Αναδημοσιεύσεις

Το συμπέρασμα από τον ανασχηματισμό είναι ότι έχει θρυμματιστεί πλέον πολιτικά η διαχειριστική ικανότητα του Πρωθυπουργού. Ενώ λέγαμε ότι δοκιμαζόταν η διαχειριστική αγιογραφημένη ικανότητα του πρωθυπουργού με την μη αντιμετώπιση κρίσιμων ζητημάτων και τις εγκληματικές ευθύνες για τις πυρκαγιές, για την πανδημία αλλά και για την οικονομία, που είναι εξαιρετικά σημαντικό μέτωπο, πλέον και με τον χθεσινό ανασχηματισμό φάνηκε ότι η διαχειριστική αυτή ικανότητα του πρωθυπουργού έχει θρυμματιστεί. Έχει πλέον αποκαλυφθεί η ποιότητα μιας κυβέρνησης ως καθεστώς με μια εμμονή σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ακυρώνουν οποιεσδήποτε συναινέσεις και συγκλήσεις όπου αυτές θα ήταν απαραίτητες και για τις οποίες και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας από την πρώτη στιγμή της πανδημίας είχε προτείνει πολύ συγκεκριμένα μέτρα για μια συναινετική επι της ουσίας αντιμετώπιση, διακομματική του κρίσιμου πυρήνα των θεμάτων που έφερναν τα αλλεπάλληλα κύματα της πανδημίας. Και για τα θέματα των καλοκαιρινών καταστροφών, των πυρκαγιών και γενικότερα για το ζήτημα της Πολιτικής Προστασίας, ο Αλέξης Τσίπρας πρότεινε εκ μέρους όλων μπορώ να πω, μια σειρά μέτρων αλλά και πολιτικών, οι οποίες πράγματι θα μπορούσαν να συζητηθούν στο πολιτικό προσωπικό, ανάμεσα στα κόμματα και να υπάρξουν κοινές πολιτικές αντιμετώπισης. Παραδείγματος χάριν για την διαμόρφωση ενός κλιματικού νόμου με ριζοσπαστικά στοιχεία και με τομές σε σχέση με τα μέχρι τώρα και για την Πολιτική Προστασία και για θέματα του περιβάλλοντος αλλά βεβαίως και με αξιοποίηση της έκθεσης Γκολντάμερ.

Όσο αφορά τη νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία «αυτό το αίτημα γεννά επιφυλάξεις, οι αγώνες του γυναικείου κινήματος ήταν και παραμένουν αγώνες χειραφέτησης και έχουν ως στόχο την αναγνώριση καθεμιάς γυναίκας ως εκπροσώπου του ανθρώπινου είδους χωρίς άλλους όρους και προϋποθέσεις. Παράλληλα, στο ποινικό μας σύστημα η δολοφονία, δηλαδή η με πρόθεση αφαίρεση ανθρώπινης ζωής, είναι ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα. Είναι κακούργημα και η αυστηρότητα της ποινικής μεταχείρισης της πράξης οφείλεται στη βαρύτητα της προσβολής και στη σπουδαιότητα του έννομου αγαθού που είναι η ζωή ενός ανθρώπου. Φοβούμαι λοιπόν ότι τυχόν διαφοροποίηση της δολοφονίας της γυναίκας από τη δολοφονία του άντρα είναι νομικά και πολιτικά άστοχη. Οι γυναίκες, με τον πιο επίσημο, με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, θα αναγνωριστούν ως μια ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων, που αξιώνει διαφορετική μεταχείριση, ενώ διεκδικούν χωρίς κανένα προαπαιτούμενο την ιδιότητα του ανθρώπου, την ‘ανθρωπικότητά τους’, ώστε με βάση αυτή να απολαμβάνουν ισότιμα όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους. Θεωρώ πολύτιμη τη χρήση του όρου γυναικοκτονία στον δημόσιο λόγο, για να αναδεικνύονται τα αίτια, η επιβίωση και η αναπαραγωγή της πατριαρχικής ιδεολογίας και των δομών που παράγουν το αδίκημα, ενώ θεωρώ άστοχη τη νομική τυποποίησή του».

Δυστυχώς για την κοινωνία και τη χώρα, την υγειονομική κρίση την διαχειρίζεται μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που δεν πιστεύει στο ισχυρό ΕΣΥ, στον κομβικό ρόλο των δημόσιων δομών Υγείας και στην πολιτική της καθολικής κάλυψης. Η πανδημία είναι σε αναζωπύρωση, το τέταρτο κύμα είναι σε εξέλιξη και δεν υπάρχει η παραμικρή προετοιμασία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των αναγκών της νέας φάσης. Μια προοδευτική διακυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, προσηλωμένη στην αναχαίτιση της πανδημίας και στην ενδυνάμωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, θα έθετε ως προτεραιότητα την πρόληψη της διασποράς, την επιτάχυνση των εμβολιασμών και την καλή επιδημιολογική επιτήρηση, την έγκαιρη ανίχνευση κρουσμάτων με συστηματικά και αξιόπιστα τεστ στις εστίες υπερμετάδοσης (χώροι εργασίας, πολυπληθείς εκδηλώσεις, μέσα μεταφοράς, κλειστές δομές, σχολεία, καταυλισμοί κ.λπ.), την πρόβλεψη και κατάλληλη φροντίδα (νοσηλευτική - φαρμακευτική) των περιστατικών με πιθανότητα σοβαρών παρενεργειών, τη δραστική ενίσχυση και αναδιοργάνωση των κρίσιμων κρίκων του συστήματος (ΠΦΥ, προνοσοκομειακή φροντίδα, ΤΕΠ, κλινικές και ΜΕΘ - Covid, αποθεραπεία - αποκατάσταση για το σύνδρομο long Covid), και -φυσικά- τη γενναία επένδυση στο ΕΣΥ και στις υπηρεσίες δημόσιας Υγείας της χώρας. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε την πλήρη αποδιοργάνωση των δομών Υγείας, τους αποτρέψιμους θανάτους και τα οριζόντια περιοριστικά μέτρα το φθινόπωρο. Αυτό προφανώς είναι ένα άλλο πολιτικό σχέδιο για την υπέρβαση της υγειονομικής κρίσης, με το ΕΣΥ όρθιο και αναβαθμισμένο και με λιγότερες ανισότητες στην Υγεία.(...) Επειδή αποτελεί επιστημονική ανακρίβεια η εκτίμηση ότι έχουμε «πανδημία ανεμβολίαστων», είναι λάθος να εξαγγέλλονται περιοριστικά μέτρα και ρυθμίσεις που αφορούν μόνο τους μη εμβολιασμένους. Η κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στην Πολιτεία και τους θεσμούς της δεν ξεπερνιέται χωρίς κοινωνική συναίνεση και συνειδητή τήρηση από τους πολίτες των αναγκαίων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας. Οι σκληροί διαχωρισμοί, οι διακρίσεις και οι αποκλεισμοί με βάση τον εμβολιασμό θα εντείνουν τη δυσπιστία και τον φανατισμό. Η κυβέρνηση καλλιεργεί την «ιερή αγανάκτηση» των εμβολιασμένων, που με τη σειρά της πυροδοτεί τον φανατισμό των αρνητών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει μέρος μιας κοινωνικής αγριότητας που επωάζεται και η οποία θα καταδικάσει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας στην ανεργία και στη στέρηση μισθού ή θεμελιωδών δικαιωμάτων. Για να πείσεις, χρειάζεται ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση, διαφάνεια και δημόσια πρόσβαση στα δεδομένα, σοβαρό σχέδιο αποτελεσματικού ελέγχου της πανδημίας, επιστημονική λογική και αναλογικότητα στα υγειονομικά μέτρα, προγράμματα Αγωγής Υγείας, δέσμη κινήτρων - αντικινήτρων, εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην κοινωνία. (...) Ο αντιεπιστημονικός σκοταδισμός και η ακροδεξιάς κοπής συνωμοσιολογία αντιμετωπίζονται μόνο με τον ορθό λόγο, με επιχειρήματα, με επιστημονική τεκμηρίωση, με αδιαμφισβήτητα στοιχεία, με πειστικές απαντήσεις και όχι με εχθροπάθεια. Τα διεθνή και εγχώρια ερευνητικά δεδομένα είναι απολύτως σαφή ως προς την πολύ σημαντική προστασία των εμβολιασμένων έναντι σοβαρής νόσου, διασωλήνωσης και θανάτου, αλλά και της μετάδοσης σε άλλους. Το θέμα του εμβολιασμού δεν είναι επιστημονικό, αλλά πολιτικό ζήτημα.

Οι προφανείς ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής και του κ. Μητσοτάκη προσωπικά για την αδυναμία πρόληψης αλλά και για την αποτυχημένη διαχείριση των πρόσφατων πυρκαγιών κλονίζουν ακόμα περισσότερο μέσα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού την «αγιογραφημένη» ικανότητα του ιδίου και του δήθεν επιτελικού του κράτους για την αντιμετώπιση κρίσεων. Την ίδια ώρα η μεγάλη ακρίβεια δίνει αποφασιστικό πλήγμα στην οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών, ενώ και η πανδημία, δυστυχώς για όλους μας, φέρνει στην επιφάνεια προφανείς κυβερνητικές ευθύνες. Αδιόρθωτοι συνεχίζουν να εργαλειοποιούν την κρίση φέρνοντας υπονομευτικές για το απεργιακό δικαίωμα ρυθμίσεις λίγο πριν έρθει προς ψήφιση αυτή την εβδομάδα στη Βουλή το αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Σε αυτό το περιβάλλον το αίτημα για πολιτική αλλαγή ωριμάζει μέσα στην κοινωνία που διακατέχεται από φόβο, από αβεβαιότητα αλλά πλέον και από οργή για τη σημερινή διακυβέρνηση. Εκτιμώ ότι αυτό το αίτημα θα ενισχύεται συν τω χρόνω ανεξάρτητα από το πότε θα επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης να κάνει εκλογές. Άλλωστε αυτό το μήνυμα έχουν πάρει και οι κυβερνώντες από την κοινωνία γι’ αυτό επιδίδονται σε μια τυφλή, πολωτική και διχαστική ρητορική είτε προς τους πολιτικούς τους αντιπάλους, ιδιαίτερα βεβαίως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε προς τις κοινωνικές ομάδες που ευαισθητοποιούνται και πλήττονται περισσότερο μέσα στην κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ με τεκμηριωμένη προγραμματική και μαχητική αντιπολίτευση έχει την υποχρέωση αλλά και τη δυνατότητα να δώσει την ελπίδα για την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Έτσι μόνο το αίτημα για πολιτική αλλαγή θα αποκτήσει και πρόσημο για την προσδοκία προοδευτικής διακυβέρνησης.