κεντροαριστερά

20
02

Οι πολιτικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ

Πλέον υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε με πραγματικούς πολιτικούς όρους να διαμορφωθεί μια πολιτική συμμαχία με όμορες πολιτικές δυνάμεις, είτε με ομάδες και προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς είτε με αντίστοιχες συνευρέσεις από τον ευρύτερο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες υπάρχουν προφανώς πολιτικές διαφορές, αλλά και ισχυρές συγκλίσεις, καθώς και κοινός παρονομαστής ώστε να διαμορφωθεί μια ευρύτερη συμμαχία από διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες στις νέες συνθήκες θα διεκδικήσουν την προστασία του κοινωνικού κράτους, την καταπολέμηση της ανεργίας και την προστασία της εργασίας, τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την άσκηση μιας εξωτερικής πολιτικής που θα εμπεδώνει τον σταθεροποιητικό και φιλειρηνικό ρόλο της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή. Σε αυτήν την πολιτική συμμαχία ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι κομβικός, χωρίς όμως να υποκύπτει στον πειρασμό του ηγεμονισμού και των τακτικισμών και κυρίως χωρίς να προσδίδεται στην πολιτική ζωή το πρόσημο της συναλλαγής και μιας υπεραγοράς πολιτικών προσώπων.
20
02

Ας ξεχάσουμε την Κεντροαριστερά

Οι πολιτικές δυνάμεις που τοποθετούνται στο φάσμα Αριστερά-Δεξιά δεν ορίζονται επί τη βάσει μιας τυπικής λογικής ταξινομίας, όπως θα ήθελε μια θετικιστική προσέγγιση της πολιτικής. Συγκροτούνται ή δεν συγκροτούνται με ιστορικά συγκεκριμένο τρόπο, δηλαδή ανάλογα με τις ανάγκες και στρατηγικές επιλογές των ταξικών και ευρύτερα κοινωνικών δυνάμεων που προκύπτουν στις εκάστοτε ιστορικές συνθήκες. Αν με τον όρο «Κεντροαριστερά» εννοούμε τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία (και κατά κανόνα αυτό εννοούμε), τούτη προέκυψε στο πλαίσιο μιας κοινωνικής συναίνεσης στο εσωτερικό των καπιταλιστικών χωρών, ίσως ανεπανάληπτης στην ευρωπαϊκή Ιστορία, που η «χρυσή της εποχή» δεν κράτησε παραπάνω από δυόμισι δεκαετίες. Η «Κεντροαριστερά», ήτοι η Σοσιαλδημοκρατία, ήταν η πολιτική έκφραση όχι των συμφερόντων των «μεσαίων τάξεων», αλλά αυτής ακριβώς της κοινωνικής συναίνεσης, που με τη σειρά της υπήρξε το αποτέλεσμα ενός ευρύτερου συμβιβασμού μεταξύ των αντικρουόμενων στρατηγικών των ανώτερων και των κατώτερων τάξεων, στις πολύ συγκεκριμένες συνθήκες του ευρωπαϊκού καπιταλισμού κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Η εν λόγω συναίνεση στο πολιτικό επίπεδο εκδηλωνόταν και από το γεγονός ότι το κοινωνικό κράτος και ο κεϊνσιανός παρεμβατισμός ήταν πρακτικές που σε σημαντικό βαθμό ενστερνίζονταν και τα «καθαυτό αστικά», φιλελεύθερα και συντηρητικά κόμματα.
26
03

Ούτε στα λόγια δεν μπορούν να τηρηθούν «ίσες αποστάσεις»

Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει, είναι να προσφέρει μεγαλύτερη ευχέρεια στους εμπνευστές της ιδέας περί νέας σύμπραξης με τη ΝΔ να εκθέσουν τις απόψεις τους και να τις επιβάλουν σε ένα κόμμα που δεν διαθέτει σαφή διαχωριστική γραμμή σ’ αυτό το επίπεδο. Εκτός από τις ευθείες βολές και τις λοιδορίες που αντιμετωπίζει η τακτική των ίσων αποστάσεων, η επίθεση εναντίον της και η ακύρωσή της επιδιώκεται και με την παρουσίασή της σαν συμφέρουσα προεκλογική τακτική, η οποία, μετεκλογικά, θα δώσει τη θέση της στην αυτονότητη σύμπραξη με τη ΝΔ.
28
11

