Αναδημοσιεύσεις

08
12

Αχρηστεύοντας την αριστεία

Η παραίτηση του Αντ. Διαματάρη, λοιπόν, ακυρώνει πλήρως το αφήγημα του Κυρ. Μητσοτάκη περί αριστείας. Κι όχι μόνο επειδή δεν είχε κάποιον τίτλο σπουδών, είτε αυτό είναι πτυχίο ή μεταπτυχιακό. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Πριν φτάσουμε όμως σε αυτό, υπάρχουν και κάποια άλλα ζητήματα. Ο διορισμός του Τάσου Φιλιππάκου στο γραφείο του Διαματάρη ακυρώνει το δήθεν νέο και άφθαρτο προφίλ του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Τ. Φιλιππάκος έρχεται από το πολύ παλιό και βεβαρημένο με σκάνδαλα παρελθόν του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μεταρρυθμίσεις και επιτελικό κράτος με ανθρώπους που έχουν πρωταγωνιστήσει σε σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ δεν γίνονται. Η παραίτηση Διαματάρη δεν σημαίνει πως αυτός δεν ήταν ικανός για τη δουλειά που τον είχαν βάλει να κάνει, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη “δουλειά” η ΝΔ. Και, ας μην ξεχνάμε, πως η δημοσιότητα για τα δήθεν πτυχία του, ξεκίνησε από μια ιστοσελίδα της ομογένειας. Γεγονός που καταδεικνύει αυτό που η επιστολή που δημοσιεύτηκε τη μέρα της παραίτησης του στην εφημερίδα του, ότι δηλαδή “η συζήτηση για το πρόσωπό του περιστρέφεται γύρω από το ποιο τμήμα και ποιο έτος του Κολούμπια τελείωσε και την ακρίβεια του βιογραφικού του, μέσα στα πλαίσια της σταυροφορίας για την αριστεία που χρησιμοποιούν και προβάλλουν οι άνθρωποι της δικής του παράταξης. Εξ οικείων τα βέλη”. Υπάρχει, με άλλα λόγια, έντονο παρασκήνιο που αφορά το εσωκομματικό πεδίο της ΝΔ, πίσω από την συγκεκριμένη παραίτηση. Όπως άλλωστε έδειξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν είχε πρόβλημα να θυσιάσει την “αριστεία” προκειμένου να διατηρήσει τον Διαματάρη στην θέση του.
07
12

Πάνος Σκουρλέτης: Ο έρωτας, ο βήχας και η ταξική μεροληψία της Νέας Δημοκρατίας δεν κρύβονται

Πριν από έντεκα χρόνια, το τραγικό γεγονός της αναίτιας δολοφονίας ήρθε να αναδείξει και τα προβλήματα στις σχέσεις ενός κομματιού της νεολαίας με την ίδια την κοινωνία. Αυτή η σφαίρα που αφαίρεσε τη ζωή από τον Αλέξη Γρηγορόπουλο έσπασε, ουσιαστικά, μια σιωπή γύρω από θέματα και προβλήματα της νεολαίας και μας υποχρεώνει όλους να ακούμε τη νέα γενιά, να προσπαθούμε να επικοινωνούμε και να κατανοούμε πως ο αυταρχισμός και η προσπάθεια να φιμωθεί είναι ο χειρότερος σύμβουλος για να να προχωρήσουμε συνολικά ως κοινωνία και να μπορούμε να είμαστε σε μια δημιουργική σχέση με τις νεότερες γενιές. (...) Συνολικά ο τρόπος που αντιμετωπίζει προβλήματα παραβατικότητας αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση είναι λάθος. Διότι κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί συγκεκριμένα ζητήματα και προβλήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εξαπολύουμε μια επιχείρηση ενοχοποίησης μεγάλων τμημάτων της νεολαίας. Να βλέπουμε αυτά τα οποία ζήσαμε τις προηγούμενες εβδομάδες, τις αναίτιες επιθέσεις στους φοιτητές έξω από την ΑΣΟΕΕ. Να μπαίνουν στους κινηματογράφους και να βγάζουν τα 15χρονα παιδιά από τις αίθουσες τραβώντας τα από το αυτί. Να μπαίνουν στα κέντρα διασκέδασης και να αντιμετωπίζουν τους θαμώνες λες και πρόκειται περί εγκληματιών. Να βλέπουμε να ξεγυμνώνουν αφισοκολλητές. Όλα αυτά νομίζω ότι, πέρα από ότι διαρρηγνύουν τη σχέση της νεολαίας με την κοινωνία, από την άλλη αποσκοπούν στο να εκφοβίσουν ένα μεγάλο κομμάτι της, διότι κάποιοι πιστεύουν ότι θα πρέπει ο καθένας να είναι μόνος του, στο σπίτι του, φοβισμένος και να μη μιλάει.
07
12

