Micro

21
07

Μαδούροι και γκαϊδοί

Η νέα μας κυβέρνηση, σε μια από τις πρώτες της ενεργειες, πριν ακόμα ορκιστεί η νέα Βουλή και αρχίσει να λειτουργεί, έσπευσε να αναγνωρίσει τον Χουάν Γκουαϊδό, τον πραξικοπηματία αντίπαλο του Μαδούρο, ως νόμιμο πρόεδρο της Βενεζουέλας, ευθυγραμμιζόμενη σε αυτό με αρκετούς εταίρους μας στην ΕΕ. «Από τους Μαδούρους στους Γουαϊδούρους», σχολίασε κάποιος στο Τουίτερ. Η σπουδή αυτή έκανε εντύπωση, διότι εδώ και αρκετόν καιρό η Βενεζουέλα έχει φύγει από τους προβολείς της διεθνούς επικαιρότητας και ακόμα και ο Πρόεδρος Τραμπ δείχνει να έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι η αλλαγή καθεστώτος δεν είναι τόσο εύκολη ή τόσο επίκαιρη υπόθεση. Μάλλον πρόκειται για μια κίνηση προς εσωτερική κατανάλωση, για να δηλωθεί στους οπαδούς της νέας κυβέρνησης η διαφορά από την προηγούμενη -μια κίνηση που μόνο ιδεοληψία μπορεί να χαρακτηριστεί.
13
05

Πάνος Λάμπρου: Πολύ καλά τα είπε χθες ο κ. Μητσοτάκης. Αυτές είναι οι πραγματικές του αντιλήψεις για την κοινωνία

Πολύ καλά τα είπε χθες ο κ. Μητσοτάκης. Αυτές είναι οι πραγματικές του αντιλήψεις για την κοινωνία. Τα παιδιά από το Περιστέρι μπορούν να γίνουν ψυκτικοί, επισκευαστές ανελκυστήρων. Φυσικά και ντελιβεράδες. Τα παιδιά από την Εκάλη και το Ψυχικό δε μπορούν και δεν πρέπει να λερώνουν τα χέρια τους! Οι γυναίκες μπορούν να δουλεύουν από το σπίτι. Οι άντρες πρέπει να βρίσκονται έξω, στο δημόσιο χώρο, ούτε λόγος να δουλέψουν από το σπίτι! Αν συμφωνούν οι εργαζόμενοι & οι εργοδότες να δουλεύουν εφταήμερο είμαστε μια χαρά. Το κράτος να μην ανακατεύεται έτσι ώστε να ελέγχει συλλογικές συμβάσεις και εργασιακές συνθήκες! Η «νέα πραγματικότητα» που θέλει να επιβάλλει η ΝΔ είναι μια χαρά ταξική υπέρ των από πάνω, υπέρ της πατριαρχίας, υπέρ του εργασιακού μεσαίωνα. Έχουμε διαφορές και ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη που τις αναδεικνύει. Σύντομα η ελληνική κοινωνία θα διαλέξει μεταξύ της Αριστεράς και της Δεξιάς. Θα διαλέξει υπέρ των πολλών ή υπέρ των λίγων.
23
04

H δήλωση του Αντώνη Ρέλλα για την κόντρα Πολάκη – Κυμπουρόπουλου

Ο συνανάπηρος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΝΔ, Στέλιος Κυμπουρόπουλος, δεν χρειάζεται αυτόκλητους σωτήρες και ξέρω ότι θα υπερασπιστεί μόνος του τα λεγόμενά του για αυτό και προτιμώ να μη σπεύσω να κάνω πραγματολογική ανάλυση της δήλωσής του. Ούτε θα μπορούσα βέβαια ποτέ να υπερασπιστώ την πρακτική του αναπληρωτή υπουργού Υγείας να δημοσιεύσει κάτω από τη δήλωση του Στέλιου το ΦΕΚ διορισμού του σε προσωποπαγή θέση
14
03

Λουλούδια στο μέτωπο

Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ έχει σίγουρα πολλά να προσφέρει στην θεατρική κωμωδία με τις πράξεις του. Αυτό όμως δεν αντισταθμίζει με κανέναν τρόπο το ότι δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτα στην υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων της ομοσπονδίας των υγειονομικών, κυρίως από τότε που ξεκίνησε η κρίση.
13
03

Ερώτηση 20 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: Συμμετοχή της ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. σε διεθνή διαγωνισμό στο Ισραήλ

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός: Έχει διερευνηθεί κατά πόσο το εν λόγω έργο διέρχεται πράγματι από κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και εξυπηρετεί παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς, όπως δημοσιεύματα υποστηρίζουν; Έχει διερευνηθεί κατά πόσο οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ υποδέχονται και αποδέχονται θετικά – υπό τις παρούσες συνθήκες - αυτά τα συγκοινωνιακά έργα; Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί, σε περίπτωση που η συμμετοχή της ΣΤΑ.ΣΥ στο έργο της «Green Line» Light Rail Track της Ιερουσαλήμ, έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις του Ο.Η.Ε. περί παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων που ζουν στα κατεχόμενα εδάφη;
05
03

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Αναγνωριστικές κινήσεις, ενόψει εξελίξεων

