Αναδημοσιεύσεις

14
12

Δεν είναι δεδομένο το αναπτυξιακό αποτέλεσμα των φοροελαφρύνσεων

Η εδραίωση βιώσιμων και ισχυρών αναπτυξιακών προοπτικών απαιτεί έναν κρίσιμο όγκο επενδύσεων, στοχευμένων στην αναβάθμιση και στον εκσυγχρονισμό της εγχώριας παραγωγικής δομής και στην προώθηση της παραγωγής προϊόντων υψηλού τεχνολογικού περιεχομένου και προστιθέμενης αξίας. Δεδομένου του υψηλού ιδιωτικού επενδυτικού κενού, βραχυ-μεσοπρόθεσμα, αναπτυξιακό αποτέλεσμα θα είχε μια σημαντική αύξηση των δημόσιων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός πράσινου αναπτυξιακού σχεδίου και μια ουσιαστική μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των εργαζομένων. Ωστόσο, η διατηρησιμότητα της ανάπτυξης θα εξαρτηθεί από τις κοινωνικές αξίες που θα υπηρετήσει, την ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου και του προστατευτικού πλαισίου των εργασιακών δικαιωμάτων. Ανάπτυξη που θα συνοδεύεται από ανισότητα και αβεβαιότητα για τους εργαζομένους δεν θα είναι διατηρήσιμη, γιατί θα υπονομεύει τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και τους δημοκρατικούς θεσμούς.
13
12

Το μάρκετινγκ των φαρμακευτικών: Υπεράνω όλων τα υπερκέρδη

Μια έρευνα που ήρθε στο φως την προηγούμενη εβδομάδα αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από το βασικό αφήγημα της φαρμακοβιομηχανίας: εκείνο που ανεβάζει διαρκώς τις τιμές των φαρμάκων δεν είναι τίποτε άλλο από τη δίψα για την μεγιστοποίηση του κέρδους. Η έρευνα που δημοσιεύεται στην αμερικανική ιατρική επιθεώρηση Neurology πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και προσπάθησε να δώσει απαντήσεις σε ένα απλό ερώτημα. Τι θα μπορούσε άραγε να δικαιολογεί την ετήσια αύξηση σε επίπεδο 10% με 15% της τιμής των φαρμάκων για τη σκλήρυνση κατά πλάκας στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας; Για να δώσουν την απάντηση, οι ερευνητές του πανεπιστημίου πραγματοποίησαν μια σειρά από ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις με τέσσερα άτομα τα οποία δεν κατονομάζονται και που εργάζονται ή εργάστηκαν τα τελευταία χρόνια ως διευθυντικά στελέχη φαρμακευτικών έχοντας άμεση ανάμειξη στον καθορισμό της τιμής των προϊόντων. Η ειλικρίνειά τους είναι αφοπλιστική. «Θα έλεγα ότι η λογική για τις αυξήσεις των τιμών βρίσκεται ξεκάθαρα στο τι είναι αυτό που μπορεί να αυξήσει τα κέρδη» δηλώνει ένας CEO. «Δεν υπάρχει άλλη αιτιολογία. Το κόστος για την παραγωγή του φαρμάκου δεν αυξήθηκε κατά 10% ή 15%. Θα έλεγα ότι μάλλον μειώθηκε». Είναι μια ομολογία που βέβαια αναιρεί το βασικό επιχείρημα των φαρμακευτικών ότι η άνοδος των τιμών οφείλεται στην προσπάθεια κάλυψης των αυξανόμενων εξόδων για την έρευνα και την παραγωγή των φαρμάκων. «Τα διοικητικά στελέχη λένε ανοιχτά αυτό που παραμένει ανομολόγητο: η αύξηση των τιμών έχει κεντρική θέση στο επιχειρησιακό μοντέλο της βιοηχανίας» σχολιάζει ο Ζέιν Ρίζβι από τη ΜΚΟ Public Citizen's Access to Medicines.
13
12

