Αναδημοσιεύσεις

10
11

Αρθρο 86: συνεδριάστε, παραγράψτε, τελειώσατε!

Η μεταρρύθμιση του άρθρου 86 του Συντάγματος για την ποινική ευθύνη των πολιτικών φαίνεται να βρίσκει σύμφωνα όλα τα κόμματα και να ικανοποιεί την κοινωνία. Στη συμφωνία αυτή όμως φτάνουμε με κίνητρα όχι απλώς διαφορετικά, αλλά αντιμαχόμενα. Για τους μεν, στους οποίους ανήκει και το κυβερνητικό κόμμα, η μεταρρύθμιση πρέπει να εξυπηρετήσει τη δίκαιη και αποτελεσματική καταπολέμηση της διαφθοράς στην πολιτική ζωή, ώστε η Δημοκρατία να ενισχυθεί. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά που έχει σκεπτικό αντιδημοκρατικό και ολοκληρωτικό: Η Δημοκρατία είναι διεφθαρμένη, οι πολιτικοί εύκολα πρέπει να κάθονται στη φυσική τους θέση, που είναι το σκαμνί του κατηγορουμένου. Η κρυμμένη αυτή διάσταση απόψεων πρέπει να προσεχθεί κατά τη μεταρρύθμιση: Να μην οδηγηθούμε δηλαδή σε μια καθημερινή δικαστικοποίηση της πολιτικής ζωής, αλλά σε μια οφειλόμενη αποκατάσταση.
Περισσότερα »
10
11

Χρήστος Μαντάς: Υλοποίηση, υλοποίηση, υλοποίηση

Με τη συνεπή προσήλωσή μας στο δικό μας πολιτικό σχέδιο. Το σύνθημα της επόμενης περιόδου πρέπει να είναι «υλοποίηση, υλοποίηση, υλοποίηση», να τρέξουμε με πολύ μεγάλη επιμονή και υπομονή, έτσι ώστε να γίνουν πράξη αυτά που θα ανακουφίσουν τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και θα της δώσουν ελπίδα και προοπτική και να αφήσουμε τη συντηρητική και ακραία δεξιά του κ. Μητσοτάκη να ψαρεύει στα θολά νερά της ανομίας και του ακραίου εθνικισμού. Από την άλλη, πρέπει να αναδείξουμε όπου μπορούμε ότι όλη αυτή η ακροδεξιά στροφή ενός παραδοσιακά συντηρητικού κόμματος, όχι μόνο δεν βοηθά τη δημοκρατική λειτουργία και την ιδεολογική αντιπαράθεση, αλλά οδηγεί σε πόλωση με βάση το φόβο, την ανασφάλεια και τα εθνικιστικά στερεότυπα. Νομίζω ότι αυτή η πολιτική θα αποτύχει παταγωδώς στη χώρα μας.
Περισσότερα »
09
11

Αννέτα Καββαδία: Ανυποχώρητα στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού

Στο δεδομένο δύσκολο πεδίο άσκησης πολιτικής, έχει σημασία οι Παλαιστίνιοι να υπερβούν τις όποιες αδυναμίες και να συνεχίσουν να επιδιώκουν τη στήριξη του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας (που στο θέμα του Χαν Αλ Αχμάρ ήδη υφίσταται), προκειμένου να φτάσουμε σε μια ουσιαστική επανέναρξη διμερών συνομιλιών. Η καταδίκη των μονομερών ενεργειών του Ισραήλ είναι πλέον γενική, και είναι ανάγκη να γίνει πιο απόλυτη, προκειμένου να καταστεί, τελικά, εφικτή η μόνη αποδεκτή λύση. Αυτή των δύο κρατών με πρωτεύουσα του παλαιστινιακού κράτους την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στα σύνορα του 1967. Αυτό για το οποίο μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε -από τα βάθη της καρδιάς μας- είναι ότι οι ισχυροί δεσμοί αγάπης, φιλίας και συνεργασίας θα ενισχύονται και θα διευρύνονται και σε ό,τι μας αφορά, -ως Ομάδα ελληνο-παλαιστινιακής φιλίας της ελληνικής Βουλής - θα συνεχίζουμε να ασκούμε τη μεγαλύτερη δυνατή πίεση για την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από την κυβέρνηση.
Περισσότερα »
09
11

ΔΙΑ­ΧΩ­ΡΙ­ΣΜΟΣ ΚΡΑ­ΤΟΥΣ – ΕΚ­ΚΛΗ­ΣΙΑ­Σ: Ένα πρα­κτι­κό ζή­τη­μα για την Αρι­στε­ρά

Η Αρι­στε­ρά στην Ελλά­δα, ό­πως η Αρι­στε­ρά κά­θε χώ­ρας, πα­σχί­ζει να κα­τα­στεί η­γε­μο­νι­κή ε­πι­κα­λού­με­νη συ­χνά στοι­χεία ε­θνι­κής ταυ­τό­τη­τας και ι­στο­ρίας, στο πλαί­σιο πά­ντα ε­νός ρι­ζο­σπα­στι­κά εν­νοού­με­νου «δη­μο­κρα­τι­κού πα­τριω­τι­σμού» -ο ο­ποίος δυ­νά­μει προσ­λαμ­βά­νει α­ντιι­μπε­ρια­λι­στι­κά έως και α­ντι­κα­πι­τα­λι­στι­κά πρό­ση­μα. Το πρό­βλη­μα εί­ναι πως στη χώ­ρα μας τού­τη, η ε­θνι­κή ταυ­τό­τη­τα «πά­ει πα­κέ­το» με τα πα­σι­φα­νώς προ-νεω­τε­ρι­κά και α­ντι-Δια­φω­τι­στι­κά στοι­χεία της ελ­λη­νοορ­θο­δο­ξίας. Εξ ου και η προ­α­να­φερ­θεί­σα «α­μη­χα­νία». Για τους λό­γους που προ­σπά­θη­σα να ε­ξη­γή­σω, το πρό­βλη­μα για την Αρι­στε­ρά δεν εί­ναι θεω­ρη­τι­κό ή «με­τα­φυ­σι­κό», εί­ναι πρα­κτι­κό. Για την Αρι­στε­ρά, ο δια­χω­ρι­σμός κρά­τους και εκ­κλη­σίας δεν εί­ναι μό­νο τι θα γρά­φει το Σύ­νταγ­μα. Εί­ναι το ξή­λω­μα των πρα­κτι­κών που έ­χουν συ­γκρο­τή­σει και ε­ξα­κο­λου­θούν να συ­γκρο­τούν ταυ­τό­τη­τες ε­δώ και του­λά­χι­στον ε­νά­μι­σι αιώ­να –που κά­πο­τε ό­μως πρέ­πει να αρ­χί­σει. Αν ό­χι τώ­ρα, πό­τε; Αν ό­χι α­πό την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, α­πό ποιον;
Περισσότερα »
09
11

Κεν Λόουτς: Η πρόκληση είναι να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα της ταξικής πάλης

Η έννοια της τάξης, είναι κατά τη γνώμη μου, θεμελιώδης. Απλώς μετασχηματίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου για ένα διαφορετικό είδος εργατικού δυναμικού. Ωστόσο, συνεχίζει να αποτελεί εργατικό δυναμικό. Και εξακολουθεί να βρίσκεται υπό εκμετάλλευση και να παράγει υπεραξία, και μάλιστα ακόμα μεγαλύτερη από ότι παλιότερα. Το πιο σημαντικό είναι πως αν δεν κατανοήσουμε την έννοια της ταξικής πάλης, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τίποτα.
Περισσότερα »
08
11

Γυναίκες, ομοφυλόφιλοι, μουσουλμάνες και ιθαγενείς εκλέχθηκαν στο αμερικανικό Κογκρέσο

Κόντρα στην ξενοφοβική και ρατσιστική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ, γυναίκες, ομοφυλόφυλοι, μουσουλμάνες, αφροαμερικανοί και ιθαγενείς κατάφεραν και εκλέχθηκαν στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές.
Περισσότερα »
08
11

