Macro

22
01

Κριστιάν Σαλμόν: Στην εποχή της μετα-αλήθειας

Σε κοινωνίες με πάρα πολλά μέσα επικοινωνίας, οι οποίες διαπερνιούνται από συνεχείς ροές πληροφοριών, η ικανότητα να διαμορφώσουμε μια πολιτική άποψη όχι με ορθολογικά επιχειρήματα, αλλά με την αφήγηση ιστοριών έχει γίνει το κλειδί για την κατάκτηση και την άσκηση της εξουσίας. Δεν είναι πλέον η εγκυρότητα αυτή που δίνει στον δημόσιο λόγο την αποτελεσματικότητά του, αλλά η ευλογοφάνεια, η ικανότητα να κινητοποιεί μεγάλα ρεύματα του κοινού. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η κορύφωση αυτής της εξέλιξης. Με τον Τραμπ το σύμπαν των reality μπαίνει στον Λευκό Οίκο. Αντί για θεμελίωση της πραγματικότητας, το ζητούμενο είναι η παραγωγή ενός διαρκούς reality show.
21
01

Λόγω της ανισότητας διακυβεύεται η οικονομία

Eάν η πλειονότητα των πολιτών έχει τη γνώμη ότι δεν συμμετέχει δίκαια στην οικονομική ανάπτυξη μπορεί να στραφεί κατά του οικονομικού και πολιτικού συστήματος ή τουλάχιστον εναντίον εκείνων των τμημάτων του στα οποία καταλογίζει την ευθύνη. Εάν η πλειονότητα αισθανθεί ότι αδικείται, τότε αυτοί οι πολίτες θα μπορούσαν να στραφούν κατά της παγκοσμιοποίησης.
20
01

Παραγωγή και αναπαραγωγή, επανάσταση και κομμουνισμός – Συνέντευξη με τον Τόνι Νέγκρι

Η σοσιαλδημοκρατία δεν στάθηκε ικανή να κατανοήσει, με την μορφή του welfare και της εργασίας που βρισκόταν πίσω από αυτό, την ανάγκη για ενίσχυση του συλλογικού, του μαζί, και επομένως και το γεγονός ότι οι ατομικότητες ζουν μέσα από τις αναμεταξύ τους σχέσεις. Από την εκ νέου ανακάλυψη ενός συνεργατικού συλλογικού μπορεί να γεννηθεί σήμερα ένα νέο κομμουνιστικό πνεύμα.
19
01

Η ανισότητα «τρώει» τις ελίτ

«Το Νταβός αναρωτιέται αν είναι μέρος του προβλήματος» ήταν ο τίτλος ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε προ ημερών στο Bloomberg, αποτυπώνοντας τον προβληματισμό των ελίτ για την καθοδική πορεία της παγκοσμιοποίησης παράλληλα με την άνοδο του λαϊκισμού. Το 2016, πέρα από τις πολιτικές εξελίξεις που συγκλόνισαν τον κόσμο (Brexit, εκλογή προέδρου στις ΗΠΑ, παραίτηση Ρέντζι, δημοσκοπική άνοδος ευρωσκεπτικιστών), ως προϊόντα αποδοκιμασίας των επιλογών του ισχύοντος status quo, έβαλαν στη δημόσια σφαίρα μια λέξη ταμπού -μέχρι πρόσφατα- για τους συστημικούς διαμορφωτές γνώμης: Την ανισότητα.
18
01

Σάρα Βάγκενκνεχτ: «Ελπίζω (ο Τραμπ) να έχει συνείδηση της ευθύνης του για την παγκόσμια ειρήνη»

«Η έκκλησή μου προς τον Τραμπ είναι να μην ξεχάσει γιατί τον ψήφισαν τόσοι άνθρωποι. Ο λόγος δεν ήταν ότι τον θεώρησαν τόσο λαμπρή προσωπικότητα ή ότι συμφωνούσαν σε όλα με αυτόν. Οι περισσότεροι τον ψήφισαν απλώς διότι είχαν απαυδήσει από το κατεστημένο, το οποίο ήταν και ο ανταγωνιστής του» γράφει μεταξύ άλλων η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke),Σάρα Βάγκενκνεχτ, σε σχόλιό της στην εφημερίδα Die Welt, αναφερόμενη στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ.
13
01

Richard Seymour: Η νυχτερινή πλευρά της λογικής

Το πρόβλημα με την αντίληψη περί μιας «πολιτικής τής μετα-αλήθειας» δεν έγκειται μόνο στο τι υπονοείται για την προγενέστερη της μετα-αλήθειας πολιτική. Εάν μιλήσουμε σοβαρά, η συγκεκριμένη αντίληψη αποτελεί κατηγορικό λάθος. Δεν είναι η αλήθεια, αλλά γεγονότα που αποδείχθηκαν ανεπαρκή.
13
01

Περί «λαϊκισμού»

Η δυσκολία να εξηγηθεί στον κόσμο γιατί είναι κακός ο «λαϊκισμός» από τη σκοπιά της Αριστεράς αφήνει ανοιχτό το πεδίο στις καθεστωτικές δυνάμεις να παίζουν το ιδεολογικό παιχνίδι με τους δικούς τους όρους. Για εκείνες, τα πράγματα είναι «απλά». Από τη μια, ο «λαϊκισμός» (που σημαίνει: ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, ο φασισμός, από κοινού με τις άλλες «ακραίες» δυνάμεις, δηλαδή με τη ριζοσπαστική Αριστερά), και από την άλλη, ο «εκσυγχρονισμός» (που σημαίνει: ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός).