Micro

15
10

Συνταγές για ανθρωποφάγους

Δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιογραφικά μέσα προσπαθούν να μπλέξουν σε επιχειρηματικές αντιπαραθέσεις στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε είναι νέα η άποψη που ισχυρίζεται ότι για να «προκόψει» ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσεταιριστεί τμήματα του κεφαλαίου, ιδιαίτερα εκείνα τα επιχειρηματικά συμφέροντα που μπλέκονται με τα μίντια. Καλοδεχούμενη η πολιτική κριτική, ακόμα και η εμπαθής,  θα μας βρει όμως απέναντί της κάθε προσπάθεια να εμπλακεί ο ΣΥΡΙΖΑ στους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς.
10
10

Βασίλης Ρόγγας: Η ριζική ενδεχομενικότητα του μέλλοντος στην περίπτωση των Εξαρχείων

Το κεφάλαιο, πέρα από τους παράνομους τρόπους συσσώρευσης που βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας στην πλατεία Εξαρχείων (ναρκωτικά και πορνεία), που διόλου λίγα χρήματα δεν αποφέρουν, έχει και ακόμα τέσσερις νόμιμους τρόπους να αναπτυχθεί στην περιοχή. Από αυτές τις τέσσερις εκφορές, αισθητή την παρουσία τους έχουν κάνει οι δυο μόνο: οι μαζικές αγορές κατοικιών, κυρίως από ξένους επενδυτές και ο υπερτουρισμός, που, από ό,τι φαίνεται, θα συνεχίζει να καλπάζει τα επόμενα χρόνια. Η τρίτη εκδοχή θα είναι οι κατασκευές: αλλαγή της πλατείας ή όποιου άλλου χώρου επιλεχθεί για μετρό και οι κατασκευές γύρω από αυτό, αναπλάσεις πεζόδρομων, του Λόφου Στρέφη κλπ. Και ο τελευταίος τρόπος είναι η διαφοροποίηση της χρήσης της γης. Πολυτελέστερα καταστήματα, όπως στο Κολωνάκι που είναι λίγο πιο πάνω, κλείσιμο του Πολυτεχνείου (και άρα φυγή του νεανικού δυναμικού που γεμίζει την περιοχή των Εξαρχείων εδώ και 150 χρόνια), σπάσιμο των καταλήψεων και των στεκιών του αναρχικού χώρου κ.ο.κ. Όλες οι αντιστάσεις των κατοίκων και των πολιτικών συλλογικοτήτων έχουν, λίγο έως πολύ, αποτύχει, είτε έχουν βίαιη, είτε έχουν ειρηνική μορφή. O «εχθρός», με τη συνέργεια του κράτους, βιάζεται να κερδίσει και είναι υπέρτερος σε όλων των ειδών τους πόρους: χρήματα, ΜΜΕ (και άρα πλαισίωση της περιοχής ως άβατο), αστυνομία (για το κλασσικό ξύλο, δακρυγόνο, συλλήψεις) είναι όπλα που θα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί. Αυτοί οι πόροι τις περισσότερες φορές είναι επαρκέστατοι, έτσι ώστε οι κυρίαρχοι να νικήσουν. Άλλες φορές όμως όχι. Και επειδή έχουμε να κάνουμε με το χώρο, ας πούμε μια ιστορία γι’ αυτόν. Έπειτα από τις επαναστάσεις του 1848, ο Ναπολέοντας Βοναπάρτης καλεί τον προτεστάντη πολεοδόμο Οσμάν από την Αλσατία να αναπλάσει το Παρίσι. Εκείνος με γερμανική αποφασιστικότητα γκρέμισε και ξαναέκτισε το 60% των κτιρίων της γαλλικής πρωτεύουσας. Ολόκληρες εργατικές γειτονιές εξαφανίστηκαν από προσώπου γης για να δημιουργηθούν στη θέση τους τα περίφημα μεγάλα βουλεβάρτα. Περίπου είκοσι χρόνια μετά, ξεσπούσε η Παρισινή Κομμούνα και δεν την σταμάτησε το ξεθεμελίωμα της πόλης, δεν μπόρεσε να τη σταματήσει το κεφάλαιο και τα όπλα του.
29
09

Δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα με την Αριστερά

Η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, με το κάλεσμά της για «έφοδο στον ουρανό», μας χάρισε ήδη δύο υπέροχες υπέροχες στιγμές στο Φεστιβάλ Σπούτνικ. Το χαρακτηριστικό τους; Η τεράστια παρουσία του κόσμου από την πρώτη μέρα, την Παρασκευή. Το Σάββατο το βράδυ στο άλσος επικρατούσε το αδιαχώρητο.  Πλήθος κόσμου παρακολουθούσε τα workshops, τις συζητήσεις, τις συναυλίες. Η παρουσία τόσων ανθρώπων γέμισε χαρά. Δεν έλειψαν, βέβαια,  και οι απορίες. Είναι δυνατόν αριστεροί άνθρωποι να μη θέλει να το αναλύσουν... Στα τραπεζάκια, στις παρέες, στα πηγαδάκια, μαζί με την ευχάριστη έκπληξη, κυριαρχούσαν και οι απορίες και οι σκέψεις. Πώς μετά από μια ήττα, τόσος κόσμος αγκαλιάζει τόσο θερμά το Φεστιβάλ της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, άραγε; Το σίγουρο είναι ότι η επιτυχία οφείλεται στα ίδια τα παιδιά που ετοίμασαν ένα εξαιρετικό φεστιβάλ. Από κει και πέρα, ίσως ο κόσμος να θέλει να δηλώσει το δικό του «παρών». Ίσως να έχει την ανάγκη να βρεθεί με την Αριστερά απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα της δεξιάς κυβέρνησης. Ίσως να προσπαθεί να πει με την παρουσία του ότι δεν φοβάται τα δύσκολα, ότι κάνει πράξη πως μετά την ήττα πρέπει να ξέρεις να σηκώνεσαι. Το σίγουρο είναι ότι το μήνυμα εκπέμπεται και είναι ηχηρό: «Δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα με την Αριστερά».
26
09

Θέλουμε τους συμμαθητές των παιδιών μας πίσω

«Τις τελευταίες μέρες εκκενώνονται κτίρια του κέντρου της Αθήνας στα οποία είχαν βρει στέγη πρόσφυγες, περιμένοντας ποιος νόμος, ποια κυβέρνηση, ποια γραφειοκρατία θα προχωρήσει τις διαδικασίες ασύλου. Τα παιδιά τους γράφτηκαν στα σχολεία του κέντρου της Αθήνας, προσπαθώντας να ενταχθούν, να μάθουν τη γλώσσα, να αποκτήσει η ζωή τους μια κανονικότητα έστω και υπό αυτές τις συνθήκες. Και ενώ η πολιτεία είναι αυτή που θα έπρεπε να εξασφαλίζει σε όλα τα παιδιά την εγγραφή και φοίτησή τους στο σχολείο, σεβόμενη ακόμα και τη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού, είναι εκείνη που τους τη στερεί με τον πιο βίαιο τρόπο, που τα ωθεί στο περιθώριο, δε σέβεται τα στοιχειώδη δικαιώματά τους, δε σέβεται την ύπαρξή τους. Γιατί η σχολική χρονιά έχει αρχίσει και τα παιδιά απομακρύνονται από τα σχολεία τους, χωρίς καμία ειδοποίηση, χωρίς καν να τους εξασφαλίζεται η εγγραφή και η μεταφορά τους σε άλλα σχολικά περιβάλλοντα. Θέλουμε τους συμμαθητές των παιδιών μας πίσω. Γιατί είναι υποχρέωσή όλων μας να εξασφαλιστεί επιτέλους για αυτούς ένα ασφαλές περιβάλλον. Γιατί χάρη σε αυτούς πολλά από τα σχολεία του κέντρου έμειναν ανοιχτά. Γιατί δεν είναι δυνατόν πολιτικά παιχνίδια να παίζονται πάνω στις πλάτες παιδιών και κατατρεγμένων ανθρώπων. Νέος Σύλλογος Γονέων 36ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 35ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών».
20
09

Μαρία Λυκούρα: Να εκτιμήσουν το νερό οι άπλυτοι, Μπάμπη μου

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Παπαδημητρίου, μετά την παρουσία του στον ΑΝΤ1, το βράδυ της Πέμπτης, γευμάτισε σε ακριβό εστιατόριο μετά της κ. Παναγιωταρέα, πίνοντας σαμπάνια αντί για νερό, για να δώσουν το καλό παράδειγμα. Εκεί αποφάσισαν ότι, ως μέρος του σχεδίου «άπλυτοι τέλος», θα προτείνουν στο οικονομικό επιτελείο της επιτελικής κυβέρνησης -εκτός από αυξήσεις στο νερό- να κάνει μια γενναία αύξηση και στον ΦΠΑ σχετικών ειδών, στους ηλιακούς θερμοσίφωνες, τα σαπούνια, τα αφρόλουτρα, τα σαμπουάν. Λέγεται ότι με το σχέδιο αυτό είναι απολύτως σύμφωνος και ο επιτελικός πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, όταν το πληροφορήθηκε από συνεργάτες του, ενθουσιασμένος σχολίασε με τη γνωστή φράση του... Αϊνστάιν «αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως»...
13
09

Παπαλάμπραινα: Το κόστος των μετακλητών ταλανίζει τη Βόρεια Κορέα

Η επικαιρότητα κατασκευάζεται στα γρήγορα. «Φύτεψε κι εσύ ένα ρεπορτάζ, μπορείς» είναι το νέο σλόγκαν στα δημοσιογραφικά στέκια. Ένα κανάλι θα το παίξει με μουσικό χαλί από τον «Εξορκιστή», δέκα σάιτ θα γράψουν με σχετικές σάλτσες και κραυγαλέους τίτλους και έτοιμη η πρώτη είδηση! «Αλήθεια, μετακλητοί υπάλληλοι είναι οι μόνιμοι υπάλληλοι που υπηρετούν, επί σειρά ετών, στη διαχείριση του Μεγάρου Μαξίμου; Ο ΣΥΡΙΖΑ τους διόρισε;» ρωτάνε μόνο οι Συριζομαδούροι. Για την αντικειμενική ενημέρωση βορειοκορεατικού τύπου δεν έχει καμία σημασία ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε ήδη από το 2015 σε πλήρη καταγραφή των μετακλητών υπαλλήλων. Είναι αδιάφορο ότι για πρώτη φορά τους ενέταξε στο ενιαίο μισθολόγιο, και έτσι έγινε η πλήρης καταγραφή και του κόστους τους. Ακόμα πιο αδιάφορο ήταν, είναι και θα παραμείνει ότι έτσι αποκαλύφθηκε ότι ο κ. Μητσοτάκης είχε γεμίσει δύο ορόφους στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης το 2014 με μετακλητούς. Νυν υπέρ πάντων αγών για το επιτελικό κράτος! Τι κι αν με το σχετικό νομοσχέδιο δημιουργήθηκαν εκατοντάδες θέσεις μετακλητών υπαλλήλων στο Μαξίμου, το πρωθυπουργικό γραφείο και τις υπηρεσίες που συνδέονται με αυτό. Τι κι αν καταργούνται οι διαβαθμίσεις στις αμοιβές τους στη βάση των τυπικών προσόντων; Αυτή είναι η αριστεία της Ν.Δ. και σε όποιον αρέσει!  Δεν θα μπει ο κάθε... άπλυτος εμπόδιο στον μέγα υπουργό κ. Άδωνι Γεωργιάδη. Θα διορίζει όποιον γουστάρει διευθυντή στο γραφείο του, ακόμα και χωρίς πτυχίο. Γιατί, όπως λέει και μια παλιά βορειοκορεατική παροιμία, «όπου ακούς πολλά νανογιλέκα, κράτα και μικρό πτυχίο».
11
09

Παπαλάμπραινα: Η μεσαία Ψιψινέλ στα χέρια του Κυριάκου

Ο φιλόζωος πρωθυπουργός έκανε, όμως, τη μεσαία τάξη περήφανη, καθώς επέκτεινε φοροαπαλλαγές για να συμπεριλάβει και τους πλούσιους. Μετέτρεψε επίσης τη μείωση του ΕΝΦΙΑ σε οριζόντια, προκειμένου να ωφεληθούν οι μεγάλες ιδιοκτησίες. Με τον τρόπο αυτό, η μεσαία τάξη, που δεν είναι κανένα γατάκι, νιώθει πλέον αναβαθμισμένη, νιώθει πως η πολιτική ηγεσία την αντιμετωπίζει ως κεφάλαιο και γελάνε και τα μουστάκια της. Με τις οριζόντιες μειώσεις στη φορολογία των επιχειρήσεων νιώθει κι ο... μπαρίστα στη γωνία σαν μέτοχος πολυενθικής. Όχι παίζουμε!
10
09

Παπαλάμπραινα: Η ΔΕΗση ενός PROTERGάτη

Ο άξιος υπουργός από την ημέρα που ανέλαβε το χαρτοφυλάκιό του εργάζεται μεθοδικά. Προετοιμάζει συστηματικά το «εθνικό» σχέδιο για την εκποίηση της ΔΕΗ. Με δεξιότητα επαγγελματία χασάπη ετοιμάζει τα μαχαίρια και τους μπαλτάδες για τον τεμαχισμό της. Επίσης, με εξαίρετη μαεστρία κατασυκοφαντεί τη δημόσια επιχείρηση με δηλώσεις και συνεντεύξεις. Έχετε δει εσείς έμπορο να διαλαλεί ότι το εμπόρευμα είναι σαπάκι, αφού θέλει να το μοσχοπουλήσει; Όχι. Άρα ο υπουργός εκτελεί το σχέδιο με κωδικό όνομα «για μια πεντάρα» με μαθηματική ακρίβεια. Άσε που είναι και διακριτικός και εχέμυθος. Είπε για τα 200 εκατομμύρια που χρωστά το κράτος στη ΔΕΗ; Δεν είπε... Αλλά μη δουν οι συκοφάντες νεοφιλελεύθερο να θέλει να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα, αμέσως να βγουν στα κεραμίδια σαν τα αδέσποτα που -σύμφωνα με τα ΝΕΑ- πετάγονται μπροστά στο αυτοκίνητο του φιλόζωου Μητσοτάκη. Η εξήγηση είναι πολύ απλή: η ΔΕΗ κατέχει σήμερα το 75% της αγοράς, είναι ο ισχυρότερος παίχτης και στην παραγωγή και στην παροχή ρεύματος. Έτσι θα λειτουργήσει η αγορά; Έτσι θα ενισχυθεί ο ανταγωνισμός; Άσε που οι μαδουρόπληκτοι θεωρούν μεγάλη επιτυχία των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ ότι απετράπη η πώληση της «μικρής ΔΕΗ» και η πλήρης ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ με αποτέλεσμα να παραμένει σε δημόσιο έλεγχο το δίκτυο ενέργειας, πλήττοντας τα ιδιωτικά συμφέροντα, των οποίων την πίκρα πήγε να γλυκάνει λίγο ο νέος υπουργός Ενέργειας.
07
09

Παπαλάμπαινα: Άκουσες, Γιαδικιάρογλου, τι λέει η Κεραμέως;

«Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», λοιπόν. «Πατριωτισμός» πάνω απ' όλα. Σαν κι αυτόν που είδαμε με τους Μακεδονομάχους. «Πατριωτισμός» χωρίς πολλή σκέψη, για να ανοίγει και να κλείνει με... τηλεκοντρόλ, ανάλογα με τις επιδιώξεις των πολιτικών ταγών, όπως -καλή ώρα- με τη Συμφωνία των Πρεσπών, που μετά τις εκλογές έγινε... καλή.