Micro

01
11

Ευγενείς σκοποί: Πάρκο Ναυαρίνου, Golden Dawn Watch, Justice for Zak, Λόφος Φιλοπάππου

Μετά από οκτώ χρόνια μνημόνια και τα ρέστα τους, οι άνθρωποι φαίνεται να διατίθενται ξανά για δημόσιες δράσεις, για συνεισφορές αλληλεγγύης, για την προστασία και τον καλλωπισμό του δημόσιου χώρου, για ζωές ζωντανές, διεκδικητικές, περισσότερο δίκαιες. Τέσσερα μόνο παραδείγματα, ανάμεσα ευτυχώς και σε άλλα, είναι ενδεικτικά μιας μετατόπισης στις διαθέσεις αρκετών. 
23
10

«Το καλειδοσκόπιο πρέπει να συντριβεί»*

Η παιγνιώδης διάσταση που προκύπτει μέσω της φαντασίας, της περιέργειας, της πρωτογενούς ή ονειρικής επινόησης, είναι ποιότητα που μπορεί να πυροδοτήσει οράματα της χειραφέτησης, πόλεις που είναι τα έργα τέχνης των δημιουργών-πολιτών τους: «να ξαναδημιουργήσουμε ένα ρυθμό, να αναζωογονήσουμε τη γιορτή, να συνενώσουμε τα διασκορπισμένα κομμάτια της κουλτούρας για μια μεταμόρφωση του καθημερινού»
22
10

Ο MBS, o Κασόγκι και η… στάμνα

Με τη συνεχιζόμενη εισβολή στην Υεμένη και την αδιάκοπη υποστήριξη τζιχαντιστών, από το Αφγανιστάν και τη Συρία ώς τα Βαλκάνια και τους... Δίδυμους Πύργους, η σκοταδιστική μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας είναι άμεσα ή έμμεσα υπεύθυνη για εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους αθώων. Ομως το στάτους της ως της μεγαλύτερης πετρελαιοπαραγωγού χώρας του κόσμου, και τα αμέτρητα δισεκατομμύρια πετροδολάρια που αφειδώς μοιράζει εδώ και δεκαετίες πάνω και κάτω από το τραπέζι στις δυτικές πολιτικές ελίτ, της επέτρεπαν ώς σήμερα να «καθαρίζει» ακόμη και για τα πιο σκοτεινά πεπραγμένα της. Οχι πια! Τις τελευταίες μέρες, με τις αποκαλύψεις για την άγρια δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι στο σαουδαραβικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης, αποδεικνύεται το παλιό ρητό με τη στάμνα και τη βρύση.
10
10

Αντί πένθους (για τον καπετάνιο Κυριάκο Παπαδόπουλο)

Κυριάκος Παπαδόπουλος: "Στα μάτια τους βλέπω ότι υπάρχουν εικόνες από τον πόλεμο τον οποίο ζούνε. Έρχονται από τον πόλεμο. Αυτή η αγωνία…όπου πηγαίναμε βρίσκαμε ανθρώπους στη θάλασσα και εύχομαι να μην υπάρχει κανένας αγνοούμενος."
07
10

Διαφημιστικός σεξισμός

«Αθλια, σεξιστική και κυρίως προσβλητική για το γυναικείο φύλο, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την επαγγελματική υπόσταση του φαρμακοποιού» χαρακτηρίζει τη διαφήμιση ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Αττικής. Συντηρητικοί άνθρωποι, τι περιμένεις. Δεν κατέχουν από χιούμορ. Και δεν έχουν ακουστά για τους νόμους της αγοράς. Μολαταύτα, μήπως τουλάχιστον τα κρατικά κανάλια θα έπρεπε να αρνηθούν να προβάλουν τη χυδαιότητα; Ας αφήσουν τα αργύρια του σεξισμού στα ιδιωτικά.
04
10

Ποιός θυμάται τη μάχη της Cable Street;

Ξεκινώντας από τον Πύργο του Λονδίνου, 5.000 μελανοχίτωνες επιχείρησαν να παρελάσουν μέσα από την εβραϊκή και την ιρλανδική περιοχή του Λονδίνου (σήμερα, μεγαλύτερη συνοικία Μουσουλμάνων της βρετανικής πρωτεύουσας). Ο Mosley πίστευε ότι, η παρέλαση των φασιστικών λεγεώνων του στο Λονδίνο θα ήταν θριαμβευτική. Μάλιστα, είχε σχεδιάσει να πετάξει αμέσως μετά για το Βερολίνο, με σκοπό να παντρευτεί τη γνωστή ναζίστρια Diana Mitford. Η γαμήλια τελετή θα τελούνταν στο σπίτι του Γκέμπελς, με επίσημο καλεσμένο τον Χίλτλερ. Αλλά, τα γεγονότα εξελίχτηκαν διαφορετικά.
04
10