Αννέτα Καββαδία: Έχουν καταγραφεί σαφέστατα οι ευθύνες για το Ντυνάν

Από το 2007 ως το 2010», συνέχισε, «για 51 μόνο περιπτώσεις δωρεάν νοσηλείας φέρεται να υπέστη το Ερρίκος Ντυνάν ζημία 1.741.000 ευρώ (...) αν και ήταν κοινωφελές ίδρυμα, το Ερρίκος Ντυνάν πουλήθηκε ως μη κοινωφελές, με νομοθετική παρέμβαση Βορίδη, "βαφτίστηκε" ιδιωτική κλινική. Είναι δεδομένο ότι επί υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη "παραίτησαν" το προηγούμενο ΔΣ, γιατί το απαίτησε ο κ. Σάλλας της Τράπεζας Πειραιώς.
Περισσότερα »
08
11

Για «Κοσμικό Κράτος» από δω πάμε;

Σε κάθε περίπτωση έχουμε μια συμφωνία ιστορικών διαστάσεων, που ακόμα κι αν δεν αφορά το σύνολο του πλαισίου, όπως τίθεται από το αίτημα για πλήρη διαχωρισμό, ώστόσο διατηρεί το κέντρο βάρους στα ταυτοτικό επίπεδο του ελληνικού κράτους κι όχι στο οικονομικό. Τα «σπασμένα» δεν φτάνουν να επικαλύψουν ούτε το έδαφος που κερδίζεται, ούτε τη νέα θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη σε περίπτωση πλήρους εφαρμογής της συμφωνίας. Όλο αυτό χωρίς πόλεμο χαρακωμάτων, αλλά, αντίθετα, με το αναμενόμενο, έχοντας να κάνουμε πλέον με το συντηρητικό κοινό που έχουμε ξανασυναντήσει σε προηγούμενες μάχες, ειδικά για θέματα δικαιωμάτων.
Περισσότερα »
07
11

In the name of the Lord*

Η εσκεμμένη προσπάθεια να εμφανιστεί η οποιαδήποτε αλλαγή ως διωγμός της θρησκευτικής πίστης των πολιτών συγχέει επίτηδες τον θεσμό της Εκκλησίας με την πίστη. Η συνταγματική αναθεώρηση σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει καμία αναφορά στις θρησκευτικές αντιλήψεις των πολιτών ούτε επιχειρεί να περιορίσει το δικαίωμά μας να πιστεύουμε σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα. Επιχειρεί όμως να διαχωρίσει ρόλους και θέσεις ανάμεσα στην Εκκλησία και στην Πολιτεία έτσι ώστε να υπάρξει αυτοτέλεια ανάμεσα στις δύο πλευρές, να μην παρεμβαίνει το κράτος στις θρησκευτικές υποθέσεις και το αντίστροφο, να δώσει την ευκαιρία και στις δύο πλευρές να εκπληρώνουν τους σκοπούς για τους οποίους δημιουργήθηκαν χωρίς επικαλύψεις. Σε κάθε περίπτωση, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα, όπως όμως είναι ανθρώπινο και το δικαίωμα της άρνησης της θρησκευτικής πίστης, και υπερασπίζεται ως τέτοιο από το σύνταγμα και τους νόμους της χώρας. Η συνταγματική αναθεώρηση βάζει ένα λιθαράκι προς τη μεγαλύτερη εκκοσμίκευση του κράτους, προς τον απεγκλωβισμό της Εκκλησίας από τον κρατικό εναγκαλισμό και προς την ελεύθερη επιλογή του καθενός και της καθεμιάς μας να πιστεύουμε, ή όχι, σε όποιον θεό θέλουμε, χωρίς να μας υποδεικνύει καμία κρατική οντότητα την οποιαδήποτε θρησκευτική επιλογή.
Περισσότερα »
07
11

Κι όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ έχασε!

Το πιο καθησυχαστικό μήνυμα απευθύνεται στις δημοκρατίες σε ολόκληρο τον κόσμο: αντίθετα με τους φόβους, το εθνικιστικό κύμα που εμφανίζεται σχεδόν παντού στον πλανήτη δεν είναι ακαταμάχητο. Ερχεται μία στιγμή όπου η δημαγωγία, το αποπροσανατολιστικό ψέμα, η μόνιμη επιθετικότητα, η ξενοφοβική ρητορική, εξεγείρουν τους αντιτιθέμενους και κυρίως ανησυχούν τους διστακτικούς ψηφοφόρους που κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα σε τόσες αναμετρήσεις
Περισσότερα »