Παιδεία

28
01

Νίκος Φίλης: Θα κοιμήθηκε… ο φαροφύλακας

Τον αληθινό κοινοβουλευτικό «πολιτισμό» της ΝΔ, τον επέδειξε την τρέχουσα εβδομάδα η κα Κεραμέως, κρύβοντας από τη Βουλή έγγραφα κρίσιμα για τον υπό συζήτηση κολεγιο-νόμο, τα οποία όμως την ίδια στιγμή επικαλούνταν για να θεμελιώσει την αναγκαιότητα ψήφισής του! Κοντολογίς, «πιστέψτε με, κλείστε τα μάτια και ψηφίστε». Χειρότερα από τα χρόνια που η βουλή νομοθετούσε υπό μνημονιακό καταναγκασμό! Αν και φύτεψε τη σχετική διάταξη μετά τη δημόσια διαβούλευση του νόμου, κάθε άλλο παρά προχειρότητα έδειξε. Το έγκλημα ήταν εκ προμελέτης, σχεδιασμένο εδώ και χρόνια. Αρχικά, η ΝΔ έκανε, ως αντιπολίτευση αλλά και από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση, εκστρατεία δυσφήμισης των δημόσιων πανεπιστημίων. Τα ζωγράφιζε με τα πιο μελανά χρώματα, κυψέλες αταξίας και χάους («αχούρια» κατά τα φιλικά της ΜΜΕ), αξιοποιώντας μεμονωμένα -και κατακριτέα- περιστατικά. Όλη η φιλολογία για την κατάργηση του ασύλου, εκεί στόχευε, στην υποβάθμιση του κύρους των δημόσιων πανεπιστημίων. Ακολούθησε η κατάργηση τμημάτων με μια γενικευμένη προπαγάνδα συκοφάντησης, αν και τα περισσότερα είχαν θετικές και τεκμηριωμένες εισηγήσεις από τα πρυτανικά συμβούλια. Η ρύθμιση αυτή δεν πρέπει να περάσει. Η εκπαιδευτική κοινότητα που -δικαίως- έχει ξεσηκωθεί θα εμποδίσει με κάθε νόμιμο τρόπο την εφαρμογή της, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, επιστρέφοντας στην κυβέρνηση θα την καταργήσει. Αυτό πρέπει να γίνει σαφές προς όλους. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην Παιδεία είχε μια προτεραιότητα, την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Έκανε ό,τι ήταν δυνατό, στο πλαίσιο του μνημονιακού καταναγκασμού. Θα πετύχει πολύ περισσότερα την επόμενη φορά.
24
01

Νίκος Φίλης: Η ζωή δεν θέλει κόπο, θέλει κόλπο – Το μήνυμα της κυρίας Κεραμέως στη νέα γενιά

H δημοσιογραφική αποκάλυψη του εγγράφου του ΔΟΑΤΑΠ σχετικά με τα Κολλέγια και επί αιτιάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διατυπώνονται στην 2019/4160 επιστολή της, έχει κρίσιμη σημασία. Δείχνει ποιος ήταν ο λόγος που τόσο στην Επιτροπή Μορφωτικών όσο και στην Ολομέλεια της Βουλής η υπουργός Παιδείας αρνήθηκε πεισματικά να παρουσιάσει την εν λόγω επιστολή καθώς και τις απαντήσεις του υπουργείου, αλλά και του ΔΟΑΤΑΠ (του αρμόδιου φορέα της Πολιτείας για την ακαδημαϊκή αναγνώριση των πτυχίων της αλλοδαπής). Η κυρία Κεραμέως με την ενέργειά της αυτή παραπλάνησε το Κοινοβούλιο και απέκρυψε έγγραφα και αλληλογραφία, η γνωστοποίηση των οποίων θα οδηγούσε πιθανότατα ακόμη και τους βουλευτές της πλειοψηφίας να αντιδράσουν στις άθλιες μεθοδεύσεις της. Η κυρία Κεραμέως, παραφράζοντας εν αγνοία της τη σημαντική μας ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ, το θάνατο της οποίας θρηνούμε αυτές τις μέρες, είναι σα να λέει στα νέα παιδιά « Η ζωή δεν θέλει κόπο, θέλει κόλπο». Κι αυτή η ντροπή θα την συνοδεύει παντοτινά".
23
11