Φαίνεται ότι στην συνάντηση των δύο ανδρών δεν έγινε δυνατό να γεφυρωθούν οι υπαρκτές διαφορές. Ο Νίκος Αναστασιάδης δέσμιος των εθνικοκεντρικών παραδόσεων και των αναστολών ενός ισχυρού τμήματος ε/κ κοινότητας δυσκολεύεται να αποδεχθεί την πολιτική ισότητα των τ/κ, και κυρίως το σημείο όπου για την λήψη των αποφάσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο θα απαιτείται, εύλογα κατά την γνώμη της κυπριακής αριστεράς, να υπάρχει τουλάχιστον μία θετική ψήφος από τουρκοκύπριο αντιπρόσωπο. Η θετική ψήφος είναι το κλειδί για την κατοχύρωση της πολιτικής ισότητας που θα ανοίξει την προοπτική της, αλλά και κλειδί της ομοσπονδιακής λύσης, καθώς βασική προϋπόθεση για το ομοσπονδιακό σύστημα είναι η πολιτική ισότητα. Συνεπώς, όσο ο πρόεδρος και η παράταξή του δεν δέχονται αυτό τον όρο της πολιτικής ισότητα, αγνοώντας τις θετικές πλευρές της πρότασης Γκουτιέρες (απομάκρυνση τουρκικού στρατού, κατάργηση εγγυήσεων και δημιουργία ενός σύγχρονου ομόσπονδου ευρωπαϊκού κράτους) είναι υποχρεωμένοι να ακροβατούν μεταξύ άλλων αδιευκρίνιστων λύσεων, ρισκάροντας την πιθανότητα μία οριστικής διχοτόμησης που θα αποτελέσει μία οριστική νίκη της τουρκικής πολιτικής.
03
03

«Θα ήθελα πολύ να είμαι αυτός ο πατέρας»

Θα ήθελα πολύ να είμαι αυτός ο πατέρας, νομίζω ότι κάθε παιδί θα ήθελε να έχει έναν τέτοιο πατέρα. (...) Αυτή η εικόνα αποδεικνύει ότι τελικά υπάρχουν υπερήρωες, δεν φορούσε μια κόκκινη μπέρτα, αλλά μια αυτοσχέδια μαύρη μπέρτα από μαύρες σακούλες σκουπιδιών. Για μένα αυτό αντιπροσωπεύει τον παγκόσμιο πατέρα και την άνευ όρων αγάπη του πατέρα για την κόρη.
09
02

Χλευασμός της θλιβερής γελοιότητας της κάθε εξουσιαστικής κοινωνίας

Η Ευνοούμενη του Λάνθιμου είναι ένας ακόμη σύγχρονος επαναπροσδιορισμός της θλιβερής θέσης του καθενός στην ιεραρχική κοινωνία. Μιας θλιβερής ανθρώπινης κατάστασης και συμπεριφοράς που την έχουμε αποδεχτεί για τον λόγο πως αναπαράγεται και πληθαίνει σαν τα κουνέλια εδώ και αιώνες.
22
01

Μεταξύ προόδου και Λούνα Παρκ

Κώστας Κατσάπης (επιμ.), «Οι απείθαρχοι. Κείμενα για την ιστορία της νεανικής αναίδειας τη μεταπολεμική περίοδο» Το βιβλίο αυτό δίνει μπόλικη τροφή για σκέψη. Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί σε μεγαλύτερο βάθος και χωρίς προκαταλήψεις -ψάχνοντας και τη μεγάλη, παρατιθέμενη βιβλιογραφία- για το αμερικανικό μοντέλο και το τι σημαίνει αυτή η γενικευμένη ελευθεριότητά του που συνδέεται όμως με το Λούνα Παρκ της κατανάλωσης, ή πάλι για τη θέση και την αποδοχή ή μη της λογοτεχνίας ενός Βασιλικού και ενός Κουμανταρέα από την ελληνική κριτική, άλλοτε και τώρα, και ποια σχέση έχει η αποδοχή ή η επιφύλαξη αυτή με το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι συγγραφείς ενσωμάτωσαν τη νεανική κουλτούρα στο έργο τους. Σε κάθε περίπτωση το ενδιαφέρον για τα ζητήματα που θέτει το βιβλίο θα βαίνει αυξανόμενο. Η εποχή του διαδικτύου και της οριστικής κατίσχυσης της εικόνας με διάφορους τρόπους, είτε μιλάμε για την -παρωχημένη, ήδη- τηλεόραση, είτε για το ΥouTube και το Instagram, είτε για άλλες μορφές που θα εμφανιστούν στο μέλλον, ανοίγει πεδίο δόξης λαμπρόν στους νεότερους αυτούς επιστημονικούς κλάδους, πολύ περισσότερο που η ίδια η επιστήμη της Ιστορίας θα αλλάξει και αυτή τροφοδοτικό υλικό, περνώντας από τις γραπτές πηγές στην αναζήτηση βιντεοεικόνων. Είμαστε σε άλλη εποχή και θα πρέπει λοιπόν να βρει, ο καθένας, τα νέα του πατήματα, χωρίς να προδίδει τις αρχές του. Θέλει ψυχραιμία, καθαρό μυαλό και… αρκετό διάβασμα. | Μανώλης Πιμπλής