Macro

10
12

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ: Οι φοβικές συνέπειες της αναβλητικότητας

Η λογική των άστοχων δογμάτων στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας μπορεί να έχει δεχτεί πλήγματα με τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και με τα εμφανή πια αρνητικά αποτελέσματα που είχε στην πράξη, έχει αφήσει ωστόσο τα σημάδια της στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής. Ένα νέο δόγμα μοιάζει να καλλιεργείται: το δόγμα της διατήρησης των διαύλων επικοινωνίας με την Τουρκία στη βάση της συμφωνίας ότι διαφωνούμε. Εκ πρώτης όψεως μοιάζει βολικό για όλους, αλλά στην πραγματικότητα εκβάλλει στο ίδιο αδιέξοδο: η ελληνική και η κυπριακή πλευρά μένουν με την εντύπωση ότι έτσι αποφεύγουν τις χειρότερες λύσεις ή τις μη επιθυμητές, ενώ στην πράξη η Τουρκία επωφελείται από την ουσιαστική απραξία τους και προβαίνει στις δικές της κινήσεις, που προωθούν τους δικούς της σχεδιασμούς και τονίζουν ακόμα περισσότερο την έλλειψη πολιτικού σχεδίου από την άλλη μεριά.
Περισσότερα »
09
12

Των αρίστων ή των αχρήστων;

Και βέβαια η διάκριση μεταξύ αρίστων και αχρήστων δεν γίνεται με βάση τις «καλές σπουδές», την «εξυπνάδα», την «κατάρτιση», την «πείρα και εξειδίκευση», την «ευφράδεια» και άλλα επάρσεως σημαντικά στην καθεστωτική νοοτροπία, αλλά το πόσο χρήσιμη ή άχρηστη για την δημοκρατία είναι η κάθε πολιτική ή το κάθε πρόσωπο. Κορυφαίο εδώ είναι το ακραία επονείδιστο παράδειγμα των διοικητών νοσοκομείων, όπου συναντήθηκαν εκρηκτικά ή άχρηστη πολιτική με τα άχρηστα πρόσωπα. Κραυγαλέα και η περίπτωση Διαματάρη, ενός ανθρώπου που είναι άχρηστος για τη δημοκρατία επειδή είπε ψέματα. Και συνέχισε την άχρηστη πορεία του κάνοντας μετακλητό τον Τάσο Φιλιππάκο, «εξαφανισθέντα» στις ΗΠΑ πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΑΒ όταν ασκήθηκαν διώξεις. Το ότι συνεχίζει είναι ακριβώς η σήψη που λέγαμε. Η σήψη, επίσης, του σηκωμένου ρόπαλου και των χαρισμένων δισεκατομμυρίων. Η σήψη από τον καταργημένο «Φιλόδημο» και ο άχρηστος Θεοδωρικάκος.
Περισσότερα »
09
12

Η πορεία προς το Συνέδριο μπαίνει στην τελική ευθεία

Η πολιτική παρέμβαση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ήταν ομολογουμένως μία σημαντική, αν όχι η σημαντικότερη στιγμή του συνεδρίου. Η απόφαση του Κ.Σ της οργάνωσης ήταν ένα σαφές, με αιχμές, κείμενο μίας πολιτικής οργάνωσης που, έχοντας αντιμετωπίσει ισχυρές πιέσεις, δείχνει να έχει βρει το βηματισμό της. Η απαίτηση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για «περισσότερη αριστερά» είναι ένα αίτημα που κυριαρχεί στην Ευρώπη, εμπεδώνεται στην Ισπανία με τη συγκρότηση σοσιαλιστών–Ποδέμος, στο Ηνωμένο Βασίλειο με το πολιτικό πρόγραμμα των Εργατικών και τη συσπείρωση μεγάλου τμήματος της νεολαίας στην εκλογική μάχη, στη Γερμανία με την εκλογική νίκη του τμήματος που αμφισβητεί τη συνεργασία με τους Χριστιανοδημοκράτες, στις ΗΠΑ με τη δυναμική που αναπτύσσουν οι αριστεροί υποψήφιοι του Δημοκρατικού Κόμματος. Συνεπώς, η τοποθέτηση της νεολαίας πρέπει να γίνει αντικείμενο προσοχής και στοχασμού.
Περισσότερα »
09
12

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: Τα σημαντικά και τα ασήμαντα

Ο Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ κατέκτησαν τη ριζοσπαστική και κινηματική ιδιότητα στην ταυτότητά τους όχι επειδή την εγγράψανε στον τίτλο τους, αλλά από τη στιγμή που ενταχθήκανε στην κίνηση της κοινωνίας, στο αντιπαγκοσμιοποιητικό, το αντιπολεμικό κίνημα, το αμεσοδημοκρατικό των πλατειών, στην κοινωνική διαμαρτυρία για τον νεοφιλελευθερισμό και τα Μνημόνια, στην αλληλεγγύη στους μετανάστες και πρόσφυγες Στη δική μας ταυτότητα και πολλών φίλων και συνοδοιπόρων εγγράφονται οι αξίες της ισότητας, της ελευθερίας, η αλληλεγγύη, η αντίθεση μας στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, την ομοφοβία. Με αυτή την έννοια, δεν είναι ευπρόσδεκτοι οι ολίγον ρατσιστές, οι ολίγον εθνικιστές, οι ολίγον σεξιστές, με το επιχείρημα ότι είναι «λεβέντες» Το πρόγραμμα είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της ανασύνταξης του ΣΥΡΙΖΑ, το πιο σύνθετο και το πιο απαιτητικό. Το κορυφαίο ερώτημα είναι: Ποια πολιτική να εφαρμόσουμε όταν επανέλθουμε; Ποιοι είναι οι μεγάλοι μετασχηματισμοί που πρέπει να κάνουμε για να μεταμορφωθεί η οικονομία και η κοινωνία; Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ένας ανοδικός κύκλος αγώνων αναπτύσσεται παγκόσμια με ατμομηχανή τη νεανική ριζοσπαστικότητα και με αιτήματα δομικής αντιπαλότητας σε έναν καπιταλισμό που εξαθλιώνει τους ανθρώπους και καταστρέφει το περιβάλλον. Δεν είναι παράδοξο ότι η Σουηδή πιτσιρίκα, η Γκρέτα Τούνμπεργκ, δεν μιλά για βελτιωτικές λύσεις, για ένα πράσινο new deal, αλλά μιλά για την αλλαγή του συστήματος, για αντικαπιταλισμό
Περισσότερα »
09
12

Άγγελος Τσέκερης: Επισημάνσεις

Έξω από τη Ν.Δ. πάντως, ο Σαμαράς είναι τόσο δημοφιλής όσο ο Δρακουμέλ στο στρουμφοχωριό. Και το Εφετείο των Χανίων στον δικηγορικό σύλλογο Ηρακλείου. Η Ντόρα έσπευσε να εκφράσει τη στήριξή της στον Σαμαρά, δηλώνοντας ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας γυναίκα. Μάλλον την Τουλουπάκη φωτογράφιζε. Πρέπει να ανακουφίστηκαν πολύ αυτοί που ζουν με 400 ευρώ τον μήνα, που ο Σταϊκούρας τους συμπεριέλαβε στη μεσαία τάξη. Τώρα τρέχουν να επωφεληθούν από την μείωση του φορολογικού συντελεστή στα μερίσματα. Και αν έχουν και καμία εταιρεία επενδύσεων χαρτοφυλακίου, θα έχουν και από κει μια μείωση. Οπότε δικαίως τους πέταξαν έξω από το κοινωνικό μέρισμα. Είναι πάντως χαζοί στην κυβέρνηση. Μείωσαν τον συντελεστή φορολογίας στις ποδοσφαιρικές μεταγραφές, την ώρα που κάνει διεύρυνση ο ΣΥΡΙΖΑ.
Περισσότερα »
08
12

Maurizio Landini: Ούτε το συνδικάτο δεν κατάλαβε εγκαίρως τις καταστροφές της επισφάλειας

