Left.gr

16
09

Χρήστος Μαντάς: Δίπλα στους πολίτες για την ανόρθωση της χώρας και την ευημερία των πολλών

Θέσαμε ως κεντρικό στόχο να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια. Παρά τα λάθη, τις δυσκολίες και τα προβλήματα, νομίζω ότι σε γενικές γραμμές τα καταφέραμε. Οι κοινωνικές πληγές όμως είναι μεγάλες και δεν κλείνουν εύκολα. Μέχρι τις εκλογές οφείλουμε να αποδείξουμε έμπρακτα ότι έχουμε περάσει σε μια άλλη εποχή. Να το καταλάβει ο κόσμος, η κοινωνική πλειοψηφία στην καθημερινότητα. Να μπορέσουμε να κάνουμε βήματα σημαντικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Να ενισχύσουμε την γεωπολιτική θέση της χώρας με την ολοκλήρωση της διαδικασίας και την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών. Άλλωστε οι στόχοι μας υπερβαίνουν κατά πολύ τις εκλογές καθώς πιστεύω βαθειά ότι η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση, αλλά και γενικότερα, είναι πολύ σημαντική και για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, που μάλλον προοιωνίζονται δύσκολες καθώς βλέπουμε την ακροδεξιά να απειλεί τις θεμελιακές αξίες της Ευρώπης.
28
08

Άρης Βελουχιώτης, ένας μεγάλος επαναστάτης

Πέρα όμως από τη μεγάλη φήμη του, η πειθαρχία προς τις εντολές του ΚΚΕ αποτελούσε ίσως το σημαντικότερο παράγοντα, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους γύρω του. Καταλυτική ήταν η επιστροφή του Νίκου Ζαχαριάδη από τη Γερμανία, όπου κρατούνταν όμηρος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, ο οποίος έσπευσε αμέσως να καταδικάσει της απειθαρχία του Άρη. Στις 12 Ιουνίου του 1945 το ΚΚΕ, σε μια μικρή στήλη στον «Ριζοσπάστη» που δημοσιεύτηκε δίπλα στα αθλητικά και τα θέματα της ημέρας, αποκήρυξε τον Βελουχιώτη με ένα πολύ σκληρό δημοσίευμα, του οποίου ένα απόσπασμα χαρακτηριστικά ανέφερε: «Ο σ. Ζαχαριάδης μας ανακοίνωσε ότι η Κ.Ε του ΚΚΕ, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήλθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια)».
22
08

«Καταφέραμε πολλά, έχουμε ακόμα περισσότερα να κάνουμε», το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ

Όσο κι αν κάποιοι πασχίζουν να αρνηθούν την πραγματικότητα, διαψεύδοντας ακόμα και τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες τους, σήμερα ξεκινάει μια νέα περίοδος για την κοινωνία. Χωρίς την ασφυκτική επιτροπεία, χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη των δόσεων, μια περίοδος ανοικοδόμησης και ριζικής αλλαγής. Γιατί η σημερινή μέρα είναι μέρα μνήμης για την καταστροφή που πέρασε, για τις θυσίες του ελληνικού λαού, που τώρα πια πιάνουν τόπο, αλλά και η απαρχή ενός νέου αγώνα. Ανακτώντας την ελευθερία κινήσεων, με στοχευμένες κοινωνικές παρεμβάσεις, οφείλουμε να αλλάξουμε ακόμα πολλά. Να επουλώσουμε τα τραύματα που δημιούργησαν στον κοινωνικό ιστό οι πολιτικές των προηγούμενων χρόνων, να υλοποιήσουμε μια νέα αναπτυξιακή προοπτική για τη χώρα, να συνεχίσουμε τις ριζικές μεταρρυθμίσεις στην Υγεία, την Παιδεία, το κράτος Πρόνοιας, τους θεσμούς, να εμβαθύνουμε και να επεκτείνουμε τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Σε αυτή τη νέα πορεία θα φανεί ποιοι θα επιλέξουν, τελικά, την πρόοδο ή τη συντήρηση, τη δημοκρατία ή την ακροδεξιά ρητορεία, την κοινωνική ανόρθωση ή την παλινόρθωση όσων μας οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή».
21
08

Ράνια Σβίγκου: «Αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση για την επόμενη μέρα»

«Το ζητούμενο είναι πώς στη νέα περίοδο, που η εκλεγμένη κυβέρνηση θα μπορεί αυτόνομα να κάνει τις επιλογές της και να θέτει τις προτεραιότητες, θα μπορέσει να χαράξει το δικό της αναπτυξιακό σχέδιο με βάση τις ανάγκες της χώρας και όχι τις ανάγκες των δανειστών όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια»
18
08

