Αναδημοσιεύσεις

18
03

Οι τουρκοφάγοι

Η Νέα Δημοκρατία έχει βάλει κάτω από τις φτερούγες της ολόκληρο το ακροδεξιό παρακράτος του πληκτρολογίου και της σιδερογροθιάς, πιστεύοντας ότι έτσι σκάβει τον λάκκο των Μαδουραίων που κυβερνούν. Στην πραγματικότητα, όμως, σκάβει τον δικό της λάκκο κι αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, απελευθερώνει δυνάμεις που, όπως έχει αποδειχθεί από την Ιστορία, δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να ελέγξει. Δεύτερον, η συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας και τα αντανακλαστικά που έχει αναπτύξει χτυπούν καμπανάκια όπου βλέπουν αναβίωση του φασισμού. Η ελληνική κοινωνία τον έχει βιώσει, όπως έχει βιώσει και τον νεοφιλελευθερισμό. Και ακροδεξιοί, και νεοφιλελεύθεροι, και να κυβερνήσουν, ο ελληνικός λαός δεν θα το επιτρέψει.
18
03

Κώστας Στρατής: Ο πολιτισμός για την Αριστερά είναι η ασπίδα απέναντι στην Ακροδεξιά

Η Αριστερά οφείλει να ανοίξει τον πολιτισμό στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, να κάνει τον πολιτισμό υπόθεση των πολλών και όχι κάποιων ελίτ. Και ταυτόχρονα μέσω του πολιτισμού οφείλει να κάνει την κοινωνία όλο και πιο ανοιχτή, πιο δημοκρατική, πιο οραματική. Ο πολιτισμός για την Αριστερά παίζει καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική συνοχή, στη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού και δημοκρατικού ήθους, μιας κοινωνίας με ανοιχτούς ορίζοντες χωρίς περιχαρακώσεις και αποκλεισμούς, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που παντού σχεδόν αντιμετωπίζουμε την άνοδο μισαλλόδοξων και ακροδεξιών ιδεών. Ο πολιτισμός για την Αριστερά είναι η ασπίδα απέναντι στην Ακροδεξιά. Επιπλέον, ειδικά για τη χώρα μας, είναι μεγάλη η ευθύνη της προστασίας και ανάδειξης των μνημείων μας, τα οποία αποτελούν δημόσιο αγαθό και ταυτόχρονα παγκόσμια κληρονομιά. Το να προστατεύουμε και να διαχειριζόμαστε την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο είναι και αυτό ένα απαιτητικό καθήκον για την Αριστερά απέναντι στην κοινωνία.
18
03

Επισημάνσεις

Ναι ρε, στο Σταύρος Νιάρχος μίλησε ο Μοράλες. Πού θέλατε να μιλήσει, στο Ιωσήφ Στάλιν; Αυτά είναι. Έχουνε και στα υψίπεδα της Κοτσαμπάμπα Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος. Με τους κόνδορες των Άνδεων να φέρνουν γύρους από πάνω κάθε φορά που έχει event. Και τα λάμα να φτύνουν τους προσερχόμενους στα μούτρα. Κάπου από ψηλά θα τα βλέπει αυτά ο Σταύρος Νιάρχος και θα συγκινείται. Ανατριχίλα στις τάξεις του φιλελευθεριστάν. Δεν μας φτάνανε οι Συριζομαδούροι από τη Βενεζουέλα, κάνουμε εισαγωγή και από τη Βολιβία τώρα. Και περιφέρουμε τον Ινδιάνο Πολάκη που έχει κερδίσει τρεις αχρείαστες εκλογικές αναμετρήσεις με 65% την κάθε μία. Εντάξει, αν έπαιζε μουσική με καλάμια, κάτι πήγαινε κι ερχόταν. Αλλά όχι και να βγάζει λόγους για τον ιμπεριαλισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη. Πώς να το αντέξει μετά η Σοφία Βούλτεψη τέτοιο πολιτισμικό σοκ; Η οποία, με άρθρο της στο Liberal, κατήγγειλε ότι η διακυβέρνηση Μοράλες έχει φτωχοποιήσει τους Ινδιάνους. Μετά από 500 χρόνια αδιάκοπης ευημερίας και ανάπτυξης.
17
03

Ο αγώνας για την ισότητα πιο επίκαιρος από ποτέ

Το αίτημα λοιπόν, για την ισότητα των φύλων δεν είναι ένας ιστορικός αναχρονισμός, ούτε μια εκκεντρικότητα κάποιων υπερευαίσθητων μειοψηφιών. Αποτελεί βασικό επίδικο της πάλης για μια πιο δίκαιη κοινωνία στο σήμερα και του αγώνα για τη διεύρυνση και κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων για όλους και όλες, στον οποίο η δική μας Αριστερά, η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, πρωτοστατεί. Με αυτόν το γνώμονα, το υπουργείο Εσωτερικών κατέθεσε προς ψήφιση αυτές τις μέρες στη Βουλή (με τη συζήτηση να συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών) ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο για την προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Είναι ένα νομοσχέδιο «ομπρέλα» που διατρέχει οριζόντια το σύνολο κοινωνικών και ιδιωτικών σχέσεων, συμβάλλοντας στην άρση των διακρίσεων και την καταπολέμηση της βίας σε βάρος των γυναικών. Θεσμοθετεί και ενθαρρύνει στοχευμένες παρεμβάσεις, οι οποίες έρχονται να αναμετρηθούν με παγιωμένες πρακτικές και νοοτροπίες που εμποδίζουν την ουσιαστική ισότητα των φύλων.
17
03

