Αναδημοσιεύσεις

14
09

Δομικά προβλήματα πίσω από τις αιτίες της κρίσης

Το πρόβλημα της Τουρκίας είναι δομικό: χαμηλή παραγωγικότητα του επιχειρηματικού τομέα, μη βιώσιμη πιστωτική επέκταση και επιχειρηματική υπερέκταση. Τα προβλήματα αυτά με τη σειρά τους έχουν τις ρίζες τους στην παρακμή των οικονομικών και πολιτικών θεσμών της χώρας κατά την τελευταία δεκαετία.
14
09

Πώς να διαλύσουμε τη ρητορική του Σαλβίνι

Η δεξιά του Σαλβίνι είναι η δεξιά της τριάδας Θρησκεία, Πατρίς, Οικογένεια, που αντιπαρατίθεται στην τριάδα των φιλελεύθερων δημοκρατιών, την ελευθερία, την ισότητα, την αδελφότητα. Για το λόγο αυτό, πέρα από το σταθερό γλείψιμο στην αστυνομία, υπόσχεται, ότι θα έχει στη διάθεσή της τα ηλεκτρικά πιστόλια, «για να είναι πιο καλοί, όχι για να είναι πιο κακοί». Πέρα από την εμμονή, που επαναλαμβάνεται σαν τραγουδάκι, για την επαναπροώθηση των μεταναστών, γεμάτη με fake news του τύπου «οι διακινητές έχουν καταλάβει ότι άλλαξε ο αέρας και ξεκινάνε με τις βάρκες ξεφούσκωτες», ο στόχος του Σαλβίνι είναι τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, οι κατακτήσεις των μεταρρυθμίσεων της δεκαετίας του '70.
13
09

Ποια οικονομία της γνώσης για τη δίκαιη ανάπτυξη;

Η Οικονομία της Γνώσης μπορεί να επιτρέψει την απόκτηση της ικανότητας κάλυψης ουσιαστικών αναγκών και όχι απλώς την αναμονή των αμφίβολων επιπτώσεων κάποιων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και αποτελεί στην πραγματικότητα προϋπόθεση για την υλοποίηση του σχεδίου της Δίκαιης Ανάπτυξης. Το μορφωμένο και ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό που δεν αξιοποιείται σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και το δυναμικό που επιστρέφει λόγω της πολιτικής αύξησης των δαπανών για την έρευνα, θα αξιοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα αν γίνει αποδεκτό ότι μια Οικονομία της Γνώσης με αυτά τα χαρακτηριστικά είναι αναγκαία και εφικτή. Η απασχόληση επιστημόνων και ερευνητών είναι δυνατή για την αναγνώριση των αναγκών και την κατανόηση των προϋποθέσεων για την ικανοποίησή τους, για τη μετατροπή γενικών στόχων σε υλοποιήσιμες πολιτικές, για τη συνεχή βελτίωση των συνθηκών άσκησης αυτών των πολιτικών, για την εκπαίδευση του κατάλληλου στελεχιακού δυναμικού. Αυτή είναι μια αποστολή για τους νέους που μόνο η Αριστερά μπορεί να κατανοήσει και να σχεδιάσει, προσφέροντας στους νέους ανθρώπους όχι μόνο αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής και εργασίας, αλλά και την ικανοποίηση της δημιουργίας και της κοινωνικής προσφοράς.
13
09

Καταστροφές, πεύκα και άροτρα

Για να σταματήσουν οι καταπατήσεις, θα πρέπει να ολοκληρωθούν γρήγορα τα δύο βασικά εργαλεία: οι χάρτες που δείχνουν τι είναι ιδιωτικό και τι είναι δημόσιο κτήμα και οι χάρτες που δείχνουν τι είναι δάσος και τι όχι. Σε όλη την επικράτεια. Το πρώτο λέγεται κτηματολόγιο και το δεύτερο δασικοί χάρτες!
13
09

Η Καθολική Εκκλησία σε εμφύλιο

Ορισμένοι μιλούν για εμφύλιο, άλλοι για πολιτισμικό πόλεμο. Σε κάθε περίπτωση όμως πρόκειται για πόλεμο. Ο Πάπας Φραγκίσκος, ο Αργεντινόςς κληρικός του οποίου η άνοδος στον θρόνο του Αγίου Πέτρου πριν από πέντε χρόνια έδωσε νέα πνοή στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σφοδρή επίθεση κατά της προοδευτικής διοίκησής του εν μέσω μιας ταπεινωτικής κρίσης για τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από ιερείς την οποία προσπάθησε να επιλύσει.
12
09

Τασία Χριστοδουλοπούλου: «Δεν αξίξει συνταγματική αναθεώρηση εάν δεν θέσεις το ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας»

