Αναδημοσιεύσεις

16
12

Ειρήνη Αγαθοπούλου: Η ορατότητα του Άλλου μισού του πληθυσμού συμβάλλει στην ισότητα

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ το επισήμανε εξαιρετικά το 1949, όταν έγραψε: «η ανθρωπότητα είναι αντρική και ο άνδρας ορίζει τη γυναίκα όχι ως προς την ίδια, αλλά σε σχέση με τον εαυτό του. Δεν θεωρείται αυτόνομο ον.[…] Αυτός είναι το Υποκείμενο, αυτός είναι το απόλυτο – αυτή είναι το Άλλο». Αυτό το Άλλο περιγράφεται ελάχιστα στο μεγαλύτερο μέρος της καταγεγραμμένης ανθρώπινης ιστορίας ή περιγράφεται πάντα σαν κομπάρσος. Αρχίζοντας από τη θεωρία του «Άνδρα Κυνηγού», οι χρονικογράφοι του παρελθόντος άφησαν πολύ μικρό χώρο για το ρόλο των γυναικών στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, την πολιτισμική ή τη βιολογική. Αντιθέτως, οι ζωές των ανδρών εκλήφθηκαν ως αντιπροσωπευτικές της ζωής των ανθρώπων συνολικά, όπως διαπιστώνει στο βιβλίο Αόρατες Γυναίκες η συγγραφέας Caroline Criado Perez.
Περισσότερα »
16
12

Μάκης Μπαλαούρας: ΝΔ: Ξεχάστε το κοινωνικό κράτος που έστηνε ο ΣΥΡΙΖΑ

Είναι επομένως σαφής η μεροληψία της υπέρ του μεγάλου πλούτου, χρησιμοποιώντας τον δημοσιονομικό χώρο, που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ εμείς νομοθετούσαμε με το πιστόλι στο κρόταφο, η ΝΔ έλεγε ότι δίνουμε ψίχουλα. Τώρα, δε δίνει ούτε «ψίχουλα»!
Περισσότερα »
16
12

Άγγελος Τσέκερης: Επισημάνσεις

Τι γίνεται, παιδιά; Στο Ελληνικό δεν ήταν που θα μπαίνανε οι μπουλντόζες μια βδομάδα μετά από την νίκη του Μητσοτάκη; Τώρα ο ένας υποψήφιος για το καζίνο κατηγορεί τους συμβούλους του Άδωνι ότι τα πιάνουν από τον άλλο υποψήφιο για το καζίνο, πράγμα που είναι τουλάχιστον πρωτοφανές για τη χώρα. Άμα γέρνει κιόλας το καζίνο στο τέλος, θα είναι ακριβώς ίδια ιστορία με τα υποβρύχια. Ας ελπίσουμε ότι τελικά το καζίνο θα το κάνει ο καλύτερος, γιατί με τις υποδομές της χώρας δεν παίζουμε. Ειδικά αν ο Ερντογάν κάνει καζίνο παντός καιρού, με εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα και εξοπλισμό υποστήριξης εδάφους τελευταίας γενιάς. Το καζίνο θα είναι ένα μήνυμα αποφασιστικότητας σε όποιον επιβουλεύεται την εθνική μας κυριαρχία. Παρεμπιπτόντως, μια και το έφερε η κουβέντα, εκτός ΑΣΕΠ θα γίνουν λέει οι προσλήψεις στην ΕΑΒ, γιατί η αναβάθμιση των F16 έχει ειδικές απαιτήσεις σε εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό. Γι’ αυτό αναγκάζονται να προσλάβουν καταξιωμένα βαφτιστήρια υπουργών και ανίψια βουλευτών υψηλής ειδίκευσης, με όρους ιδιωτικού τομέα. Όπως γίνεται σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Εντάξει, οι καζινάδες μάς καταγγέλλουν για διαφθορά, οι προσλήψεις γίνονται εκτός ΑΣΕΠ, οι δήμοι χρηματοδοτούνται από το γραφείο του Θεοδωρικάκου, γενικά είναι σαφές ότι έχουμε επιστρέψει στην κανονικότητα.
Περισσότερα »
16
12

Γιώργος Κυρίτσης: Άλλη χώρα, ίδια τακτική

Το παράδειγμα αυτής της εβδομάδας για το πώς τα κανάλια κάνουν το άσπρο μαύρο και επιβάλλουν ατζέντα είναι πολύ χαρακτηριστικό. Επί τρεις ημέρες, με τα ελληνοτουρκικά σε έξαρση και με κρίσιμες καταθέσεις στη Βουλή για το σκάνδαλο Novartis, τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το αν έγραψε στο Facebook η Ν. Κασιμάτη το σύνθημα «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» και μάλιστα αποσυνδέοντας το θέμα από το πραγματικό όργιο αστυνομικής βίας στα Εξάρχεια, βίας η οποία καταγράφηκε σε βίντεο, διέτρεξε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά «περιέργως» δεν κατόρθωσε να βρει τον δρόμο για τα δελτία ειδήσεων. Τι δηλοί ο μύθος; Ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσέχουν ώστε να μη δίνουν λαβές; Σίγουρα υπάρχει και αυτή η γενικής ισχύος διάσταση. Το βασικό όμως είναι να γίνεται κατανοητό ότι με τους μεγαλοεκδότες, τους βαρόνους, τους ολιγάρχες δεν πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να θεωρεί ότι μπορεί ούτε να συνεννοηθεί, ούτε να κάνει ειρήνη, ούτε ανακωχή, ούτε φυσικά να ακούει τις παραινέσεις τους για το τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει.
Περισσότερα »
15
12

Προς μία δημιουργική λύση του στεγαστικού

Πρόκειται για ένα στεγαστικό πρόγραμμα που θα εστιάζει στη συρρίκνωση του κατασκευαστικού και λειτουργικού κόστους, μέσω κυρίως της αυτενέργειας των χρηστών, αλλά και την ευρεία εφαρμογή καθαρής ενέργειας (αιολικής, ηλιακής) και άλλων τεχνολογιών αιχμής στην ίδια κατεύθυνση. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με ευφυείς αρχιτεκτονικές συνθέσεις (π.χ. βιοκλιματική αρχιτεκτονική), που θα προσφέρουν όλους τους απαραίτητους χώρους για τη ζωή οικογενειών, ζευγαριών ακόμα και μεμονωμένων ατόμων, χωρίς σπατάλες χώρου, αλλά και χωρίς ανεπίτρεπτο λειτουργικό στρίμωγμα. Οι λύσεις πάντως που θα προταθούν από τους μελετητές, θα πρέπει να συζητηθούν επαρκώς και με μελλοντικούς χρήστες πριν οριστικοποιηθούν. Θα ακολουθήσει το στάδιο της μελέτης εφαρμογής και η κατασκευή. Θα προκηρυχθεί αρχιτεκτονικός διαγωνισμός μεταξύ φοιτητών και νέων αρχιτεκτόνων από ελληνικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Οι μελετητικές ομάδες θα συμπληρώνονται από πολιτικούς μηχανικούς, μηχανολόγους και πολεοδόμους, ενδεχομένως και άλλες ειδικότητες ανάλογα με την περίπτωση. Αν κρίνουμε από την επιτυχία σχετικών εμβρυακών εγχειρημάτων στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία (στο δήμο της κωμόπολης Μαριναλέδα π.χ. όπου λειτούργησε η αυτενέργεια των ανθρώπων, με βάση την αρχή της αλληλεγγύης) υπάρχουν θαυμάσια αποτελέσματα. Στη Μαριναλέδα όλοι έχουν ένα αξιοπρεπές σπίτι, αυτόχθονες και πρόσφυγες/ μετανάστες. Η δημιουργική αυτενέργεια ανέδειξε και στην Ελλάδα ένα παράδειγμα προς μίμηση: Τη Θεσσαλική κωμόπολη Ανάβρα που, με τη συλλογική προσπάθεια τους υπό εμπνευσμένη διοίκηση (Δ. Τσουκαλάς, κοινοτάρχης), οι κάτοικοι ανέβασαν κατακόρυφα το βιοτικό τους επίπεδο, προκαλώντας το θαυμασμό Ελλήνων και ξένων, δημοσιογράφων και μη. Όλα αυτά κατέρρευσαν όταν η Ανάβρα ενσωματώθηκε στον Αλμυρό μέσω του Καλλικράτη (βλ. και διαδίκτυο). Συμπέρασμα: Το εγχείρημα μπορεί να πετύχει με πρωτοβουλία μιας όντως αυτόνομης τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου ή/και δεύτερου βαθμού, με την αποφυγή πάντως της κρατικής γραφειοκρατίας. Η αυτοδιοίκηση, συν τοις άλλοις, διευκολύνει γιατί οι τυχόν αντιρρήσεις της τοπικής κοινωνίας μπορεί να συζητούνται σε λαϊκές συνελεύσεις, κάτι που δεν είναι εφικτό σε κεντρικό επίπεδο. Εννοείται ότι, εκτός όλων των άλλων που έχουμε ήδη εκθέσει, οι σχετικές εμπειρίες που υπάρχουν –θετικές και αρνητικές, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό – θα πρέπει να μελετηθούν πριν από την έναρξη οποιασδήποτε δημιουργικής δραστηριότητας.
Περισσότερα »
14
12

Πάνος Σκουρλέτης στο 6ο συνέδριο του ΚΕΑ: Να επανασυστηθούμε στις νεότερες γενιές

Η ταυτότητα της πολύμορφης, σύγχρονης ευρωπαϊκής Αριστεράς διαμορφώνεται από την ανάγκη υπεράσπισης των αδυνάτων, των δικαιωμάτων των γυναικών και συνολικά, από την αντιμετώπιση της οικολογικής και κλιματικής κρίσης, από τη διεύρυνση της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα. Σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια συνάντηση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με τα τμήματα της Σοσιαλδημοκρατίας που αποδεσμεύονται από τον νεοφιλελευθερισμό, αλλά και με δυνάμεις της ριζοσπαστικής Οικολογίας. Είναι η ανάγκη να επανασυστηθούμε στους λαούς μας και ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές, που ίσως δεν μας γνωρίζουν. Η πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Προοδευτικού Φόρουμ, που ξεκίνησε με απόφαση του προηγούμενου συνεδρίου του ΚΕΑ, πρέπει για εμάς να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα. Να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, ώστε να αποκτήσει ορατότητα και δυναμισμό και να εκφράσει την εναλλακτική πρόταση για τους Ευρωπαίους πολίτες απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό, την κλιματική κρίση και την Ακροδεξιά.
Περισσότερα »
14
12

Μαθήματα ακροελληνικής

Στις περιπτώσεις της παρατεινόμενης ανωριμότητας, που κάποια στιγμή τρυπώνει κάτω από τον «ιδεολογικό» μανδύα της μισαλλοδοξίας, πρέπει ν’ ανήκει ο ερίτιμος «ελληνόψυχος» των Αμπελοκήπων. Στα 53 του, έστησε καρτέρι έξω από το 10ο Δημοτικό Σχολείο και λιάνισε στο ξύλο έναν εντεκάχρονο μαθητή φιλιππινέζικης καταγωγής. Λεβέντης και καραμπουζουκλής, εγνωσμένης ακροδεξιάς κοπής και τραμπούκικης συμπεριφοράς, όπως λένε οι γείτονές του, έστειλε το ξενάκι-ελληνάκι στο νοσοκομείο για μέρες. Πέντε λεπτά το χτυπούσε, με χέρια και πόδια, στα χέρια, στα πόδια, στην κοιλιά, στο κεφάλι. Επρεπε οπωσδήποτε να του δώσει ένα αξέχαστο μάθημα, εισαγωγικό στην ημετέραν παιδείαν όπως την εννοούν οι ελληνοκάπηλοι, όποιας ομάδας κι αν είναι μέλη· της χρυσαυγής, των μαιάνδρων, της ελληνολύσης διά κηραλοιφής και ουρανίων επιστολών. Ο προσβληθείς πατέρας θεώρησε χρέος του, ατομικό και εθνικό, να εκδικηθεί ένα παιδάκι που είχε μαλώσει με την κόρη του στο σχολείο, όπως μαλώνουν τα παιδιά με τη συχνότητα που ξαναφιλιώνουν. Ακουσε την περιγραφή του ασήμαντου επεισοδίου όπως του την είπε το βλαστάρι του, όπως ήθελε να την ακούσει: μεροληπτική. Ενα σχεδόν μαυράκι, ένα σχιστομάτικο, τόλμησε... Τόλμησε τι; Να έρθει στον τόπο μας, στο σχολείο μας, στο σπίτι μας. Γι’ αυτό και ο παλικαράς μας συνέχισε να το κλωτσάει κι ας είχε πέσει κάτω, που δεν ήταν δα και δύσκολο. Το χειρότερο, αν αληθεύουν όσα γράφτηκαν; Στο ξυλοφόρτωμα ήταν παρούσα και η κόρη του γενναίου, που μάλιστα παρακινούσε τον πατέρα της να συνεχίσει το «μάθημα». Με τη βοήθεια των δασκάλων και των συμμαθητών του, της γειτονιάς όλης, το αγοράκι θα συνέρθει. Το κοριτσάκι όμως; Πώς και πότε θα καταφέρει να ξεπεράσει τα μαθήματα που έκανε κατ’ οίκον σε όλη τη μέχρι τώρα ζωούλα του; 
Περισσότερα »
14
12

