ΣΥΡΙΖΑ

16
11

Πώς μπορεί να οργανωθεί ένα κόμμα της Αριστεράς σήμερα;

Η επιμονή σε ζητήματα δομής του κόμματος έχει να κάνει τόσο με τη συζήτηση για τον κίνδυνο «πασοκοποίησης» όσο και με τη συζήτηση για τη συμμετοχή των μελών. Ένας από τους βασικότερους λόγους της «πασοκοποίησης» του ΠΑΣΟΚ ήταν η αμορφία αυτού του κόμματος, η οποία εμπόδιζε τη συμμετοχή των μελών του στην διαμόρφωση και την εφαρμογή της πολιτικής, κι έτσι αυτά παρέμειναν αρμοδιότητες μιας στενής ομάδας περί τον Ανδρέα Παπανδρέου, με όλους τους βυζαντινισμούς τη διαπλοκή, εντέλει τη διαφθορά που ευνοείται από την αδιαφάνεια. Η αμορφία είναι χαρακτηριστικό των ελληνικών αστικών κομμάτων, ακριβώς επειδή επιτρέπει αυθαιρεσίες της ηγεσίας, αλλά, όλο και περισσότερο, επειδή ευνοεί τη διαφθορά. Αντίθετα, εξαρχής, η μορφοποιημένη δομή ήταν χαρακτηριστικό των κομμάτων που αναφέρονταν στο εργατικό κίνημα – χωρίς αυτό, βέβαια, να αποτελεί εγγύηση σωστής πολιτικής, «αριστεράδας», δημοκρατίας, συμμετοχής των μελών του κόμματος και άρδευσης από τα λαϊκά κινήματα. Αλλά χωρίς αυτό, η έλλειψη δημοκρατίας, ο αποκλεισμός των μελών από τη διαδικασία της διαμόρφωσης της βούλησης και της πολιτικής του κόμματος και η απομάκρυνση από τις τάσεις και τις αξιώσεις που αναπτύσσονται στον λαό είναι απολύτως βέβαιο ότι θα συμβούν και ο κίνδυνος της διαφθοράς θα μεγαλώσει.
12
11

Ο πρωθυπουργός σιωπά μπροστά στους ακραίους δεξιούς «λοχαγούς»

Όποια και όποιος νομίζει ότι οι «Ενωμένοι Μακεδόνες» είναι ένα περιθωριακό ρεύμα, ακίνδυνο που δεν πρέπει να το παίρνουμε στα σοβαρά – διότι αυτό το ωφελεί λένε οι «πονηροί» – κάνουν λάθος. Έχουν ιδεολογία. Γύρω τους, ένα πρόσφορο έδαφος μετριοπαθές, ξενοφοβικό, εύκολα μπορεί να γίνει επιθετικό. Ας ελπίσουμε το μαχαίρωμα του μαθητή να είναι οριακό. Ή ότι η κατάληψη σε ένα Λύκειο δεν θα βρει μιμητές. Αλλά, αν φύγουμε από τους «χοιρινόφιλους» – δανείζομαι τον προσδιορισμό από την εξαίρετη επιφυλλίδα του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή της Παρασκευής – και πάμε στις τοπικές κοινωνίες θα βρούμε ένα μέτωπο αντίστασης στους «εισβολείς» πολύ ευρύ από τους πιο μετριοπαθείς έως τους πιο επιθετικούς: απλοί ψηφοφόροι της ΝΔ, γαλουχημένοι με την άποψη ότι «φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, εμείς θα λύσουμε το πρόβλημα;», ακροδεξιοί – ξενοφοβικοί που θέλουν «πυγμή», ρατσιστές – φασίστες που όμως πλαγιοβάλλουν τους δεξιούς πολίτες. Η ανοχή και οι δικαιολογήσεις αυτού του ευρέως φάσματος ξενοφοβισμού εκφράζονται στην κατώτερη και μεσαία, καταρχάς στελέχωση της ΝΔ. Πέρασε και στα στελέχη της Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, δυστυχώς και του ΚΙΝΑΛ αρκετές φορές. Γι’ αυτό οι σχεδιασμοί της ΝΔ αλλάζουν συνεχώς, δηλαδή δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Αυτό το 1% προσφύγων σε κάθε περιοχή που λέει η κυβέρνηση δέχεται το πλήγμα από τη δήλωση, πχ, του κ. Αθανασίου πως κινδυνεύουμε από πληθυσμιακή αλλοίωση!
10
11

Νίκος Φίλης: Λαϊκή εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να διορθωθεί για να επανέλθει στην εξουσία

Ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να επανασυστηθεί στην κοινωνία ως κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ικανό να απευθύνεται σε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών ευαισθησιών, από το αντινεοφιλελεύθερο και αντιεθνικιστικό προοδευτικό Κέντρο έως τον χώρο της νεολαιίστικης αυτονομίας που είναι μακριά από τη βία. Αυτό δεν συνιστά πολυσυλλεκτισμό, εφόσον η εκπροσώπηση στηρίζεται σε ένα πρόγραμμα άμεσων αλλαγών με δημοκρατικές-οικολογικές αξίες και απελευθερωτικό κοινωνικό μήνυμα. Με αυτή την προπαρασκευή θα πορευτούμε στους αγώνες και στους θεσμούς ως μαχητική και προγραμματική αντιπολίτευση σήμερα και ως κυβέρνηση αύριο. Ωριμάζοντας οι συνθήκες και ταυτόχρονα ωριμάζοντας κι εμείς, μέσα στις αντιφατικές διεργασίες που συντελούνται στη χώρα μας και την Ευρώπη, σε οργανική επικοινωνία με τα ελπιδοφόρα σκιρτήματα κατά της λιτότητας και των κοινωνικών ανισοτήτων που διατρέχουν τον πλανήτη και αποδεικνύουν πως το παρόν δεν είναι αιώνιο.
08
11

Ένας οδικός χάρτης προς το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ – Τι να επιδιώξουμε, τι να κρατήσουμε, τι να αφήσουμε πίσω μας

Αυτό είναι το θέμα της πανελλαδικής συνάντησης της Πρωτοβουλίας Μελών-53+ που θα πραγματοποιηθεί το σαββατοκύριακο 9-10/11 στο ξενοδοχείο ΟΣΚΑΡ (Φιλαδέλφειας 25-Σταθμός Λαρίσης). Μια συνάντηση ανοιχτή, στην οποία καλούνται μέλη και φίλοι του κόμματος προκειμένου να κατατεθούν απόψεις, προτάσεις και προβληματισμοί τόσο ως προς το πολιτικό διακύβευμα όσο και για το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στις νέες συνθήκες. Σε μια εποχή που ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός επελαύνει… Που κοινωνικά-εργασιακά-ατομικά/συλλογικά δικαιώματα και κατακτήσεις χρόνων, απειλούνται.. Που φασιστικές, ρατσιστικές, μισαλλόδοξες συμπεριφορές επιτάσσουν τη δημιουργία ενός ισχυρού κινήματος αλληλεγγύης… Σε αυτή τη συγκυρία - και με οδηγό την αριστερή, ριζοσπαστική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ, τα διδάγματα από την κυβερνητική εμπειρία καθώς και την ανάγκη συνάντησης του κόμματος με όσο το δυνατόν πλατύτερα στρώματα της κοινωνίας – συναντιόμαστε, συζητάμε, συνθέτουμε. Οι εργασίες της πανελλαδικής συνάντησης θα ξεκινήσουν το Σάββατο στις 15.30
23
10

Πώς θα αντιμετωπισθεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο Νο. 2;

