Macro

01
08

Δημήτρης Παπανικολόπουλος: Δεξιές ρητορικές απρέπειες και ασυναρτησίες – Μια εξήγηση

Τα δευτεροκλασάτα στελέχη της ΝΔ, που μοιάζουν να διαγκωνίζονται στο ποιος/α θα πει τη μεγαλύτερη σαχλαμάρα, είναι καθημερινοί άνθρωποι που η έλευση της εποχής και της κοινωνίας του διαδικτύου, χάρη στις κατά το ήμισυ ιδιωτικές και κατά το ήμισυ δημόσιες δικτυώσεις, λένε (επιτέλους!) δημόσια αυτό που σκέφτονταν πάντα ιδιωτικά. Με λίγα λόγια, το διαδίκτυο έφερε στην επιφάνεια το μάγμα της ημιμάθειας και της διανοητικής «λουμπενιάς» που έκρυβε κάθε κοινωνία στους κόλπους της και αναδιπλασίασε το δημόσιο χώρο βυθίζοντάς τον στα έγκατα των απόψεων που δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Έτσι, τα στελέχη που διαπρέπουν στις απρέπειες και τις ασυναρτησίες δεν είναι άλλοι από τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Είναι κοινοί άνθρωποι, κοινή γνώμη. Είναι οι άνθρωποι που πάντα έλεγαν ότι «καθένας έχει την άποψή του, η οποία πρέπει να γίνεται σεβαστή». Είναι αυτοί που θα απέφευγαν να εκτεθούν σε μεγάλα ακροατήρια ή θα «μαζεύονταν» σε μια συζήτηση με σοβαρούς ανθρώπους. Είναι αυτοί που βίωναν τη μορφωτική ανισότητα. Είναι αυτοί που εξαρτιόνταν πάντα από τους άλλους που ήξεραν. Αυτοί που δεν μετείχαν του κλειστού κλαμπ όπου τα κριτήρια εγκυρότητας, η τεκμηρίωση, η μέθοδος, η επιστήμη, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να έχεις πραγματικά «άποψη», να σε λαμβάνουν υπόψη όταν μιλάς. Αυτοί που, όταν οι δεξιοί μιλάνε για «αριστερό ελιτισμό», «αριστερή διανόηση», «κουλτουριάρηδες» και «αριστερή ηγεμονία», αισθάνονται ότι υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να λένε ό,τι θέλουν και όπως το θέλουν, απελευθερωμένοι από τα δεσμά των ισχυόντων κανόνων. Μην απορείτε: το αίτημα για μορφωτική και ιδεολογική εξίσωση (προς τα κάτω) είναι για τους φτωχούς τω πνεύματι ό,τι το αίτημα για οικονομική εξίσωση προς τα πάνω για τους οικονομικά φτωχούς. Αυτό που νομιμοποίησε η trash tv, που τόσα χρόνια έβλεπαν τα βράδυα του οχτάωρου οι πεσόντες, ήρθε το διαδίκτυο να το απελευθερώσει πλήρως και να το καταστήσει λαϊκό αίτημα.
31
07

Κύρκος Δοξιάδης: Επιτελικό κράτος

Τώρα, υπό μια έννοια, είμαστε «πιο κοντά» στην περίοδο 1958-1961. Κεντρικό μέλημα είναι να καταστεί αδύνατη η (εκ νέου) άνοδος της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία – με νέους τρόπους προφανώς. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι νέοι τρόποι που χρησιμοποιεί το καθεστώς απλώς «εμπλουτίζουν» και «εκσυγχρονίζουν» τους παλαιούς, δεν τους αντικαθιστούν πλήρως – και αυτό ίσως είναι μια «ελληνική ιδιαιτερότητα». Το «επιτελικό κράτος» που χτίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι βέβαια το κράτος που απολύτως προσαρμόζεται στις επιταγές της νεοφιλελεύθερης οικονομίας. Ταυτόχρονα όμως, το δόγμα «Νόμος και Τάξη» και το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» που το συνεπικουρούν μας κάνουν να μην ξεχνιόμαστε ως προς την προέλευση της σύγχρονης ελληνικής Δεξιάς.
31
07

Παπαλάμπραινα: Εσύ πόσο απόβρασμα είσαι; Κάνε το τεστ!

Δεν είναι τυχαίο ότι ο «υψηλός» (κατά Μαντάμ Σουσού) γόνος της οικογενείας του «εθνάρχου» ήταν ο πρώτος που τόλμησε να μιλήσει ξεκάθαρα και να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Στην κοινωνία μας την αταξική δεν υπάρχουν φτωχοί (όλοι, άλλωστε, είμαστε στριμωγμένοι σε μια ξεχειλωμένη μεσαία τάξη). Στην κοινωνία ο μόνος διαχωρισμός είναι ανάμεσα σε πολίτες και «αποβράσματα». Πού ακούστηκε ο κάθε άνεργος, ο φτωχός και πένης να θέλει και να μετακινηθεί και να μην κάθεται στο σπιτάκι του να αργοπεθαίνει μόνος χωρίς να μας χαλάει την ωραία εικόνα της πόλης; Στο κάτω κάτω η οικονομία θα πάει μπροστά με αυτούς που δεν έχουν μπει ποτέ σε μετρό και λεωφορεία, δεν συγχρωτίζονται με την πλέμπα, όπως και ο υπουργός Μεταφορών να εικάσουμε. Είναι δυνατόν να κινδυνεύει ο κάθε «γαλαζοαίματος» να αγγίξει πληβείο στο κάθε αδέξιο φρενάρισμα του οδηγού και να τρέχει για αντι-πτωχικό ορό στα καλά καθούμενα;
31
07

Κατέ Καζάντη: Από τον Μελίστα στον Κορκονέα, το –αυταρχικό- κράτος συνεχίζεται

Ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ των τάξεων εντός του κράτους και αναλόγως της πολιτικής κατεύθυνσης των εκλεγμένων αντιπροσώπων των λαϊκών μαζών επηρεάζει εν τοις πράγμασι το Δίκαιο. Αν επικρατούν και ιδεολογικά ηγεμονεύουν οι ακροφιλελεύθερες ιδέες, και συνακόλουθα, οι φορείς τους, καταδικάζεται σε 10ετή κάθειρξη η καθαρίστρια και αποφυλακίζεται ο «γκόλντεν μπόι» απατεώνας, το συλλογικό φαντασιακό των υποτελών διαβρώνεται. Και συνηθίζει. Η κοινωνική, συστημική αδικία επικυρώνεται από τους δικαστές, νόμος είναι όχι το δίκιο του εργάτη αλλά του εργοδότη κ.ο.κ. Όσο για περιβόητη αμεροληψία της επίσης περιβόητης ανεξάρτητης δικαιοσύνης, δεν είναι παρά μύθος που διαχέεται από πάνω προς τα κάτω για να διαμορφώνει «κλίμα» και συνειδήσεις. Τέτοιες που να χωνεύουν εύκολα ζητήματα όπως του Μελίστα πριν, του Κορκονέα τώρα κι άλλων πολλών στο μέλλον.
31
07

