Macro

Η ιδιωτικοποίηση και απελευθέρωση της ευρωπαϊκής αγοράς παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί έναν από τους μεγάλους μύθους - απάτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένας μύθος - απάτη που καλλιεργήθηκε με επιμονή και υπομονή από τις μεγάλες δημόσιες ηλεκτρικές εταιρείες κυρίως των τριών μεγαλύτερων χωρών της κοινότητας, που στηριζόμενες στον μύθο αυτό προχώρησαν στη λεηλασία των μικρότερων εθνικών αγορών, παραχωρώντας μόνο μικρά ποσοστά στις δικές τους εγχώριες αγορές. Ο μύθος - απάτη δεν οικοδομήθηκε μόνο από την ευρωπαϊκή φιλελεύθερη Δεξιά και το οικονομικό κατεστημένο στον ενεργειακό τομέα, τις τράπεζες και τα κερδοσκοπικά επενδυτικά κεφάλαια. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, δεν ήταν ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, πρώην καγκελάριος της Γερμανίας και πρωταγωνιστής του αποκαλούμενου «Τρίτου Δρόμου» με τους Μπλερ, Ζοσπέν και Ντ’ Αλέμα, ο πρώτος σοσιαλδημοκράτης ηγέτης που πέρασε στο μισθολόγιο μιας ενεργειακής εταιρείας, στη συγκεκριμένη περίπτωση της «εχθρικής» Gazprom, με στόχο την κατασκευή του πρώτου Nord Stream, που διασφάλισε ουκ ολίγα κέρδη στις γερμανικές ΕΟΝ και BASF. Εάν σήμερα ο Πέδρο Σάντσεθ δυσκολεύεται να πάρει έστω και ένα μέτρο που να αφορά την ηλεκτρική αγορά στη χώρα του, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι από την εποχή του Φελίπε Γκονθάλες, σχεδόν μια εικοσαετία πριν τον Σρέντερ, έως την περίοδο της Έλενα Σαλγκάδο, της τελευταίας υπουργού Οικονομικών του Θαπατέρο, ο πρώην πρωθυπουργός, υπουργοί και ηγετικά στελέχη του ισπανικού PSOE πέρασαν και περνούν από τα Διοικητικά Συμβούλια των ηλεκτρικών εταιρειών.

Δεν είναι δυνατόν να μην επισημάνουμε και πάλι τις τεράστιες ευθύνες του Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος, από τη μία, δηλώνει ότι είναι έτοιμος να επανέλθει στις διαπραγματεύσεις και, από την άλλη, θέτει συνεχώς προσκόμματα με αόριστες και προβληματικές προτάσεις, όπως αυτή περί αποκεντρωμένης ομοσπονδίας ή ακραία επικίνδυνες προτάσεις που αμφισβητούν το πλαίσιο του γ.γ. του ΟΗΕ, όπως αυτή περί επιστροφής στο σύνταγμα του 1960! Δηλαδή ακύρωση όλων των συγκλίσεων που έχουν έως τώρα επιτευχθεί. Ακραία και επικίνδυνη ήταν η ενέργεια του ΠτΔ να συζητήσει θέμα δύο ξεχωριστών κρατών, βολιδοσκοπώντας ακόμα και τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών, αγνοώντας ότι η διχοτόμηση αποτελεί καταστροφικό σενάριο. Επί της ουσίας θα αναγνωρίσει τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής και θα μετατρέψει τη Βόρεια Κύπρο σε τουρκική επαρχία. Μερικές φορές ο ΠτΔ φαίνεται να λειτουργεί με τρόπο που υπονομεύει την προοπτική λύσης, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας, αλλά σαν να επιθυμεί να δεσμεύσει στο αδιέξοδο και την επόμενη προεδρική ηγεσία. Στον αντίποδα της αδιέξοδης πολιτικής, το ΑΚΕΛ θεωρεί ότι η μόνη συμφέρουσα δυνατότητα για την ειρήνη στην Κύπρο, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, είναι η επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και η οριστική επίλυση του κυπριακού. Πολύ περισσότερο που αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός το ότι πριν 4 χρόνια, στη Γενεύη, οι δύο πλευρές έφθασαν σε απόσταση αναπνοής από την τελική λύση. Η Αριστερά υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να κυριαρχήσει μία ατμόσφαιρα απαισιοδοξίας, καταθέτοντας, όπως ήδη σημειώθηκε, μία ολοκληρωμένη πρόταση προς τις δύο κοινότητες. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι σε περίπτωση υιοθέτησης και υλοποίησης της πρότασης από την επίσημη ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκία θα αντιδράσει θετικά. Θα έχει, όμως, πιεσθεί διπλωματικά και θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για το αδιέξοδο σε αυτό το ιδιότυπο παιχνίδι επίρριψης ευθυνών.

Δημοσιογράφος ΕΡΤ στον Υφυπουργό Παιδείας, σήμερα το πρωί για όσα έγιναν στη Σταυρούπολη: "Εγώ από μέσα είδα βία. Απέξω είδα συγκέντρωση, είδα κόσμο, συγκέντρωση, μαθητές, φοιτητές. Δεν είδα καμιά επίθεση απέξω." Άγγελος Συρίγος, Υφυπουργός Παιδείας: "αυτά που λέτε έγιναν χθες. Προχθές εγώ είδα βία απέξω. Δε μας ενδιαφέρει από που προέρχεται πρέπει να υπάρχει απερίφραστη καταδίκη της". Στο μεταξύ, προχθές, δυο αντιφασίστες διαδηλωτές τραυματίστηκαν από τις επιθέσεις των "μέσα". Στο μεταξύ, έχουν γίνει 11 συλλήψεις φασιστών, μαθητών και εξωσχολικών. Ο "εξοπλισμός" είναι αυτός που βλέπετε στη φωτογραφία. ΥΓ Κατά τα άλλα ο Συρίγος είναι ο άνθρωπος που έγραψε άρθρο στην Καθημερινή πριν δυο μέρες κάνοντας αναφορά σε αυθαίρετα -εντελώς δικά του- ποσοστά αλλόγλωσσων μαθητών που πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν σε μια τάξη για να μάθουν τα παιδιά καλά ελληνικά. Ή πως τα παιδιά αλβανικής καταγωγής μαθαίνουν καλύτερα από άλλα γιατί το λέει ο Συρίγος και πουθενά δεν παρουσιάζει μια έρευνα που να το πιστοποιεί. Ρατσιστικές και ακροδεξιές απόψεις έχει αρκετός κόσμος. Ο υφυπουργός Παιδείας όμως δεν επιτρέπεται να έχει. Δεν επιτρέπεται να δημιουργεί φυλετικά προφίλ διότι αυτό συνιστά θεσμοποιημένο ρατσισμό. Δεν επιτρέπεται να λέει ψέματα και να τον διαψεύδει ποιός; Η αστυνομία, μέσω των συλλήψεών και των όπλων που βρήκε. Ο Πρωθυπουργός οφείλει να τον αποπέμψει. Κι όποιος ή όποια ενστερνίζεται τη θεωρία των δυο άκρων, επί της ουσίας ενισχύει το φασιστικό φαινόμενο, τελεία και παύλα.

Το πρόγραμμα προσχολικής αγωγής ««Κυψέλη» αφορά 360.000 παιδιά από 0-4 χρόνων. Είναι ένα «πρόγραμμα φάντασμα», που το προσχέδιό του που εκπόνησε ο ιδιωτικός φορέας ΔιαΝΕΟσις, Πρόκειται για κολάζ προγραμμάτων με που σχεδιάστηκε για αναπτυσσόμενες χώρες (Μπαγκλαντές, Τζαμάικα, Ινδία, Κολομβία), και εφαρμόστηκαν κατ΄ οίκον από τους γονείς και όχι σε οργανωμένες δομές. Είναι αντιεπιστημονικό, γιατί εισάγει ένα «ενιαίο» περιεχόμενο και ωρολόγιο πρόγραμμα για όλα τα παιδιά 0-4 χρόνων, ενώ το στάδιο ανάπτυξης κάθε παιδιού είναι μοναδικό. Γιατί δεν έχει όραμα και φιλοσοφία και είναι ξένο για την Ελληνική πραγματικότητα, γιατί φακελώνει τα βρέφη και τα νήπια δια βίου αφού καταγράφει σε ψηφιακό φάκελο τη νοητική, μαθησιακή και ψυχοκοινωνικής κατάστασή ωτους.

Προχτές τους φασίστες στη Σταυρούπολη στήριξαν η Χρυσή Αυγή και ο Κασιδιάρης. Σήμερα ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος, που ισχυρίστηκε ότι δεν είδε βία «από μέσα», δηλ. από τις φασιστικές συμμορίες, αλλά «απέξω» δηλ. από τους αντιφασίστες μαθητές και τους φοιτητές που διαδήλωναν κόντρα στις φασιστικές επιδρομές! Ματαίως οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ του επισήμαναν το αυτονόητο, αυτό που όλοι παρακολουθήσαμε σε δεκάδες βίντεο. Αυτός επέμενε να ξεπλένει τους Χρυσαυγίτες και να λερώνει τους νέους. Ας θαυμάσει υφυπουργό Παιδείας ο κ. Μητσοτάκης! Έχουμε ιστορική μνήμη. Ζήσαμε την εκκόλαψη του χρυσαυγιτισμού το 2012-2015, όταν οι τότε κυβερνώντες έκαναν δηλώσεις «ίσων αποστάσεων». Ο Συρίγος βέβαια κάνει «το κάτι παραπάνω». Δεν τηρεί καν ίσες αποστάσεις, λέει οι απέξω φταίνε, δηλαδή οι νέοι, όχι οι κουκουλοφόροι με τις μολότοφ, τις αλυσίδες και τις σιδερογροθιές, που χαιρετούν ναζιστικά σε δεκάδες φωτογραφίες. Δεν περιμέναμε από τη ΝΔ του ακροδεξιού υπογείου τίποτα καλύτερο, ωστόσο ο κ. Συρίγος ξεπέρασε τα όρια. Είναι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία το παιχνίδι που παίζει η ΝΔ, αφήνοντας την ακροδεξιά της συνιστώσα να ψηφοθηρεί στο βάλτο των φασιστών. Ο Μπογδάνος, ο Συρίγος και τα άλλα «λουλούδια» της νεοδημοκρατικής ακροδεξιάς, επιδίδονται συστηματικά σε ρατσιστικά παραληρήματα χωρίς να παραλείπουν να βάζουν στο στρόχαστρό τους ολόκληρη τη νεολαία. Η σιωπή του κ. Μητσοτάκη συνιστά κάλυψη. Τις απαντήσεις στη δράση των ακροδεξιών με λοστάρια ή με κουστούμια δίνουν οι μαθητές και οι φοιτητές στη Θεσσαλονίκη, και προ ολίγου στο Σύνταγμα, με κεντρικό σύνθημα «ούτε στη Σταυρούπολη ούτε πουθενά, μπλόκο στους φασίστες, σε κάθε γειτονιά».

Σήμερα το πρωί κατεδαφίστηκε το ιστορικό κτίριο στο κτήμα Δρακόπουλου, με την ανοχή της δημοτικής αρχής Μπακογιάννη. Τώρα τελευταία υπάρχει μια τάση, διάφορες «σταθερές» που επί χρόνια προφύλασσαν τα κινήματα και θεωρούνταν «δύσκολα» κάστρα, να πέφτουν εν μια νυχτί, χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις ή τουλάχιστον χωρίς τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε κάτι τέτοιο ορισμένα χρόνια νωρίτερα (δείτε ας πούμε πόσοι «έπαιξαν» σήμερα το συγκεκριμένο γεγονός). Δεν είναι μόνο θεσμικές κατακτήσεις και δικαιώματα. Φαίνεται πως είναι και το ίδιο το αρχιτεκτονικό σώμα της πόλης. Βέβαια, ένα παλιό κτήριο, για ποιους είναι πολύτιμο; Τι νόημα έχει η μνήμη, σε μια πόλη που κινείται με ταχύτητα προς το μέλλον, με την τουριστικοποίηση, τα boutique hotels, τις golden visa, τα διαμερίσματα του ’60 και του ’70 που αγοράζουν μετά μανίας ξένα funds, για να τριπλασιάσουν τις τιμές; Σε όλα αυτά πράγματι ένα παλιό κτήριο, αφρόντιστο, παρατημένο από τη δημοτική αρχή, δεν σημαίνει και κάτι το ιδιαίτερο. Πρώτα απ’ όλα είναι αντιαισθητικό. Επιστροφή στο προηγούμενο. Είναι άραγε η απέναντι πλευρά πολύ επιθετική και το κίνημα «στα κάτω του»; Είναι η …πανδημία που τα έχει αλλάξει όλα; Είναι μήπως ότι πράγματα που παλιά κινητοποιούσαν και είχαν αξία, σήμερα μοιάζουν να μην είναι τόσο σημαντικά; Το Σάββατο 2/10 στις 11 το πρωί, η Ανοιχτή Πόλη καλεί σε συγκέντρωση στο χώρο, με σκοπό να συνταχθεί ψήφισμα ώστε ο Δήμος να προβεί άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες για απαλλοτρίωση του χώρου και δημιουργία ελεύθερου χώρου - πάρκου υψηλού πρασίνου - παιδικής χαράς. Το ψήφισμα θα κατατεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας 4/10.

Οι γυναικοκτόνοι και οι λοιποί κακοποιητές δεν φυτρώνουν παρασιτικά, ανάμεσα σε λιβάδια με τριαντάφυλλα και άλλα καλλωπιστικά φυτά. Καθορίζονται από τις συνθήκες της ύπαρξής τους και όχι μοναχά τις υλικές: καθορίζονται κυρίως από την κουλτούρα της εποχής η οποία πριμοδοτεί ή δεν πριμοδοτεί την ανισότητα των φύλων και τους επιτρέπει ή δεν τους επιτρέπει να φέρονται αυταρχικά, με βάση ένα, τρόπον τινά, κατεστημένο εθιμικό πατριαρχικό δίκαιο. Οι εκφάνσεις μιας τέτοιας κακοποιητικής κουλτούρας γίνονται παραπάνω από φανερές στην βιομηχανία του θεάματος. Η αναπαραγωγή των στερεοτυπικών ρόλων, από το χοντροκομμένο γυναίκα πρωτίστως μάνα πλένει πιάτα, άντρας κουβαλητής, μέχρι τη σεξουαλικοποίηση της γυναικείας ταυτότητας, με την αποθέωση μιας στερεοτυπικής ομορφιάς κ.ο.κ., λειτουργεί σε δυο επίπεδα: ως καταπιεστικός μηχανισμός για τα θηλυκά και ως μηχανισμός επικύρωσης της αρσενικής κυριαρχίας, ταυτόχρονα. Η φιλοσοφία του “άντρας είμαι, ό,τι θέλω κάνω” και οι γυναίκες κτήμα μου υποκρύπτεται παντού: πίσω από την κυρίαρχη θρησκεία με τον ώμο του Αδάμ, πίσω από την ιεροποίηση της μητρότητας, πίσω από την ενοχή της σεξουαλικής απόλαυσης. Υποκρύπτεται, στις σύγχρονες κοινωνίες, πίσω από τις περισσότερες, δήθεν για “λαϊκή κατανάλωση”, εκπομπές της τηλεόρασης, κι ας παραμένει ζητούμενο αν οι ινστρούχτορες της τηλοψίας γνωρίζουν τι εστί λαός. Κι επειδή συχνά αναφέρεται ο ρόλος της μάνας, άρα της γυναίκας, στην ανατροφή των κακοποιητών, λογική που μετατρέπει και πάλι το θύμα σε θύτη, απαλλάσσοντας από κάθε ενοχή τους όντως ενόχους, να κραυγάζεις με κάθε ευκαιρία τις ευθύνες των από πάνω, που κατασκευάζουν αξιακά συστήματα και ανθρωπολογικά πρότυπα, είναι χρέος. Κορωνίδα του είδους που χαϊδολογεί τα ένστικτα του κυρίαρχου “ό,τι θέλω κάνω”, το διαβόητο The Bachelor. Το οποίο, σημειωτέον, προβλήθηκε σε ένα σωρό χώρες του δυτικού κόσμου, από τις ΗΠΑ όπου και δημιουργήθηκε, μέχρι την Αυστραλία, τη Σουηδία ή τη Ρουμανία. Στην Ελλάδα προβάλλεται για δεύτερη σεζόν. Φυσικά, ουδείς θεσμός παρενέβη για την απαγόρευση της προβολής του, πουθενά. Συνεχίζει απρόσκοπτα τον κακοποιητικό του ρόλο, με τον αφέντη να διαλέγει γυναίκα από το χαρέμι κατά τις ορέξεις του. Έτσι, η αδυνατότητα του αρσενικού να κατανοήσει ότι το όχι είναι όχι, γίνεται υπόθεση ενός συγκεκριμένου πολιτισμού ο οποίος παράγει και καταναλώνει τέτοια σκουπίδια.

Μια άλλη ειδική αποστολή την ξεκινήσατε στον τομέα της ενέργειας για να έρχεστε αυτή τη στιγμή, κύριε υπουργέ, και να πανηγυρίζει η κυβέρνησή σας ότι έκανε τη μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση στον τομέα των δικτύων ενέργειας στον ΔΕΔΔΗΕ με 2,1 δισεκατομμύρια, θέλοντας να φτιάξετε ένα νέο ιδιωτικό μονοπώλιο. Προσέξατε, όμως, ποιοι αγόρασαν, ποιοι επένδυσαν στο 49%; Ένα fund το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις ενεργειακές εταιρείες, που εκμεταλλεύεται και εισφορές εργαζομένων από άλλες χώρες, και ήρθαν για να πετύχουν μια σταθερή απόδοση του 6,72% ετησίως. Τι καλύτερη δουλειά! Από πού τώρα αρχίζει το σκάνδαλο, κύριε υπουργέ, και θα ήθελα να το σχολιάσετε αυτό. Το σκάνδαλο αρχίζει όταν στην ίδια τη σύμβαση -που μένει να εγκριθεί, δεν ξέρω αν έχει εγκριθεί κιόλας- λέει το εξής: Το μίνιμουμ των διανεμόμενων κερδών του μερίσματος που θα δίνει ο ΔΕΔΔΗΕ είναι 95% των κερδών της προηγούμενης χρονιάς. Άρα, λοιπόν, οι όποιες επενδύσεις οι οποίες, τάχατες, για να υπηρετηθούν ήταν επιβεβλημένη η έμμεση ιδιωτικοποίηση, δεν θα γίνονται από κέρδη τα οποία θα προκύπτουν από τη λειτουργία της εταιρείας, αλλά μόνο από δανεισμό. Πολύ ωραία! Κι εμένα, λοιπόν, εξασφαλίστε μου ότι θα έχω επί είκοσι-τριάντα χρόνια, όσα θέλει αυτή η εταιρεία, 6,7% απόδοση στα κεφάλαιά μου και θα έχω εξασφαλισμένο ότι κάθε χρόνο θα παίρνω και μίνιμουμ μέρισμα 95% επί των κερδών. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει κέρδη ο ΔΕΔΔΗΕ. Αυτό ξέρετε πώς λέγεται; Λέγεται σκανδαλάρα, με την υπογραφή σας, με την υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την υπογραφή της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας! Ιδιωτικοποιήσατε το δίκτυο φυσικού αερίου, τη ΔΕΠΑ Υποδομών και σαν απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα έρχεστε να ολοκληρώσετε αυτό το στρατηγικό έγκλημα εις βάρος της ενεργειακής πολιτικής της χώρας, εις βάρος της κοινωνίας και του δημόσιου συμφέροντος με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου για τη ΔΕΗ. Μόνο που, κύριε υπουργέ, επειδή το Δημόσιο κατέχει το 51%, με ποια λογική αρνείστε, ακόμη και με επιχειρηματικούς όρους, ο κάτοχος του 51% να μην έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και συνειδητά να αποφασίσει να απομειώσει τη συμμετοχή του; Σε ποια άλλη εταιρεία συμβαίνει αυτό στον ιδιωτικό τομέα; Εσείς που θέλετε να λειτουργούμε με όρους ιδιωτικοοικονομικούς, ελεύθερης αγοράς! Η ελεύθερη αγορά είναι για τους λίγους, για τους φίλους σας, για τους ημέτερους. Δεν είναι για το Ελληνικό Δημόσιο! Δεν είναι για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, που βλέπει την ακρίβεια να καλπάζει, που στον πυρήνα της έχει την εκτόξευση των τιμολογίων ενέργειας.

Για ένα αίσιο τελικό αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται μόνο να διευρύνει το ακροατήριο στο οποίο φτάνει ο λόγος της ή να απευθυνθεί και σε κοινωνικά στρώματα, με τα οποία δεν είχε στενότερες επαφές μέχρι πρόσφατα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να το κατορθώσει, χωρίς να διακινδυνέψει απώλειες σε περιοχές που ως τώρα είχε καλύτερη πρόσβαση (βλέπε συμπέρασμα Μαραντζίδη για «αμφίπλευρη διεύρυνση» στο ΤVXS). Κυρίως, σε κοινωνικές κατηγορίες, όπως τμήματα της νεολαίας, και πολιτικές περιοχές, όπως της οικολογίας, ή περιοχές με αξιακά–δικαιωματικά προτάγματα, για παράδειγμα, που αυτή τη στιγμή δυσπιστούν και είτε προσανατολίζονται στην αποχή, είτε εμφορούνται από μια γενικά ριζοσπαστική διάθεση, όχι όμως ιδεολογικά οριοθετημένη. Πρόκειται για μια δύσκολη, αλλά απαραίτητη άσκηση ισορροπίας, που απαιτεί θετικό τελικό ισοζύγιο οπωσδήποτε. Κατά μία εκτίμηση αυτές οι κατηγορίες στο εκλογικό σώμα είναι δυνατόν να κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα, ενώ στο εσωτερικό τού κοινωνικού σώματος η στάση τους θα επηρεάσει και τη ροπή της κοινωνικής δυναμικής. Από την οποία θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό και η δυνατότητα μιας προοδευτικής κυβέρνησης και ενός κόμματος της Αριστεράς να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους και να διευρύνουν τους ορίζοντες και τις δυνατότητες της κοινωνίας. Ενώ βραχυπρόθεσμα θα αποδυναμωθεί και το αντι–ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Το κοινωνικό αυτό τμήμα, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, έχει απαίτηση για μια περιγραφή και μια δέσμευση σε ένα πιο μακροπρόθεσμο και πιο ριζοσπαστικό σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας και της κοινωνίας, ώστε να δεσμευτεί κι αυτό με τη σειρά του σε μια κοινή πλειοψηφική τάση και προοπτική. Μια στρατηγική δέσμευση. Που δεν σημαίνει οραματική και βραχυπρόθεσμα αόρατη, αλλά αναγκαία και εφικτή σήμερα για όποια πολιτική δύναμη, ιδίως της Αριστεράς, θέλει το πέρασμά της απ’ την κυβέρνηση να αφήνει αποτύπωμα θεσμικό και με συνέχεια, και όχι να αποτελεί απλό επεισόδιο.

Αυτά που συμβαίνουν στη Σταυρούπολη αυτές τις μέρες τα διαβάζω μαζί με το άρθρο του υφυπουργού Παιδείας Α. Συρίγου με τον τίτλο "Αναζητώντας εναγωνίως τον ρατσισμό" και πλάι στις δηλώσεις της υπουργού Παιδείας για αυτά ακριβώς τα επεισόδια στη Σταυρούπολη. Από τη μια βλέπω την προσπάθεια να δικαιολογήσει ο υφυπουργός τη συλλογή στοιχείων για την ιθαγένεια των μαθητών και τη γλωσσομάθειά τους όπως επίσης μας ενημερώνει, όταν το θέμα μας είναι η δημοσιοποίηση ονομάτων, που στην πραγματικότητα τίποτα ακριβές δεν λένε ούτε για την ιθαγένεια, ούτε για τη γλωσσομάθεια. Τα προσωπικά στοιχεία των μικρών μαθητών είναι αναγκαία για τη χάραξη πολιτικών λέει ο υφυπουργός, κι ας ψάχνουμε τις πολιτικές, κι ας βρίσκουμε μόνο Μπογδάνους και Μπογδανόπουλα. Από την άλλη, στη Σταυρούπολη, όπου οργανωμένοι ακροδεξιοί μαθητές επιτίθενται με λοστάρια και μαχαίρια σε συμμαθητές τους και φοιτητές που διαδηλώνουν, κανείς δεν λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Στα κανάλια η είδηση παρουσιάζεται θολή και αδιευκρίνιστη, ενώ η αρμόδια υπουργός, άκρως αισχυντηλή, δεν λέει κακές λέξεις όπως ακροδεξιοί, νεοναζί, φασίστες, απλώς αποφαίνεται πως "αυτές οι βίαιες συμπεριφορές είναι καταδικαστέες και δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές". Ποιες ποιων συμπεριφορές; Κάνουμε πως δεν ξέρουμε. Στοιχεία ωστόσο για το ποιον των ακροδεξιών μαθητών στη Σταυρούπολη και τις διασυνδέσεις τους με χρυσαυγίτες ή έλληνες ΓΤΠ υπάρχουν. Η εγκληματική ακροδεξιά ανασυγκροτείται μέσα από το "αντιεμβολιαστικό κίνημα" και παρασιτεί στο πλάι της "εξημερωμένης" ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ. Ο κίνδυνος ελλοχεύει και δεν θα έχουμε καμιά δικαιολογία αν για μια ακόμη φορά αφήσουμε να εκκολαφθεί το αυγό του φιδιού.