Το μπλόκο της Κοκκινιάς

Κοντά στις 2:30 το πρωί ξεκινά το δράμα της ομαδικής σφαγής που θα ακολουθήσει όταν ανέβει ο ήλιος ψηλά. Δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά, από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί και Ρέντη μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά, ο κλοιός σφίγγει. Μαζί με τους Ναζί κατακτητές καταφθάνει στην προσφυγούπολη του Πειραιά, τη «Μικρή Μόσχα», όπως είχαν βαπτίσει την Κοκκινιά, και το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά. Περί τους 3.000 βαριά οπλισμένους με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα, Γερμανούς και Έλληνες ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη που εκείνη την ώρα κοιμάται.
15
08

Μίκαελ Χάρτμαν: Η ακροδεξιά ενισχύεται γιατί οι ελίτ απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον πληθυσμό

Μεγάλα τμήματα των ελίτ συμφωνούν μέχρι σήμερα ότι ήταν σωστή η πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία είκοσι χρόνια - είτε αυτό είναι ατζεντα Hartz IV είτε οι φορολογικές περικοπές. Όλα αυτά που συνέβαλαν στην κοινωνική ανισορροπία παρουσιάζονται δήθεν ως μια εναλλακτική λύση στην παγκοσμιοποίηση...Η εξέταση των αποτελεσμάτων των εκλογών δείχνει ότι οι ψηφοφόροι της AfD τείνουν να επικεντρώνονται κυρίως στις περιοχές εκείνες όπου η οικονομική κατάσταση είναι δύσκολη. Και το κόμμα βρίσκει δυσανάλογη έγκριση στο φτωχότερο τμήμα του πληθυσμού.
09
08

Watergate: Το σκάνδαλο που «έριξε» τον Νίξον

Όλα ξεκίνησαν από μια σύλληψη πέντε ατόμων για διάρρηξη και παράνομη είσοδο τον Ιούνιο του 1972. Η διάρρηξη αυτή όμως, δεν είχε συμβεί σε κάποιο τυχαίο σπίτι ή γραφείο, αλλά στα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Δημοκρατικής Επιτροπής (DNC) που είναι το όργανο που διοικεί το Δημοκρατικό Κόμμα στην πρωτεύουσα Ουάσιγκτον. Τα κεντρικά γραφεία της Επιτροπής βρίσκονταν στο συγκρότημα Watergate, που αποτελείται από πέντε κτίρια, με χώρους γραφείων, συνεργατικών διαμερισμάτων και ξενοδοχείου, δίπλα στον ποταμό Ποτόμακ. Την εποχή εκείνη, αποτελούσε ένα από τα διαμάντια της πρωτεύουσας, προσελκύοντας ως ενοίκους σειρά Γερουσιαστών και προσωπικοτήτων. Το όνομα του συγκροτήματος, έμελλε να γίνει γνωστό παγκοσμίως με έμμεσο τρόπο, καθώς η κωδική ονομασία που δόθηκε στην υπόθεση έφερε το όνομα «Watergate».
06
08

Ασλί Ερντογάν: Η σημερινή Τουρκία θυμίζει ναζιστική Γερμανία

«Ο τρόπος με τον οποίο προχωρούν τα πράγματα στην Τουρκία θυμίζει τη ναζιστική Γερμανία. (...) Πιστεύω ότι είναι ένα φασιστικό καθεστώς. Δεν είναι ακόμη η Γερμανία της δεκαετίας του 1940, αλλά αυτή της δεκαετίας του 1930», εξηγεί αναφερόμενη στην περίοδο κατά την οποία οι ναζί εδραίωσαν την εξουσία τους καταστέλλοντας κάθε αντιπολίτευση.
02
08

Εκατό χρόνια από το πογκρόμ εναντίον Ελλήνων «για να ξεβρωμίσει ο τόπος»

Την 1η Αυγούστου 1918 ο ανάπηρος βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, Claude Cludernay, βρισκόταν στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στο Τορόντο. Όντας μεθυσμένος, επιτέθηκε σε έναν σερβιτόρο ο οποίος τελικά κατάφερε να τον διώξει από το μαγαζί και κάλεσε την αστυνομία. Το ασήμαντο αυτό γεγονός πυροδότησε το μεγαλύτερο ρατσιστικό πογκρόμ στην ιστορία του Καναδά, που ξέσπασε εναντίον ελλήνων μεταναστών. Από την επόμενη μέρα, τη 2η Αυγούστου, χιλιάδες βετεράνοι πολέμου άρχισαν να καταστρέφουν ελληνικές επιχειρήσεις στο κέντρο της πόλης ενώ η αστυνομία απλώς παρακολουθούσε.