Γιώργος Θαλάσσης: «Η γενιά του Αλέξανδρου πήρε κατάστηθα πάνω της το φόνο του»

Η δολοφονία του Αλέξανδρου έχει χαρακώσει μια ολόκληρη γενιά, ο Αλέξανδρος πλέον δεν είναι πρόσωπο, είναι σύμβολο μια γενιάς η οποία έχει αδικηθεί από πάρα πολλές πλευρές και αδικείται, η γενιά αυτή τον φόνο αυτόν τον πήρε πάνω της, τον δέχτηκε ολόκληρο κατάστηθα, δεν είναι τυχαίο αυτό το σύνθημα ‘στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες’ αυτές τις σφαίρες τις έχει δεχτεί η κοινωνία των νέων με πάρα πολλούς τρόπους, με την ανεργία που την περιμένει, με την οικονομική κρίση, με όλη αυτή την κατάπτωση των δημοκρατικών αξιών, με τους χειρισμούς και την απίστευτη βιαιότητα που δέχεται από την αστυνομία, όλα αυτά έχουν κάνει αυτή τη γενιά να ταυτίζεται πλέον με το πρόσωπο του Γρηγορόπουλου και ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ανήκει σε όλη αυτή τη γενιά ως ένα σύμβολο πλέον και όχι ως ένα πρόσωπο. Οι αντιδράσεις που υπήρξαν και υπάρχουν δεν είναι τυχαίες, πολλοί έσπευσαν να καταδικάσουν για όλα αυτά που έγιναν, τα έκτροπα, όμως ο ηθικός αυτουργός όλων αυτών είναι ο Κορκονέας, ο Κορκονέας ευθύνεται για όλα αυτά που συνέβησαν το βράδυ εκείνο στην Αθήνα και όλα τα επόμενα βράδια, η βία γεννάει βία, αν ο Κορκονέας δεν είχε πατήσει την σκανδάλη τίποτα δεν θα γινόταν, τον Κορκονέα πρέπει να δείχνουμε ως ένοχο γι αυτή την εκτροπή. (...) Πόσο εύκολο είναι να έχουμε έναν Ζακ Κωστόπουλο ακόμη; Πάρα πολύ εύκολο. Δεν ήταν πάρα πολύ εύκολο όταν τον σκότωσαν και πολίτες και αστυνομικοί; Με την ίδια ευκολία θα επαναληφθεί, τι τους συγκρατεί; Αυτή είναι η αλαζονεία της αστυνομίας, να θεωρούν όχι ότι υπακούν τον νόμο αλλά ότι είναι ο νόμος και αυτός ο νόμος μπορεί να επιβάλλεται με οποιονδήποτε τρόπο και όπως θέλουν και να θεωρείται μετά αν κάνουν κάποιο αδίκημα ή και ανθρωποκτονία να τους αναγνωρίζεται και ο πρότερος σύννομος βίος όπως αναγνωρίστηκε και στον Κορκονέα, όσον αφορά την απόφαση του Αρείου Πάγου, υπάρχει ελπίδα γιατί είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη η εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
06
12

Θεανώ Φωτίου: Είναι γεγονός ότι φέτος 7 στους 8 πολίτες, που είχαν πάρει πέρυσι μέρισμα, δεν θα το πάρουν

Η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι φροντίζει τις επιχειρήσεις προκειμένου να έρθει η ανάπτυξη. Όμως, αμέσως μετά τις εκλογές, διέλυσε όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτό. Απαξίωσε το ΣΕΠΕ, κατήργησε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας που είχαν καταργηθεί επί μνημονίων και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επαναφέρει, έδωσε στον επιχειρηματικό κόσμο το μήνυμα ότι δεν υπάρχει έλεγχος. Αποτέλεσμα ότι τον Οκτώβριο 19 είχαμε το χειρότερο ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων της τελευταίας 18ετίας, δηλαδή και πολύ πριν την κρίση.
06
12

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΩΝΗ

Τέσσερις τριαντάρηδες φίλοι από τη Μπολόνια, ο Ματία Σαντόνι, ο Ρομπέρτο Μορότι, η Τζούλια Τραπολόνι και ο Αντρέα Γκαρέφα εμπνεύστηκαν το Κίνημα της Σαρδέλας, που το αγκάλιασαν με ενθουσιασμό νέοι από όλη την Ιταλία, αλλά και νέοι Ιταλοί που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, καθώς και μεγαλύτεροι σε ηλικία που είχαν κλειστεί στην απογοήτευσή τους. Στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια θα διεξαχθούν περιφερειακές εκλογές το Γενάρη και ο Ματέο Σαλβίνι έπρεπε να μιλήσει στις 14 Νοέμβρη στο στάδιο υπέρ της υποψήφιας της Λέγκας Λουτσία Μποργκοντζόνι. Οι τέσσερις νέοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν να μιλάει ο Σαλβίνι στην κόκκινη Μπολόνια χωρίς καμία αντίδραση από την πλευρά των δημοκρατικών πολιτών. «Θέλαμε να είμαστε έστω ένας παραπάνω από αυτούς», είπαν οι διοργανωτές. Το στάδιο όπου μίλησε ο Σαλβίνι έχει χωρητικότητα 5.570 ατόμων. Θα αρκούσε μια συγκέντρωση 6.000 ατόμων στην πλατεία. Άρχισε λοιπόν η καμπάνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το σύνθημα: «Καμία σημαία, κανένα κόμμα, καμία βρισιά. Δημιούργησε τη σαρδέλα σου και πάρε μέρος στην πρώτη ιχθυακή επανάσταση στην ιστορία». Στο ραντεβού λοιπόν της Πέμπτης, 14 Νοέμβρη, κατέφθασαν όχι 6.000, αλλά περίπου 15.000 Μπολονιέζοι, φέρνοντας ο καθένας μαζί του μια σαρδέλα από χαρτόνι. Δεν υπήρχε πια άλλος χώρος, ήταν πραγματικά στριμωγμένοι σαν σαρδέλες στην πλατεία. Ακολούθησαν η Μόντενα, το Σορέντο, το Παλέρμο, το Ρέτζιο Εμίλια, η Περούτζια, η Γένοβα, το Ρίμινι, η Νέα Υόρκη και η Μαρσάλα, από 18 έως 24 Νοέμβρη. Άλλες πόλεις ανακοινώνουν ότι προγραμματίζουν συγκεντρώσεις. Η Φλωρεντία, την 30η Νοέμβρη, το Τορίνο την 10η Δεκέμβρη, η Ρώμη τη 14η Δεκέμβρη.
05
12

Έδαφος και κλιματική αλλαγή: Μια δυναμική αμφίδρομη σχέση

Το έδαφος, δηλαδή το ανώτερο τμήμα της επιφάνειας της γης που σχηματίστηκε κάτω από την επίδραση ορισμένων φυσικών παραγόντων σε χρονική διάρκεια που σε ορισμένες κατηγορίες διαρκεί χιλιετίες, έχει λειτουργίες που αφορούν άμεσα και επηρεάζουν καθοριστικά την ίδια τη ζωή στον πλανήτη. Το έδαφος είναι το μέσο στο οποίο αναπτύσσονται τα φυτά και παράγονται οι τροφές και οι ίνες, μέσα σε αυτό αποθηκεύεται και καθαρίζεται το νερό, είναι ο ανακυκλωτής των θρεπτικών στοιχείων και του άνθρακα, σε αυτό κατοικούν πολλά είδη ζωντανών οργανισμών, είναι το μέσο στο οποίο κατασκευάζουμε τις οικοδομές, το μέσο που προφυλάσσει την ιστορική κληρονομιά του ανθρώπου. Είναι μη ανανεώσιμος, πολύ ευαίσθητος πόρος, που, αν και χρειάζεται χιλιετίες να δημιουργηθεί μόλις ένα εκατοστό του, αρκεί μια έντονη πλημμύρα σε κακοδιαχειριζόμενη γη για να απομακρύνει αρκετά εκατοστά από αυτό.
05
12