Βαγγέλης Καραμανωλάκης: Προβληματικά τα περί «εθνικής συνείδησης» της υπουργού Παιδείας

"Η δήλωση της κ. Κεραμέως για Ιστορία «που θα αναπτύσσει την εθνική συνείδηση» είναι τουλάχιστον ατυχής. Ειδικά στην Ελλάδα κανείς δε μπορεί να ανφισβητήσει την πολύ ισχυρή παρουσία της εθνικής ιστορίας στα σχολεία, δε στέκουν τα περί υποβάθμισης. Αν, πάλι, έχει ως στόχο να μας πάει πίσω σε μια μονόπλευρη Ιστορία που θα αντιμετωπίζει τους άλλους ως εχθρούς, χωρίς κοινωνικό στοιχείο, και πάλι είναι προβληματικό, αφού η ίδια η κοινωνία έχει ξεπεράσει αυτό το στάδιο. Τα προβλήματα στο μάθημα της Ιστορίας είναι άλλα και είναι σοβαρά, με πρώτα την έλλειψη διδασκαλίας της ιστορίας των πρόσφατων χρόνων και την αποστήθιση. Ένας απόφοιτος του Λυκείου που δεν έχει διδαχθεί σύγχρονη ελληνική ιστορία θα μάθει γι’ αυτήν μέσα από το Διαδίκτυο, από αφηγήματα και αναγνώσεις που είναι πολύ πιο επικίνδυνο."
20
02

Θεανώ Φωτίου: Ο δημόσιος χαρακτήρας της ανώτατης εκπαίδευσης θα διασωθεί

Ο δημόσιος χαρακτήρας των ΑΕΙ δεν είναι εμμονή της Αριστεράς, αλλά ο μόνος τρόπος για την ελεύθερη ανάπτυξη της επιστήμης και της έρευνας, για τη διάχυση της γνώσης και για την ελεύθερη πρόσβαση του λαού σε αυτήν. Το Πανεπιστήμιο εξ’ ορισμού παράγει και αναπαράγει τη γνώση, καθώς και το διδακτικό φορέα που διαχειρίζεται τη γνώση και την έρευνα, αλλιώς δεν είναι Πανεπιστήμιο. Αυτό κατοχυρώνεται με δυο τρόπους στο σύνταγμα. Το άρθρο 16 κατοχυρώνει δηλαδή: α) Το αυτοδιοίκητο. Η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα εκλέγει τα διοικητικά της όργανα και επιλέγει το επιστημονικό της προσωπικό με δικά της κριτήρια, στο πλαίσιο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή το δημόσιο Πανεπιστήμιο αναπαράγεται το ίδιο. Το άρθρο 4 κατοχυρώνει: β) Την ελευθερία της διδασκαλίας και της έρευνας, χωρίς την οποία η παραγωγή γνώσης είναι αδύνατη. Και τα δύο αυτά στοιχεία δεν μπορούν να υπάρξουν εκτός του δημοσίου σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, είτε αυτά είναι κερδοσκοπικά είτε μη κερδοσκοπικά.
16
01