Το υπόδειγμα του Νίκου Πουλαντζά

Ο Νίκος Πουλαντζάς ήταν από τα πνεύματα εκείνα που επηρέασαν βαθιά τη νεώτερη ευρωπαϊκή σκέψη. Από τους συνεπέστερους, μαζί με τον Λουί Αλτουσέρ, νεομαρξιστές, διεύρυνε την προβληματική της πολιτικής επιστήμης και επανασυνέδεσε την πολιτική θεωρία με την πράξη και την πρακτική. Ένας «οργανικός διανοούμενος του προλεταριάτου», στα πρότυπα του ορισμού του Γκράμσι, να τι υπήρξε ο Πουλαντζάς. Κατά τη δεκαετία του ’60, την περίφημη δεκαετία των κινημάτων, «είπε και έκανε τα σωστά ή τα λάθη, ποτέ όμως από το σπίτι του, ποτέ από πίσω. Κι έτσι διέπραξε όλα τα σωστά κι όλα τα λάθη του μαχητή. Ποτέ του παρατηρητή». Η συνεισφορά του στη θεωρία του κράτους παραμένει καταλυτική για την ιστορία της επιστημονικής σκέψης.
27
09

Σε μεγάλη πορεία αυτό το Σάββατο στις 19:00 για τη δολοφονία του Ζακ, καλούν οι ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις

Η ζωή δεν είναι βιτρίνα, δεν αξίζει όσο μία βιτρίνα και ένας όχλος που επιτίθεται με τέτοια αγριότητα και μένος στον αδύνατο, τον ανήμπορο, τον πεσμένο κάτω διαφορετικό, τη στιγμή που έχουν βγει κάμερες και κινητά ν’ απαθανατίσουν τη ζούγκλα της μεγαλούπολης, δεν είναι πολιτισμένος. Τουναντίον, ξερνά διάχυτο εκφασισμό με «αντρίκιες» κλωτσιές, σκηνές ωμής βίας και έναν αιμόφυρτο Ζακ να ξεψυχά με χειροπέδες. Σήμερα ήταν ο Ζακ, αύριο ποιος;
26
09

Στη Βουλή φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ την κλήση του Π. Λαφαζάνη στο «Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος»

Επειδή διακηρυγμένη θέση της Κυβέρνησης είναι η προστασία και η διεύρυνση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων- δικαιώματα για τα οποία η Αριστερά έχει δώσει μεγαλειώδεις αγώνες και η υπεράσπισή τους αποτελεί ταυτοτικό της στοιχείο. Επειδή δεν είναι δυνατόν να στοχοποιούνται επιλεκτικά, εκ μέρους των διωκτικών και δικαστικών αρχών, ήσσονος σημασίας ενέργειες ενώ άλλες, πολύ σοβαρότερες αντιμετωπίζονται σαφώς ηπιότερα - καθώς αυτό, εφόσον συμβαίνει, αποτελεί επιλεκτική στάση υπηρεσιακών παραγόντων που αντίκειται και υπονομεύει τις πολιτικές αρχές της κυβέρνησης. Επειδή τυχόν παράνομες πράξεις, κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε πολιτικής διαμαρτυρίας, μπορούν κάλλιστα να αντιμετωπισθούν στο σύνηθες πλαίσιο της δράσης της ελληνικής αστυνομίας και της ελληνικής δικαιοσύνης, χωρίς αδικαιολόγητες υπερβολές. Ερωτώνται οι κ.κ Υπουργοί: Θα υπάρξουν συγκεκριμένες οδηγίες εκ μέρους της ηγεσίας των δικαστικών και αστυνομικών αρχών, ώστε όντως το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος να ασχολείται με ενέργειες οργανωμένων ομάδων – π.χ. με σαφή φασιστικά και νεοναζιστικά χαρακτηριστικά - οι οποίες αποδεδειγμένα επιδιώκουν την υπονόμευση και την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, και όχι με δημόσιες πολιτικές πράξεις διαμαρτυρίας όπως συνέβη με την κλήση σε απολογία του Παναγιώτη Λαφαζάνη; Σε ποιες άλλες ενέργειες (π.χ. κλήσεις σε απολογία) ζητήθηκε η συνδρομή του Τμήματος Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος εκ μέρους των εισαγγελικών αρχών τα τελευταία χρόνια;
22
09

Ο όρθιος θρήνος

Η εικόνα της μάνας που θρηνεί το πρόωρα χαμένο παιδί είναι μια εικόνα σπαρακτική. Αποτυπώνει τη χειρότερη εμπειρία που μπορεί να περάσει ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ολη την απώλεια, τη συντριβή, ως ενδεχόμενα για τον καθένα από εμάς. Μέσα από την εικόνα αυτή ο θάνατος και η ζωή, οι αξίες και το μέτρο, αλλάζουν υπόσταση. Παύουν να είναι κάτι που στέκει μακριά, θολό και θεωρητικό, εξόριστο σε κάποια ενδεχόμενα. Η εικόνα της μάνας που θρηνεί κάνει ό,τι αξίζει σε αυτή τη ζωή επείγον.