Εφημερίδα Εποχή

06
12

Θοδωρής Δρίτσας: Κατέρρευσε η σχεδιασμένη επιχείρηση σκευωρίας σε βάρος της κυβέρνησης

Τα πολύ δύσκολα προβλήματα που διαχειρίζεται αυτή η κυβέρνηση αφορούν το τώρα και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Δεν είναι μόνο προβλήματα της κυβέρνησης, αλλά προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που συμπυκνώνονται σε ένα κορυφαίο: πώς μια χρεοκοπημένη χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρει το βηματισμό της για να φύγει από τη χρεοκοπία και με ποιους όρους θα το κάνει αυτό.
06
12

Σία Αναγνωστοπούλου: Η καταγγελία απλώς του αυταρχισμού του Ερντογάν δεν ωφελεί κανέναν

Τα κοινωνικά κινήματα, όπως και η Αριστερά, έχουν ρίζες στην Τουρκία και έχουν δώσει πολλές και επώδυνες μάχες –όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και δεκαετίες- για τη δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα κλπ. Το κυνήγι μαγισσών στο οποίο έχει επιδοθεί ο Ερντογάν κατά δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών κλπ., οι μαζικές φυλακίσεις και αυτοεξορίες δείχνουν ότι η Τουρκία έχει ένα βαθιά πολιτικοποιημένο και δημοκρατικό υπόστρωμα. Η σύλληψη και φυλάκιση των ηγετών του φιλοκουρδικού κόμματος, παρά το γεγονός ότι άφησε ακέφαλη την Αριστερά στην Τουρκία, δεν σημαίνει ότι την εξαφάνισε κιόλας. Όλος αυτός ο κόσμος κινητοποιεί και τα κινήματα και την Αριστερά, στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Όμως η ΕΕ, αν πραγματικά επιδιώκει τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οφείλει να αφήσει ανοικτό το ζήτημα της ευρωπαϊκής ένταξης της Τουρκίας. Η καταγγελία απλώς του αυταρχισμού του Ερντογάν δεν ωφελεί κανέναν, αντιθέτως καθιστά ακόμη χειρότερη τη θέση αυτών που αγωνίζονται για τη δημοκρατία.
30
11

Χρήστος Μαντάς: Δύσκολος, αλλά ρεαλιστικός προϋπολογισμός

Το κλειδί για να προχωρήσουμε παρακάτω είναι η επιμονή στη συλλογικότητα, τη δημοκρατία και τη διαφάνεια. Αυτοί είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να μας κάνουν στην ουσία πιο «γρήγορους» και πιο «αποτελεσματικούς». Το εγχείρημά μας κινδυνεύει, όταν λησμονούμε τις βασικές μας αξίες στη λειτουργία και στα προτάγματά μας και οι κίνδυνοι αυτοί είναι υπαρκτοί. Έχω τη βαθειά πεποίθηση ότι με τους παραπάνω όρους μπορούμε να τα καταφέρουμε προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας.
30
11

Sònia Farré: Οι ελίτ νιώθουν απειλή από την καταλανική κρίση

Η αντίδραση των ελίτ της χώρας που συνδέονται με το καθεστώς του ‘78, έδειξε ότι αισθάνονταν πως η καταλανική κρίση αποτελεί απειλή για την ηγεμονία τους. Αυτό που πρέπει να μάθουμε, είναι ότι η αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων και το να ξεπεράσουμε το καθεστώς του ΄78 χρειάζεται μια ευρεία κοινωνική βάση τόσο στην Καταλονία, και ως εκ τούτου αυτό δεν εξυπηρετεί μόνο την ανεξαρτησία αλλά αναδεικνύει και το κοινωνικό ζήτημα, καθώς και στο υπόλοιπο κράτος.
23
11

Walter Baier: Χρειαζόμαστε ένα Ευρωπαϊκό New Deal

Ως αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης και της πολιτικής της λιτότητας, η ανισότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυξηθεί σε ένα πρωτοφανές επίπεδο. Εκατομμύρια πολίτες έχουν δει πως η υπόσχεση μιας ολοένα και μεγαλύτερης ευημερίας έχει διαψευστεί, και η κατάσταση που ζουν είναι η αντίθετή της. Το αποτέλεσμα είναι μια κρίση αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κομμάτων του πολιτικού κέντρου που έχουν κυβερνήσει εδώ και δεκαετίες, και της δημοκρατίας καθεαυτής. Δεν είναι μόνο η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που τίθεται υπό αμφισβήτηση, όπως δείχνει η ψηφοφορία του Brexit, αλλά και η ακεραιότητα των κρατών. Οι ελίτ διατρέχουν τον κίνδυνο να βυθιστούν από το χάος που οι ίδιες έχουν προκαλέσει, και να αντικατασταθούν από εθνικιστές και ακροδεξιούς λαϊκιστές του χειρότερου είδους.
23
11

Gregor Gysi: Η λύση της κρίσης περνάει από την αναδιάρθρωση των χρεών

Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αποσαφηνίσουμε τι θέλει η αριστερά να εκπροσωπήσει η Ευρώπη και, για παράδειγμα, θα πρέπει να ξαναφέρουμε στην επικαιρότητα θέσεις τέτοιες, όπως «η δημοκρατία είναι αδιαπραγμάτευτη». Τα κόμματα και τα κινήματα της λαϊκίστικης δεξιάς καλλιεργούν ένα κλίμα βίας που δεν πρέπει να το υποτιμάμε. (…)Έτσι φανερώνουν το αυταρχικό και εθνικιστικό τους πρόσωπο. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι επιτυχίες που είχαν οι λαϊκίστικες δυνάμεις της δεξιάς σε διάφορες χώρες της ΕΕ, μας επιβάλλουν να συνεχίσουμε τον αγώνα μας και τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη και την πλήρη ανοχή με όλους τους πολίτες του κόσμου. Και, ταυτόχρονα, με όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, ώστε να είμαστε σε θέση να απαντήσουμε στις προκλήσεις της δεξιάς και τις ανάγκες της κοινωνίας.
22
11

Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο για τις νέες πολιτικές συγκρούσεις – Συνέντευξη με τον Νάσο Ηλιόπουλο

Ήδη αυτά έχουν γίνει νόμος που αναφέρει ότι με το τέλος του προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018, επανέρχονται οι δυο βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Πρώτον, η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, δηλαδή ότι στη περίπτωση ύπαρξης διαφορετικών συμβάσεων σε επίπεδο κλάδου και επιχείρησης εφαρμόζονται οι ευνοϊκότεροι για τον εργαζόμενο όροι. Δεύτερον, είναι η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, δηλαδή δεν θα υπάρχει η δυνατότητα για έναν εργοδότη μονομερώς να αποχωρεί από την εργοδοτική οργάνωση και να τίθεται εκτός ισχύς της κλαδικής σύμβασης. Τα παραπάνω είναι ψηφισμένα και δεν έχει υπάρξει καμιά νέα αναφορά στη διαπραγμάτευση. Προφανώς, το ΔΝΤ δεν είναι χαρούμενο γι’ αυτές τις πρόνοιες, όπως και ο ΣΕΒ.
15
11

Ετιέν Μπαλιμπάρ: Για τον Μαρξ, η εργασία αποτελεί το θεμέλιο του καπιταλιστικού πλούτου

Θα έλεγα πως το «Κεφάλαιο» είναι μια διπλή έλικα. Υπάρχει ένα νήμα που ξεκινά από την ανάλυση της αξίας, για να φτάσει στους νόμους της συσσώρευσης, από τη στιγμή που γίνεται κατανοητό πως η αφηρημένη έννοια της εργασίας αποτελεί την ουσία όλων των μορφών κεφαλαίου. Υπάρχει και μια δεύτερη έλικα, που μπερδεύεται διαρκώς με την πρώτη, όπου βρίσκουμε τις μορφές ανταγωνισμού, τις συγκρουσιακές μορφές της κοινωνικής σχέσης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, που εξαρτάται απ’ αυτές τις κατηγορίες και που, αντίστροφα, μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε πώς ο καπιταλισμός εξελίσσεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Αν αφαιρέσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Μαρξ περιγράφει τις συγκρούσεις και την πάλη των τάξεων, είναι αδύνατον να κατανοήσουμε τι εννοεί με τον όρο ιστορική τάση και είναι πολύ εύκολο να μας δημιουργηθεί η εντύπωση ότι, κατά βάθος, υπάρχει για τον Μαρξ ένα είδος τάσης εξέλιξης του κεφαλαίου ως απλό και ξεκάθαρο αποτέλεσμα των νόμων που διέπουν την οικονομία. Αυτό, όμως, δεν ανταποκρίνεται σε όσα γράφει. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι αποτέλεσμα των νόμων της οικονομίας, αλλά της αλληλεπίδρασης μεταξύ ορισμένων μορφών οργάνωσης της παραγωγής και, από την άλλη, των κοινωνικών αγώνων ή των κοινωνικών συγκρούσεων που είναι αλληλένδετοι μ’ αυτές.
15
11

Δώρα Μακρή: Η Καταλονία είναι βαθιά διχασμένη

Η Ισπανία ζει όλο αυτό το διάστημα τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων σαράντα ετών. Υπάρχει κοινωνική πόλωση στην Καταλονία, οι κάτοικοι της οποίας είναι απολύτως διχασμένοι. Επίσης, για πρώτη φορά διακρίνεται και αρχίζει να καλλιεργείται και ένας νέος εθνικισμός: ο ισπανικός. Δηλαδή μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι η Καταλονία των 7,5 εκατ., την περίοδο αυτή προκαλεί την αντίδραση και συχνά τη δυσαρέσκεια των 40 εκατ. της υπόλοιπης Ισπανίας. Διότι η κρίση δεν είναι μόνο πολιτική ή κοινωνική. Είναι πλέον και οικονομική.