Αλμα έξω από την οικογένεια

Η ιδιότητα του συγγραφέα δεν είναι μια αποκλειστική σχέση με τη γραφή και την τέχνη˙ συνεπάγεται κάποιας μορφής ευθύνη, η οποία πηγάζει από τη φύση της λογοτεχνίας ως δημόσιου λόγου. Ανέκαθεν ακολουθούσα αυτή την άποψη. Πρόσφατα όμως -με αφορμή την Αλμα και τις περιστάσεις γύρω από τη γραφή της- αντιλήφθηκα άμεσα ότι ο συγγραφέας κληροδοτεί όχι μόνο το έργο ή τις κατά καιρούς εκφρασμένες απόψεις του, αλλά και το προσωπικό του παράδειγμα, την ‘‘πολιτεία’’ του. Για μένα, αυτό σημαίνει ότι ο συγγραφέας οφείλει να στέκεται στον αντίποδα αυτού που αποκαλώ ‘‘ασφαλής’’ διανοούμενος. Εννοώ εκείνη τη μορφή δημοσίου προσώπου που έστω κι αν υπηρετεί με επάρκεια -ή και έξοχα- τις απαιτήσεις της τέχνης του, επιτρέπει (ή επιδιώκει) την οικειοποίηση του λόγου του εκ μέρους όσων συμφωνούν με τις απόψεις του. Επιτρέπει δηλαδή να καθίσταται ο ίδιος παράδειγμα (ή αντίστοιχο αντι-παράδειγμα για όσους διαφωνούν μαζί του). »Αντιθέτως, εγώ πρεσβεύω ότι ο συγγραφέας οφείλει να αποφεύγει αυτή την τόσο εύκολη σήμερα οικειοποίηση. Ο ρόλος του είναι να καταδεικνύει τον αγώνα του προσώπου να διατηρήσει την υποκειμενικότητά του παραμένοντας ‘‘δρων εντός’’ και όχι ‘‘μέρος’’ του συλλογικού σώματος που έχει επιλέξει ως το περιβάλλον των ιδεών του.
Περισσότερα »
14
12

Η απληστία των Αφύσικων

Η βία της φύσης δεν εκδηλώνεται πάντα με τρόπο θεαματικά δραματικό. Το δράμα μπορεί να έρθει σταδιακά, αργά αργά, σχεδόν φυσικά. Η στάθμη των θαλασσινών νερών που απολήγουν στις ακτές της Ανδαλουσίας δεν ανέβηκε απότομα, όπως σε ταινίες οικοτρόμου. Οι ιδιοκτήτες των χιλιάδων στρεμμάτων, που θα έβαλαν κι αυτοί το χεράκι τους –όπως παντού στον κόσμο, και στην Ελλάδα βέβαια– να στερέψει μια ώρα αρχύτερα ο υδροφόρος ορίζοντας, άργησαν να το καταλάβουν. Τώρα η πείρα τους επικυρώνει τις προ πενταετίας ή δεκαετίας προβλέψεις των ειδικών, οι οποίες όμως έχουν ήδη παλιώσει. Αυτό σημαίνει –το φωνάζουν πια σε ολοένα πιο υψηλούς τόνους, μήπως και ακουστούν σχετικώς έγκαιρα– πως όσα κακά προφήτευαν για το μακρινό 2100, πιθανότατα θα συμβούν το 2050. Ή, με πιο κοντινούς αριθμούς, ίσως και περισσότερο κατανοητούς, περιβαλλοντικά το 2030 είναι ήδη παρελθόν ή, έστω, είναι 2020. Οικολογικά, οι δεκαετίες συμπυκνώνονται σε διετίες. Το σλόγκαν «το μέλλον αρχίζει τώρα» δεν προσφέρεται πλέον για τις χαρμόσυνες επαγγελίες της κομματικής προπαγάνδας. Είναι ένα σύνθημα κλιματικά πραγματωμένο, με δεινές τις συνέπειες.
Περισσότερα »