Πέτρος Ζούνης

14
01

Το αβέβαιο μέλλον των Ενεργειακών Κοινοτήτων

Τέτοιου είδους πρωτοβουλίες δεν είναι στις σκέψεις και τις επιλογές της Νέας Δημοκρατίας. Το ότι τα ψήφισε ως αντιπολίτευση, είχε να κάνει με το τότε «φαίνεσθαι». Εξάλλου πολλά από τα οποία ψήφισε, φορώντας την «προβιά», τώρα ως κυβέρνηση με προκλητικό τρόπο τα αφήνει στις καλένδες. Θυμίζω τη 13η σύνταξη, που τη χαρακτήριζε ψίχουλα και άφηνε να εννοηθεί ότι αυτή θα την αποκαταστούσε πλήρως. Την αύξηση του κατώτερου μισθού, που θα έφθανε με βάση την αύξηση του ΑΕΠ, όπως εκτιμούσε η ίδια, στο 33%, ενώ τώρα δεν θα γίνει καθόλου, γιατί έδωσε 11% ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μέρισμα που άδειασε 800.000 αδυνάτους και άφησε την αγορά μείον 600 εκατ. ευρώ κατά τη διάρκεια των εορτών. Τον ΕΝΦΙΑ που θα μείωνε ακόμα πιο πολύ για τους φτωχούς και εννοούσε 250 εκατ. ευρώ που χάρισε στα μεγάλα εισοδήματα. Χρήματα που έλειψαν κι αυτά από την αγορά. Επειδή επιβεβαιώνεται ότι «ο λύκος την τρίχα αλλάζει, όχι τη γνώμη» ας επιδιώξουμε κατ΄ ελάχιστον να την υποχρεώσουμε στην προεκλογική «προβιά».
23
05

ΕΝΚΛΩ, πολλαπλά μαθήματα

Αυτή η πικρή ιστορία της «ΕΝΚΛΩ» δείχνει πόσο έχει δέσει το σύστημα ο νεοφιλελευθερισμός και το έχει κάνει Λερναία Ύδρα. Δείχνει πόσο βαθύς πρέπει να είναι ο διοικητικός και νομοθετικός εκδημοκρατισμός. Να γιατί τα μνημόνια δεν είναι μόνο υπόθεση διακανονισμού ενός άδικου χρέους, αλλά επεκτείνονται σε προσπάθεια επιβολής του νεοφιλελευθερισμού. Να γιατί μεταξύ των άλλων ζητούν την εξυπηρέτηση των κοινωνικών ομάδων που εκπροσωπούν. Να γιατί λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία που κρατούν σταθερά τη στάθμη των συμφερόντων που εξυπηρετούν χωρίς να επιτρέπουν ανατροπές.