Αναδημοσιεύσεις

17
05

Έκτρωση: δικαίωμα ή χάρη;

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, οι αναισθησιολόγοι της Σάμου αποφάσισαν πως η συμμετοχή σε εκτρώσεις πάει ενάντια στην ηθική τους, απόφαση που φαίνεται να υποστηρίζεται κι από την νομοθεσία. Ναι, σωστά διαβάσατε: στη Σάμο, όχι στη Πολωνία μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης, όχι στην καθολική Ιρλανδία ή ακόμα στην Τουρκία του Ερντογάν, αλλά εδώ στην Ελλάδα όπου το δικαίωμα στην άμβλωση έχει κατοχυρωθεί ήδη από τη δεκαετία του ’80.
16
05

Για την Ευαγγελία Βλάμη: Ένας άνθρωπος που έβλεπε μακριά

Δεν ξέρω ποιες ήταν οι τελευταίες της σκέψεις. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι αυτός ο άνθρωπος έβλεπε μακριά. Θα ήθελα να παρακολουθήσουμε τη ματιά της, το διορατικό της βλέμμα. Και θα ήθελα, θα θέλαμε, νομίζω, πολλοί και πολλές από εμάς να γίνει πράξη τώρα και όχι σε κάποιο απώτερο μέλλον αυτό που η ίδια η Ευαγγελία, χρόνια πριν, έκανε πράξη με ακτιβισμό.
16
05

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να οργανώσει την πολιτική και την κοινωνική άμυνα – Συνέντευξη με τον Μιχάλη Σπουρδαλάκη

Η σοσιαλδημοκρατία δεν νομίζω ότι έχει τέτοιες προοπτικές. Ουσιαστικά ανανεώνεται το νεοφιλελεύθερο πρότζεκτ. Τι είναι ο Μακρόν; Ένας νεοφώτιστος Μπλερ, μάλιστα χωρίς κόμμα. Φαίνεται πως η αναποτελεσματικότητα, η διγλωσσία, η κοινωνική αναισθησία της σοσιαλδημοκρατίας οδηγούν σε ένα είδος ανανέωσης του λεγόμενου «κέντρου» με κυρίαρχα χαρακτηριστικά εκείνα της μεταδημοκρατίας, όπου θεωρείται ότι το πολιτικό δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι τίποτε άλλο από το κράτος και τη διαχείρισή του. Διαχείριση που θα διασφαλίζεται στη βάση των κανόνων λειτουργίας των επιχειρήσεων.
15
05

Οι δύο όψεις της Μεταδημοκρατίας

Οι κερδισμένοι αυτού του συστήματος είναι φυσικό και λογικό να το υπερασπίζονται επαναλαμβάνοντας το διάσημο ευφυολόγημα του Τσώρτσιλ: ("Η αστική δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, αν εξαιρέσουμε όλα τα υπόλοιπα") διασκευασμένο στον τρέχοντα κυνικό ισχυρισμό: "There Is No Alternative".
13
05

Απλήρωτη εργασία: Οι εργαζόμενοι με το ζόρι «επενδυτές» στις δουλειές του κεφαλαίου

Τούτων δοθέντων δύο δρόμοι υπάρχουν για τον κόσμο της εργασίας, τόσο δια μέσου του συνδικαλιστικού του κινήματος, αλλά και μέσα από άλλες μορφές και πρέπει, κατά την ταπεινή μας γνώμη να τους ακολουθήσει ταυτόχρονα
13
05

Αντιλαϊκισμός και “Survivor”

Είναι γνωστή η αντιπαλότητα του «μετώπου της λογικής», γνωστού και ως «Μένουμε Ευρώπη» με τον «λαϊκισμό», όπως αυτό τον εννοεί. Στο πλαίσιο αυτό, η διάκριση που γίνεται περιλαμβάνει τα πάντα. Έτσι λοιπόν, αυτός που λέει την αλήθεια του νεοφιλελευθερισμού στους πολίτες είναι «ορθολογιστής»...
12
05

Η ανάπτυξη αρχίζει, τα άλλοθι τελειώνουν

Στην παρούσα φάση προηγείται το στοίχημα της ανάκαμψης. Στο προσκήνιο έρχονται λοιπόν η επιτάχυνση των επενδύσεων, όπως π.χ. η υλοποίηση των πρότζεκτ που έχουν ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο, ο προσδιορισμός μέχρι τέλους του 2017 δράσεων 3 δισ. για το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, αλλά και οι επενδύσεις που μπορούν να τρέξουν σε συνεργασία με την κινεζική πλευρά και θα διερευνηθούν στο ταξίδι του πρωθυπουργού στο Πεκίνο.
12
05

60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης: περισυλλογή και δράση

Μέσα στις έξι δεκαετίες που μεσολάβησαν από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει αποδειχθεί, χωρίς αμφιβολία, ένα εντυπωσιακό ευρωπαϊκό επίτευγμα συνεργασίας και ειρήνης. Εν τούτοις, στη σημερινή συγκυρία, η 60η επέτειος από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης δεν είναι μια ευκαιρία εορτασμών και πανηγυρισμών, αλλά αφορμή βαθιάς περισυλλογής και προβληματισμού. Μια ευκαιρία να συλλογιστούμε τα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μεταπολεμικά, αλλά και τους κινδύνους και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη στις μέρες μας.
11
05

Συνέντευξη με την Ανέτ Γκροότ, Βουλεύτρια της Ντι Λίνκε

Νομίζω ότι δεν είναι ρεαλιστικό το ενδεχόμενο σχηματισμού ενός κόκκινο-κοκκινοπράσινου κυβερνητικού συνασπισμού. Εάν το SPD και οι Πράσινοι αποδεχτούν τις θεμελιώδεις αρχές της Ντι Λίνκε, όπως την έξοδο από το ΝΑΤΟ, την αντίθεσή μας στην αύξηση των εξαγωγών όπλων, την άρνησή μας στην περαιτέρω στρατιωτική συμμετοχή σε άλλες χώρες, και την πραγματική αναδιανομή του πλούτου, που σημαίνει την αύξηση των φόρων για τους πλούσιους και όχι μια μεταφορά του πλούτου από τα «κάτω προς τα πάνω», αλλά ακριβώς το αντίθετο, τότε θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε σε μια κυβέρνηση συνασπισμού. Αλλά δεν φαίνεται ότι τα άλλα δύο κόμματα θα δέχονταν τις θέσεις μας.