Γιώργος Ψυχογιός: Ο ουρανός στο Αιγαίο δεν… θα γίνει πιο γαλανός

Η νέα πολιτική ηγεσία είναι υποχρεωμένη να τηρήσει απαρέγκλιτα τους διεθνείς κανόνες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ειδάλλως θα φέρει την ευθύνη για επιπλέον θύματα στις θάλασσές μας. Είναι επίσης υποχρεωμένη η νέα κυβέρνηση να σεβαστεί τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού Σώματος, που τα τελευταία χρόνια και με σύμβολο τον υποπλοίαρχο Κυριάκο Παπαδόπουλο, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, διέσωσαν με αυταπάρνηση χιλιάδες ανθρώπους στο Αιγαίο, βάζοντας πάνω από όλα την αξία της ανθρώπινης ζωής και κάνοντας τη χώρα περήφανη παγκοσμίως. Σε διαφορετική περίπτωση η κυβέρνηση της ΝΔ, ευθυγραμμίζεται πλήρως με την τακτική των κυβερνήσεων της Ιταλίας, της Μάλτας κλπ., που παραβιάζουν πλήρως το διεθνές δίκαιο και υιοθετούν μια άκρως επικίνδυνη και απάνθρωπη πολιτική, κρατώντας τα λιμάνια τους κλειστά ακόμα και σε εμπορικά πλοία που περισυλλέγουν πρόσφυγες από τη θάλασσα για να τους αποβιβάσουν σε ασφαλή στεριά.
30
07

Μαρία Καραμεσίνη: «Ο δικός σου ΟΑΕΔ»

Δεν υπάρχει κοινωνική αλλαγή χωρίς συλλογικό στόχο και όραμα. Το όραμα της δικής μας Διοίκησης συνοψίστηκε στο κεντρικό επικοινωνιακό μας σύνθημα «Ο δικός σου ΟΑΕΔ», δηλαδή ένας Οργανισμός που οι άνεργοι τον θεωρούν δικό τους γιατί είναι στο πλευρό τους. Ο στόχος αυτός, όπως και η μετατροπή του ΟΑΕΔ από ένας απρόσωπος γραφειοκρατικός Οργανισμός παροχών σε χρήμα σε μια σύγχρονη κοινωνική υπηρεσία, βρήκε απήχηση στους εργαζόμενους που αναζητούν έναν νέο κοινωνικό ρόλο.
30
07

Έφη Γιαννοπούλου: Πλήρης και χωρίς όραμα υποταγή στον οικονομισμό

Η κεντρική αποτίμηση των προγραμματικών δηλώσεων της υπουργού μας επαναφέρει στην αρχική διαπίστωση, στην κυριαρχία του οικονομισμού και στην εργαλειοποίηση του πολιτισμού. Οι λεπτομέρειες αλλά και το παρελθόν της ίδιας και του νυν κυβερνώντος κόμματος δείχνουν ότι ακόμη κι αυτός ο σχεδιασμός μπορεί απλώς να περιοριστεί στην παραχώρηση «φιλέτων», πραγματικών και συμβολικών, σε ιδιωτικά συμφέροντα που αδημονούν να τα αξιοποιήσουν, προς ίδιον όφελος προφανώς.
29
07

Άγγελος Τσέκερης: Δέκα μέρες αριστείας

Δεν φάνηκε για όλα αυτή η κυβέρνηση τόσο έτοιμη όσο υποστήριζε. Το ξεμπλοκάρισμα της επένδυσης του Ελληνικού έγινε ταχύτατα... γαργάρα. Ούτε η βούληση του Κ. Μητσοτάκη να εξυπηρετήσει πέρα για πέρα τον όμιλο Λάτση, ούτε η τοποθέτηση τεχνικού συμβούλου της Lamda στη θέση του αρμόδιου υφυπουργού και της Λ. Μενδώνη στο υπουργείο Πολιτισμού αρκούν για να υλοποιηθεί το σχέδιο που έχουν συνομολογήσει. Αποδεικνύεται έτσι ότι οι καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν μέχρι σήμερα δεν οφείλονται στην αντι-επενδυτική ιδεοληψία των μαδούρων, αλλά στη μέριμνά τους για τη νομιμότητα και την κατοχύρωση του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι, κάθε μεθόδευση που απλοποιεί τα πράγματα υπέρ του Λάτση αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να καταπέσει στο Συμβούλιο Επικρατείας. Για αυτό, από τις επιδείξεις καουμπόικης αποφασιστικότητας «θα σηκώσω τα μανίκια και θα περάσω τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις σε μία μέρα», η κυβέρνηση το έχει γυρίσει τώρα στον... Εδεσσαϊκό: «Στόχος είναι το έργο να έχει ξεκινήσει μέσα στο 2019, γιατί από την ώρα που θα έχουν εκδοθεί οι Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις απαιτούνται δύο με τρεις μήνες προκειμένου να έχει λυθεί το ζήτημα και να υπάρχουν τα πρώτα απτά βήματα εφόσον έχει λυθεί και το θέμα του καζίνο...».
29
07

Παπαλάμπραινα: Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς… Κούλη;

Αφού ξεπετάλωσε τον Βουκεφάλα και τον βάφτισε ψωράλογο, αφού τοποθέτησε τις περικεφαλαίες στο Μουσείο Πατριδοκαπηλίας και Εξαπάτησης Ελλήνων και Ελληνίδων (ΜΠΕΕΕ) που διατηρεί χρόνια τώρα ο αρχαιοφύλακας Σαμαράς, ο Κυριάκος άρπαξε τις μπουλντόζες -που κατά τ' άλλα θα έμπαιναν μπρος στο Ελληνικό- και άρχισε άλλου τύπου ισοπεδώσεις Το ΣΔΟΕ καταργείται, το ΣΕΠΕ υποβαθμίζεται, το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος βάζει τέλος στους... αχρείαστους ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Ένας είναι ο ΚρατιΚούλης και μία θα είναι και η ελεγκτική αρχή με επικεφαλής διορισμένο από τον ίδιο! Ο ΚρατιΚούλης θα ελέγχει την ΕΡΤ, το ΑΠΕ-ΜΠΕ, την ΕΥΠ... Δεν θα ήταν κακή ιδέα να ελέγχει και την ΕΜΥ για να μας λέει τον... κακό μας τον καιρό. Αφήστε το άλλο: Πάλι καλά να λέμε που ο Κυριάκος δεν μένει σε πολυκατοικία, γιατί στο νομοσχέδιο θα υπήρχε πρόβλεψη να αναλάβει ο ίδιος και τα κοινόχρηστα ως εποπτεύων του διαχειριστή.
29
07

Στέφανος Δημητρίου: Ένας τόσο καλοπροαίρετος ολοκληρωτισμός…

«Η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι» ανεφώνησε ο κ. υπουργός, που κατάργησε τον ΑΜΚΑ για τους ξένους εκτός Ε.Ε., δηλαδή για ανήμπορους ανθρώπους, αιτούντες άσυλο, μετανάστες και ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, ανθρώπους με βαριές ασθένειες, χωρίς καμιά έγνοια για τη δημόσια υγεία. Αρκεί η έγνοια για την κολακεία των ανακλαστικών των ακροδεξιών ψηφοφόρων. Άλλο ένα φίλεμα, για να κορεστεί η ανθρωποβόρα βουλιμία και να είναι πιο κιμπάρικη η φιλοξενία, που ξεκίνησε από τις περικεφαλαίες των συλλαλητηρίων. Αυτός είναι ταξικός ρατσισμός: δεν είναι απλώς μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι πρωτίστως φτωχοί. Αυτή είναι η νεοφιλελεύθερη, λαϊκιστική στρέβλωση της αρχής του συνταγματικού πολιτισμού περί αξίας του ανθρώπου: δεν έχουν καμία αξία με οικονομικό αντίκρυσμα, άρα δεν είναι ακριβώς άνθρωποι. Για να μην είναι κάτι ξέφραγο αμπέλι, θα πρέπει κάτι ξένο να μείνει έξω από τον φράχτη. Τώρα, έμειναν εκτός οι δημοκρατικές αξίες αναγνώρισης του άλλου ως προσώπου άξιου ίσου σεβασμού, επειδή απλώς και μόνο είναι άνθρωπος. Είναι ο πυλώνας του δημοκρατικού συνταγματισμού: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» (άρθρο 2 παρ.1 Σ.) και «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων» (άρθρο 5 παρ.2 Σ.). Μόνο που, χωρίς φάρμακα (ΑΜΚΑ), δεν προστατεύεται η ζωή των βαριά άρρωστων, ανήμπορων ανθρώπων.