Ακροδεξιότερα Κουροπάτκιν

Εκτός από γιορτή όμως ήταν και η έσχατη ευκαιρία του κ. Αντώνη Σαμαρά να διεκδικήσει όσα νομίζει ότι του οφείλονται πριν ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέξει τον «Πρόεδρο του Βουνού». Ετσι θα πρέπει να τον αποκαλούμε, αφού ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι θα πάρει την απόφασή του επί του όρους, στις χειμερινές διακοπές. Είναι γνωστό ότι το σκι, σε θάλασσα ή χιονισμένο βουνό, βοηθάει την περισυλλογή. Δροσιά ή ψύχος κατεβάζουν τη συναισθηματική θερμοκρασία και ευνοούν τις ψύχραιμες αποφάσεις. Ούτε ο κ. Σαμαράς πρωτοτύπησε. Αν δεν τον έβλεπαν όσοι τον άκουγαν, μπορεί να πίστευαν πως μιλούσε απρόσκλητος ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος, και μάλιστα στην κοντινότερη στα χρυσαυγίτικα δόγματα εκδοχή του. Ο καταχειροκροτηθείς κ. Σαμαράς τσάκισε τους πρόσφυγες σε τρία βήματα: Πρώτον, δεν είναι πρόσφυγες αλλά μετανάστες. Δεύτερον, δεν είναι μετανάστες αλλά λαθρομετανάστες. Τρίτον, δεν είναι καν λαθρομετανάστες αλλά λαθροέποικοι. Προφανώς, όσοι πνίγονται στο Αιγαίο ή τον Εβρο είναι εξωνημένα όργανα των ισλαμιστών, οι οποίοι όμως δρουν με σιωνιστική καθοδήγηση. Στόχος τους; Να κάνουν την Ελλάδα Ελλαδιστάν. Και την Καλαμάτα Καμπουλμάτα.
05
12

Κατέ Καζάντη: Η «μεγάλη τους καμπάνια» του ξεπλύματος και της υποκουλτούρας

Στην εγχώρια βιομηχανία της κατανάλωσης, μεγάλη -τη μεγαλύτερη ίσως – βαρύτητα στη διάχυση του κρυφού μηνύματος του προϊόντος, ώστε ο πελάτης να ταυτιστεί μαζί του, δίνει γνωστή φίρμα πώλησης παιχνιδιών και όχι μόνο. Φέτος, εν όψει Χριστουγέννων, επιστρατεύεται στόρι πατριαρχικής οικογένειας καπεταναίου που βρίσκεται στα φουρτουνιασμένα πελάγη. Το πλοίο του, σημειωτέον, λέγεται “Μεγαλόχαρη”. Η δε μουσική υπόκρουση, ανήκει στον Ξαρχάκο. “Τα JUMBO”, λέει η εταιρεία, “φέτος αφιερώνουν τη μεγάλη τους καμπάνια, στη Μεγάλη Ελλάδα της θάλασσας και την ψυχή των ανθρώπων της. Μια ψυχή που ανθίζει μέσα από την εμβληματική μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, από την ταινία «Κόκκινα φανάρια», σε μια νέα συγκλονιστική εκτέλεση που επιμελήθηκε ο ίδιος ο συνθέτης, για τις ανάγκες της ταινίας”. Η τέχνη, δηλαδή, μεταλλαγμένη, υποστηρίζει την μαζική υποκουλτούρα του καταναλωτισμού. Το δε μήνυμα της διαφήμισης, φανερά “πατρίς – θρησκεία – οικογένεια”, αφιερωμένο στις “ψυχές των ανθρώπων”, μπορεί να καταγραφεί ως μνημείο υποκρισίας: η πληθώρα των καταγγελιών για τις κάκιστες σχέσεις εργασίας στα καταστήματα, με τα ωράρια – λάστιχο, την τετράωρη “απασχόληση” που γίνεται καταχρηστικά 6ωρη, 8ωρη κ.ο.κ., δεν αφήνουν περιθώρια για τις “καλές προθέσεις” των αφεντικών. Το δε ξέπλυμα της κακής εικόνας που επιχειρείται είναι ενδεικτικό του τρόπου λειτουργίας του παγκόσμιου καπιταλισμού. Να ξαναθυμηθεί ο καταναλωτής το μαγαζάκι της γωνίας, που δεν έχει τον παρά να ακριβοπληρώσει προπαγανδιστικά σποτ, είναι μια οφειλή στον εαυτό του. Διότι έτσι ενισχύει την ταξική αλληλεγγύη, το δε έξοδο θα του επιστραφεί, ίσως στο πολλαπλάσιο.
05
12

