τι έκανε μέχρι τότε. Εκείνος ούτε που το πήρε είδηση. Άλλωστε ό,τι έκανε δεν το έκανε για το μπράβο. Για τους φτωχούς και τους αδύναμους το έκανε. Όμως, πίσω από το τεράστιο χαμόγελο του εγώ διέκρινα μια αδιόρατη θλίψη. Και γι' αυτό του είπα: “Καλά τα κατάφεραν οι υπουργοί μας, ρε σύντροφε, αλλά κι εμείς εδώ στη βάση αντέξαμε και στηρίξαμε το κόμμα. Έτσι δεν είναι;”. “Έτσι ακριβώς, σύντροφε. Έτσι και με το παραπάνω!” είπε και νόμισα πως εκείνη η αδιόρατη θλίψη που κρυβόταν πίσω απ’ το πλατύ του χαμόγελο, για μια στιγμή μονάχα, αχνόσβησε.
07
09

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Στην οικονομία που αποτελεί το καθοριστικό πεδίο για τις σχέσεις εκπροσώπησης των κοινωνικών αιτημάτων στο πολιτικό επίπεδο, οι επιλογές της κυβέρνησης, που θα εκφραστούν όπως πιστεύω και στην ΔΕθ, θα περιλαμβάνουν μέτρα στήριξης και ανακούφισης των κοινωνικών ομάδων που ασφυκτιούν με τη διανομή του πολυδιαφημισμένου πλεονάσματος της φετινής χρονιάς. Η πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή, που είχε ως κύριο αντικείμενο την εκλογή νέου γραμματέα, αποτελεί την πιο σημαντική αλλαγή στην παρούσα ιστορική στιγμή ενταγμένη στην προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ΣΥΡΙΖΑ με χαρακτηριστικά κόμματος ριζοσπαστικής αριστεράς. Εάν δεν οργανώσουμε το μέτωπο ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό με κυρίαρχο στόχο την ανάκτηση της εργασίας και τη δημιουργία ευνοϊκών όρων για τη διεξαγωγή αποτελεσματικών κοινωνικών αγώνων με την επαναφορά των θεμελιωδών δικαιωμάτων της εργασίας, το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγηθεί σε τραγωδία. Εάν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, η ιδεολογική ηγεμονία θα έχει εξασφαλιστεί και τότε η θέση του «Όσοι πιστοί προσέλθετε» δεν θα αποτελεί απειλή για τα προτάγματα και την Ιδεολογία της αριστεράς. Η απόφαση για την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου δεν παραπέμπει στο μακρινό μέλλον, μπορεί και σήμερα να εφαρμοστεί εάν με τις πολιτικές μας επιλογές, τα μέτρα για το κοινωνικό κράτος, τη διευρυμένη επέκταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, το συνεχή πόλεμο για την ανασφάλιστη και υποδηλωμένη εργασία και την μείωση της ανεργίας καταστήσουμε σαφές στους συνομιλητές μας ότι το μέτωπο ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό με ταξικούς όρους είναι για μας αδιαπραγμάτευτο.
04
09

Να αισιοδοξούμε, χωρίς εφησυχασμούς

Το ζήτημα της διεύρυνσης της επιρροής ενός κόμματος, μιας κυβέρνησης, η καλλιέργεια πιθανών μελλοντικών συμμαχιών κ.τ.λ δεν υπήρξε ποτέ ζήτημα «πολιτικής τοπογραφίας», όπως φαίνεται να θεωρούν πολιτικές δυνάμεις παραδοσιακά. Θα ήταν κρίμα να το πιστεύει αυτό —έχει δώσει αφορμές— ένα κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, όταν έχει κάνει το μείζον θεσμικό βήμα που είναι η θέσπιση της απλής αναλογικής, δηλαδή διασφαλίσει τα συμμαχικά σχήματα, ως άποψή του. Ασφαλώς, βρήκε αυτιά κλειστά και έτοιμες επιλογές, ποιος δεν το βλέπει αυτό; Όμως αν ελέγχεται σε κάτι είναι το κατά πόσον με υπομονή και ευελιξία εργάστηκε, αποφεύγοντας τον άγονο μανιχαϊσμό, την αχρείαστη πόλωση και αντιπαράθεση, την φροντίδα να ηγεμονεύσει η ποιότητα στην επικοινωνιακή του πολιτική, η επιχειρηματολογημένη πειστικότητά της. Ακόμα είναι απαραίτητες οι προσπάθειες επαφής με τους διανοούμενους, επιστήμονες, καλλιτέχνες και ακτιβιστές, που, κάνοντας αποδεκτή την ενδεχόμενη κριτική τους, να γονιμοποιείτε η πολιτική του κόμματος και της κυβέρνησης με αυτήν. Πρόκειται για μια αντίληψη ηγεμονίας που δεν χρειάζεται, αλλά παρακάμπτει το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί», διότι αυτό δεν εκφράζει την εμβέλεια, το εύρος της πολιτικής μας. Όπως είπε ο σύντροφος Άλκης Ρήγος στην ΚΕ ένα τέτοιο σχήμα δεν θα χωρούσε ασφαλώς τις εξελίξεις, τις τοποθετήσεις και τις ανακατατάξεις για το Μακεδονικό.
04
09

