Τάσος Παππάς

25
01

Τι βλέπουν τα ματάκια μας και τι ακούν τα αυτάκια μας;

♦ Βλέπεις στα τηλεοπτικά πάνελ σε συχνότητα που εκπλήσσει κυρίως δύο καθηγητές (κατά σατανική σύμπτωση αμφότεροι αντίπαλοι της συμφωνίας των Πρεσπών), οι οποίοι περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι λέγοντας συνεχώς τα ίδια και τα ίδια χωρίς αντίλογο από ομολόγους τους ή από τους συντονιστές. Αναρωτιέσαι: Μόνο αυτοί οι δύο υπάρχουν; Τόσο γυμνή είναι η χώρα στο επίπεδο των διεθνολόγων; Ή μήπως οι εκπομπάρχες δεν καλούν άλλους; Ο ένας, όπως κυκλοφορεί, θα είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν το λέει γιατί προτιμά την ταμπέλα του ειδικού που προφανώς δίνει μεγαλύτερο κύρος στις απόψεις του. ♦ Ακούς εκπρόσωπο κινήσεων που οργανώνουν τα συλλαλητήρια να λέει ότι «πουλάμε τη Μακεδονία στους αλλόθρησκους». Ουδείς του αντιγυρίζει: «ξέρετε, κύριέ μου, οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας στην πλειονότητά τους είναι χριστιανοί ορθόδοξοι». Ουδείς επίσης τον ρωτάει το αυτονόητο: «γιατί τα ομόδοξα έθνη (Ρώσοι, Σέρβοι) έχουν αναγνωρίσει τους γείτονες σκέτα Μακεδονία;».
02
01

Ανεύθυνοι πρωθυπουργοί!

Αν έχουν γίνει γνωστές οι παρανομίες υπουργών ή στελεχών του κόμματος και ο πρωθυπουργός, που είναι και αρχηγός του κόμματος, αδιαφορεί (στην καλύτερη περίπτωση) ή καλύπτει (στη χειρότερη περίπτωση), τότε δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικές ευθύνες αλλά με ποινικές. Γίνεται συνεργός. Καθαρές κουβέντες.
31
12

Κίτρινα Γιλέκα: Πότε φοβάται η εξουσία!

Στις σύγχρονες κοινωνίες υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να «ακουστείς». Είτε καταστρέφοντας ό,τι σε ενοχλεί χωρίς να προτείνεις κάτι άλλο για να αντικαταστήσει αυτό που μισείς. Είτε επιλέγοντας τη βία εναντίον του άδικου συστήματος πιστεύοντας ότι αν κόψεις δρόμο μπορείς να φτάσεις πιο γρήγορα στον στόχο σου (μια διαφορετική κοινωνία). Είτε εφαρμόζοντας στην πράξη τη θεωρία της συλλογικής ευθύνης χρησιμοποιώντας τυφλή βία κατά των απίστων και των διαφορετικών. Επιστρατεύοντας τέτοιες μεθόδους πράγματι «ακούγεσαι». Σε «παίζουν» τα μέσα ενημέρωσης, αλλά σε αποδοκιμάζει η κοινωνία και, αργά ή γρήγορα, σε εξουδετερώνει το κράτος. Το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» δεν ανήκει σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. «Ακούστηκε» και θορύβησε την εξουσία επειδή είχε ένα δίκαιο αίτημα με το οποίο συμφωνούσε η πλειονότητα των πολιτών. Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν ακρότητες κέρδισε τη συμπάθεια της κοινής γνώμης και ανάγκασε την εξουσία να αναδιπλωθεί τσαλακωμένη. Ισως ήρθε η ώρα κόμματα και συνδικάτα που αντιτίθενται στις πολιτικές λιτότητας και μάχονται κατά των ανισοτήτων να εγκαταλείψουν την πεπατημένη και να επινοήσουν νέες μορφές δράσης αφού οι κλασικές δεν τρομάζουν πια τον αντίπαλο.
18
11

Ενοικιαστές και ιδιοκτήτες

Τώρα φτάνετε στον Κ. Σημίτη, τον πρωθυπουργό της ΟΝΕ, του Ελσίνκι, της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε., των μεγάλων έργων που άλλαξαν τη χώρα». Είπε ο Ευάγγ. Βενιζέλος: «Κάποιοι θέλουν να αμαυρώσουν το εμβληματικό πρόσωπο του ευρωπαϊκού κεκτημένου της χώρας. Ματαιοπονούν, αλλά εκτίθενται και εκθέτουν τη Δικαιοσύνη». Τι λένε, δηλαδή, η επικεφαλής του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και ο πρώην αρχηγός του ΠΑΣΟΚ; Οτι ο Τσίπρας ζήτησε από κάποιον δικαστικό λειτουργό να δώσει εντολή ώστε να ανοίξουν οι λογαριασμοί του Κώστα Σημίτη προκειμένου να διασυρθεί η παράταξη. Εχουν στοιχεία; Δεν προσκόμισαν. Δικαιούμαι, λοιπόν, να ισχυριστώ ότι κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Επειδή αυτοί όταν ήταν στα πράγματα κάπως έτσι συμπεριφέρονταν με τη Δικαιοσύνη, υποθέτουν ότι κάτι ανάλογο ισχύει και σήμερα: η εκτελεστική εξουσία διατάζει και η Δικαιοσύνη εκτελεί. Η ίδια αντίληψη υπάρχει και στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
19
08

