Αναδημοσιεύσεις

27
05

Ειρήνη Αγαθοπούλου: Κυβέρνηση προοδευτικού μετώπου από τη βάση

Η πανδημία του κορονοϊού ήρθε να επιβεβαιώσει το ανάλγητο πρόσωπο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης και το πόσο απέχουν οι απόψεις τους από το όραμα της Ευρώπης των λαών, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας των κρατών-μελών. Είδαμε, πραγματικά, την επιμονή του Βερολίνου στις πολιτικές λιτότητας, οι οποίες όμως στην πράξη έχουν αποδειχθεί καταστροφικές όπου εφαρμόστηκαν. Εμείς επιμένουμε να παλεύουμε σε δύο άξονες: Πρώτον, για την αμοιβαιοποίηση των βαρών μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης – εάν θέλει η Ευρωζώνη να παραμείνει ενωμένη – και δεύτερον, για την επικράτηση των προοδευτικών, δημοκρατικών δυνάμεων σε ολόκληρη την Ευρώπη ώστε να μην επικρατήσει η συντηρητική ακροδεξιά. Η μόνη κοινωνικά βιώσιμη εξέλιξη για την Ευρώπη θα είναι να στρίψει αριστερά.
Περισσότερα »
27
05

Εξαγγελίες Μητσοτάκη: «Πες τους ένα ψέμα φτάνει να φαίνεται καινούργιο»

Από πού προκύπτει ότι όλα τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που εξήγγειλε από την έναρξη της πανδημίας ανέρχονται στα 24 δισ.; Τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που έχει νομοθετήσει η ΝΔ μέχρι και τα τέλη Μαΐου είναι 6,4 δισ. Αν προστεθούν και τα προχθεσινά ύψους 2,1 δισ. το σύνολο τους φτάνει μόλις τα 8,5 δισ. Μετά αρχίζει τη δημιουργική λογιστική, προσθέτοντας δάνεια, όπως την επιστρεπτέα προκαταβολή (2 δισ.), εγγυήσεις-αναβολές πληρωμών (3,5 δισ.). Σύνολο αυτών που θα επιστραφούν μεταχρονολογημένα 5,5 δισ. Έτσι με τη μέθοδο παραποίησης τα φτάνει στα 14 δισ. Στην οικονομική θεωρία και παντού, τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που δεν δημιουργούν νέα χρέη στους πολίτες και επιχειρήσεις, δεν αθροίζονται με την «προστιθέμενη αξία» των μέτρων στην οικονομία. Άλλο «μέτρα» (8,5 δισ.), άλλο «αναμενόμενη επίδραση» (5,5 δισ.) Ο κ. Μητσοτάκης δηλαδή ισχυρίζεται, ότι ενώ δίνει 14 δισ., θα είναι σαν να έχει δώσει 20 δισ. Για τα υπόλοιπα 4 δισ. που υπολείπονται, παρέπεμψε σε κάποια απροσδιόριστη, μελλοντική παρέμβαση… Και μάλιστα τα κυβερνητικά ημίμετρα ήλθαν όταν ο κ. Σταϊκούρας μίλησε για ύφεση φέτος έως 13% { μέσα 1,5 μήνα από το 0% στο 13% (26 δισ. διαφορά)}. Όμως, μειώσεις μισθών- εκτόξευση ανεργίας-κλείσιμο καταστημάτων, θα δημιουργήσουν σπιράλ ύφεσης, επιδεινώνοντας τη θέση όλων. Ο ΣΥΡΙΖΑ με το εμπροσθοβαρές πρόγραμμα “Μένουμε Όρθιοι” έχει προτείνει ρεαλιστική χρηματοδότηση 14 δισ. δημοσιονομικών μέτρων. Τότε η κυβέρνηση ειρωνεύτηκε για λεφτόδεντρα. Όταν ο κ. Μητσοτάκης ανακοινώνει μέτρα (δήθεν) 24 δισ., είναι «συνεπής και μετρημένος πολιτικός»….
Περισσότερα »
27
05

Για την «περίεργη» δεκαετή σχεδόν σχέση μεταξύ των νέων ηλικιακά ψηφοφόρων 17 έως 34 ετών και του ΣΥΡΙΖΑ

Οι σημερινοί νέοι πολιτικοποιήθηκαν μέσα σε μια εποχή κρίσης, προσεγγίζοντας τα πολιτικά πράγματα και τοποθετούμενοι επί αυτών με βάση δίπολα που αναπτύχθηκαν (ή φωτίστηκαν με πιο έντονο τρόπο) εντός αυτής της περιόδου: Νέο και παλιό. Κοινωνία και ελίτ. Έντιμοι και διεφθαρμένοι. Δίπολα στα οποία το κόμμα της αριστεράς υπερέχει με σαφή τρόπο έναντι της Νέας Δημοκρατίας και τα οποία η τελευταία επιχειρεί να μετασχηματίσει, καθώς γνωρίζει ότι σε βάθος χρόνου μια τέτοια διαδικασία μπορεί να της στοιχίσει μέσω της σταδιακής αποχώρησης ηλικιωμένων ψηφοφόρων από το εκλογικό σώμα και αντικατάστασης τους με νέους. Η ΝΔ επιχειρεί συστηματικά να υποβαθμίσει την κεντρικότητα των παραπάνω δίπολων, είτε αναδεικνύοντας νέα που αφορούν σε θέματα που η ίδια εκλαμβάνεται ως «θεματικά αρμόδια» (εθνικά θέματα και μεταναστευτικό), είτε - κυρίως - σε θέματα με τα οποία ταυτίζονται οι τεχνολογικά μορφωμένοι νέοι (ψηφιακή διακυβέρνηση και καταπολέμηση της γραφειοκρατίας).
Περισσότερα »
26
05

Ο πολιτικός και προγραμματικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις επικείμενες εκλογές λιτότητας και ταυτότητας

Οι αριστεροί/ες πρέπει να καταλάβουν ότι και οι δεξιοί/ες έχουν εξίσου πνευματικές και ταυτοτικές ανησυχίες, οι οποίες τρέφονται από (και τρέφουν με τη σειρά τους) έντονα συναισθήματα. Δεν θέλω να σταθώ στον παραλογισμό που συνδέεται με αισθήματα αδυναμίας και φόβου απέναντι σε έναν πολύπλοκο κόσμο ή πραγματικές και φανταστικές απειλές, που τους κάνει τόσο επιρρεπείς σε υπεραπλουστευτικές και εσφαλμένες θεωρίες συνωμοσίας. Ούτε θέλω να σταθώ στις ρατσιστικές ιδέες τους που εκβάλουν σε μίσος κατά των αλλοφύλων. Ούτε στην ανασφάλειά τους απέναντι στους διαφορετικούς που τους κάνει να αποζητούν με βίαιο τρόπο τον αποκλεισμό των τελευταίων και τη μόνωση μια κοινωνίας «κανονικών». Θέλω να σταθώ στο αίτημα των συντηρητικών για ταυτότητα, που τροφοδοτεί έντονα τον (ακρο)δεξιό ακτιβισμό. Ποιο είναι το «εμείς» στο οποίο μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να προσβλέπουν; Τι σημαίνει να είσαι Έλληνας και Ελληνίδα την εποχή της αρνητικής παγκοσμιοποίησης; Ποιος είναι ο ιστορικός προσανατολισμός της κοινωνίας μας, μετά την κατάρρευση του ονείρου του ευρωπαϊκού ενσυγχρονισμού, του πλουτισμού και της περιφερειακής ηγεμονίας; Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορεί κανείς να τα αποφύγει. Μπορεί απλώς να δώσει εναλλακτικές απαντήσεις. Αν η κοινωνία μας δεν μπορεί να παράξει νέες σημασίες, ουτοπίες και ταυτότητες, τότε είναι υποχρεωμένη να καταναλώνει τις προηγούμενες. 
Περισσότερα »
26
05