Από την κορυφή ως τα νύχια

Αυτή την ώρα που όλοι σχεδόν θα μιλούν —και δικαίως— για τον ανασχηματισμό, όσοι γνωρίζουν τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν να εστιάσουν την προσοχή τους σε ό,τι συνέβη μια μέρα πριν, στη συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής: στη συμβολική κίνηση της εκλογής στη θέση του γραμματέα της ενός κυβερνητικού στελέχους πρώτης γραμμής, του Πάνου Σκουρλέτη. Φαίνεται ότι σηματοδοτεί τη συνειδητοποίηση της ανάγκης για μια αντίστροφη κίνηση, από την ενίσχυση της κυβέρνησης με στελέχη του κόμματος, που ήταν περισσότερο και από αναγκαία την πρώτη περίοδο, στην ενίσχυση του κόμματος. Γιατί χωρίς ικανό κόμμα ουδέν δύναται γενέσθαι των δεόντων.
24
08

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Ένα τέτοιου είδους συμπαγές αφήγημα της «καλής κοινωνίας» είναι θεμελιώδες για τον ιστορικό προσανατολισμό μιας κοινωνίας. Και εάν η ατζέντα της ΝΔ είναι «ακραίος νεοφιλελευθερισμός – στρατηγική αποδημοκρατικοποίηση – επενδύσεις χωρίς οικολογική μέριμνα», τότε η ατζέντα 2021 ας μετατραπεί σε παραγωγική, δημοκρατική, οικολογική επανάσταση. Αν το εγκλωβισμένο μικροαστικό μας φαντασιακό στέκεται εμπόδιο σε κάθε νέο ιστορικό προσανατολισμό, θα πρέπει να αναρωτηθούμε: προτιμάμε την γενικευμένη καθοδική προλεταριοποίηση που μας επιφυλάσσει το σχέδιο της ΝΔ περί ανταγωνιστικής οικονομίας ή τη συνεργασία σε ένα ανώτερο επίπεδο που θα δώσει νέες δυνατότητες στο ανθρώπινο δυναμικό της κοινωνίας μας; Δε χρειάζεται βιασύνη λες και είναι κάποιο τεχνικό ζήτημα. Την εποχή της ψηφιακής επανάστασης και της ρομποτοποίησης θα χρειαστούμε άλλες θέσεις εργασίας και άλλες επιθυμίες. Θα ζήσουμε σε άλλο περιβάλλον. Δεν μπορούμε όμως με την ίδια νοοτροπία να πάμε πουθενά. Πρέπει να σκεφτούμε αυθεντικά και να πράξουμε όχι «σαν άλλοτε», αλλά «σαν πρώτη φορά». Η ανάπτυξη των ανθρωπίνων σχέσεων και νέων τρόπων ζωής και εργασίας πρέπει να γίνει ο νέος ιστορικός μας προσανατολισμός. Γιατί ο καπιταλισμός συσσώρευσης προϊόντων και συρρίκνωσης του νοήματος της ζωής πρώτα μαραίνεται (δηλαδή καθίσταται αχρείαστος) και μετά ανατρέπεται. Χαρισματικοί ηγέτες αναδείχθηκαν σε λιγότερο κρίσιμες περιόδους από τη δική μας. Το χάρισμα όμως το γενούν οι κοινωνίες και το αποδίδουν σε όσους/ες τολμούν να προτείνουν κάτι καινούργιο που να λύνει το γόρδιο δεσμό. Η ίδια κοινωνία που φοβόταν ή δεν ήθελε να βγει από την ευρωζώνη και την ΕΕ, θέλει πάντα μια νέα, πιο βιώσιμη και ενδιαφέρουσα ζωή. Ήρθε λοιπόν η ώρα να μπούμε ορμητικά σε μια συναρπαστική και υπέροχη περίοδο της ιστορίας μας μακρυά από την τοξικότητα και τη μιζέρια του Παλαιού Καθεστώτος.