Η σύγκρουση θέσεων στο ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό και εργατικό κίνημα την περίοδο της Δεύτερης Διεθνούς

Όμως, πέρα από την αναγνώριση δομικών ομοιοτήτων, η δογματική υιοθέτηση θέσεων που υποστήριξε η αριστερή πτέρυγα του κινήματος πριν από έναν και παραπάνω αιώνα δεν βοηθά τη σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά στη χάραξη της στρατηγικής της. Αντίθετα, αυτή έχει πολλά να κερδίσει και από απόψεις τις οποίες είχαν εκφράσει στο παρελθόν τόσο ο αναρχισμός όσο και ο σοσιαλδημοκρατικός μεταρρυθμισμός, που πολεμήθηκαν με σφοδρότητα από το επαναστατικό μαρξιστικό ρεύμα, δικαιολογημένα ίσως στο πλαίσιο της σκληρής ιδεολογικής πάλης στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες εκείνης της εποχής. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το ζήτημα της κυβερνητικής συμμαχίας των σοσιαλδημοκρατών με αστικά κόμματα, την οποία καταδίκαζε τότε ως προδοτική η αριστερή τάση της σοσιαλδημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι σήμερα η συμμετοχή σε συμμαχικές κυβερνήσεις συνεχίζει να διχάζει τα ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά αριστερά κόμματα, τόσο μεταξύ τους όσο και εσωτερικό τους, αυτό το ενδεχόμενο δεν αποτελεί πια ζήτημα αρχής αλλά τακτικής επιλογής.
04
12

Álvaro García Linera: To μίσος για τον Ινδιάνο

Παρ’ ότι ανεμίζουν τη σημαία της Δημοκρατίας, την οποία κατανοούν ως ψήφο, εκείνο στο οποίο έχουν ξεσηκωθεί ενάντια είναι η κοινωνική ισότητα και η δίκαιη ανακατανομή του πλούτου, δηλαδή αυτή καθ΄αυτή η Δημοκρατία. Γι’ αυτό και βλέπουμε τόσο μίσος να περισσεύει, τόση βία να ξεχειλίζει – γιατί η φυλετική υπεροχή δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με επιχειρήματα, είναι μια πρωτόγονη παρόρμηση του σώματος, ένα τατουάζ της αποικιοκρατίας στο δέρμα τους. Γι αυτό, εδώ ο φασισμός δεν είναι μόνο η έκφραση της αποτυχίας μια επανάστασης: παραδόξως, είναι επίσης, στις μεταποικιοκρατικές κοινωνίες, η έκβαση ενός επιτυχημένου υλικού εκδημοκρατισμού. (...) Το φυλετικό μίσος μπορεί μόνο να καταστρέψει. Δεν είναι δρόμος για το μέλλον. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από την πρωτόγονη εκδίκηση μιας τάξης, που παρακμάζει ιστορικά και ηθικά, που δείχνει ξεκάθαρα ότι ένας υποστηρικτής πραξικοπημάτων είναι έτοιμος να ξεπροβάλλει από κάθε μετριοπαθή φιλελεύθερο.