Srećko Horvat: Γιατί χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή Πράσινη Νέα Συμφωνία

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η υπάρχουσα αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζεται στο βαθύ και αυξανόμενο χάσμα μεταξύ του κέντρου (Δυτική Ευρώπη) και της περιφέρειας (Ανατολική Ευρώπη). Χωρίς την υποανάπτυκτη Ανατολή, η Δύση δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει στη φάση της «πράσινης μετάβασης» -αυτή που οι Γερμανοί αποκαλούν «ενεργειακή μετάβαση» (Energiewende). Για να γίνει συνειδητό το γεγονός ότι η Ευρώπη μεταμορφώνεται σε μια δυστοπική «Αναδιπλούμενη Ευρώπη» με διαφορετικές ποιότητες αέρα για όσους ζουν στο κέντρο από αυτούς που ζουν στην περιφέρεια, για τους πλούσιους του κόσμου και τους φτωχούς του κόσμου, αρκεί να δούμε την πρόσφατη απαγόρευση της χρήσης ντίζελ στην Γερμανία και τις συνέπειες αυτής στην Ανατολή.
17
03

Δεκατρία χρόνια αξιοπρέπειας μετά από πέντε αιώνες εκμετάλλευσης

Αντιλαμβανόμενος τη δυναμική του αγροτικού κινήματος και την εντυπωσιακή διεύρυνση της κοινωνικής του βάσης, μετά από μια μακρά περίοδο υψηλής έντασης κινητοποιήσεων, ο Μοράλες συνέλαβε την ιδέα του μετασχηματισμού του συνδικάτου σε πολιτικό κόμμα και δούλεψε εντατικά πάνω σε αυτό. Χωρίς χρηματοδότες, μόνο με τη δράση ενός δικτύου ακτιβιστών -αλλά και με συστηματικές εκκαθαρίσεις των γραμμών του από διεφθαρμένα στοιχεία- το Κίνημα για τον Σοσαλισμό (MAS) διέγραψε μια εκπληκτική πορεία. Αυτοπροσδιοριζόμενο ως κόμμα των ιθαγενών και έχοντας στο πρόγραμμά του το αίτημα της εθνικοποίησης των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, της νομιμοποίησης της καλλιέργειας τηε κόκας και της δίκαιης διανομής των κοινωνικών αγαθών, το κόμμα αυτό κέρδισε σταδιακά την εμπιστοσύνη των Ινδιάνων σαρώνοντας πρώτα σε τοπικό επίπεδο, για να μπει, κατόπιν, δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το πέτυχε πρωτοστατώντας στις οξύτατες κοινωνικές συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Βολιβία από τις αρχές του 2000, πρώτα για την ιδιωτικοποίηση του νερού και κατόπιν για την ιδιωτικοποίηση του φυσικού αερίου. Στις συγκρούσεις αυτές το MAS αναδείχτηκε σε πρωτοπορία των φτωχών αγροτικών στρωμάτων, τα οποία κατάφερε να κινητοποιήσει αποφασιστικά, σε μάχες σώμα με σώμα με τις δυνάμεις κρατικής καταστολής και τις συμμορίες των παρακρατικών δολοφόνων.
16
03

Τμήμα Εργατικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ: Οι εργαζόμενοι/ες να γυρίσουν την πλάτη στην ψεύτικη πόλωση μεταξύ ΠΑΜΕ και ηγεσίας της ΓΣΕΕ

Μοναδική απάντηση στα φαινόμενα παθογένειας, στις μεθοδεύσεις της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ αλλά και στην απροκάλυπτη συμμαχία της με συνδικαλιστές που πρόσκεινται στη σημερινή ηγεσία της ΝΔ, είναι η δημιουργία ισχυρού προοδευτικού πόλου στα συνδικάτα που θα αγωνιστεί για την αυτονομία, τη δημοκρατία και τη διαφάνεια του συνδικαλιστικού κινήματος και θα ενώσει τον κόσμο της εργασίας στον αγώνα για την προστασία και διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων για το σύνολο των εργαζομένων και την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων παντού. Το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να γυρίσουν την πλάτη τους στο ψεύτικο δίπολο πόλωσης που προσπαθούν να στήσουν το ΠΑΜΕ και η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ και με τη συμμετοχή τους στις διεργασίες του εργατικού κινήματος να πάρουν πάνω τους τον αγώνα για την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων απομονώνοντας όσους εξυπηρετούν κομματικούς σχεδιασμούς και αλλότρια συμφέροντα.
16
03

Επιχειρούν τη διάλυσή της

Το πραγματικό ερώτημα του συνεδρίου λοιπόν είναι άλλο: Ποιος είναι με τις συλλογικές συμβάσεις; Ποιος είναι με τη δημοκρατία στα συνδικάτα και τους χώρους δουλειάς; Ποιος είναι με τους εργαζόμενους και τα συμφέροντά τους; Όταν τα βρίσκει ο Παναγόπουλος με τη νεοφιλελεύθερη δεξιά πτέρυγα, μόνη διέξοδος για το εργατικό κίνημα είναι ο προοδευτικός πόλος που θα απαντήσει θετικά στα παραπάνω ερωτήματα. Στο χέρι μας είναι να συγκροτήσουμε ένα ευρύ προοδευτικό μέτωπο στα συνδικάτα, αρχής γενομένης από το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Να μην αφήσουμε τα ψευτοδιλήμματα να διαλύσουν τις δημοκρατικές δομές του συνδικαλιστικού κινήματος.
15
03

«Χαρτογραφώντας» τη ρατσιστική βία στην Αθήνα

Η ιδέα προέκυψε από την ανάγκη να αναδειχθούν τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής και να ανέβει στην ατζέντα η δίκη της. Έτσι σχεδιάσαμε ένα πρόγραμμα με βάση τον δρόμο. Στα σημεία των ρατσιστικών επιθέσεων υπάρχουν πορτοκαλί αυτοκόλλητα που έχουν τυπωμένο πάνω τους το valtousx, με ένα QR code όπου πλησιάζεις το κινητό σου τηλέφωνο και ανοίγει η σελίδα στο Ίντερνετ. - Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου
15
03

Νάσος Ηλιόπουλος: Δεν είμαι περαστικός από την Αθήνα – Ήρθα για να μείνω

Για μένα αυτή τη στιγμή το πιο στενάχωρο που υπάρχει στην Αθήνα είναι ότι υπάρχει μια αίσθηση από τους ανθρώπους της πόλης ότι τα πράγματα δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Είναι μια αίσθηση ότι η Αθήνα είναι μια χαμένη υπόθεση. Και το βλέπεις αυτό σε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Νομίζω δεν υπάρχει κάτι χειρότερο σε μία πόλη από το να έχει χάσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων της. Για μένα το σημαντικότερο είναι να στηθεί ξανά αυτή η εμπιστοσύνη. Να φανεί ότι υπάρχει μια δημοτική αρχή, η οποία προφανώς δεν μπορεί να λύσει τα πάντα – κι όποιος πει ότι μπορεί να λύσει τα πάντα σε μια 4ετία κοροϊδεύει τους ανθρώπους – που οι γειτονιές θα αισθάνονται ότι είναι δικιά τους. Αυτό είναι το πιο κρίσιμο». (...) [Αυτό μπορεί να επιτευχθεί] πρώτα απ’ όλα με το να ξεκινήσεις με όλα τα μικρά στοιχεία της καθημερινότητας. Δηλαδή, η Αθήνα είναι μια πόλη παρατημένη στα πιο βασικά κομμάτια της. Στην καθαριότητα, στο πράσινο, στον φωτισμό. Αν κάποιος έβλεπε τον προϋπολογισμό του Δήμου της Αθήνας χωρίς να ξέρει για ποια πόλη μιλάμε, μόνο με 3-4 βασικά στοιχεία θα μπορούσε να μιλήσει για μια πόλη η οποία είναι βρώμικη, για μια πόλη η οποία είναι σκοτεινή, για μια πόλη η οποία έχει εγκαταλειμμένους τους χώρους πρασίνου και για μια πόλη η οποία δεν ασχολείται με τις υποδομές της. Δηλαδή για το 2018 ο Δήμος της Αθήνας έχει το αδιανόητο ρεκόρ να έχει μηδέν ευρώ σε έργα ηλεκτροφωτισμού. Έβλεπα το στοιχείο και προσπαθούσα να το πιστέψω. Σχεδόν μηδενικές είναι και οι δαπάνες για τα έργα στον χώρο του πρασίνου. Έκλεισε ο προϋπολογισμός του 2018 με μηδέν ευρώ και στις αρχές του 2019 έγραψαν ένα πολύ μικρό κονδύλι. Στο κομμάτι της καθαριότητας απορροφά λιγότερα από 40% του προϋπολογισμού, δηλαδή δεν είναι ότι δεν έχει τα λεφτά. Κι αυτό είναι εξοργιστικό. Δεν μπορεί καν να απορροφήσει τον προϋπολογισμό του. Και στο κομμάτι του τεχνικού προγράμματος, που είναι οι υποδομές. Και όταν μιλάμε για υποδομές, μιλάμε για συντήρηση των σχολείων, που τα σχολεία στον Δήμο της Αθήνας είναι πραγματικά σε άσχημη κατάσταση. Αν μιλήσεις με γονείς, με συλλόγους γονέων το καταλαβαίνεις αυτό. Από τα 40 εκατ. ευρώ προϋπολογισμένα, υλοποιήθηκαν μόλις τα δύο. Μιλάμε δηλαδή για έναν πλούσιο δήμο με φτωχή διαχείριση.