Για μια αριστερή στροφή

Σε μία φάση όπου είναι απολύτως απαραίτητη η υπενθύμιση, αλλά και η ενδυνάμωση της μεγάλης διαχωριστικής γραμμής μεταξύ δεξιάς - αριστεράς, της μόνης που μπορεί να δώσει απαντήσεις, το μεσομακροπρόθεσμο συμφέρον των δυνάμεων της εργασίας στην Γερμανία και την Ευρώπη, συνδέεται με τον απεγκλωβισμό όλο και περισσότερων δυνάμεων από το άρμα της ευρωπαϊκής νεοφιλελεύθερης δεξιάς και την ενίσχυση του πόλου της αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας.
13
11

Μικρό σημείωμα για τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου στο νέο φορέα

Γέρος και Μητσοτάκης, Αντρέας και Μαύρος, Άκης και Σημίτης, Γιώργος και Βενιζέλος και τώρα Φώφη και Ανδρουλάκης είναι ντουέτα στην ιστορία του ιδιότυπου ελληνικού σοσιαλιστικού και κεντρώου υποδείγματος που δεν ήταν ποτέ στην πραγματικότητα αντανάκλαση της κραταιάς ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Και αυτό ισχύει ακόμα.
07
10

Η Κεντροαριστερά και το “Survivor”

Οι δέκα υποψήφιοι για την αρχηγία θα κριθούν από το τηλεοπτικό κοινό, καθώς αποφασίστηκε η διοργάνωση δύο τηλεοπτικών ντιμπέιτ, ένα στην Αθήνα κι ένα στη Θεσσαλονίκη. Εκεί οι δέκα υποψήφιοι θα κληθούν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό προκειμένου να πείσουν το φιλοθεάμον κοινό να τους ψηφίσει. Μέχρι τότε, ο καθένας τους θα διεξάγει την προσωπική του καμπάνια, με όποιον τρόπο νομίζει αυτός καλύτερα, ώστε να πείσει τους... θεατές. Οι δέκα υποψήφιοι αναμετρώνται με σκοπό να κερδίσουν το έπαθλο της αρχηγίας, όπως ακριβώς οι παίκτες του “Survivor” αγωνίζονταν για το χρηματικό έπαθλο, εφόσον ο πολιτικός σχηματισμός στον οποίο σκοπεύουν να ηγηθούν δεν υφίσταται. Θα σχηματιστεί μετά την εκλογή του αρχηγού.
28
09

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Γιατζόγλου, ιστορικό στέλεχος της αριστεράς

Η εμπειρία ενός κόμματος – ομπρέλας του προοδευτικού χώρου, ασπόνδυλου προγραμματικά, χωρίς προτεραιότητες ως προς τις ταξικές/κοινωνικές του αναφορές, ανοιχτού στα ετερόκλητα αιτήματα των μεσοστρωμάτων, δηλαδή η εμπειρία ενός κόμματος τύπου ΠΑΣΟΚ είναι πικρή. Η ταυτότητα της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν πρέπει να ρευστοποιηθεί και να εκποιηθεί. Ας σκεφτούμε επίσης ότι η νεκρανάσταση της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας είναι αδύνατη. Ο κύκλος του κλασικού ρεφορμισμού έχει κλείσει από τη στιγμή που τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αποκόπηκαν από την κοινωνική τους βάση: την εργατική τάξη και τα συνδικάτα και υιοθέτησαν ως δική τους την αντίληψη του νεοφιλελεύθερου μονόδρομου.
26
09

Προς αναβολή οι εκλογές στην Κεντροαριστερά;

Οι τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες της διεξαγωγής της ψηφοφορίας για τον/την επικεφαλής της Κεντροαριστεράς είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Στην πραγματικότητα το πολιτικό πρόβλημα του χώρου είναι ο ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο.