Αναδημοσιεύσεις

23
12

Πάνος Σκουρλέτης: Σκέψεις και επισημάνσεις μπροστά στο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Το κάλεσμά μας αφορά τη διάσπαρτη, πολύμορφη, ανένταχτη Αριστερά, τον κόσμο του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, ιδιαίτερα όμως πρέπει να αφορά τις νεότερες γενιές που μας τίμησαν με υψηλά ποσοστά στις τελευταίες εκλογές. Τους νέους και τις νέες που με τους δικούς τους κώδικες αναζητούν μια νέα σχέση με την πολιτική, με περιεχόμενο και δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις. Οι κυρίαρχες συστημικές δυνάμεις, ό,τι δεν πέτυχαν στις εκλογές, τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, θα επιχειρήσουν να το κάνουν μετά, κυρίως μέσω των ΜΜΕ. Θα γίνουμε μάρτυρες απίθανων επιθέσεων αλλά και ταυτόχρονα μιας προσπάθειας να μας τοποθετήσουν στο πλαίσιο ενός νέου συναινετικού δικομματισμού. Όμως ο μεταμνημονιακος διπολισμός συγκροτείται στη βάση της προγραμματικής ανταγωνιστικότητας και αντιπαλότητας ως προς τον νεοφιλελευθερισμό. Το κόμμα μας έχει γνώση των αδυναμιών του, έχει συνειδητοποιήσει τη μικρή κοινωνική του γείωση, ωστόσο δεν μπορεί να απαξιώνεται σκόπιμα από διάφορους «προοδευτικούς» τιμητές που θεωρούν πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια. Πρόκειται γι' αυτούς που τους ενοχλεί ακόμα και ο όρος Αριστερά και τον θεωρούν ξεπερασμένο. Πολύ περισσότερο, δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Ιδιαίτερα όσοι από εμάς βρεθήκαμε σε κρίσιμες θέσεις και με τη στάση μας δεν συμβάλαμε τα τελευταία χρόνια στην καταξίωσή του.
23
12

Δημήτρης Χριστόπουλος: O κόσμος μας δεν υπέφερε ποτέ από πρόσφυγες – Από φασίστες έχει υποφέρει

Αν πιστεύουμε ότι σε έναν κόσμο που οι ανισότητες αυξάνονται τόσο γεωμετρικά, σε έναν κόσμο που βυθίζεται στο γεωπολιτικό χάος και τον πόλεμο, θα γλιτώσουμε τις προσφυγικές και τις μεταναστευτικές ροές, είμαστε απλώς ανόητοι. Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι όσο είναι έτσι η Μέση Ανατολή, η Αφρική -Υποσαχάρια και μη- και η Κεντρική Ασία, ο κόσμος θα μετακινείται και όσο δύσκολη να του κάνουμε τη ζωή αυτό απλώς θα μας αποκτηνώνει και ο κόσμος θα συνεχίσει να έρχεται. Έτσι θα γίνει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος. Για το λόγο αυτό η αντιμεταναστευτική ρητορική και διαχείριση δεν έχει απλώς θύμα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτά είναι τα πιο εκτεθειμένα στην ξενοφοβία και το ρατσισμό. Το κυρίως θύμα είναι η ασφάλεια, η κοινωνική συνοχή και η ειρήνη των κοινωνιών μας. Στο όνομα της υποτιθέμενης ασφάλειας υπονομεύουμε την ελπίδα να ζούμε ασφαλώς. Ο κόσμος μας δεν υπέφερε ποτέ από πρόσφυγες. Από φασίστες έχει υποφέρει. Αυτό η ευρωπαϊκή δεξιά μια χαρά το κατάλαβε στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Τώρα το ξέχασε και για το λόγο αυτό δεν πάμε καλά.
23
12

Άγγελος Τσέκερης: Επισημάνσεις

Τον Σημίτη δεν θα τον ξαναπιάσετε στο στόμα σας. Τον Σημίτη. Αν μη τι άλλο, είναι ο μόνος από την κυβέρνησή του που δεν τον έχουνε χώσει μέσα για διαφθορά. Και έκανε και τους πιο πετυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αθάνατα εκείνα τα συστήματα ασφαλείας. Ακόμα τα παραλαμβάνουμε. Και υπήρχε και ζωντανή πολιτική ζωή, ρε παιδί μου. Έβλεπες τον Τσουκάτο να ανεβοκατεβαίνει με τις σακούλες στη Χαριλάου Τρικούπη και τον χαιρόσουνα. Δεν το ξέραμε ότι είχε ασχοληθεί και με τα εθνικά ο Σημίτης. Μπράβο ο άνθρωπος. Κάτι εξοπλιστικά θυμόμαστε που κάνανε αγορές 17 τρισ. και γράφανε τον λογαριασμό σε τεφτέρια για να τον υπολογίσουνε μετά από 15 χρόνια. Δεν είχαμε καταλάβει ότι ήταν για να βάλουμε την Τουρκία στην Ε.Ε. και να τα λύσουμε πολιτισμένα στη Χάγη.
21
12

Θανάσης Καμπαγιάννης: Η εισαγγελέας και η υπεράσπιση της Χρυσής Αυγής

Επειδή στον πραγματικό κόσμο τίποτα δεν είναι έξω από πολιτικές συνάφειες, μια απαλλαγή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής θα σημάνει όχι μόνο την επαναλειτουργία των ομάδων κρούσης που μεσουράνησαν το 2012-2013, αλλά και την επιστροφή της παρακρατηθείσας κρατικής χρηματοδότησης, ποσού που ανέρχεται πλέον σε πάνω από 8 εκατομμύρια ευρώ. Το να θεωρήσει κανείς την εισαγγελική αρχή «αφελή» είναι δικαίωμά του, είναι πάντως λάθος που εμείς δεν σκοπεύουμε να κάνουμε. Η εισαγγελική πρόταση είναι μια καμπάνα που χτυπάει για όλες και όλους μας. Κατόπιν τούτων, πρέπει να σημάνει συναγερμός. Τα θύματα και οι υπερασπιστές τους, η πολιτική αγωγή, θα απευθυνθούμε στο δικαστήριο χωρίς τη συνδρομή της εισαγγελικής αρχής, με τις αγορεύσεις μας που ξεκινούν στις 8 Ιανουαρίου. Το δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο για την έκδοση της απόφασης, χωρίς να δεσμεύεται από την εισαγγελική πρόταση. Η κατακραυγή της κοινωνίας πρέπει να ακουστεί, οι συγκεντρώσεις που ετοιμάζονται για το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου είναι μια καλή αρχή. Κάθε συλλογικότητα, φορέας, σωματείο, οργάνωση, κάθε δημοκρατικός πολίτης, πρέπει να εκφράσει με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο την απαίτηση για καταδίκη της ναζιστικής οργάνωσης και για απόδοση δικαιοσύνης στα θύματα. Εμείς δεν έχουμε άλλα όπλα, ούτε δρούμε τη νύχτα, όπως κοκορεύονται τα στελέχη της ναζιστικής συμμορίας. Εχουμε «μόνο» τη φωνή της μεγάλης αντιφασιστικής πλειοψηφίας. Η δικαστική μάχη είναι ακόμα μπροστά μας. Για τους ανθρώπους που εκτεθήκαμε σ’ αυτήν τη μάχη, θύματα που προσήλθαν στις Αρχές και μίλησαν, μάρτυρες που κατέθεσαν ευθαρσώς και έδειξαν, δικηγόρους που εργάστηκαν, δημοσιογράφους που αποκάλυψαν, αλληλέγγυους που συμπαραστάθηκαν, κρατικούς λειτουργούς που έκαναν το καθήκον τους, η κατάληξη είναι μονόδρομος. Δεν υπάρχουν αρκετά διαβατήρια για μας. Και δεν σκοπεύουμε να πάμε πουθενά.
20
12

Στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις καλεί ο Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ

Η κυρία Αδαμαντία Οικονόμου, εισαγγελέας της έδρας στη δίκη της Χ.Α., πήρε την απολογία του Νίκου Μιχαλολιάκου, καθώς και το σύνολο των ψευδών ισχυρισμών που προβάλλει σε όλες τις πρόσφατες δηλώσεις και συνεντεύξεις του ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης και τα επανέλαβε, ουσιαστικά, ως εισαγγελική πρόταση προς τους δικαστές. Σε κάθε περίπτωση μία λέξη αρμόζει: ντροπή.
20
12

Ο καυγάς και το πάπλωμα

Αυτό που όσο πάει και μεγαλώνει, είναι η πολιτική και στρατιωτική συνεργασία μεταξύ της Άγκυρας και της Ντόχας, μια συνεργασία που μάλλον δεν είναι τόσο ευκαιριακή όσο λένε ότι φοβούνται οι κεμαλικοί. Δεν είναι μόνο οι τονωτικές ενέσεις δισεκατομμυρίων στην οικονομία της Τουρκίας από τον εμίρη του Κατάρ, ούτε η τουρκική στρατιωτική βάση έξω από την Ντόχα (με δυνατότητα υποδοχής έως και 3.000 στρατιωτών), ούτε οι επισκέψεις τουρκικών πολεμικών πλοίων στο εμιράτο του Κόλπου. Η τουρκο-καταριανή εταιρεία που ανέλαβε να φτιάξει το «καμάρι» της Τουρκίας, το Altay -τανκ τρίτης γενιάς για τον εκσυγχρονισμό του τουρκικού στρατού, με πρώτη παραγγελία 250 κομμάτια-, φαίνεται ότι έχει εμπλοκή και στον λιβυκό εμφύλιο. Από τις πύλες της βγήκαν δεκάδες θωρακισμένα οχήματα που μεταφέρθηκαν (μαζί με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, άλλα όπλα και πυρομαχικά) στην Τρίπολη την άνοιξη, όταν η Άγκυρα έσπευσε -με το αζημίωτο, φυσικά- να στηρίξει τον κλυδωνιζόμενο πρωθυπουργό Σαράζ ώστε να αποκρούσει την επίθεση των στρατευμάτων του Χαφτάρ. Από τη στιγμή που η Τουρκία και το Κατάρ είναι οι βασικοί υποστηρικτές του Σαράζ, τι πιο φυσικό από να τον στηρίζει και η τουρκο-καταριανή εταιρεία.
20
12

Θανάσης Καμπαγιάννης: Προσπάθεια επαναφοράς της Χ.Α. στον δρόμο και στο πολιτικό σύστημα

Για εμάς που είμαστε εδώ και 4 χρόνια μέσα στην αίθουσα, η αγόρευση της εισαγγελέως δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, λαμβάνοντας υπόψη και την συνολική στάση της στην ακροαματική διαδικασία. Φυσικά ο εισαγγελέας έχει καθήκον αληθείας, παρόλα αυτά έχουμε συνηθίσει στα δικαστήρια να έχουμε μια στιβαρή εισαγγελική παρουσία. Όμως, το περιεχόμενο και το σκεπτικό της εισαγγελικής πρότασης ήταν ακραίο. Αντιμετώπισε εργαλειακά το υλικό για να καταλήξει στην αθώωση των κατηγορουμένων. Ειδικά, δε, στο κομμάτι της εγκληματικής οργάνωσης αυτό που ουσιαστικά πρότεινε με την αγόρευσή της ήταν η επιστροφή στον κανόνα των μεμονωμένων περιστατικών, όπως πριν 4 χρόνια. Ακόμα και το γεγονός ότι από την έναρξη της δίκης και μετά μειώθηκαν δραστικά οι τόσο συχνές το 2012 – 13 επιθέσεις της Χ.Α., αποδεικνύει την ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης. Το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, οι αστυνομικοί που ήταν εκεί διαβιβάζουν στο Κέντρο ότι οι χρυσαυγίτες είχαν σιδηρογροθιές και ρόπαλα. Η εισαγγελέας, παρότι άκουσε στην αίθουσα το ντοκουμέντο αυτό, δεν το υιοθετεί, το παρεβλέπει. Προτείνει την αθώωση όχι μόνο των ηθικών αλλά και των φυσικών αυτουργών (όπως τα 17 άτομα από τη Νίκαια). Είναι απαλλακτική η πρόταση και γι’ αυτούς. Η εισαγγελέας πήγε πέρα και από τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων. Η πρότασή της υπερακοντίζει ακόμα κι αυτούς. Δεν θεωρώ ότι ήταν μια τυχαία εισαγγελική πρόταση. Δεν είναι τέτοια, όμως, γιατί η δράση της Χ.Α. πάει πολλά χρόνια πίσω και αντιμετωπιζόταν με απάθεια από τις διωκτικές αρχές. Όλο αυτό είχε να κάνει με την Αστυνομία (και αυτό προέκυψε και στην δίκη), ίσως όμως να έχει να κάνει και με εισαγγελικούς και δικαστικούς κύκλους. Για παράδειγμα στο πογκρόμ κατά των μεταναστών το 2011 μετά την δολοφονία του Μανώλη Κανδάρη, δεν υπήρξε καμία εισαγγελική παρέμβαση. Στεκόμαστε, πλέον ως πολιτική αγωγή χωρίς την συνδρομή του κράτους το οποίο εκπροσωπείται στην έδρα από τον/την εισαγγελέα. Είναι αδύνατον να θεωρήσει κανείς ότι η εισαγγελική αρχή δεν λαμβάνει υπόψη της όλα τα διακυβεύματα αυτής της δίκης. Μια απαλλακτική απόφαση θα σημάνει επαναφορά των επιθέσεων των ταγμάτων εφόδου. Η απαλλαγή της ηγεσίας της θα σημάνει και την επιστροφή της κρατικής χρηματοδότησης, που ανέρχεται σε περίπου 8 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός από το διεθνές σήμα που θα εκπέμψει μια τέτοια απόφαση, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό θα επανανομιμοποιήσει την Χ.Α. και θα την ξαναφέρει στους δρόμους. Έχουμε μαζί μας τη φωνή της αντιφασιστικής κοινωνίας. Υπάρχει χρόνος, πρέπει να εκφραστεί η κατακραυγή, κάθε φορέας, κάθε πολίτης να εκφράσει την αντίθεσή του. Υπάρχει μια πλατιά πλειοψηφία που στηρίζει τα θύματα των χρυσαυγιτών που, χθες, ένιωσαν να παγώνουν με την αγόρευση της κ. Οικονόμου. Ήταν όπως το είπε στην εισαγγελέα η Μάγδα Φύσσα «ξαναμαχαιρώσατε τον Παύλο». Πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι δεν θέλουμε να δεχθούμε την επιστροφή στο 2012 – 13. Ο κόσμος πρέπει να ξέρει πως μέσα στην εισαγγελία υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν λογικό το να επιστρέψει η Χ.Α. Το ηθικό της Πολιτικής Αγωγής είναι ακμαίο, η αποδεικτική διαδικασία έχει δώσει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται το δικαστήριο. Από τις 8 Ιανουαρίου έχουν προγραμματιστεί 13 συνεδριάσεις όλες στο εφετείο. Η Πολιτική Αγωγή θα εκθέσει τα επιχειρήματά της και νομίζω πως την Άνοιξη θα πρέπει να περιμένουμε την ετυμηγορία.
19
12

Πάνος Λάμπρου: Αν δεν αντιδράσουμε η αστυνομική αυθαιρεσία θα καθιερωθεί (ηχητικό)

