Φοίβος Κλαυδιανός

15
09

Φοίβος Κλαυδιανός: ΔΕΘ – Αντί επαναφοράς στην πολιτική ηγεμονία, επιστροφή στα επικοινωνιακά καουμπολίκια

1. Καταρχάς, ο μεγαλύτερος όγκος των εξαγγελιών της ΔΕΘ αφορά είτε μέτρα που θεωρούνταν αυτονόητα και είχαν προεξοφληθεί από την αγορά είτε παρατάσεις μέτρων που ήδη ίσχυαν: - Τα 660 εκατ. ευρώ της μερικής απαλλαγής από την επεστρεπτεα προκαταβολή σε επιχειρήσεις που έχασαν τζίρο λόγω πανδημίας είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση και αρκετά μικρότερο από αυτό που ζητούσαν οι μικρομεσαίοι. - Τα 1,58 δισ. της επέκτασης της απαλλαγής ορισμένων κατηγοριών από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης και η μείωση των τριών μονάδων των ασφαλιστικών εισφορών, δεν αποτελούν νέα ελάφρυνση. Απλά είναι ένα ενεργό μέτρο που δεν πάρθηκε πίσω. - Το ίδιο ισχύει και για τα 275 εκ της επέκτασης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ σε μεταφορές, καφέ, μη αλκοολούχα ποτά, κινηματογράφους, τουριστικό πακέτο. Δηλαδή, περίπου τα 2,5 δισ. από τα 3,4 του πακέτου της ΔΕΘ ήταν συνέχιση παλιών μέτρων (οπότε η αγορά δεν πρόκειται να αντιληφθεί κάποια αλλαγή εξαιτίας τους) και το μίνιμουμ που αναμένονταν για τις επιστρεπτεες. Προφανώς, έτσι ούτε επανεκκίνηση της οικονομίας μπορεί να γίνει ούτε και πολιτική επανεκκίνηση της κυβέρνησης. 2. Το καλάθι αποδείχθηκε "για λίγους". - Το 40% χρήματα από τη μείωση της φορολογίας κερδών στις επιχειρήσεις δίνεται στις 200 μεγαλύτερες της χώρας (λιγότερο από 1% του συνόλου), ενώ το 60% (σχεδόν όλες οι μικρομεσαίες) θα έχουν μηδενικό όφελος. - Η κατάργηση του φόρου γονικής παροχής δεν αφορά όσους θα μεταβίβαζαν περιουσίες κάτω από 150.000 ευρώ (απαλλάσσονταν και πριν), ενώ και μέχρι τα 250.000 ευρώ ο φόρος ήταν μόνο 1.000 ευρώ. Σε αυτές τις κατηγορίες είμαστε σχεδόν όλοι. Αντιθέτως 36.000 ευρώ γλυτώνουν όσοι μεταβιβάζουν περιουσία 800.000 ευρώ, που προφανώς σε αυτές δεν περιλαμβάνεται καμία από τις λαϊκές οικογένειες και μάλλον μόνο ελάχιστες της μεσαίας τάξης. - Η, δε, ενσωμάτωση του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ στην κύρια κλίμακα του ΕΝΦΙΑ ωφελεί μόλις το πλουσιότερο 5%. - Ακόμη και η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης ευνοεί πολύ περισσότερο όσους αμοίβονται με πολύ υψηλούς μισθούς παρά τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων. Προφανώς, αυτά δεν είναι ένας δίκαιος τρόπος να "μοιράζεται η ανάπτυξη", όπως είπε ο κύριος Μητσοτάκης στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής, αλλά η συνέχιση της πολιτικής του υπέρ του 10%-15% των πλουσιότερων, παρά τις ήδη τεράστιες στη χώρα μας ανισότητες. 3. Χάντρες για τους νέους - Δωρεάν data, τα οποία όμως θα εισπράξουν βασικά οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας - Τα 19 εκ που δίνονται αθροιστικά στους νέους εργαζόμενους και στο επίδομα στέγασης αποτελούν μόλις το 0,7% του συνολικού ύψους του πακέτου της ΔΕΘ. Επομένως, δεν έχουμε μια πολιτική μαζικής στήριξης των νέων, αλλά απλώς μια ρητορική προσπάθεια επαναπροσέγγισης ενός χαμένου για τον κύριο Μητσοτάκη ακροατηρίου. 4. Ανεπαρκή αντισταθμίσματα στον πληθωρισμό. - 150 εκ για επιδότηση ρεύματος νοικοκυριών και επιχειρήσεων - 15 εκ περισσότερα για το επίδομα θέρμανσης Μόνο αυτά είναι τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης ενόψει του μεγαλύτερου κύματος ανατιμήσεων των τελευταίων δεκαετιών, ενώ σε άλλες χώρες το κράτος εγγυάται για τιμές 2018 στο ρεύμα και προχωρά σε μεγάλες αυξήσεις μισθών ως εξισορρόπηση. 5. Αλαζονεία προς όλους Πέρα από το μη χαριτωμένο αστείο με τις γαλοπούλες για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός μας είπε ότι δεν είναι υποχρεωμένος να μοιράζεται τα κριτήρια με τα οποία κάνει τις επιλογές του (μόνο βασιλιάδες πρέπει να έχουν πει κάτι ανάλογο) και ότι θέλει αυτοδυναμία και δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανένα κόμμα. Δεν προχώρησε, δε, σε κανένα σημείο αυτοκριτικής ή εξαγγελία αλλαγής πολιτικής, αλλά, αντιθέτως, μίλησε σαν να γίνονται όλα καλά. Το κλίμα όμως δεν είναι αυτό που επέτρεπε στην αρχή της πανδημίας να γράφουν κάποιοι για Μωυσήδες. Στο υπάρχον βεβαρυμένο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο, ένας πρωθυπουργός που εμφανίζεται με τέτοια έπαρση, αντί να πείθει, εξοργίζει ακόμη περισσότερο τον κόσμο. Αυτό γίνεται ακόμη χειρότερο με την ξεδιάντροπη εικόνα μιντιακής θαλπωρής που του επιφύλασσαν για μια ακόμη φορά τα φιλοκυβερνητικα Μέσα στη συνέντευξη Τύπου και ο αποκλεισμός πολλών Μέσων της άλλης πλευράς.
19
11

Για όσους περίμεναν να καβατζάρει ο Μανιός τα 70 για να σταθούν μπροστά του…

Κάποιοι νομίζουν ότι είναι επαναστάτες επειδή ανέβηκαν οι παλμοί τους μην αφήνοντας τον Μανιό να καταθέσει στεφάνι στο Πολυτεχνείο και κάποιοι άλλοι ένιωσαν το δίκιο τους να ξεχειλίζει ρίχνοντας στην άσφαλτο μια συνομήλικη του Μανιού πρώην Λαμπρακησα έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία. Αυτό δεν είναι και σπουδαία είδηση, δεδομένου ότι πρόκειται για 20χρόνους που δεν ξέρουν τη διαδρομή ούτε του Μανιού, ούτε της Λαμπράκησας, ούτε των συζύγων τους, ούτε των φίλων και συνοδοιπόρων τους για δεκαετίες..., με λίγα λόγια δεν ξέρουν την ιστορία κάποιων μιας άλλης γενιάς. Σε τελική ανάλυση, δεν φταίνε αυτοί, αλλά όσοι τους έχουν κάνει να πιστέψουν ότι το χωρίς όριο αντισυριζαικό μένος είναι επαναστατική πράξη, που μπορεί να εξισορροπήσει τη σχεδόν πλήρη κινηματική και πολιτική τους απραξία (ορισμένων, όχι όλων).
12
05

Η ανάπτυξη αρχίζει, τα άλλοθι τελειώνουν

Στην παρούσα φάση προηγείται το στοίχημα της ανάκαμψης. Στο προσκήνιο έρχονται λοιπόν η επιτάχυνση των επενδύσεων, όπως π.χ. η υλοποίηση των πρότζεκτ που έχουν ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο, ο προσδιορισμός μέχρι τέλους του 2017 δράσεων 3 δισ. για το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, αλλά και οι επενδύσεις που μπορούν να τρέξουν σε συνεργασία με την κινεζική πλευρά και θα διερευνηθούν στο ταξίδι του πρωθυπουργού στο Πεκίνο.
10
02

«Συζητάμε μόνο ό,τι μας βάζει στο QE και είναι κοινωνικά βιώσιμο»

Μια πρώτη αίσθηση, για το κατά πόσον έχουν λειτουργήσει οι μέχρι στιγμής παρασκηνιακές συνομιλίες που πραγματοποιούνται ένθεν κακείθεν, προκειμένου να έχει υπάρξει τουλάχιστον πολιτική συμφωνία μέχρι το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, πιθανότατα να λάβει σήμερα η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο συνεδρίασης του EWG.
05
10

Το ηθικό πλεονέκτημα: Από τις σπηλιές της Αλοννήσου στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Το ηθικό πλεονέκτημα δεν είναι δεδομένο υπερόπλο. Θα πρέπει να επιβεβαιώνεται στην πράξη. Θα πρέπει, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ να ξανακάνει εύπορη την ελληνική κοινωνία χωρίς να πλουτίσουν οι Συριζαίοι, να αντλεί την εξουσία του από τη στήριξη των λαϊκών τάξεων και από μια αποτελεσματική κρατική μηχανή (που θα χτίσει), χωρίς να βασίζεται σε εφήμερους και μη ηθικούς συμμάχους (όσο ισχυροί και διαθέσιμοι κι αν είναι), διότι οι συμμαχίες -έστω και προσωρινές- δημιουργούν και υποχρεώσεις.
01
08

Η βενιζελοποίηση του ΠΑΣΟΚ…

Όλο και περισσότερο τα στελέχη του και το ΠΑΣΟΚ ως συλλογικό υποκείμενο αποκτούν τα χαρακτηριστικά του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ιδίως εκείνου των εκλογών του 2012, που χτύπαγε ουρλιάζοντας το χέρι στο τραπέζι απευθυνόμενος σε πολίτη που ασκούσε κριτική στο κόμμα του. Έτσι και το τωρινό ΠΑΣΟΚ μοιάζει να έχει ταυτόχρονα την ίδια ανασφάλεια και τον ίδιο μεγαλοϊδεατισμό.