Δίνοντας τέλος στην εκπαιδευτική αδιοριστία μιας δεκαετίας

Η εκπαίδευση έχει στο μέλλον ανάγκη θέσμισης και επιπλέον μέτρων, όπως: α) Τη γενίκευση του μέτρου της μείωσης του αριθμού μαθητών ανά τμήμα -που ήδη ξεκίνησε από το δημοτικό και τη Γ΄ λυκείου-, τα προγράμματα αντισταθμιστικής εκπαίδευσης, την επιμόρφωση των υπηρετούντων εκπαιδευτικών, καθώς και την πλήρη συνταξιοδότηση τους όταν συμπληρώνουν 30χρόνια εργασίας. Δηλαδή ενεργειών που θα συμβάλουν στη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου και θα δημιουργήσουν επίπλέον νέες θέσεις εργασίας στη δημόσια εκπαίδευση. β) Την καθιέρωση της ψυχοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης ως προαπαιτούμενου για το διορισμό στην εκπαίδευση, με έμφαση στα αντικείμενα Παιδαγωγικής ψυχολογίας, Γενικής διδακτικής, Ειδικής διδακτικής, Διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και Οργάνωσης σχολικών μονάδων. γ) Το συνυπολογισμό στη διαδικασία επιλογής των εκπαιδευτικών της διδακτικής εμπειρίας που αποκτάται όχι μόνο στα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία -όπως σήμερα αναγνωρίζεται- αλλά και στα φροντιστήρια, στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ, στα ωδεία κλπ, μετά την πλήρη και αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας, που ο ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά καθιέρωσε με απαρέγκλιτο στόχο την προστασία της εργασίας των 50.000 εργαζομένων σε αυτά. Ο δρόμος άνοιξε. Η ρωγμή για το οριστικό σπάσιμο των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση είναι μια πραγματικότητα. Οδηγός μας είναι η μεγάλη αλήθεια: οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών καθορίζουν και τις συνθήκες μάθησης των μαθητών.
16
12

Επτά άμεσες διορθωτικές κινήσεις

Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα ότι στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις μπορούμε να κερδίσουμε και να πετύχουμε τη μεγάλη ανατροπή με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Το κλίμα αλλάζει και ο δικός μας κόσμος, χάρη στις προσπάθειές μας αλλά και με αυθόρμητο τρόπο, αφυπνίζεται. (...) Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη, ο αντίπαλος είναι ισχυρός και δίπλα στην πολιτική αντιπαράθεση έχει προστεθεί ο παράγοντας της κοινωνικής καθήλωσης, που εκφράζεται με την αδιαφορία, με τη βουβή αίσθηση ότι είναι μάταιη η συμμετοχή στα κοινά. Αυτό που διατυπώνεται με τον δηλητηριώδη αφορισμό «όλοι ίδιοι είναι». Πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις, με τις επιλογές μας, κυρίως, όμως, με το παράδειγμά μας, το ύφος και το ήθος της διακυβέρνησης, να αντιπαλέψουμε αυτό τον παράγοντα.
03
12

Μάκης Κουζέλης: Αγοραία η αντίληψη της ΝΔ για την παιδεία

Τα μεγάλα πανεπιστήμια, όπως το Χάρβαρντ, έχουν ιδιωτικό καθεστώς ως προς το νόμο και κατά κανόνα χρηματοδοτούνται από το δημόσιο. Έχουν επίσης μία παράδοση κληροδοτημάτων αιώνων. Από την άλλη, στην Ελλάδα υπάρχουν εξαιτίας της κοινωνικής ζήτησης, καλύτερες ή χειρότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις που παρέχουν μεταλυκειακή εκπαίδευση, τα επονομαζόμενα κολέγια. Κάποια από αυτά είναι αξιοπρεπή και κάποια είναι απολύτως προβληματικά. Κατά κανόνα πρόκειται για μικροεπιχειρήσεις που βάζουν μία ταμπέλα ότι είναι παράρτημα ξένου πανεπιστημίου στην Ελλάδα. Δεν είναι έτσι τα πανεπιστήμια. Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι ακόμα και η ΝΔ όταν δυσκολεύεται στη συζήτηση, αναγνωρίζει ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Και έχουν και τη διεθνή αναγνώριση ότι είναι υψηλού επιπέδου, ακόμα και στις συνθήκες κρίσης, που στάθηκαν εντυπωσιακά. Ακούγονται διάφορα επιχειρήματα για τα μη κερδοσκοπικά, όπως ότι δεν είναι δυνατόν κάποιος που θέλει να δωρίσει χρήματα στην παιδεία για να γίνει κάτι, να μην μπορεί. Σαφώς και μπορεί, υπάρχει το νομικό πλαίσιο και δεν υπήρχε ποτέ εμπόδιο να δοθούν χρήματα για μη κερδοσκοπικούς λόγους στην παιδεία, όπως και συμβαίνει. Υπάρχουν κοινωφελή ιδρύματα που έχουν κάνει τέτοιες δωρεές. Οπότε αυτά τα επιχειρήματα είναι ψευδή.
28
11