Νομίζω λοιπόν ότι το πρόβλημα δεν είναι απλά να επανενωθεί η αριστερά, νομίζω ότι υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο, δηλαδή η κοινωνική επανένωση των ανθρώπων που εργάζονται και που ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο διαιρεμένοι και τόσο αντιμαχόμενοι. Και εμείς, ως συνδικάτο, χρειάζεται να προωθήσουμε δυναμικά μια ιδέα ανασύστασης μιας ενότητας που δεν είναι ένα απλό άθροισμα, γιατί η διαδικασία συνδικαλιστικής ενότητας δεν γίνεται από τους φωτισμένους ηγέτες, αν δεν υπάρχει μια διαδικασία που να θέτει τις προϋποθέσεις ώστε τα μεμονωμένα εργαζόμενα άτομα να μπορούν να συμμετέχουν και να μπορούν να αποφασίζουν για το μέλλον και για τη μοίρα τους. Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό το αίτημα συμμετοχής δεν το απαντάς μόνο ζητώντας από τους ανθρώπους να έρθουν με τη σημαία στην τσέπη. Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους, χωρίς να τους ρωτάμε με ποιον είναι, αλλά τι σκέφτονται και τι θέλουν να κάνουν για να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα. Η συζήτηση μεταξύ μας, ακόμη και στο εσωτερικό μας, δεν πρέπει να είναι μια συζήτηση προσδιορισμού θέσης, αλλά γι’ αυτά που υλοποιούμε συγκεκριμένα. Αυτό χρειαζόμαστε και εγώ νομίζω ότι αυτός είναι ο πραγματικός τρόπος για να ανακτήσουμε και εκείνη την ικανότητα κινητοποίησης που μπορεί να μοιάζει χαμένη. Γνωρίζοντας ότι οι θεμελιώδεις αξίες από τις οποίες γεννηθήκαμε, δηλαδή ο αντιφασισμός και ο αντιρατσισμός, έχουν την πλειοψηφία συναίνεσης σε αυτή τη χώρα.
Περισσότερα »
08
12

Αχρηστεύοντας την αριστεία

Η παραίτηση του Αντ. Διαματάρη, λοιπόν, ακυρώνει πλήρως το αφήγημα του Κυρ. Μητσοτάκη περί αριστείας. Κι όχι μόνο επειδή δεν είχε κάποιον τίτλο σπουδών, είτε αυτό είναι πτυχίο ή μεταπτυχιακό. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Πριν φτάσουμε όμως σε αυτό, υπάρχουν και κάποια άλλα ζητήματα. Ο διορισμός του Τάσου Φιλιππάκου στο γραφείο του Διαματάρη ακυρώνει το δήθεν νέο και άφθαρτο προφίλ του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Τ. Φιλιππάκος έρχεται από το πολύ παλιό και βεβαρημένο με σκάνδαλα παρελθόν του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μεταρρυθμίσεις και επιτελικό κράτος με ανθρώπους που έχουν πρωταγωνιστήσει σε σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ δεν γίνονται. Η παραίτηση Διαματάρη δεν σημαίνει πως αυτός δεν ήταν ικανός για τη δουλειά που τον είχαν βάλει να κάνει, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη “δουλειά” η ΝΔ. Και, ας μην ξεχνάμε, πως η δημοσιότητα για τα δήθεν πτυχία του, ξεκίνησε από μια ιστοσελίδα της ομογένειας. Γεγονός που καταδεικνύει αυτό που η επιστολή που δημοσιεύτηκε τη μέρα της παραίτησης του στην εφημερίδα του, ότι δηλαδή “η συζήτηση για το πρόσωπό του περιστρέφεται γύρω από το ποιο τμήμα και ποιο έτος του Κολούμπια τελείωσε και την ακρίβεια του βιογραφικού του, μέσα στα πλαίσια της σταυροφορίας για την αριστεία που χρησιμοποιούν και προβάλλουν οι άνθρωποι της δικής του παράταξης. Εξ οικείων τα βέλη”. Υπάρχει, με άλλα λόγια, έντονο παρασκήνιο που αφορά το εσωκομματικό πεδίο της ΝΔ, πίσω από την συγκεκριμένη παραίτηση. Όπως άλλωστε έδειξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν είχε πρόβλημα να θυσιάσει την “αριστεία” προκειμένου να διατηρήσει τον Διαματάρη στην θέση του.
Περισσότερα »
07
12

Ο Τζίμι Χόφα βοήθησε να δημιουργηθεί η μεσαία τάξη. Τα σημερινά συνδικάτα θα πρέπει να μάθουν απ’αυτόν.

Το βασικό μάθημα όμως της ζωής του Χόφα παραμένει επίκαιρο σήμερα: για να δυναμώσει το σωματείο, οι ηγέτες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να συγκρουστούν με τους εργοδότες, να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των μελών επιθετικά και να μείνουν κοντά με τους απλούς συνδικαλιστές, όπως έκανε ο Χόφα. Είναι απαραίτητο να ανταγωνίζονται την οικονομική ελίτ, επειδή τελικά η ισχύς του συνδικαλισμού βρίσκεται στην εργατική τάξη, όχι στις φιλικές σχέσεις με τις αρχές. Στην εποχή των εξεγέρσεων των δασκάλων, του Πολέμου για τα $15 (την ώρα), και τις “σοσιαλδημοκρατικές” πολιτικές, όλα τα συνδικάτα θα πρέπει να καταλάβουν καλά αυτά τα μαθήματα.
Περισσότερα »
06
12

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Η αριστερά στο πλευρό της νεολαίας και των αγώνων της

Έντεκα χρόνια μετά… Έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Έντεκα χρόνια μετά την εξέγερση της νεολαίας, αλλά και την κρατική καταστολή, τις μέρες και τις νύχτες του Αλέξη. Έντεκα χρόνια μετά και η νεολαία πάλι στοχοποιείται. Στην ΑΣΟΕΕ, στο σινεμά, σε χώρους ψυχαγωγίας, στο λεωφορείο, στο δρόμο, στη γειτονιά. Με την κατάργηση του Ασύλου, με παρακολουθήσεις, με αστυνομικές αυθαιρεσίες, με βία και χυδαιότητα, με εξευτελιστικές έρευνες. Έντεκα χρόνια μετά και ένα μεγάλο τμήμα της νεολαίας συνεχίζει ανυπότακτο, αρνείται να γίνει μέρος ενός μονόχρωμου, συντηρητικού, αυταρχικού κόσμου, όπως επιτάσσει η δεξιά και η ακροδεξιά. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απαντά στα προβλήματα, τις ανάγκες και τις αγωνίες της νεολαίας με το μόνο τρόπο που ξέρει να το κάνει: με τον χάρακα και τον βούρδουλα. Όμως, έντεκα χρόνια μετά η νεολαία είναι ακόμα στο δρόμο και ας τη θέλουν χαμένη στο σπίτι, αδιάφορη και υποταγμένη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με αφετηρία τη νεολαία, προετοιμάζεται το επόμενο βήμα, που δεν είναι άλλο, από μια καθολική επίθεση σε κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία. Σε αυτό η θέση της αριστεράς είναι δεδομένη: στο πλευρό της νεολαίας και των αγώνων της.
Περισσότερα »
06
12

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΩΝΗ

Τέσσερις τριαντάρηδες φίλοι από τη Μπολόνια, ο Ματία Σαντόνι, ο Ρομπέρτο Μορότι, η Τζούλια Τραπολόνι και ο Αντρέα Γκαρέφα εμπνεύστηκαν το Κίνημα της Σαρδέλας, που το αγκάλιασαν με ενθουσιασμό νέοι από όλη την Ιταλία, αλλά και νέοι Ιταλοί που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, καθώς και μεγαλύτεροι σε ηλικία που είχαν κλειστεί στην απογοήτευσή τους. Στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια θα διεξαχθούν περιφερειακές εκλογές το Γενάρη και ο Ματέο Σαλβίνι έπρεπε να μιλήσει στις 14 Νοέμβρη στο στάδιο υπέρ της υποψήφιας της Λέγκας Λουτσία Μποργκοντζόνι. Οι τέσσερις νέοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν να μιλάει ο Σαλβίνι στην κόκκινη Μπολόνια χωρίς καμία αντίδραση από την πλευρά των δημοκρατικών πολιτών. «Θέλαμε να είμαστε έστω ένας παραπάνω από αυτούς», είπαν οι διοργανωτές. Το στάδιο όπου μίλησε ο Σαλβίνι έχει χωρητικότητα 5.570 ατόμων. Θα αρκούσε μια συγκέντρωση 6.000 ατόμων στην πλατεία. Άρχισε λοιπόν η καμπάνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το σύνθημα: «Καμία σημαία, κανένα κόμμα, καμία βρισιά. Δημιούργησε τη σαρδέλα σου και πάρε μέρος στην πρώτη ιχθυακή επανάσταση στην ιστορία». Στο ραντεβού λοιπόν της Πέμπτης, 14 Νοέμβρη, κατέφθασαν όχι 6.000, αλλά περίπου 15.000 Μπολονιέζοι, φέρνοντας ο καθένας μαζί του μια σαρδέλα από χαρτόνι. Δεν υπήρχε πια άλλος χώρος, ήταν πραγματικά στριμωγμένοι σαν σαρδέλες στην πλατεία. Ακολούθησαν η Μόντενα, το Σορέντο, το Παλέρμο, το Ρέτζιο Εμίλια, η Περούτζια, η Γένοβα, το Ρίμινι, η Νέα Υόρκη και η Μαρσάλα, από 18 έως 24 Νοέμβρη. Άλλες πόλεις ανακοινώνουν ότι προγραμματίζουν συγκεντρώσεις. Η Φλωρεντία, την 30η Νοέμβρη, το Τορίνο την 10η Δεκέμβρη, η Ρώμη τη 14η Δεκέμβρη.
Περισσότερα »