Micro

19
07

Μπαλκρίσνα Βιθάλδας Ντόσι, ο αρχιτέκτονας των φτωχών…

Η αρχιτεκτονική λοιπόν του Doshi είναι λιτή και, όπως άλλωστε ο ίδιος υποστηρίζει, στηρίζεται στις τοπικές συνθήκες συνολικά. Τόσο όσον αφορά τα υλικά όσο και όσον αφορά τις μορφές και τις συνήθειες, χωρίς, εννοείται, ψευδοαντιγραφές. Η προσέγγισή του ανακαλεί όσα έχει πει και πράξει ο Δημήτρης Πικιώνης, αλλά και ο Αιγύπτιος αρχιτέκτονας και φίλος του Γιώργου Κανδύλη και του Le Corbusier, o Hassan Fathy.
17
07

Ηρώ Κωνσταντοπούλου: 17 ναζιστικές σφαίρες για μια αντιστασιακή

Εκτελέστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1944. Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου είχε ενταχθεί στην ΕΠΟΝ ως μαθήτρια και η αντιστασιακή της δράση ανακόπηκε με τη σύλληψή της τον Ιούλιο 1944. Αφού βασανίστηκε άγρια στο κολαστήριο των SS στην οδό Μέρλιν, χωρίς να κατορθώσουν οι βασανιστές της να αποσπάσουν την οποιαδήποτε πληροφορία για τους συναγωνιστές της, οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η εκτέλεση έγινε με 17 σφαίρες. Όσα και τα χρόνια της…
10
07

Οι νέοι «μακεδονομάχοι», ο Λένιν και η απάτη

«Και ύστερα εμείς οι Ελληνες εξακολουθούμε να συζητούμε με τους ανθρώπους αυτούς στα σοβαρά, και τρέμουμε μην προβάλουμε κανένα επιχείρημα ασύμφωνο με την ιστορική αλήθεια. Με ανθρώπους οι οποίοι στο όνομα του κομμουνισμού απολάκτισαν ως αστική πρόληψη κάθε ευλάβεια, ως προς παν ό,τι εμείς θεωρούμε ιστορική αλήθεια και εθνική δικαιοσύνη, και ακολουθούν ως δόγμα τις αρχές του Λένιν, που διακήρυσσε στα 1919: “Θα καταστή ανάγκη να προστρέξωμεν εις όλας τας πανουργίας, εις όλα τα στρατηγήματα, και δεν θα ορρωδήσωμεν προ ουδενός ψεύδους, και ενεργούντες πάντοτε με απάτην, επιτηδειότητα, δόλον, παρανόμους μεθόδους, θα επιτύχωμεν την απόκρυψιν και συγκάλυψιν διά πέπλου της αληθείας […] Εφ’ όσον υφίσταται ο καπιταλισμός, δεν δυνάμεθα να ζήσωμεν εν ειρήνη. Εις το τέλος ο εις ή ο άλλος θα θριαμβεύση […] Μέχρις ότου όμως συμβή τούτο, ο κύριος λόγος είναι να απατώμεν και ελισσώμεθα”». Η ομολογία του Ανδριώτη είναι πράγματι εκπληκτική. Στην αρχή της παραγράφου δεν διστάζει να δηλώσει ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να χρησιμοποιούμε «επιχειρήματα» που δεν συμβαδίζουν με την ιστορική αλήθεια. Αυτό και μόνο θα αρκούσε για να πάψει να θεωρείται «επιστημονικό» το κείμενο και να το μελετάμε μόνο ως τεκμήριο «ιδεολογικής στράτευσης» την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.
09
07

Επισημάνσεις

Σύσσωμη η Ν.Δ. ύψωσε το ανάστημά της και απαίτησε από τον Μοσκοβισί να περικοπούν οι συντάξεις. Αν δεν τους υποχρεώσετε να κόψουν τις συντάξεις, είστε ζαβολιάρηδες, είπε στη Βουλή ο Χατζηδάκης αρθρώνοντας σοβαρό προγραμματικό λόγο.
01
07

Η εκδίκηση του Μπέρνι

Η νεαρή ισπανόφωνη, που μέχρι πριν από μερικούς μήνες εργαζόταν ως μπαργούμαν για να βοηθάει οικονομικά την καθαρίστρια μητέρα της, ήταν ένα από τα στελέχη της προεκλογικής εκστρατείας του Μπέρνι Σάντερς στις προεδρικές εκλογές του 2016. Έχει πτυχίο στα οικονομικά και τις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης και λέει ότι αυτό που την παρακίνησε να κατέβει υποψήφια ήταν η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ. Στο επίκεντρο της δικής της εκστρατείας βρίσκονταν η κοινωνική πολιτική, η κατάργηση των αντιμεταναστευτικών μέτρων, η θέσπιση ενός καθολικού συστήματος υγείας και η κατάργηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια.
01
07

Καλειδοσκόπιο του θυμού

Η "Γη του θυμού" του Χρήστου Χρυσόπουλου αντικατοπτρίζει τη σημερινή ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, όπου η καθημερινότητα διαβρώνεται αδιάκοπα από την οργή και τη βία, από την καταπίεση και την αίσθηση ασφυξίας. Εμφανής στις πιο κοινές χειρονομίες, στον τόνο της φωνής, ακόμη κι όταν δεν γίνεται ουρλιαχτό, ο θυμός είναι πάντα έτοιμος να στραφεί στον πιο αδύναμο, τον ξένο, τον μετανάστη, τον πρόσφυγα, ή στον πιο κοντινό, αυτόν που με την παρουσία του ερεθίζει ανηλεώς τα πλέον ταπεινά ένστικτα. Ο κόσμος που περιγράφει εδώ ο συγγραφέας μοιάζει να μη διαθέτει καμιά διέξοδο, καμιά λύση. Ο θυμός ανακυκλώνεται χωρίς τέλος, και ο αφηγητής είναι παρών και απλώς καταγράφει τις άπειρες εκδοχές του, ένα καλειδοσκόπιο της οργής. Μια διελκυστίνδα όπου θύτες και θύματα αλλάζουν διαρκώς θέση, όπου η μόνη ανακούφιση προέρχεται από την εξομοίωση όλων στη βαρβαρότητα.
28
06

Η εσωτερική ελευθερία της Ηριάννας και του Περικλή

Η μαχόμενη, δημοκρατική κοινωνία, το αίτημά της για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια είναι το πιο αισιόδοξο, το πιο φωτεινό στίγμα που λάμπει κατά καιρούς τα τελευταία τρία χρόνια. Μια φράση του Ταρκόφσκι, στο Σμιλεύοντας το Χρόνο συμπυκνώνει την ευθυτενή στάση που επέδειξαν οι δυο -ελεύθεροι από σήμερα - άνθρωποι: «Η ελευθερία δε μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη […] Αν ο άνθρωπος τη θεωρεί δεδομένη δε θα μπορέσει ποτέ να χρησιμοποιήσει τα οφέλη της για να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο. Η ελευθερία δεν είναι κάτι που ενσωματώνεται στη ζωή ενός ανθρώπου μια για πάντα. Πρέπει να την κατακτά συνεχώς, με σθεναρή ηθική προσπάθεια. Ο άνθρωπος σε σχέση με τον εξωτερικό κόσμο, είναι ουσιαστικά ανελεύθερος, επειδή δεν είναι μόνος. Την εσωτερική ελευθερία όμως την έχει εξαρχής, αν βρει το θάρρος και την τόλμη να τη χρησιμοποιήσει, αποδεχόμενος ότι η εσωτερική του εμπειρία έχει κοινωνική σημασία». Τα πρόσωπα τους δεν τα ξέρουμε. Κι όμως είναι πρόσωπα οικεία, αγαπημένα κι έτσι τα ξέρουμε. Αγάπη και Δύναμη στην Ηριάννα! Αγάπη και Δύναμη στον Περικλή!
27
06

Παριστάνοντας το λαό

Ο κενού εγκεφάλου παίκτης, πρώην κάτι, των social media, η νέα αυτή φιγούρα που πρόβαλε στα χρόνια της κρίσης, παίζει. Παίρνει την είδηση και την αναπαράγει. Δεν σκέφτεται. Του αρέσει που την έπεσαν σε έναν του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τυφλός δεν βλέπει τους ναζί που φωνάζουν "Στα όπλα, στα όπλα να πάρουμε τα Σκόπια". Δεν βλέπει ότι ενεργούν βάσει σχεδίου. Συνοδοιπόροι τους νωρίτερα είχαν πετάξει στη θάλασσα δύο αθώους νέους-ούτε υπουργούς, ούτε βουλευτές αλλά δύο συμμετέχοντες στο Pride. Λίγες μέρες πριν είχαν δείρει τον Γιάννη Μπουτάρη. Πριν μερικούς μήνες είχαν κάψει την Libertatia και πριν ένα χρόνο είχαν εισβάλει στα σχολεία των προσφυγόπουλων. Οι ίδιοι; Ναι οι ίδιοι!
27
06

Ένας Παριζιάνικος καταυλισμός προσφύγων μεταμορφώνεται με έργα του Banksy

Ο Banksy ξαναχτυπά μετά από καιρό με νέα γκραφίτι, αφήνοντας ένα νέο, ηχηρό πολιτικό μήνυμα όπως συνηθίζει, αυτή τη φορά από ένα μέρος που δεν είχε επισκεφθεί στο παρελθόν. Το πρώτο έργο του διεθνούς φήμης καλλιτέχνη δρόμου στο Παρίσι εμφανίστηκε κοντά στον σταθμό του μετρό Porte de la Chapelle. Η σημασία της τοποθεσίας έγκειται στο γεγονός ότι μέχρι και τον περασμένο Αύγουστο βρισκόταν στο σημείο το επίσημο κέντρο υποδοχής μεταναστών της πόλης, το «La Bulle». Μια ολόκληρη πόλη μέσα στην «Πόλη του Φωτός», που φιλοξενούσε περίπου 2.700 πρόσφυγες.