Η Πράσινη Συμφωνία πρέπει να είναι και δίκαιη

“Oι δυνάμεις που επωφελούνται από το status quo εμποδίζουν τις κυβερνήσεις να λάβουν τη σωστή απόφαση”. “Οι ηγέτες μας πρέπει να κάνουν μια επιλογή, είτε να πουν ότι στέκονται πίσω από τη Συμφωνία του Παρισιού και αναγνωρίζουν ότι οι επιστημονικές εκθέσεις δείχνουν ότι θα χρειαστεί πρωτοφανή δράση είτε ότι δεν θέλουν / τολμούν να το κάνουν και να αρχίσουν να προετοιμάζουν τους πολίτες τους για καταστροφικές επιπτώσεις που θα προκύψουν με αύξηση θερμοκρασίας 3° C ή ακόμα και 4° C”. “Η αλλαγή θα πρέπει να έρθει ούτως ή άλλως και οι κυβερνήσεις έχουν την επιλογή να την κατευθύνουν και να διασφαλίσουν ότι η μετάβαση είναι δίκαιη και προσφέρει τα βέλτιστα κοινά οφέλη ή να το αφήσουν και να βρεθούμε αντιμέτωποι με ακραία καιρικά φαινόμενα και άλλες επιπτώσεις, που θα επηρεάσουν τους ανθρώπους με άνισο τρόπο και επομένως θα είναι πιο δύσκολο για τους φτωχούς, ενώ παράλληλα θα επιφέρουν οικονομική καταστροφή”, προειδοποιεί ο Β. Τρίο.
13
12

Τα κοινωνικά οικονομικά της αγοράς που χάθηκαν

Tο επίδικο δεν είναι η ταμπέλα της Κεντροαριστεράς, αλλά το καθαρό, τίμιο, ανόθευτο «μενού» που θα προσφέρει σε όσους θέλει να πείσει. Ο βαθμός δυσκολίας θα είναι μεγάλος, καθώς το «κοινό» στο οποίο θα απευθύνεται θα την αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα -ενίοτε εχθρικά ή και απαξιωτικά- λόγω (αν)έντιμου προτέρου βίου. Αυτό άλλωστε έγινε στη Γαλλία, όπου στις προεδρικές εκλογές του 2017 ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών έλαβε μόλις το 6% των ψήφων, ενώ στις ευρωεκλογές η πτώση ήταν ακόμη βαθύτερη. Το σίγουρο είναι ότι στις μέρες που θα έλθουν, θα υπάρξουν -τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη- πολλές ευκαιρίες για ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» που θα βασίζεται: στην αλληλεγγύη, στην κοινωνική συναίνεση, στην ειλικρινή «δεύτερη ευκαιρία», στον δίκαιο επιμερισμό, στα βάρη αλλά και στα οφέλη. Σε αυτήν την προοπτική, σημασία δεν έχει η «ομπρέλα» που θα «φιλοξενεί» τους επίδοξους συντάκτες του, καθώς και εκείνους που διατείνονται ότι θα το υλοποιήσουν. Αυτό που θα μετρήσει είναι αν οι αυστηροί και επιφυλακτικοί «κριτές» που θα βρίσκονται στον πάτο της οικονομικής πυραμίδας, λαβωμένοι -κάποιοι από αυτούς θανάσιμα- από την εφιαλτική πραγματικότητα της προηγούμενης δεκαετίας, δεχτούν ότι αυτοί που προσπαθούν να τους πείσουν δεν είναι... πωλητές.
12
12

Κατέ Καζάντη: Βρετανική καπιταλιστική δυστοπία

Το πρόβλημα της Βρετανίας δεν βρίσκεται στο δίλημμα Leave ή remain. Το όντως πρόβλημα, η δυστοπία της, δεν έχει ευρωπαϊκό ή αντιευρωπαϊκό χαρακτήρα. Η ίδια η κοινωνική της συγκρότηση, τόσο μα τόσο όμοια πια με των περισσότερων δυτικών χώρων, συγκρότηση με χαοτικές ανισότητες, δημιουργεί τέλμα.
12
12

Ανιχνεύοντας ένα νέο «πολιτικό παράδειγμα»

Η απάντηση στο ερώτημα: αν αυτό που φιλοδοξούμε να παραχθεί είναι ένα πολιτικό υποκείμενο οργανικά συνδεδεμένο με την ιστορία και την κοινωνία, που παράγει ιδέες, ταυτότητα, πολιτική κουλτούρα και διεκδικεί την ιδεολογική ηγεμονία, ή αν η προτεραιότητα είναι η συγκρότηση ενός αποτελεσματικότερου μηχανισμού διεκδίκησης της κυβερνητικής εξουσίας, είναι απολύτως υποχρεωτική. Η ιστορική εμπειρία πάντως δείχνει ότι η αναμέτρηση με το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα απαιτεί μια Αριστερά υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων. Το ζήτημα της Ταυτότητας και της Ιδεολογίας του νέου κόμματος βρίσκεται στην καρδιά της συγκρότησής του. Η συζήτησή του, που ήδη ξεκίνησε, δεν θα είναι εύκολη. Θα ήταν πολύ χρήσιμο, μορφωτικοί θεσμοί και διανοούμενοι που κινούνται στον χώρο της Αριστεράς να συμβάλλουν στην αποσαφήνιση εννοιών και στην μεθοδολογική προσέγγιση θεμάτων που δεν προσφέρονται για στείρα πολεμική. Αποσπασματικά και σχηματικά μπορούν να καταγραφούν κάποια σημεία ενδεικτικά της συνθετότητας του ζητήματος: Η αποδιάρθρωση ισχυρών κομματικών ταυτοτήτων στην χώρα μας και στην Ευρώπη παρήγαγε ανίσχυρα πολιτικά υβρίδια μιας «κεντρώας» στάσης, που αφομοιώθηκαν εύκολα από τον κυρίαρχο φιλελευθερισμό. Το παράδειγμα της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας και του Ιταλικού Κ.Κ. αποτελεί τυπικό δείγμα. Εκείνες οι ταυτότητες δεν αντλούσαν την συνοχή και την αποτελεσματικότητά τους από «προγράμματα» και τρέχουσες πολιτικές. Συνδέθηκαν με το πάθος, τη στράτευση, τις προσδοκίες και τις φαντασιώσεις των ανθρώπων, μέσω ιδεών και εναλλακτικών, ευρύτερα πολιτισμικών πρακτικών, που αμφισβητούσαν την καπιταλιστική ιδεολογική ηγεμονία. Η αντίληψη πως οι σύγχρονες κομματικές ταυτότητες μπορούν να συγκροτούνται μόνο Πολιτικά και Προγραμματικά είναι άκρως ιδεολογική ͘ ανήκει σ’ αυτό που ο Ελεφάντης χαρακτήρισε ως «ιδεολογία της μη ιδεολογίας». Η συγκρότηση της ταυτότητας του νέου κόμματος θα είναι μια δύσκολη διεργασία. Αυτό που επιβάλλεται, δεν είναι να οικοδομήσουμε τον φράχτη της αυτοαναφορικότητάς μας. Αυτό που μας αρμόζει είναι μια ταυτότητα – παράθυρο, για να κατανοήσουμε την κοινωνία και να συνομιλήσουμε μαζί της, από την σκοπιά των υποτελών.
12
12

Κωστής Παπαϊωάννου: Θέλει αρετή και τόλμη η ανασυγκρότηση

Τι πέτυχε στην οικονομία; Πώς ομαλοποίησε την εκπαίδευση σε συνθήκες Μνημονίου; Πώς κράτησε όρθια την Υγεία; Πώς πήρε μέτρα προστασίας στα εργασιακά; Και τι έκανε λάθος; Πώς απέτυχε στον χώρο των ΜΜΕ; Αστοχες συμμαχίες, καμία εκκαθάριση μιντιακού τοπίου, τραγικά λάθη στην ΕΡΤ. Γιατί δεν προσπάθησε αποφασιστικά να ρυθμίσει τις σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας; Γιατί στο προσφυγικό, αν και επιτυχώς εξέπεμψε σήμα αλληλεγγύης, βούλιαξε στη λάσπη της Μόριας; Γιατί φετιχοποίησε τη συμφωνία-μέγκενη Ε.Ε. - Τουρκίας; Πρέπει να αναστοχαστεί με ψυχραιμία. Ούτε αυτομαστίγωμα, ούτε αυταρέσκεια. (...) Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβε την έκταση της κρίσης, τη διάβασε στη διεθνή της διάσταση, είχε αργοπορημένη αλλά ορθή εκτίμηση των συσχετισμών, κράτησε φιλολαϊκό χαρακτήρα, έβγαλε πέρα το πρόγραμμα. Είναι για να πανηγυρίζει; Οχι. Μνημονιακή λιτότητα με μεγάλο κόστος επέβαλε. Οντως άμβλυνε κοινωνικές επιπτώσεις. Αλλά όχι πανηγύρια, όχι success stories. (...) Αντίβαρο στη μνημονιακή στροφή, σύνδεση με Κεντροαριστερά και πολιτικό φιλελευθερισμό. Δεν ήταν πρώτη προτεραιότητα, δεν ήταν αμελητέες. Σύμφωνο συμβίωσης, ταυτότητα φύλου, αντιρατσιστική νομοθεσία, πρόσβαση στην υγεία, ιθαγένεια. Μπορούσαν να γίνουν περισσότερα, μα θα αργήσουμε πολύ να δούμε άλλα.
11
12

Αλληλεγγύη για Όλους: Στεκόμαστε Δίπλα στους Πρόσφυγες της Μόριας

Συγκεντρώνουμε σε έξι σημεία της Αττικής: Οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σαπούνια, σαμπουάν, μωρομάντηλα, σερβιέτες, πετσέτες σώματος και προσώπου σε καλή κατάσταση, κάλτσες. Διάρκεια καμπάνιας και συλλογής ειδών: Από σήμερα Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2019 και για δύο εβδομάδες (έως Παρασκευή 20/12/2019). Σημεία συγκέντρωσης: Δίκτυο Αλληλεγγύης Παγκρατίου. Κόνωνος 57, Παγκράτι (απέναντι από ΙΚΑ) Δευτέρα- Τετάρτη- Παρασκευή από 10.00- 13.00.   Τηλέφωνο 2107524338 Δίκτυο Αλληλεγγύης Πειραιά. Ευριπίδου 49, Πειραιάς Από Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00-16.00. Τηλέφωνο 6906983837 Δήμος Χαλανδρίου- κέντρο νεότητας. Δαναΐδων και Αντιγόνης, Χαλάνδρι.Από Δευτέρα έως Παρασκευή 9.00-14.00. Τηλέφωνο 2106840033 Κοινωνικό Ιατρείο Περιστερίου. Χρυσολωρά 1 και Αγ. Παύλου, Περιστέρι.Από Δευτέρα έως Πέμπτη 11.00-13.00 και 18.00-20.00. Τηλ. 6979982026 Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελληνικού. Καλλιπόλεως 33, Ελληνικό Από Δευτέρα έως Παρασκευή 19.00-20.30. Τηλ. 6972000406 και 6974387090 Αλληλεγγύη για Όλους. Πλαταιών 32, Κεραμεικός. Από Δευτέρα έως Παρασκευή 11.00- 17.00. Τηλέφωνο 2103801921
10
12