Πράγματι, δεν αξίξει να κάνεις συνταγματική αναθεώρηση εάν δεν θέσεις το ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας, μόνο για να αλλάξεις το άρθρο 86 για την δίωξη πολιτικών προσώπων, υπουργών κτλ. για να επαναλάβεις την πίστη σου στην δημόσια Παιδεία, τα δημόσια αγαθά, το κοινωνικό κράτος. Χρειάζεται να αναζητήσουμε εκείνους τους όρους που θα μας πάνε μπροστά, για μία εναρμόνιση της πραγματικότητας έτσι όπως βιώνεται από όλους στο χώρο της διοίκησης, των θεσμών, της κοινωνίας, για να καταγράψουμε νέες επιθυμίες και στρατηγικές γύρω από αυτό. Αυτό προϋποθέτει μία κοινωνία ζωντανή, διανοούμενους που καταθέτουν προτάσεις, ανθρώπους και συλλογικότητες που μέσα από τα βιώματά τους μπορούν να διαμορφώσουν αιτήματα. Αυτό δυστυχώς δεν το βλέπουν. Αν η συνταγματική αναθεώρηση μείνει μία πρωτοβουλία "από τα πάνω", δεν θα είναι αυτό που μας αξίζει. Γιατί αναθεωρήσεις δεν γίνονται κάθε μέρα.
12
09

Οι συνεχείς αντιφάσεις μιας ασταθούς αξιωματικής αντιπολίτευσης

Την ίδια στιγμή ο Κ. Μητσοτάκης παρά το γεγονός ότι πραγματοποίησε μια προεμφάνιση στην πόλη για να προλάβει τις εντυπώσεις από τους προγραμματισμούς της κυβέρνησης, μάλλον ενίσχυσε την υπάρχουσα σύγχυση γύρω από την πολιτική της ΝΔ. Δεν κατάφερε να διαμορφώσει μια ικανή αμυντική προπαγανδιστική ασπίδα στην υπεροχή του κυβερνητικού λόγου. Η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε σύγχυση και εκνευρισμό. Αυτό εισπράττει κανείς από τις τοποθετήσεις τόσο του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και της κ. Μ. Σπυράκη, για να μην αναφερθούμε σε άλλους. Αλλά που οφείλεται όμως αυτό; Οφείλεται στη διάψευση βασικών παραδοχών της πολιτικής της γραμμής, όχι δευτερευόντων. Η πρώτη, ήταν ότι η κυβέρνηση θα καταρρεύσει πολιτικά πολύ σύντομα. Η δεύτερη ήταν ότι το πρώτο μνημόνιο δεν βγαίνει, δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ και πολύ περισσότερο τα περί παράλληλου προγράμματος είναι αριστερές κουβέντες χωρίς βάση. Η τρίτη διάψευση ήταν πολύ πρόσφατη, ότι δεν υπήρξε έξοδος από το πρόγραμμα, αλλά συνεχίζουμε σε ένα τέταρτο μνημόνιο που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να ασκηθεί αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική.
12
09

Απλή και καθαρή αντιπαράθεση σχεδίων

Καθώς όλοι εκτιμούν ότι έχουμε μπει σε «μακρά προεκλογική περίοδο», η λέξη πόλωση βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Προεξοφλείται ότι θα αγγίξει τον υπέρτατο βαθμό, γεγονός που θεωρείται επιζήμιο. Όσοι εννοούν την τεχνητή πόλωση, έχουν δίκιο, γιατί αυτή επιδιώκεται συνήθως όταν δεν υπάρχουν ουσιαστικές πολιτικές διαφορές ή όταν σκοπό έχει να θολώσει την ατμόσφαιρα, ώστε οι υπαρκτές αντιθέσεις να μη διακρίνονται, και έτσι η αντιπαράθεση να μεταφέρεται σε ένα εικονικό πεδίο, όπου δημιουργούνται εντυπώσεις και όχι πεποιθήσεις.
11
09

Το έθνος ως κόμμα, το κόμμα ως έθνος

Γιατί το Μακεδονικό προσφέρεται τόσο ως εφαλτήριο για πολιτική κινητοποίηση της εγχώριας εθνικοφροσύνης, πολύ περισσότερο από τα υπόλοιπα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που είθισται ν’ αποκαλούμε «εθνικά»; Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στο προφανές, στην ευκολία δηλαδή και το ακίνδυνο της επίδειξης εθνικής μαγκιάς απέναντι σ’ έναν καταφανώς πιο αδύναμο γείτονα· επίδειξης που στις μέρες μας λειτουργεί ως μηχανισμός εκτόνωσης σοβαρότερων και βαθιά τραυματικών συλλογικών ταπεινώσεων. Οι ρίζες των περιοδικών εθνικιστικών εξάρσεων γύρω από το Μακεδονικό βρίσκονται στην ίδια την Ιστορία. Οχι φυσικά την αρχαία, που συμβολική μόνο σημασία έχει σχετικά με το όλο αντικείμενο, αλλά του τελευταίου ενάμιση αιώνα.