Συνεντεύξεις

14
01

Για ένα συμβιβασμό με θετικό πρόσημο – συνέντευξη με τον Χρήστο Μαντά

Το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης είναι σαφώς κομβικό στοιχείο για το πώς θα προχωρήσουν οι υπόλοιπες εξελίξεις. Στόχος της ελληνικής κυβέρνησης είναι να κλείσει η αξιολόγηση στο Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου αφού προηγηθεί συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο στο Euroworking group στις 12 Ιανουαρίου. Είναι γενικά γνωστό ότι υπάρχει αρκετά μεγάλη σύγκλιση σε τεχνικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, όπως αποκαλύφθηκε και από τις τελευταίες εξελίξεις, με αφορμή το έκτακτο βοήθημα στους συνταξιούχους, ότι υπάρχουν δυνάμεις, όπως είναι το ΔΝΤ και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, που θέλουν τη συνέχιση της πολιτικής της λιτότητας, ακόμα και μετά τη λήξη του προγράμματος το 2018 και λειτουργούν με τιμωρητική λογική. Από την άλλη, αναδείχθηκαν και ευρωπαϊκές δυνάμεις, με προεξάρχουσα τη Γαλλία και τον γάλλο επίτροπο Πιέρ Μοσκοβισί, που κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση. Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι η στάση στο «ελληνικό ζήτημα» θα προσδιορίσει σε ένα βαθμό και το που πάει η Ευρώπη. Από τη δική μας πλευρά, πρέπει με προσήλωση και σταθερά βήματα να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας. Να εξασφαλίσουμε, όσο το δυνατόν περισσότερες συμμαχίες και να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για έναν συμβιβασμό με θετικό πρόσημο.
10
01

Έφη Αχτσιόγλου: Η αξιολόγηση μπορεί να κλείσει εντός Ιανουαρίου χωρίς νέα μέτρα, με αποκατάσταση των εργασιακών

«Δεν είναι δυνατόν να κωλυσιεργεί η αξιολόγηση λόγω των εσωτερικών θεμάτων του ΔΝΤ. Εάν εκφραστεί η βούληση από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές η αξιολόγηση μπορεί να κλείσε και σε μια ώρα και να εμπεδωθεί και στην ελληνική οικονομία η σταθερότητα»
09
01

Κώστας Γαβρόγλου: Θέλουμε μεταρρυθμίσεις που δεν θα ακυρώνονται ανά κυβέρνηση

Είμαι βαθιά πεισμένος ότι δεν είναι δυνατόν να ορθοποδήσει η εκπαίδευση έξω από ένα πλαίσιο συναίνεσης στο οποίο θα συνεννοούνται οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Και αυτό γιατί υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά προβλήματα, η λύση των οποίων δεν προϋποθέτει ιδεολογική συμφωνία. Μάλιστα δεν θα πρέπει να την προϋποθέτει. Αυτό που προϋποθέτει η συναίνεση που εμείς επιδιώκουμε είναι η πολιτική βούληση. Ο βασικός τρόπος να κατασκευαστούν συναινέσεις είναι να συμφωνήσουμε ποια είναι τα προβλήματα που πάμε να λύσουμε και να διαμορφώσουμε έναν χώρο που θα επιτρέπει τη συζήτησή τους. Γιατί, οι διαφωνίες είναι θεμιτές, οι λύσεις όμως θα αφορούν όλους. Συνεπώς μέσα από την άμβλυνση της όποιας διαφοράς θα μεταβούμε στη σύνθεση της διαφορετικότητας. Και ο μόνος τρόπος να πετύχουν τελικά οι αλλαγές είναι να μπορέσουμε να προχωρήσουμε το νήμα των μεταρρυθμίσεων σε μια κατεύθυνση που δεν θα κόβεται κάθε φορά με την αλλαγή κυβέρνησης.
04
01

Ανδρέας Ξανθός: Η κοινωνία δεν επενδύει σε εκλογές, ελπίζει να τα καταφέρουμε

"Οι πολίτες αντιλαμβάνονται τις αντικειμενικές δυσκολίες και, παρά την απογοήτευση, τη δυσαρέσκεια και τον θυμό τους, περιμένουν, υπομένουν και προσδοκούν την οριστική απαλλαγή από τον μνημονιακό 'βρόχο' από τη δική μας κυβέρνηση"
31
12

Θεανώ Φωτίου: Με το ΚΕΑ προσπαθούμε να δώσουμε ευκαιρίες απεγκλωβισμού

Τόσα χρόνια ερχόταν ο κάθε υπουργός και έδινε και από ένα επίδομα σε κάποια ομάδα που πίεζε. Το ζήτημα της πρόνοιας, όμως, είναι οι υπηρεσίες. Ο ευάλωτος συμπολίτης μας δεν πρέπει να παίρνει απλώς επιδόματα. Χρειάζεται ένα αξιοπρεπές κοινωνικό εισόδημα ίσως και κάποια άλλα απαραίτητα επιδόματα, αλλά θα πρέπει κυρίως να πλαισιωθεί από υπηρεσίες του κράτους, γιατί πολλές από τις ανάγκες του δεν θα μπορεί να τις καλύψει με αυτά. Π.χ. για κάποιον ανάπηρο το κόστος ζωής γίνεται αναγκαστικά ακριβότερο, αλλά στηρίζοντάς τον με υπηρεσίες, θα είναι δυνατόν να καλύψει αυτά τα κενά. Στόχος μας είναι η διαφάνεια, ώστε ο πολίτης να πηγαίνει στο δήμο και να μαθαίνει, με αξιοπρέπεια, τα δικαιώματά του. Με αυτό τον τρόπο ο κάθε πολίτης θα έχει δίπλα του ένα κράτος που θα τον σέβεται και θα τον φροντίζει. Αυτό, η δική μας Αριστερά μπορεί να το υποσχεθεί και να το κάνει ακόμη και στις εποχές των μνημονίων.
30
12

Ετιέν Μπαλιμπάρ: Χρειαζόμαστε έναν αριστερό και ευρωπαϊκό αντι-λαϊκισμό

"Αν αδρανήσουμε, η διαμαρτυρία των θυμάτων της τωρινής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης θα κεφαλαιοποιηθεί πολιτικά –όπως έγινε και σε άλλες εποχές– από έναν ξενοφοβικό εθνικισμό, ανίκανο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μιας παγκοσμιοποιημένης πολιτικής. Σήμερα υπάρχει μια αλληλεξάρτηση των οικονομιών, των κοινωνιών, ακόμη και των πολιτισμών. Από δω πηγάζει η αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε το ευρωπαϊκό ζήτημα συγχρόνως με όρους κοινωνικού μοντέλου, ανάπτυξης και ικανότητας επίδρασης στην πορεία της παγκοσμιοποίησης, σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο."
28
12

Αννέτα Καββαδία: Η κυβέρνηση δεν πρέπει και δεν μπορεί να πάρει άλλα μέτρα

Έχουμε τηρήσει τη συμφωνία μας με τους εταίρους στο ακέραιο, με πολύ μεγάλη αιμορραγία της ελληνικής κοινωνίας. Συνεπώς, είναι απόλυτο δικαίωμά μας το πώς θα μοιράσουμε το πλεόνασμα των κρατικών εσόδων του 2016. Και για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, η επιλογή να ενισχυθούν οι περισσότερο αδύναμοι, είναι αυτονόητη. Όσοι από τους έξω (και τους μέσα) αντιδρούν, το κάνουν γιατί -δέσμιοι της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας τους- αισθάνονται αλλεργία με ο,τιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί φιλολαϊκό.
27
12

Ένας ορισμός για τον λαϊκισμό

Ο Χέρμαν Βαν Ρομπάι και ο Μπαρόζο δεν έπαψαν να επισείουν τη λαϊκιστική απειλή και να βάζουν όλο τον κόσμο στο ίδιο τσουβάλι, για να αμφισβητήσουν τη νομιμοποίηση κινημάτων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι Ποδέμος. Κατά τη γνώμη μου, αυτός ο τύπος επίθεσης δεν είναι θεμιτός. Επαναλαμβάνω, δεν μπορούμε να χαρακτηρίζουμε λαϊκιστικό ένα κίνημα μόνον επειδή ασκεί κριτική στις ελίτ.