Γιώργος Πάλλης: Του διαόλου πράγματα

Μήνες τώρα, οι κυβερνώντες εφαρμόζουν το προεκλογικό σχέδιό τους και εκπληρώνουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις. Με τη ρητορική του μίσους, την ισλαμοφοβία, τις «θεωρίες συνομωσίας» περί αλλοίωσης των πληθυσμιακών χαρακτηριστικών (ο Αθανασίου φοβάται μη γίνει η Λέσβος Ροδόπη και στην Αλεξανδρούπολη φοβούνται μην τυχόν γίνουν Λέσβος), και με συμμάχους τα ΜΜΕ, εφαρμόζουν το σχέδιο συμφόρησης των νησιών, ούτως ώστε να θρέψουν το ακροατήριο που χάιδευαν τα προηγούμενα χρόνια και να επιβεβαιωθούν τόσο οι φόβοι των πολιτών όσο και η ανάγκη για τη δημιουργία των ανεπιθύμητων νέων Κέντρων στα νησιά. (...) Προβληματικό είναι να αντιμετωπίζουμε το προσφυγικό-μεταναστευτικό ως πρόβλημα, τα γυναικόπαιδα ως εισβολείς, παράνομους κατά τη sic εκδοχή του Πλακιωτάκη, ή «λαθρο-μετανάστες» κατά τη λαϊκή έκφραση (αλήθεια υπάρχουν και νόμιμοι εισβολείς;), το να εκπαιδεύουν τους συμπολίτες μας και τα παιδιά μας στο ότι υπάρχουν άνθρωποι ενός κατώτερου Θεού από τον δικό μας, και το ότι ο χώρος που τους επιφυλάσσουμε είναι το κάθε Διαβολόρεμα ή δίπλα στα σκουπίδια, στη μέση του πουθενά. Το ότι οι αποθήκες ανθρωπίνων ψυχών είναι καλή ευρωπαϊκή πρακτική.
10
12

Ανοιχτοί δίαυλοι διαλόγου

Το στίγμα των θέσεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο επίκαιρο θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων έδωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στην 34η Διάσκεψη του Αραβικού Ινστιτούτου Επιχειρηματιών στην Τυνησία, αναδεικνύοντας τις συμπτώσεις και τις διαφορές με την ακολουθούμενη από την κυβέρνηση της ΝΔ πολιτική. Αναφερόμενος στις σχέσεις μεταξύ των κρατών της Μεσογείου, τόνισε ότι είναι ανάγκη να βασίζονται στην πιστή τήρηση του Διεθνούς Δικαίου, ιδίως όσο αφορά ζητήματα όπως η διαχείριση του προσφυγικού και η οριοθέτηση των ΑΟΖ. Εκανε γνωστό με την ευκαιρία αυτή ότι στις αλλεπάλληλες επισκέψεις του ως πρωθυπουργού στην Τουρκία το 2016 και μετά έθετε επίμονα στον πρόεδρο Ερντογάν το θέμα της επανέναρξης των διερευνητικών συνομιλιών για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και πρόσθεσε ότι και η Κύπρος θέτει το ίδιο ζήτημα από το 2006. Διευκρίνισε μ’ αυτό τον τρόπο ότι, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν πραγματοποιήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μόνο το ουσιαστικό βήμα της επανεκκίνησης του διαλόγου με τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κρατών, αλλά επιχειρήθηκε με συστηματικό τρόπο ένα επιπλέον και πιο κρίσιμο προωθητικό βήμα αντί της συνηθισμένης ακινησίας. Εξήγησε έτσι ότι δεν ευσταθεί ο τουρκικός ισχυρισμός πως γίνονται κινήσεις ερήμην της Αγκυρας στην περιοχή και επανέλαβε τη θέση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι επιδιώκεται πάντοτε η συμμετοχή της στη βάση των αρχών της καλής γειτονίας, της συνεργασίας, του αμοιβαίου σεβασμού και του διαλόγου. Τονίζοντας τη σημασία της διατήρησης ανοιχτών διαύλων διαλόγου, επισήμανε ότι η αρχή τηρήθηκε και τις πιο κρίσιμες ώρες, όταν η τουρκική επιθετικότητα αυξανόταν ραγδαία στο Αιγαίο και την κυπριακή ΑΟΖ, αποτρέποντας έτσι τα χειρότερα. Υπενθύμισε δε ότι αυτή την περίοδο έγινε και ουσιαστική προσπάθεια να φτάσουμε πιο κοντά στη λύση του Κυπριακού. Τέλος, αναφέρθηκε στην ανάγκη να προωθήσει η ΕΕ με τη νέα Επιτροπή μια συνεκτική και ολοκληρωμένη στρατηγική για τη Μεσόγειο με στόχο την επούλωση των ανοιχτών πληγών της «κοινής μας θάλασσας» (Συρία, Κύπρος, Παλαιστίνη, Λιβύη…) στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου.