Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ

23
12

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Και οι ζωές των κρατουμένων μετράνε

«Και οι ζωές των κρατουμένων μετράνε», φώναξαν μέλη του τομέα Δικαιωμάτων του κόμματος και της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ έξω από διάφορες φυλακές της χώρας. Μετράνε όπως κάθε ανθρώπου, αλλά το υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ. σφυρίζει αδιάφορα και υποχρεώνει χιλιάδες ανθρώπους να ζουν στοιβαγμένοι, ο ένας πάνω στον άλλο, με τα κρούσματα του covid 19 να σαρώνουν. Οι φυλακές μετράνε ήδη νεκρούς και εκατοντάδες νοσούντες, αρκετοί από αυτούς βαριά. Ως φαίνεται, για τους κυβερνώντες οι ζωές των κρατουμένων μετράνε λιγότερο ή καθόλου, όπως και οι ζωές των φτωχών, των άστεγων, των κοινωνικά αποκλεισμένων, των «αόρατων» για τη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Στις φυλακές Κορυδαλλού, οι φωνές των διαδηλωτών έφτασαν μέχρι τα κελιά. Οι κρατούμενοι απάντησαν με τα γνωστά σφυρίγματα επικοινωνίας και χαιρετισμούς. «Οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι, η αλληλεγγύη μας ενώνει». Σήματα νίκης από την άλλη πλευρά. Η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, τα δικαιώματα θα νικήσουν, μετράει η ζωή, μετράνε οι ζωές όλων των ανθρώπων. Ο Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσουν τις δράσεις τους και τις επόμενες ημέρες, έξω από κάθε φυλακή, έξω από κάθε ξεχασμένο ή αόρατο χώρο.
11
12

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: 72 χρόνια μετά, εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν «αόρατοι»