Εμείς υπερασπιζόμαστε τη νομιμότητα (...) δεν μπορούμε να αφήνουμε την αστυνομική ανομία, την αυθαιρεσία, τη βαρβαρότητα να κυριαρχεί (...) η ζωή μας δεν μπορεί να έχει την κανονικότητα που θέλει η Αστυνομία.
18
12

Φοβάσαι μήπως τώρα μια στάλα;

Δεν πρόσεξες όταν Αγίου Νικολάου του 2008 το ανήλικο παιδί σου πήγε να γιορτάσει τα γενέθλια του φίλου του στην λάθος περιοχή της Αθήνας. Πρόσεχε τουλάχιστον τώρα. Πρόσεχε μην τυχόν και πάει το ανήλικο παιδί σου να δει καμία ταινία στο σινεμά: αν δεν έχει την κατάλληλη σήμανση, θα μπουν στο σινεμά τα όργανα της τάξης, θα διακόψουν την προβολή και θα τον τρέχουν στο τμήμα. Πρόσεχε μόνο μην τυχόν και η κόρη σου έχει περίοδο και φοράει σερβιέτα: αν δεν δεχτεί να ξεβρακωθεί στην Πατησίων, θα ξεβρακωθεί πάντως θέλει δεν θέλει από μια στολή αδειανή, από μια Ελένη. Πρόσεχε μόνο μην τυχόν και βρίσκεστε οικογενειακώς στο σπίτι: να μένατε αλλού ή να αφήνατε τους κομάντος να μπουκάρουν σπίτι σας χωρίς ένταλμα.
18
12

Ο ασύμμετρος δικομματισμός και εμείς

Σαν κοινωνία αφήνουμε εξαιρετικά καθυστερημένα πίσω μας την οικονομική κρίση, αλλά όχι τις αίτιες που τη γέννησαν. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε εκδοχή της κανονικότητας, πολιτική ή κοινωνική, θα είναι ιδιαίτερα επισφαλής. Η αδυναμία των κλασικών συνταγών να δώσουν λύσεις για την πλειοψηφία της κοινωνίας, είτε στη νεοφιλελεύθερη είτε στην κεντροαριστερή εκδοχή τους, δεν λαμβάνει χώρα σε ένα πολιτικό σύστημα μηδενικού αθροίσματος. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος δεν μετακινείται μόνο από τον ένα πόλο του πολιτικού συστήματος στον άλλο, υπάρχει και η επιλογή του κενού. Μια ρητή ή άρρητη στρατηγική που μένει στην αποδόμηση του αντιπάλου, χωρίς να βάζει την εναλλακτική προοπτική με όρους αξιοπιστίας, διατρέχει τον κίνδυνο να χάσει το βασικό εργαλείο για να αντιμετωπίσει αυτή την τάση. Το πόσο έξυπνα χρησιμοποίησε η Νέα Δημοκρατία την πόλωση είναι ένα πολύ χρήσιμο παράδειγμα. Και γιατί οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια πιο στενή απεύθυνση, κάνοντας τον να απαντά κυρίως στη ρητορική της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και να βάζει σε δεύτερη μοίρα την εξήγηση του πολιτικού του σχεδίου στην κοινωνία. Για να προχωρήσουμε, λοιπόν, ας αρχίσουμε από τα βασικά, από την αντίφαση ανάμεσα στην ανάγκη να αλλάξουμε τα πράγματα και στη δυνατότητα μας να το κάνουμε, και ας προσπαθήσουμε να αναμετρηθούμε με αυτή την αντίφαση. Είναι ζήτημα όχι ιστορικής νομοτέλειας, αλλά επιλογής. Με μια υποσημείωση όμως. Τις αντιφάσεις σου και τα ελλείμματα σου επιλέγεις αν θα τα συζητήσεις και αν θα τα παλέψεις, δεν επιλέγεις όμως αν θα τα πληρώσεις.