Νίκος Φίλης: Να σταματήσουμε τη διείσδυση της ακροδεξιάς στα σχολεία

Να μη χυθεί το δηλητήριο του φασισμού στις καρδιές των παιδιών. (...) Να παραμείνει η νεολαία μας ενωμένη στη βάση των δημοκρατικών αξιών. Να μιλήσουμε με τα παιδιά και να τους θυμίσουμε ότι οι ναζί είχαν ενστερνιστεί τη θεωρία του «Υπεράνθρωπου» και της Άρειας Φυλής και οδήγησαν εκατομμύρια συνανθρώπους μας στο Ολοκαύτωμα, στα κρεματόρια, στα σκοπευτήρια και στα πειράματα του Μένγκελε. Γιατί, όσοι μισούν τον συνάνθρωπο για πολιτικούς-βιολογικούς λόγους, είναι αυτοί που επιδιώκουν να δημιουργήσουν στην καθημερινότητα τείχη διακρίσεων σε βάρος των πολλών και ιδιαίτερα των αδύνατων. Θέλουμε λοιπόν ένα σχολείο που δεν θα αποκλείει, αλλά θα εντάσσει, που δεν θα διχάζει αλλά θα ενώνει, που δεν θα αναπαράγει τον σκοταδισμό, αλλά θα απελευθερώνει με τη γνώση.
24
11

The kids are alt-right (?)

Μπορούμε να αποδομήσουμε κριτικά την ιδεολογία αυτών των μαθητών, χωρίς να αποδομήσουμε τους ίδιους ως υπάρξεις; Μπορεί το σχολείο να ορθώσει ένα τείχος απέναντι σε αυτό το κύμα; Πώς απαντά το σημερινό σχολείο στη θέση «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική», όταν το μάθημα της Ιστορίας (όπως και όλα τα υπόλοιπα) αντιμετωπίζεται σαν ένας κατάλογος θεμάτων που απλώς πρέπει να αποστηθιστεί; Πώς μπορεί να απαντήσει στην αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου; Με τις σχολικές γιορτές-αγγαρείες που είναι πλήρως αποκομμένες από το γνωστικό πλαίσιο; Πώς μπορεί να απαντήσει στα ρατσιστικά φαινόμενα απέναντι σε μαθητές άλλων χωρών; Πώς μπορεί να θέλει το σημερινό σχολείο να θέσει σε αμφισβήτηση τον παλιό κόσμο και τις αγκυλώσεις του, όταν διατηρεί λ.χ. τις στρατιωτικού τύπου μαθητικές παρελάσεις;
14
09

Πώς ο μπαμπάς μ’ έβαλε στο Χάρβαρντ

Η αναπαραγωγή των ελίτ διά της οικογενειακής οδού προστίθεται σε μια όλο και πιο έντονη έλλειψη κοινωνικοοικονομικής ποικιλομορφίας στα πιο αριστοκρατικά ιδρύματα. Στο Χάρβαρντ όσοι προέρχονται από το 1% των πλουσιότερων οικογενειών είναι περίπου ισάριθμοι με τους συμφοιτητές τους που προέρχονται από το 60% των οικογενειών με μικρότερα εισοδήματα