Εχει ενδιαφέρον να κρίνουμε τον απολογισμό των πρώτων εκατό ημερών της ΝΔ με δυο, τουλάχιστον, τρόπους. Πρώτον, από τη δική μας σκοπιά. Δεν θα δυσκολευτούμε για να συμπεράνουμε ότι έχει εφαρμόσει στο ακέραιο αυτό που προπαγάνδιζε προεκλογικά ότι, δηλαδή, θα υποτάξει τα πάντα, όταν θα νομοθετεί και υλοποιεί την πολιτική της, στα συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα, ευνοούν ακόμη και συγκεκριμένους ιδιώτες. Το δημόσιο συμφέρον, είτε αυτό αφορά τη ζωή χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων, είτε το περιβάλλον, τον πολιτισμό, γενικά όσους έχουν ανάγκη την πρόνοια του κράτους απουσιάζει παντελώς ή συμπιέζεται. Απ’ αυτή την άποψη, η επίθεση εναντίον της εργασίας θα έχει το προβάδισμα. Θεσμικά – κυρίως – με αφαίρεση δικαιωμάτων που δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για να συμπιεσθούν μισθοί και δικαιώματα. Ποσοτικά, οι ελαφρύνσεις του Προϋπολογισμού, δεν αφορούν μισθωτούς. Είναι κραυγαλέα η ταξική μεροληψία της κυβερνώσας Δεξιάς που δεν άντεξε ως και η «Καθημερινή» και μιλάει, σε κύριο άρθρο, για «βαριά παράλειψη». Επισημαίνει: «Στον κατάλογο, όμως, των ευεργετηθέντων υπάρχει μια βαριά παράλειψη. Ενώ έχει ληφθεί μέριμνα για την ελάφρυνση των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιχειρήσεων, απουσιάζουν από τη δέσμη των ελαφρύνσεων για το 2020 οι μισθωτοί». Μια ματιά στα πρακτικά της βουλής από τη διαβούλευση για το «Αναπτυξιακό» συμπληρώνει την εικόνα. Αυτό τον νόμο, το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα συμπύκνωσης αντιλήψεων του σημερινού νεοφιλελεύθερου – νεοδεξιού – παλαιοδεξιού υβρίδιου που είναι η ΝΔ σήμερα. Τον υποστήριξαν ένθερμα οι επιχειρηματίες – πλην μικρομεσαίων – και τον απέκρουσαν αρχαιολόγοι, συνδικάτα, περιβαλλοντικές οργανώσεις κ.ά.
11
10

Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν: Για τις κοινωνικές τάξεις και ανισότητες στο κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Η Αριστερά σήμερα δεν μπορεί να επιδιώκει απλά τη συνέχιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Πρέπει να επιδιώξει τη γέννηση ενός νέου καθεστώτος, που προσωρινά ονομάζεται σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία, αλλά θα είναι στην πραγματικότητα το καθεστώς που χάρη σε νέες γνωσιακές, θεσμικές και κοινωνικές κατακτήσεις, και χάρη στην αξιοποίηση επιτυχημένων μεθόδων του παρελθόντος, θα σώσει τις ανθρώπινες κοινωνίες από την κατάρρευση.
09
10

Τάσος Τρίκκας: Ψηφιακό μέλλον

Προς το παρόν ο ψηφιακός μετασχηματισμός, κατά τις διακηρύξεις των παραγόντων που τον ελέγχουν, συνίσταται στον επανασχεδιασμό του συστήματος σύνδεσης των ανθρώπων, των διάφορων δεδομένων και διαδικασιών με τη συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης και των «έξυπνων» συσκευών. Οι ένθερμοι οπαδοί του υποστηρίζουν ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός αυξάνει εντυπωσιακά την παραγωγικότητα και αναβαθμίζει τη συνεργασία στην παραγωγική διαδικασία ανάμεσα σε άτομα και κοινωνικές τάξεις. Η άποψη γίνεται δεκτή και από τμήματα του προοδευτικού χώρου με το επιχείρημα ότι “αν δε μπορείς να ανατρέψεις τον καπιταλισμό, πρέπει να εργαστείς για μια νέα θεσμική ισορροπία, ευνοϊκότερη για τους εργαζομένους, μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού”. Με την πρώτη ματιά γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για την καθόλου πρωτότυπη ιδέα της αναζήτησης εναλλακτικών στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Το μετασχηματιστικό σχέδιο σε συνδυασμό με τη συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης θα τροποποιήσει τις κοινωνικές σχέσεις κεφαλαίου-εργασίας, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί ώς τώρα. Στο ζεύγος καπιταλιστές - εργατική τάξη οι εργάτες είναι απαραίτητοι για τους καπιταλιστές, που απομυζούν από αυτούς την υπεραξία. Όταν οι εργάτες υποκατασταθούν από τα ρομπότ, το κεφάλαιο θα τους χρειάζεται μόνο ως καταναλωτές. Νέες μορφές στυγνής καταπίεσης θα τους περιμένουν.
09
10

Μιχάλης Υδραίος: Αναζητώντας την ταυτότητα της Αριστεράς του 21ου αιώνα

Η διαδικασία για το 3ο συνέδριο «τομής και συνέχειας» του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει νόημα εφόσον συνειδητοποιήσουμε ότι η συζήτηση επί της ουσίας θα πρέπει να αφορά την ταυτότητα της Αριστεράς του 21ου αιώνα. Πρώτη και απαραίτητη παράμετρος της νέας εποχής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η προγραμματική ανασυγκρότησή του, η εκπόνηση ενός προγράμματος της μεταμνημονιακής εποχής που κατά τη γνώμη μου πρέπει να στηρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες: 1. Την υπέρβαση των κοινωνικών ανισοτήτων και την προστασία της εργασίας. 2. Την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την προστασία του περιβάλλοντος. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπογραμμίσουμε την ανάγκη ενός ριζικού επαναπροσανατολισμού σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν μας. Εάν δεν θέλουμε η οικολογική σημαία να είναι σημαία ευκαιρίας, εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε ισχυρούς δεσμούς με τη νέα γενιά που διαδηλώνει για να αλλάξει το σύστημα και όχι το κλίμα, οφείλουμε να δούμε αυτοκριτικά και να διορθώσουμε αποφασιστικά την πολιτική μας σχετικά με τις εξορύξεις στις ελληνικές θάλασσες αλλά και σε άλλα μέτωπα (Αγραφα, Σκουριές, καύση απορριμμάτων). 3. Την εμβάθυνση της δημοκρατίας, τη διεύρυνση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, την προστασία της διαφορετικότητας, τη δημοκρατική και ανθρωπιστική διαχείριση του προσφυγικού. Στη δική μου οπτική οι τρεις παραπάνω άξονες συγκροτούν τον πυρήνα του προγράμματος του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Πρόγραμμα που θα αποκαταστήσει και θα διευρύνει τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τις δυνάμεις της εργασίας, κυρίως με τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, όπου ηττηθήκαμε εμφατικά στις πρόσφατες εκλογές, και τη νεολαία.
04
10

Ξαφνικός έρωτας για έναν ΣΥΡΙΖΑ, που όμως απεχθάνονται!

Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, παλαιά και νέα, προερχόμενα από το 4%, το 36% ή το 31,5% -ανεξάρτητα αν ανήκουν σε τάσεις ή όχι- έδωσαν όλη την προηγούμενη περίοδο κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες μια τεράστια μάχη. Αρκετοί από αυτούς άνεργοι, απολυμένοι, με χαμηλούς μισθούς, ένιωσαν και οι ίδιοι, στο πετσί τους, τη βαρβαρότητα των μνημονίων. Ωστόσο, ήταν μπροστά στη μάχη, όσο μπορούσαν… Ήταν αυτός ο κόσμος που κράτησε τον ΣΥΡΙΖΑ όρθιο, που την προεκλογική περίοδο έφτιαξε κιόσκια, μοίρασε υλικό, γέμισε τις πλατείες… Ήταν αυτός ο κόσμος που κόντρα στη λογική του συστήματος, τα προηγούμενα χρόνια βρέθηκε στο δρόμο, στις απεργίες, στις δομές προσφύγων και στις δομές αλληλεγγύης. Αυτός ο κόσμος, που δεν έγινε ποτέ μέρος της κανονικότητάς τους, που δεν υποτάχθηκε, σήμερα λοιδορείται, ως το παλιό, το βαρίδι, το άχρηστο υλικό, για να υπάρξει το μεγάλο, που αυτός ο κόσμος στο σύνολό του συνέβαλε για να υπάρξει. Και μιλούν για «κόμμα – σκαντζόχοιρο», για ανθρώπους που επιχειρούν να κρατήσουν με κάθε τρόπο τα… προνόμια τους, την επετηρίδα. Αλλά ξεχνούν ή κάνουν πως ξεχνούν ότι αυτός ο κόσμος δεν είχε κανένα «προνόμιο», δεν διεκδίκησε τίποτα, μόνο συμμετοχή, δράση, ελπίδα… Και ναι αυτός ο κόσμος ήταν πράγματι στα πίσω βαγόνια του τρένου και κράταγε Θερμοπύλες, την ίδια ώρα που κάποιοι άλλοι που σήμερα μας κουνούν το δάχτυλο, ταξίδευαν πάνω σε άλλες ράγες, σε αντίθετο προορισμό. Αυτό το «κόμμα – σκαντζόχοιρος» είναι που κάνει ανοιχτές συνελεύσεις, που υποδέχεται τους νέους συντρόφους και τις νέες συντρόφισσες, που προσπαθεί να οργανώσει τις πρώτες αντιστάσεις στην λαίλαπα της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό το κόμμα σήμερα λοιδορείται. Αυτό το κόμμα, αυτά τα μέλη, αυτές τις ιδέες πρέπει να υπερασπιστούμε με λογισμό και πάθος.
24
09

Πάνος Λάμπρου: Για την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ και πάλι

Η σχηματοποίηση του ανοίγματος, μονοσήμαντα στην Προοδευτική Συμμαχία, είναι σοβαρό πολιτικό λάθος. Αν υιοθετηθεί μια τέτοια αντίληψη, είναι σαν να αγνοούμε την τεράστια δυναμική της νεολαίας, που ουδεμία σχέση έχει με ιστορικά πολιτικά εγχειρήματα (για παράδειγμα με το ΠΑΣΟΚ) και που προσέγγισαν τον ΣΥΡΙΖΑ για άλλους λόγους. Όπως, επίσης, τον λαϊκό κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ όχι γιατί συμπορεύτηκαν μαζί μας επώνυμα στελέχη του παλαιού πολιτικού συστήματος ή προσωπικότητες της ευρύτερης αριστεράς, αλλά γιατί υπερασπιστήκαμε, έστω και με αμφισημίες, τα συμφέροντα και τις ανάγκες του. Συνεπώς, το αναγκαίο άνοιγμα και η αξιοποίηση των ψηφιακών δυνατοτήτων δεν ταυτίζονται με πιο μετριοπαθείς πολιτικές, αλλά αντίθετα, με μια νέα ριζοσπαστικοποίηση, με μια οικολογική οπτική στη νέα πραγματικότητα. Αλλά και ένα άλλο τμήμα ανθρώπων που μας προσέγγισαν στην κάλπη, ενδεχομένως με κριτική ματιά, έφτασαν μέχρι εκεί για τις Πρέσπες, για το τέλος της συμπόρευσης με τους ΑΝΕΛ, για τις κινηματικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες σε ότι είχε να κάνει με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Να αποσαφηνίσουμε ένα ακόμα ζήτημα. Η συζήτηση για τις ψηφιακές δυνατότητες έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Ελλοχεύει όμως ο κίνδυνος να αδικήσουμε τη συζήτηση ή να θέσουμε ένα ακόμα κάλπικο δίλημμα. Να θεωρήσουμε ότι κάποιοι είναι φοβικοί στις νέες τεχνολογίες και άλλοι ανοιχτοί. Λάθος… Ως φαίνεται συμφωνούμε όλες και όλοι στην ανάγκη αξιοποίησης των ψηφιακών εργαλείων. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι μετατρέπουμε το κόμμα μας σε ψηφιακό πολιτικό φορέα. Σε ένα κλικ και σε πολλά λάικ. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες δίνουν τη δυνατότητα σε ευρύτερο κόσμο, κυρίως σε νεότερες γενιές, να έχουν ενημέρωση, να συμμετάσχουν σε διάλογο και διαβούλευση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα, που μας απασχολούν. Στο χέρι μας είναι αυτή η τεράστια και αναγκαία δυνατότητα να μην μετατραπεί σε στρατό εκλεκτόρων. Το ένα κλικ, λοιπόν, μπορεί να μετασχηματιστεί σε συμμετοχή και δράση. Αρκεί να έχουμε αυτό τον προσανατολισμό. Τους ανθρώπους, που καλούμε να γίνουν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τους θέλουμε εικονικούς μας φίλους, τους θέλουμε συμμέτοχους σε μια πορεία δύσβατη, αλλά ταυτόχρονα απελευθερωτική. Δεν θέλουμε ανθρώπους που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ από κοντά. Η αυτοπρόσωπη, λοιπόν, παρουσία είναι ασφαλώς αναγκαία, όπως αναγκαία είναι και η διεύρυνση των δυνατοτήτων συμμετοχής και διαλόγου.