Τάσος Παππάς

19
08

Το σεξπιρικό δίλημμα της Αριστεράς

Ολα τα ρεύματα υποστήριζαν ότι υπηρετούσαν με συνέπεια τη μαρξιστική παράδοση, διάβαζαν «σωστά» τα ιερά κείμενα των ιδρυτών του επιστημονικού σοσιαλισμού, προσαρμόζοντάς τα με δημιουργικό τρόπο στις σύγχρονες συνθήκες, και το ένα κατηγορούσε το άλλο για διολίσθηση στον ρεφορμισμό και τον ρεβιζιονισμό, ακόμη και για συνεργασία με τον ταξικό εχθρό. Ο,τι δηλαδή συμβαίνει και σήμερα, με τη διαφορά ότι η συγκεκριμένη διαμάχη διεξάγεται ερήμην της κοινωνίας, η οποία είναι παγερά αδιάφορη απέναντι στους «ναρκισσισμούς της επαναστατικής λεπτομέρειας». Και έτσι, καλούμαστε να αναμετρηθούμε ξανά με το γνωστό δίλημμα: πρέπει η Αριστερά να αναλαμβάνει την ευθύνη της διακυβέρνησης σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες με δυσμενείς συσχετισμούς στο εσωτερικό και στο διεθνές πεδίο ή πρέπει να αρνείται κάθε εμπλοκή στη διαχείριση και να προετοιμάζεται για τη μεγάλη ώρα της ανατροπής; Στην πρώτη περίπτωση, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος της ενσωμάτωσής της στο σύστημα. Το είδαμε να συμβαίνει. Στη δεύτερη περίπτωση, η παρατεταμένη αναμονή μπορεί να οδηγήσει στην ακινησία και στην περιθωριοποίηση. Και αυτό το βλέπουμε να συμβαίνει.
28
07

Εγκλημα διαρκείας

Οταν συμβαίνει μια τραγωδία τέτοιας έκτασης, μπορείς να ασκήσεις κριτική σε πολλά επίπεδα: για την προβληματική υλικοτεχνική υποδομή, για την ολιγωρία της δημόσιας διοίκησης, για τις ευθύνες των τοπικών αρχόντων, για την αμέλεια των κατοίκων που ζουν σε ευαίσθητες περιοχές, για την ατιμωρησία που έχει γίνει καθεστώς, για τις ασύδοτες συμμορίες που δουλεύουν για οικονομικά συμφέροντα τα οποία έχουν βάλει στο μάτι τα φιλέτα σε μέρη με τουριστική αξία, για τα πελατειακά δίκτυα που νομιμοποιούν με το αζημίωτο τις παραβατικές συμπεριφορές των επιτήδειων· μπορείς να σταθείς στην περίεργη φορά του ανέμου, στα μποφόρ· ωστόσο, όλα αυτά είναι λεπτομέρειες μπροστά στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο.
15
07

Περί εξουσιολαγνείας…

Εκτός από το να ζητούν τρεις φορές την εβδομάδα εκλογές για να απαλλαγεί η χώρα από τη θηλιά στον λαιμό της και τη σιδερένια μπάλα στο πόδι της (αυτή είναι η περιγραφή της κατάστασης από τη Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ.), τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να παρατείνει την παραμονή της στην εξουσία. Εχει προσβληθεί, λένε, από τον ιό της εξουσιομανίας.
23
06

Ιερές συμφωνίες κατά περίσταση

H εγχώρια αντιπολίτευση σε όλες τις εκδοχές της και τα μέσα ενημέρωσης που την κανακεύουν, ελπίζοντας ότι όταν επιστρέψει η Δεξιά στην εξουσία τα δανεικά που έχουν πάρει θα γίνουν αγύριστα, ισχυρίζονται ότι τα περί καθαρής εξόδου είναι το μεγάλο ψέμα του Τσίπρα, η μεγάλη απάτη και κάνουν λόγο για τέταρτο μνημόνιο που περιέχει μέτρα χωρίς όμως χρήματα. Συμπεριφέρονται σαν τα μικρά κακομαθημένα παιδιά που χτυπιούνται όταν οι γονείς τους δεν ικανοποιούν τα καπρίτσια τους. Είναι σαν να λένε, κυρίως στο Βερολίνο, «μαζί βρίζαμε τον Τσίπρα, μαζί τον υπονομεύαμε, μαζί στήναμε σκευωρίες για να τον ρίξουμε, μαζί κινδυνολογούσαμε και σήμερα μας εγκαταλείπετε, μας πουλάτε». Η ερμηνεία αυτής της κατάστασης είναι αρμοδιότητα ψυχιάτρων.
17
06

Εθνικόν, ό,τι μας γουστάρει!

Η δήλωση του Καραμανλή ότι «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχει πει ο αποκαλούμενος εθνάρχης. Η Μακεδονία δεν είναι μία και δεν είναι μόνο ελληνική. Στον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας υπάρχουν τρία κράτη: η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η ΠΓΔΜ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επιπλέον δεν αναρωτιέται ο κ. Σαμαράς μήπως αυτή η ατυχής και ανιστόρητη δήλωση του Καραμανλή, την οποία απέσυρε ο ανιψιός του το 2008, δημιουργήσει πρόβλημα στην Ελλάδα εάν παρουσιαστεί ως επίσημη θέση; Από οποιονδήποτε τρίτο (σύμμαχο ή αντίπαλο) δεν θα εισπραχτεί ως δείγμα επιθετικού αλυτρωτισμού; Ψιλά γράμματα.
30
06

Σχολαστικισμός κατά περίπτωση

Είναι το ΣτΕ υπεράνω υποψίας; Οχι, αν κρίνουμε από την πολεμική που έχει δεχτεί για το πώς συμπεριφέρθηκε σε περιπτώσεις υψίστης σημασίας που είχαν πολιτική διάσταση (μνημόνια, ΕΡΤ, ΕΝΦΙΑ, τηλεοπτικές άδειες). Υπάρχει δόλος; Βαριά κατηγορία που δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί. Κυβερνητικοί παράγοντες δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για τον τρόπο που λειτουργεί το Ανώτατο Δικαστήριο. Κάποιοι κάνουν λόγο για εμφανείς κομματικές σκοπιμότητες, ωστόσο οι καταγγελίες τους δεν γίνονται δημοσίως, προφανώς γιατί δεν έχουν στη διάθεσή τους στοιχεία.