Πέρασαν 72 χρόνια από την υπογραφή της οικουμενικής διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ. 72 χρόνια μετά μετράμε νίκες και ήττες, βήματα ελευθερίας, δικαιωμάτων και δικαιοσύνης, αλλά και βήματα, που μας πάνε πίσω, σε εποχές που θα θέλαμε να είχαν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. 72 χρόνια μετά και υπάρχουν άνθρωποι, πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι στερούνται βασικών αγαθών. Το φαγητό, το νερό και το ρεύμα δεν είναι αυτονόητη πραγματικότητα για όλες και όλους. Ούτε η στέγη, ούτε η εργασία, ούτε ο μισθός… Εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, παρόλο ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα και ουσιαστικός δρόμος για την έξοδό τους από τη φτώχεια. Οι οικονομικές, κοινωνικές και ταξικές ανισότητες πληθαίνουν. Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός με την πολιτική που εφαρμόζει σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργεί, φτώχεια, ανεργία, νέες ανισότητες και διακρίσεις, βαθαίνει τις παλιές, δημιουργεί ζώνες κοινωνικού αποκλεισμού. Το δόγμα «νόμος και τάξη», ο αυταρχισμός και η αστυνομοκρατία δεν είναι τυχαίες ή πρόσκαιρες επιλογές. Έρχονται ως απάντηση στην κίνηση του κόσμου, τη νεανική αμφισβήτηση, τους αγώνες και τα κινήματα. 72 χρόνια μετά και οι δολοφονίες γυναικών συνεχίζονται. Η έμφυλη βία στο σπίτι, το δρόμο, τη δουλειά παραμένει ανατριχιαστική πραγματικότητα. Οι διακρίσεις είναι υπαρκτές και ορατές σε κάθε μας βήμα. 72 χρόνια μετά οι πόλεμοι συνεχίζονται. Στρατιές προσφύγων και μεταναστών  εμποδίζονται να περάσουν στην… απέναντι όχθη, αντιμετωπίζονται ως εχθρικός στρατός, ως απειλή και βυθίζονται στις αγριεμένες θάλασσες. Και όσοι, παρά τα εμπόδια το καταφέρνουν, κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, με ανύπαρκτα δικαιώματα, ακόμα και αν αφορά ασυνόδευτα, μικρά παιδιά ή θύματα πολέμου και βασανιστηρίων.   72 χρόνια μετά και το δομημένο περιβάλλον δεν είναι προσβάσιμο στους ανάπηρους, ούτε η εκπαίδευση ούτε ο πολιτισμός ούτε η διασκέδαση ούτε η εργασία ούτε οι δομές της υγείας. Μια διαρκής καραντίνα, ένα καθεστώς εξαίρεσης για εκείνες και εκείνους που… παρεκκλίνουν, με την επιλογή της μη ορατότητας μέσω των ιδρυμάτων, της κοινωνικής τους επιτήρησης που τους ορίζει εκτός νόρμας. 72 χρόνια μετά και παρά τα σημαντικά βήματα, που έχουν γίνει όσον αφορά τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας σε μια σειρά χώρες, οι απαράδεκτες διακρίσεις παραμένουν. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι έναντι του νόμου. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι το δικαίωμα σε βασικούς τομείς, όπως για παράδειγμα στην εκπαίδευση, την εργασία τη στέγαση, το δικαίωμα στο γάμο, τα παιδιά, την οικογένεια. Η βία και οι δολοφονίες τρανς ανθρώπων έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ μιας εικόνας, που απέχει έτη φωτός από μια κοινωνία ισότιμης συνύπαρξης όλων των ανθρώπων της. 72 χρόνια μετά και το λεγόμενο σωφρονιστικό σύστημα γίνεται όλο και πιο εκδικητικό. Δικαιώματα παίρνονται πίσω και επανέρχεται δυναμικά η λογική της συνεχούς, πανοπτικής επιτήρησης, της συνεχούς τιμωρίας. Μόλις χθες η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της ΝΔ, κατάφερε ένα τεράστιο πλήγμα στα λιγοστά δικαιώματα που έχουν οι κρατούμενοι. Μας γυρνά δεκαετίες πίσω. 72 χρόνια μετά και ένα μεγάλο μέρος των ρομά παραμένει σε σκηνές και καταυλισμούς, χωρίς πρόσβαση στο νερό και το ρεύμα, αποκομμένοι από την κοινότητα, σε ζώνες απόλυτου κοινωνικού αποκλεισμού. 72 χρόνια μετά και η παραβίαση της προσωπικής ζωής των ανθρώπων αποκτά νέες διαστάσεις. Ένας κατασκοπευτικό σύστημα ελέγχει τις ζωές, ο «μεγάλος αδελφός» είναι εδώ και κοιτάει. Ο αυταρχισμός και η ανελευθερία είναι ασφαλώς η απάντηση των κυρίαρχων δυνάμεων. 72 χρόνια μετά και εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν «αόρατοι», «περισσευούμενοι», «πλεόνασμα» σε μια κοινωνία που χωρά μόνο τους… «κανονικούς», δηλαδή τους ισχυρούς και τους πειθαρχημένους. 72 χρόνια μετά η διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει επίκαιρη, όπως και ο στόχος της καθολικής απελευθέρωσης, του κοινωνικού μετασχηματισμού. Πράγματι, ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, ένας κόσμος αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας, που χωρά πολλούς κόσμους.
16
09

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Για τον Βασίλη Μάγγο

Το αστυνομικό κράτος Μητσοτάκη – Χρυσοχοϊδη κινείται από την αρχή της κυβερνητικής του θητείας εκτός κανόνων δικαίου και έξω από κάθε δημοκρατικό όριο. Η καταπάτηση ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στον έναν χρόνο και κάτι αυτής της θητείας δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά δυστοπική κανονικότητα. Όμως, η απαγγελία κατηγορίας σε ένα νεκρό, στο νεκρό, νέο, Βασίλη Μάγγο, θύμα βασανισμού από τους πραίτορες της ΕΛΑΣ ξεπερνά ακόμα και την πιο σκοτεινή οργουελική φαντασία. Παρά τη δημοσιότητα που πήρε ο άγριος ξυλοδαρμός του αδικοχαμένου νέου, παρά την κατακραυγή και αφού πέρασαν μέρες και μήνες χωρίς την παραμικρή έρευνα, η «Προκαταρτική Διοικητική Εξέταση», που υποκριτικά παραγγέλθηκε, ακυρώνεται από μια κτηνώδη απόπειρα συκοφάντησης και σκύλευσης του νεκρού. Η εισαγγελία Βόλου σχηματίζει δικογραφία μετά το θάνατο του Βασίλη, στηριγμένη σε μικρή ποσότητα ουσιών, που η αστυνομία… βρίσκει στο σπίτι του την ημέρα του θανάτου του και που δεν έχουν ακόμη αναλυθεί από το Χημείο του κράτους! Και ίσως το πιο ανατριχιαστικό: η κυνική ομολογία της Αστυνομίας του Βόλου, όταν στην καταγραφή του βιβλίου Αδικημάτων και Συμβάντων κατά τη διάρκεια της προσαγωγής και της κακοποίησης, του ζωντανού τότε ακόμη Βασίλη, στο Αστυνομικό τμήμα, αναφέρει: «Προσήχθη λόγω υπονοιών διάπραξης εγκλήματος, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος, ότι αυτός είναι γνωστός από τη συνεχή δράση του σε διάφορες συλλογικότητες, αλλά και από τη γενικότερη εγκληματική συμπεριφορά του….» Άρωμα χούντας, μέθοδοι παρακράτους, ωμή απειλή. Αν συμμετέχεις σε συλλογικότητες, αν έχεις ευαισθησίες, κοινωνική και πολιτική δράση, αν δηλαδή δεν είσαι κοινωνικά και πολιτικά «νεκρός», υπάρχουν τρόποι ακόμη και για τη φυσική σου εξόντωση. «Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν και όταν μας σκοτώνουν, νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ», έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης. Τους χρωστάμε και εμείς μια συλλογική απάντηση.
25
05

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Είμαστε με τον Βασίλη Δημάκη

Υπερασπιζόμαστε τον Βασίλη Δημάκη χωρίς καμία επιφύλαξη. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά του στην μόρφωση, την αξιοπρέπεια και κυρίως την ίδια τη ζωή. Υπερασπιζόμαστε το αυτονόητο και ας το αρνούνται πεισματικά κάποιοι: ανάλγητα, βάναυσα, απάνθρωπα. Είμαστε με τον Βασίλη Δημάκη, γιατί με τις πράξεις του, με τον αγώνα που δίνει, ανοίγει δρόμους, δείχνει ένα διαφορετικό ορίζοντα, ένα αντιπαράδειγμα στο σκοταδισμό του εκδικητικού και αδιέξοδου «σωφρονιστικού συστήματος». Όσοι κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν αναλαμβάνουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες, αλλά κυρίως τεράστιες ευθύνες έναντι της ανθρώπινης ζωής, που κινδυνεύει άμεσα. Η κυβέρνηση και το υπουργείο Προστασίας(;) του Πολίτη έχουν τη βασική ευθύνη. Είναι υπόλογοι… Αλλά γύρω από την «υπόθεση Δημάκη», γύρω εντέλει από το «δικαίωμα», υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος, ο οποίος δεν είναι διατεθειμένος να υποκύψει στην κανονικότητα μιας ανάλγητης εξουσίας. Αύριο Δευτέρα στις 5.30 μ.μ. κοινωνικές συλλογικότητες καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο μετρό της Κατεχάκη και πορεία στο υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ.. Να είμαστε εκεί, με μόνο μας όπλο την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια.
28
04

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Αντικείμενο μιας εκδικητικής μανίας ο Β. Δημάκης

Ο Βασίλης Δημάκης υπερασπίστηκε ειρηνικά το δικαίωμα του ίδιου και των συγκρατουμένων του , για μια στοιχειώδη υγιειονομική φροντίδα μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των φυλακών και μάλιστα εν μέσω κορωνοϊού. Μεταφέρθηκε από τον Κορυδαλλό, βίαια και χωρίς κανέναν νόμιμο λόγο στις φυλακές Γρεβενών και κλείστηκε στο πειθαρχείο , χωρίς καμία δυνατότητα επαφής με το Πανεπιστήμιο και την σχολή του. Για να διαμαρτυρηθεί ξεκίνησε απεργία πείνας και δίψας. Η ζωή του Βασίλη κρέμεται απολύτως σε μία κλωστή.Ο εξασθενημένος από την προηγούμενη απεργία οργανισμός του κινδυνεύει με κατάρρευση την κάθε στιγμή που περνά. Δύο χρόνια πριν, τον Απρίλη του 2018 και μετά από 31 ημέρες απεργίας πείνας, η επιμονή του, αλλά και ένα πλατύ κίνημα συμπαράστασης , άνοιξαν το δρόμο για την ικανοποίηση δίκαιων αιτημάτων. Τον δρόμο που η σωφρονιστική γραφειοκρατία και ένα αντιδραστικό κατεστημένο κρατούσε κλειστό, καθυστερώντας ή και υπονομεύοντας ανοιχτά τις οποίες νομοθετικές πρωτοβουλίες και τα όποια θετικά μέτρα νομοθετούσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα τα μέτρα που με πολλές δυσκολίες και καθυστερήσεις εφαρμόστηκαν , όπως οι πρόνοιες για την πρόσβαση των κρατουμένων στην εκπαιδευτική διαδικασία και οι όποιες προσπάθειες εξανθρωπισμού της ζωής τους, είτε σιωπηρά παραβιάζονται είτε ηχηρά και βίαια καταργούνται. Στον Σωφρονιστικό Μεσαίωνα , που επιχειρεί να επιστρέψει την χώρα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας , με πλήρη υπαγωγή της σωφρονιστικής πολιτικής από το υπουργείο Δικαιοσύνης στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης ( κατ’ ευφημισμό Προστασίας του Πολίτη ) καθώς και με βασικό εργαλείο τις πράξεις και τις εγκληματικές παραλείψεις, της Γ.Γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής, η περίπτωση του Βασίλη Δημάκη είναι χαρακτηριστική. Αντί αυτός , να αξιοποιηθεί ως το υπόδειγμα ενός ανθρώπου που αγωνίζεται, διεκδικεί, σπουδάζει, βελτιώνεται σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και στερούμενος την ελευθερία του…. γίνεται αντίθετα θύμα διωγμού και αντικείμενο μιας εκδικητικής μανίας που ξεσπά, σε όσους,ες διατηρώντας την προσωπική τους αξιοπρέπεια, αγωνίζονται ταυτόχρονα για την συλλογική αξιοπρέπεια, λειτουργώντας με αισθήματα δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Αν αυτές οι λέξεις , αποτελούν άγνωστες λέξεις για αυτούς που κυβερνούν , κατανοούν τουλάχιστον τις συνέπειες μίας τραγικής εξέλιξης, αν άμεσα δεν αποδοθεί στον Βασίλη Δημάκη το δικαίωμα να παρακολουθήσει την Σχολή του επιστρέφοντας στον Κορυδαλλό;
05
03

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Κυματοθραύστες στον φασισμό

Το 1922 οι πολιτικοί πρόγονοι του Μητσοτάκη του Βορίδη και του Γεωργιάδη, χαρακτήριζαν τους Μικρασιάτες χριστιανούς πρόσφυγες σαν απειλή για την ασφάλεια της χώρας και τους αποκαλούσαν Τουρκόσπορους και Αφγανούς! Την ίδια στιγμή στο λιμάνι του Πειραιά αλλά και αλλού, εναρμονισμένοι ακροδεξιοί τραμπούκοι ξυλοκοπούσαν πρόσφυγες και γυναικόπαιδα, κατέστρεφαν και έκαιγαν τα χαρτόκουτα και τις σκηνές που εκείνοι χρησιμοποιούσαν για κατάλυμα. Τον Μάρτιο του 2020, πράγματι η χώρα και ο λαός μας δέχεται επίθεση και την ασύμμετρη απειλή μια νέας εισβολής. Δεχόμαστε εισβολή όχι από τους πρόσφυγες αλλά από την ακροδεξιά και το φασισμό. Οι ακροδεξιές δοξασίες και η ρητορική του μίσους και του ρατσισμού, μετουσιώνονται σε πράξεις βίας απειλώντας ανθρώπινες ζωές, την ίδια τη δημοκρατία. Ιδεοληπτικοί, επικίνδυνοι ντόπιοι και ξένοι νεοναζί κάνουν πάρτι στον Έβρο και στα νησιά. Εθελοντές πολιτοφύλακες, «αγρότες», και «κυνηγοί», πυροβολούν, συλλαμβάνουν ανθρώπους και τους παραδίδουν στις αρχές. Ομαδικές καταδίκες σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση ανθρώπων που ενώ ζητούν άσυλο οδηγούνται σε φυλακές, κατά παράβαση κάθε διεθνούς κανόνα δικαίου. Η είδηση για έναν νεκρό Σύρο πρόσφυγα από ελληνικά πυρά δυστυχώς φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Στα νησιά εκτεταμένα πογκρόμ κατά των προσφύγων, αλλά και αλληλέγγυων, εθελοντών και εργαζόμενων σε ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς. Έλληνες αλλά και ξένοι πολίτες κινδυνεύουν. Αποθήκες αλληλεγγύης, αυτοκίνητα, κατοικίες πυρπολούνται.. Η δημοκρατία, τα δικαιώματα και οι νόμοι που τα κατοχυρώνουν καταλύονται. Η δικαιοσύνη ανύπαρκτη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, χειροκροτούμενη από τον Όρμπαν και τον Σαλβίνι πριμοδοτεί μέρες και νύχτες κρυστάλλων. Το κατεστημένο της ΕΕ και οι μεγάλες δυνάμεις, ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί. Τώρα είναι η ώρα να στηθούν οδοφράγματα αλληλεγγύης. Να ορθωθούν κυματοθραύστες ενάντια στα απειλητικά κύματα του φασισμού.
20
12

Στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις καλεί ο Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ

Η κυρία Αδαμαντία Οικονόμου, εισαγγελέας της έδρας στη δίκη της Χ.Α., πήρε την απολογία του Νίκου Μιχαλολιάκου, καθώς και το σύνολο των ψευδών ισχυρισμών που προβάλλει σε όλες τις πρόσφατες δηλώσεις και συνεντεύξεις του ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης και τα επανέλαβε, ουσιαστικά, ως εισαγγελική πρόταση προς τους δικαστές. Σε κάθε περίπτωση μία λέξη αρμόζει: ντροπή.
10
12

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Τα δικαιώματα στο στόχαστρο, οι ελευθερίες θεωρούνται πολυτέλεια

Ο Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι χρειάζεται άμεσα μια ευρεία και πλατιά συνεννόηση, μια πλατιά σύμπραξη, με σεβασμό στην αυτονομία όλων, με όσες δυνάμεις, συλλογικότητες και πρόσωπα, θεωρούν ότι ήρθε η στιγμή να δημιουργηθεί το αντίπαλο δέος σε μια πολιτική, που καταστέλλει τα δικαιώματα και εχθρεύεται την ελευθερία. Με βάση αυτή την ιδέα θα εργαστούμε την επόμενη περίοδο.
06
12

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Η αριστερά στο πλευρό της νεολαίας και των αγώνων της

Έντεκα χρόνια μετά… Έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Έντεκα χρόνια μετά την εξέγερση της νεολαίας, αλλά και την κρατική καταστολή, τις μέρες και τις νύχτες του Αλέξη. Έντεκα χρόνια μετά και η νεολαία πάλι στοχοποιείται. Στην ΑΣΟΕΕ, στο σινεμά, σε χώρους ψυχαγωγίας, στο λεωφορείο, στο δρόμο, στη γειτονιά. Με την κατάργηση του Ασύλου, με παρακολουθήσεις, με αστυνομικές αυθαιρεσίες, με βία και χυδαιότητα, με εξευτελιστικές έρευνες. Έντεκα χρόνια μετά και ένα μεγάλο τμήμα της νεολαίας συνεχίζει ανυπότακτο, αρνείται να γίνει μέρος ενός μονόχρωμου, συντηρητικού, αυταρχικού κόσμου, όπως επιτάσσει η δεξιά και η ακροδεξιά. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απαντά στα προβλήματα, τις ανάγκες και τις αγωνίες της νεολαίας με το μόνο τρόπο που ξέρει να το κάνει: με τον χάρακα και τον βούρδουλα. Όμως, έντεκα χρόνια μετά η νεολαία είναι ακόμα στο δρόμο και ας τη θέλουν χαμένη στο σπίτι, αδιάφορη και υποταγμένη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με αφετηρία τη νεολαία, προετοιμάζεται το επόμενο βήμα, που δεν είναι άλλο, από μια καθολική επίθεση σε κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία. Σε αυτό η θέση της αριστεράς είναι δεδομένη: στο πλευρό της νεολαίας και των αγώνων της.
12
11

Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ: Η κοινωνία αντιστέκεται

Η ρατσιστική ρητορεία από στελέχη της ΝΔ, οι επιθέσεις σε πρόσφυγες από τοπικούς παράγοντες του κυβερνώντος κόμματος βαδίζουν χέρι-χέρι με το όργιο βίας και αυταρχισμού ενάντια σε φοιτητές και νεολαίους. Εντούτοις, στα λιμάνια, στο δρόμο, υπάρχει και ο κόσμος, η νεολαία, που βγαίνει ξανά στο προσκήνιο και αντιστέκεται και υπερασπίζεται δικαιώματα και ελευθερίες. Και είναι ελπιδοφόρο το πλατύ και πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, που αναπτύσσεται τις τελευταίες ημέρες σε όλη την Ελλάδα. Και είναι ελπιδοφόρα, επίσης, η άμεση και μαζική αντίδραση του φοιτητικού κόσμου, που κάποια ΜΜΕ με τα μεροληπτικά τους μάτια, μέτρησαν μερικές… δεκάδες.