ΣΥΡΙΖΑ

10
07

Άγγελος Τσέκερης: Ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο πολιτικό σκηνικό: Στοιχήματα και προκλήσεις

Ό,τι και αν κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και εμπρός (...) θα πρέπει να αποφευχθεί η δογματική σύγκρουση απόψεων -όπου η κάθε άποψη διεκδικεί το δίκαιό της απολυτοποιώντας και δαιμονοποιώντας την άλλη- αλλά και τα κουκουλώματα, που μεταφέρουν το πρόβλημα από την πολιτική στους οργανωτικούς συσχετισμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μετασχηματιστεί ώστε να ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες. Αλλά πρέπει να το κάνει στη βάση ενός ώριμου πολιτικού σχεδίου. Ενός σχεδίου που θα διασφαλίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα εξουσίας και επομένως ένα κόμμα που συσπειρώνει διαφορετικές τάσεις και απόψεις, αλλά και ταυτόχρονα ένα κόμμα αρχών, όπου υπάρχουν επιβεβλημένοι κανόνες αποτελεσματικότητας και πολιτικής ηθικής.
26
06

Βουλευτικές εκλογές 2019: Πέντε + μια αφηγήσεις και μια τιμωρία

Ας δοθεί μια ακόμα τετραετία στον ΣΥΡΙΖΑ να ξεδιπλώσει πλήρως το πρόγραμμά του, να δούμε που μπορεί να φτάσει. Έπειτα από οκτώ χρόνια δε θα έχει καμία δικαιολογία για πράγματα που δε μπόρεσε να κάνει. Θα δούμε τι εννοεί όταν λέει κοινωνικό κράτος. Η αφήγηση αυτή όμως περιλαμβάνει μέσα της δυο σκληρές προϋποθέσεις υλοποίησης. Από τη μια, την κοινωνία που θα τα επιβάλλει αυτά και πολλά άλλα με την πίεση της. Και από την άλλη την εύληπτη και εντελώς αληθινή εισαγωγή του οράματος για μια ζωντανή κοινωνία ισοελευθερίας και πλούσιας ζωής πέρα από τα χρήματα, πέρα από την ύλη.
24
06

“Τhe great white hope”

Μετά την επιτυχία στις ευρωεκλογές, ο Βαρουφάκης αποφάσισε να υποδυθεί τη «μεγάλη λευκή ελπίδα» (the great white hope). Τον άνθρωπο που θα «εκθρονίσει» τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Να θυμίσουμε ότι έτσι αποκαλούσαν οι αθλητικές εφημερίδες της Αμερικής, στις αρχές του 20ου αιώνα, κάθε επίδοξο λευκό που θα αποκαθήλωνε το μαύρο παγκόσμιο πρωταθλητή Jack Jonhson (1878-1946). Οι επίδοξοι όμως πυγμάχοι έτρωγαν το ξύλο της αρκούδας, προς μεγάλη στεναχώρια του αθλητικού και πολιτικού τύπου της εποχής.
23
06

Γιώργος Κυρίτσης: Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι το όπλο μας

Με την παρουσίαση του προγράμματος της Ν.Δ., με όσα περιέλαβε και όσα αποσιώπησε, λύθηκε η απορία γιατί ο Κ. Μητσοτάκης αποφεύγει το ντιμπέιτ. Δεν είναι τόσο θέμα της αδυναμίας του να αντιμετωπίσει τον αντίπαλό του. Αυτό το έχουμε δει κατ' επανάληψη. Είναι θέμα αντικειμενικής αδυναμίας του όποιου αρχηγού της Ν.Δ. να απευθυνθεί στην κοινωνική πλειοψηφία, αντιπαραθέτοντας αυτό το πρόγραμμα στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει συνδυασμό αυξήσεων στους μισθούς, μείωσης φόρων και βελτίωσης του κράτους πρόνοιας τέτοιον που ξαναβάζει τη χώρα σε ευρωπαϊκή τροχιά. Είναι κοστολογημένο, λεπτομερές και τα λεφτά υπάρχουν. Απευθύνεται σε όλους, εκτός από τους πολύ πλούσιους. Απευθύνεται σε όλους όσοι κάνουν χρήση των δημόσιων συστημάτων υγείας, εκπαίδευσης, είναι συνταξιούχοι ή προσβλέπουν σε σύνταξη, έχουν μια μικρή ή μεσαία επιχείρηση ή είναι μισθωτοί. Το πρόγραμμα της Ν.Δ. είναι επωφελές μόνο για το 10% των πολύ υψηλών εισοδημάτων. Και αυτό φαίνεται με πολλούς τρόπους. Πρώτος και καλύτερος, το γεγονός ότι το μόνο μέτρο άμεσης ισχύος που εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης είναι η μείωση του φόρου στα μερίσματα των μετοχών. Όλα τα άλλα μέτρα τίθενται υπό προϋποθέσεις και μετά από δύο χρόνια.
19
06

Βασιλική Κατριβάνου: Γιατί κατεβαίνω ξανά με τον ΣΥΡΙΖΑ

Να αγωνιστούμε για να δυναμώσουν τα δίχτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές και στους τόπους δουλειάς για Έλληνες και ξένους, ώστε η διαφορετικότητα να μη θεωρείται απειλή, αλλά πλούτος. Να αγωνιστούμε για να προχωρήσει η ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών. Να διασφαλίσουμε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα ενισχυθεί με γενναία μέτρα για την ειρηνική συμβίωση, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη των λαών και των κρατών στα Βαλκάνια. Και θα αποτελέσει μοντέλο και για άλλες τομές, εκφράζοντας μια μακρόπνοη αριστερή πολιτική. Θέλουμε μια χώρα όπου δεν θα κυριαρχούν οι Μαρινάκηδες και οι Μπέοι, αλλά θα διευρύνονται οι χώροι ελευθερίας, κριτικής και δημιουργίας. Μια χώρα όπου θα δώσουμε νικηφόρα, σε όλα τα επίπεδα (θεσμικό, δικαστικό, κινηματικό, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και στον δρόμο) τη μάχη ενάντια στον νεοναζισμό και τη Χρυσή Αυγή.
19
06

Κύρκος Δοξιάδης: Η μοναδικότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Ισως η πιο κρίσιμη δυσκολία του ΣΥΡΙΖΑ στην παρούσα προεκλογική περίοδο είναι πως δεν έχει να πολεμήσει σε ένα μέτωπο, αλλά σε τρία. Η αντιπαράθεσή του με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά είναι δεδομένη με ξεκάθαρους ταξικούς και ιδεολογικούς όρους. Στο μέτωπο της Δεξιάς εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ μετέχει και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. Οχι όμως μόνο επειδή η νεοφιλελευθεροποίησή του το έχει εκ των πραγμάτων οδηγήσει προς τα εκεί, αλλά επειδή έχει και «προσωπικά» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αδύνατον να χωνέψει πως η κρίση και τα μνημόνια του αφαίρεσαν οριστικά την πρωτοκαθεδρία του μεταξύ των «προοδευτικών» δυνάμεων. Κατά συνέπεια, ενώ σε περίπου όλα τα σημαντικά ζητήματα -της Συμφωνίας των Πρεσπών συμπεριλαμβανομένης- ταυτίζεται κατ’ ουσίαν με τη Ν.Δ., αποπειράται ταυτόχρονα να ασκήσει «αριστερή» κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιους μπορεί να πείθει. «Θανάσιμη ζήλια» όμως αισθάνεται και το ΚΚΕ. Αποκαλυπτικό είναι πως το πρόβλημα που δεν είχε ποτέ του με το ΠΑΣΟΚ -δηλαδή να βρίσκεται εκείνο στην κυβέρνηση- το έχει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι απλώς «πρόβλημα», το ΚΚΕ θα αισθανόταν ασύγκριτα πιο άνετα με μια κυβέρνηση της Δεξιάς.
10
06

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: Στους παλιούς φίλους και συντρόφους στην Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ

Μάθαμε όλα αυτά τα χρόνια να μελετάμε και να αποκρυπτογραφούμε τη μεγάλη εικόνα, αυτό που συμβαίνει στον κόσμο, ποιες είναι οι τάσεις στο σύγχρονο καπιταλισμό, πως δημιουργούνται τα αντίβαρα από τον κόσμο της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Πως, με ποιους τρόπους, όλοι μας, η Αριστερά, οι εθνικές κοινωνικές αντιστάσεις και τα διεθνή αντικαπιταλιστικά κινήματα συνεννοούνται σε ένα δυναμικό –με την έννοια του "απρογραμμάτιστου"- σχέδιο μετασχηματισμού. Ποτέ δεν ισχυριστήκαμε ότι η έννοια του «γαλατικού χωριού» και της εθνικής αναδίπλωσης αποτελούν τη στρατηγική απάντηση της Αριστεράς σε αυτήν , την ύστερη περίοδο  του καπιταλισμού. Ούτε ότι γίνεται να εγκατασταθεί ο σοσιαλισμός σε μια χώρα όταν η νεοφιλελεύθερη στρατηγική του καπιταλισμού παραμένει αλώβητη.
01
05

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιταχύνει τον βηματισμό του

Η εμπλοκή του κόσμου είναι το πιο αποφασιστικό όπλο εναντίον των δημοσκοπήσεων –οι οποίες επίσης όλο και περισσότερο δείχνουν ότι η διαφορά μειώνεται– και της αντιπολιτευτικής αρθρογραφίας, που εμφανίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν τον βέβαιο ηττημένο. Είναι αλήθεια ότι προσεκτικότερη ανάγνωση των ρεπορτάζ συναδέλφων ή άρθρων όπως, π.χ., την Μ. Πέμπτη του Γιάννη Πρετεντέρη στα «ΝΕΑ», δείχνουν ότι η εικόνα έχει φτάσει στο χώρο της αντιπολίτευσης και προκαλεί ανησυχία.
05
03

Τα αδιέξοδα της Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ και ο προοδευτικός πόλος

Θεωρητικά η συζήτηση για το αν η σωστή στρατηγική πρέπει να κοιτάζει προς την Κεντροαριστερά ή προς την αποχή (όπου βρίσκεται ένα μεγάλο κομμάτι παλιών ψηφοφόρων, καθώς το επίπεδο πολιτικής εκπροσώπησης των δυνάμεων στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ είναι για κλάματα) καταλήγει συνήθως εκεί από όπου θα έπρεπε να ξεκινάει: ένα κόμμα που θέλει να ανασυγκροτήσει τις κοινωνικές του συμμαχίες και να κερδίσει τις εκλογές με το πολιτικό του πρόγραμμα, οφείλει να κάνει και τα δύο. Για να το καταφέρει, όμως χρειάζεται ηγεμονία, και ηγεμονία σημαίνει αυτοπεποίθηση. Και -σε αντίθεση με την κυβέρνηση- η αυτοπεποίθηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά ευάλωτη εξαιτίας των σεισμικών ανακατατάξεων του 2015, της αυστηρότητας με την οποία η Αριστερά κρίνει τις αντιφάσεις και τα ελλείμματά της, καθώς και του «παραταξιακού» τρόπου με τον οποίο το κόμμα λειτουργεί παραδοσιακά, εγκλωβίζοντας την πολιτική συζήτηση στις εσωτερικές διαχωριστικές γραμμές και την ανάδειξη στελεχών στους ανταγωνισμούς των μηχανισμών. Υπό την έννοια αυτή, ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε κορμό ενός προοδευτικού πόλου περνάει και μέσα από την αποφασιστική υπέρβαση -και όχι συγκάλυψη- των εσωτερικών του αδυναμιών.