Το σεξπιρικό δίλημμα της Αριστεράς

Ολα τα ρεύματα υποστήριζαν ότι υπηρετούσαν με συνέπεια τη μαρξιστική παράδοση, διάβαζαν «σωστά» τα ιερά κείμενα των ιδρυτών του επιστημονικού σοσιαλισμού, προσαρμόζοντάς τα με δημιουργικό τρόπο στις σύγχρονες συνθήκες, και το ένα κατηγορούσε το άλλο για διολίσθηση στον ρεφορμισμό και τον ρεβιζιονισμό, ακόμη και για συνεργασία με τον ταξικό εχθρό. Ο,τι δηλαδή συμβαίνει και σήμερα, με τη διαφορά ότι η συγκεκριμένη διαμάχη διεξάγεται ερήμην της κοινωνίας, η οποία είναι παγερά αδιάφορη απέναντι στους «ναρκισσισμούς της επαναστατικής λεπτομέρειας». Και έτσι, καλούμαστε να αναμετρηθούμε ξανά με το γνωστό δίλημμα: πρέπει η Αριστερά να αναλαμβάνει την ευθύνη της διακυβέρνησης σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες με δυσμενείς συσχετισμούς στο εσωτερικό και στο διεθνές πεδίο ή πρέπει να αρνείται κάθε εμπλοκή στη διαχείριση και να προετοιμάζεται για τη μεγάλη ώρα της ανατροπής; Στην πρώτη περίπτωση, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος της ενσωμάτωσής της στο σύστημα. Το είδαμε να συμβαίνει. Στη δεύτερη περίπτωση, η παρατεταμένη αναμονή μπορεί να οδηγήσει στην ακινησία και στην περιθωριοποίηση. Και αυτό το βλέπουμε να συμβαίνει.
28
07

Εγκλημα διαρκείας

Οταν συμβαίνει μια τραγωδία τέτοιας έκτασης, μπορείς να ασκήσεις κριτική σε πολλά επίπεδα: για την προβληματική υλικοτεχνική υποδομή, για την ολιγωρία της δημόσιας διοίκησης, για τις ευθύνες των τοπικών αρχόντων, για την αμέλεια των κατοίκων που ζουν σε ευαίσθητες περιοχές, για την ατιμωρησία που έχει γίνει καθεστώς, για τις ασύδοτες συμμορίες που δουλεύουν για οικονομικά συμφέροντα τα οποία έχουν βάλει στο μάτι τα φιλέτα σε μέρη με τουριστική αξία, για τα πελατειακά δίκτυα που νομιμοποιούν με το αζημίωτο τις παραβατικές συμπεριφορές των επιτήδειων· μπορείς να σταθείς στην περίεργη φορά του ανέμου, στα μποφόρ· ωστόσο, όλα αυτά είναι λεπτομέρειες μπροστά στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο.
15
07

Περί εξουσιολαγνείας…

Εκτός από το να ζητούν τρεις φορές την εβδομάδα εκλογές για να απαλλαγεί η χώρα από τη θηλιά στον λαιμό της και τη σιδερένια μπάλα στο πόδι της (αυτή είναι η περιγραφή της κατάστασης από τη Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ.), τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να παρατείνει την παραμονή της στην εξουσία. Εχει προσβληθεί, λένε, από τον ιό της εξουσιομανίας.
23
06

Ιερές συμφωνίες κατά περίσταση

H εγχώρια αντιπολίτευση σε όλες τις εκδοχές της και τα μέσα ενημέρωσης που την κανακεύουν, ελπίζοντας ότι όταν επιστρέψει η Δεξιά στην εξουσία τα δανεικά που έχουν πάρει θα γίνουν αγύριστα, ισχυρίζονται ότι τα περί καθαρής εξόδου είναι το μεγάλο ψέμα του Τσίπρα, η μεγάλη απάτη και κάνουν λόγο για τέταρτο μνημόνιο που περιέχει μέτρα χωρίς όμως χρήματα. Συμπεριφέρονται σαν τα μικρά κακομαθημένα παιδιά που χτυπιούνται όταν οι γονείς τους δεν ικανοποιούν τα καπρίτσια τους. Είναι σαν να λένε, κυρίως στο Βερολίνο, «μαζί βρίζαμε τον Τσίπρα, μαζί τον υπονομεύαμε, μαζί στήναμε σκευωρίες για να τον ρίξουμε, μαζί κινδυνολογούσαμε και σήμερα μας εγκαταλείπετε, μας πουλάτε». Η ερμηνεία αυτής της κατάστασης είναι αρμοδιότητα ψυχιάτρων.
17
06

Εθνικόν, ό,τι μας γουστάρει!

Η δήλωση του Καραμανλή ότι «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχει πει ο αποκαλούμενος εθνάρχης. Η Μακεδονία δεν είναι μία και δεν είναι μόνο ελληνική. Στον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας υπάρχουν τρία κράτη: η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η ΠΓΔΜ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επιπλέον δεν αναρωτιέται ο κ. Σαμαράς μήπως αυτή η ατυχής και ανιστόρητη δήλωση του Καραμανλή, την οποία απέσυρε ο ανιψιός του το 2008, δημιουργήσει πρόβλημα στην Ελλάδα εάν παρουσιαστεί ως επίσημη θέση; Από οποιονδήποτε τρίτο (σύμμαχο ή αντίπαλο) δεν θα εισπραχτεί ως δείγμα επιθετικού αλυτρωτισμού; Ψιλά γράμματα.
  • 1
  • 2