Η κρυφή γοητεία του λεφτόδεντρου

Λεφτά, λοιπόν, βρήκαν, έστω και λιγότερα από αυτά που έχουν τη δυνατότητα να δαπανήσουν. Αλλά αυτό το «λιγότερα» δεν οφείλεται σε τσιγκουνιά. Οφείλεται στην εμπεδωμένη σε κάθε νεοφιλελεύθερο αντίληψη ότι κάθε παραπάνω ευρώ που καταλήγει στους τελικούς αποδέκτες -μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες, αλλά και τους πιο αδύναμους που σε περιόδους κρίσης πολλαπλασιάζονται- αποτελεί ένα ακόμα εμπόδιο για την εφαρμογή της «τελικής λύσης» του νεοφιλελευθερισμού μπροστά σε κάθε οικονομική κρίση. Δηλαδή, την ανάληψη του κόστους της κρίσης από αυτούς ακριβώς που πλήττονται περισσότερο. Τη συνταγή αυτή την είδαμε να εφαρμόζεται με τα μνημόνια, των οποίων την πατρότητα -«ιδιοκτησία» την είπανε- διεκδικούσε ήδη η ΝΔ, χωρίς αναστολές, σαν φυσική συνέπεια και μοναδική λύση. Τη βλέπουμε, όμως, και τώρα να ξεδιπλώνεται μεθοδικά, καθώς ο πρώτος και καλύτερος τομέας στον οποίο η κυβέρνηση δεν κάνει προσπάθεια να κρυφτεί πίσω από μέτρα που μοιάζουν μ’ εκείνα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο τομέας των εργασιακών σχέσεων και του εργατικού μισθού. Εδώ η λογική της αναπόφευκτης μείωσης μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων διαπρέπει με κάθε μέσο: με την απαγόρευση της ετήσιας αύξησης του κατώτατου μισθού, με το πάγωμα συλλογικών συμβάσεων, με την απουσία πραγματικής προστασίας από τις απολύσεις, με την καθιέρωση και εξάπλωση της αναστολής εργασίας, της μείωσης των αποδοχών λόγω δυσχερειών της επιχείρησης, και τη γενίκευση της εκ περιτροπής και μερικής απασχόλησης, που όπως φαίνεται θα έχουν μέλλον. Στους τομείς αυτούς δεν γίνεται ουσιαστική προσπάθεια να κρυφτεί η πραγματικότητα πίσω από ωραιοποιήσεις, παρά την καλή θέληση που δείχνουν τα τόσα φίλια μέσα ενημέρωσης -ας πούμε. Κατά βάθος, αυτά θεωρούνται κάτι όπως τα άγια των αγίων, που δεν πρέπει να ντρέπεται ο νεοφιλελεύθερος να υποστηρίζει με ρεαλισμό -διάβαζε κυνισμό. Είναι στοιχεία του ιδεολογικού εξοπλισμού που συνοδεύει κάθε πακέτο μέτρων «διάσωσης» -πάντως όχι αυτών που κινδυνεύουν.
Περισσότερα »
26
05

Μνημονιακή ατζέντα θεσμοθετεί η κυβέρνηση, αυτοβούλως

Οι πολιτικές υποτίμησης της εργασίας που εφαρμόστηκαν τα πρώτα χρόνια των μνημονίων ήταν καταστροφικές. Αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί. Ταυτόχρονα, ζωτικής σημασίας είναι να στηρίξουμε και τις μικρές επιχειρήσεις ώστε να μην καταστεί η κρίση ευκαιρία αναδιάρθρωσης της αγοράς προς όφελος των μεγάλων – μια «δημιουργική καταστροφή» κατά τον  Σουμπέτερ. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα λαμβάνει υπόψιν τα πρόσφατα γεγονότα, την κυβερνητική αδράνεια αλλά και τις δεκάδες συναντήσεις με εργαζομένους και παραγωγικούς φορείς. Δυστυχώς, το εμπροσθοβαρές έχει χαθεί αλλά εμείς δεν μπορούμε να περιοριστούμε στην λογική του «σας τα έλεγα». Το πρόγραμμα είναι απόλυτα κοστολογημένο, και δείχνει πως έστω και τώρα μπορεί να «σωθεί η παρτίδα». Γι’ αυτό περιλαμβάνει και κλαδικές παρεμβάσεις όπως στον τουρισμό ή στον αγροτικό τομέα.
Περισσότερα »
25
05

Nίκος Φίλης: Τα δύσκολα θα κληθεί από τον λαό να τα αντιμετωπίσει και πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ

Τα παιδιά δεν πήγαν στο σχολείο γιατί αυτά και οι οικογένειές τους έκριναν ότι υφίστανται ακόμη οι λόγοι που επέβαλαν το κλείσιμο. Δεν μπορείς το βράδυ να κυνηγάς παιδιά για να μη διασπείρουν τον ιό στις πλατείες και το πρωί να λες ότι δεν υφίσταται κίνδυνος με 15 μαθητές σε μια αίθουσα 25 τ.μ. Το κύρος της δημόσιας εκπαίδευσης το πλήττουν άφρονες πολιτικές αποφάσεις και ο αυταρχισμός αυτής της κυβέρνησης. Αν είχαν συμβουλευτεί και τους «ειδικούς» της εκπαίδευσης, τίποτα από όλα αυτά τα δυσάρεστα δεν θα είχε συμβεί.  Σε ό,τι αφορά τις κάμερες, σημειώνουμε ότι πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία, κάτι που δείχνει προχειρότητα ή και περίεργες σκοπιμότητες. Οι κάμερες στην τάξη υποβαθμίζουν το μάθημα σε από καθέδρας διδασκαλία και καταργούν τον μαθητοκεντρικό-διαδραστικό χαρακτήρα της μάθησης. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι κάτι διαφορετικό, επιτεύχθηκε χάρη στην υπερπροσπάθεια των εκπαιδευτικών, παρά την έλλειψη επιμόρφωσης και τεχνικών δυνατοτήτων. Το καλοκαίρι πρέπει να προετοιμαστούμε για την αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Εκκρεμεί πάντα η προστασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων μικρών παιδιών και εκπαιδευτικών. Ρωτήσαμε και ακόμη να πάρουμε απάντηση: Υπάρχει γραπτή έγκριση από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων; Εφαρμόζεται ο ευρωπαϊκός κανονισμός GDPR;    (...) Με το νομοσχέδιο [για την Παιδεία] η κυβέρνηση ομολογεί ότι θέλει να γυρίσει την εκπαίδευση στα δίσεκτα μνημονιακά χρόνια. Αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών στα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία εν μέσω πανδημίας. Εκδιώκεται το 40% των μαθητών από τα ΕΠΑΛ. Επανέρχεται η τιμωρητική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Σχεδιάζονται σχολεία πολλών ταχυτήτων με την επίκληση της ψευδώνυμης αριστείας. Καθιερώνονται αλλεπάλληλοι εξεταστικοί φραγμοί, επανέρχεται η Τράπεζα Θεμάτων από την Α’ Λυκείου, παρότι όταν εφαρμόστηκε λειτούργησε ως λαιμητόμος για 1 στα 4 παιδιά. Το πολυνομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί, το απέρριψε η μεγάλη πλειοψηφία όσων συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση καθώς και όλοι οι εκπαιδευτικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένης της ΔΑΚΕ. Η κυβέρνηση επιχειρεί να νομοθετήσει ερήμην της κοινωνίας, εις βάρος της δημόσιας παιδείας και υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων. Να προσέξει η υπουργός γιατί και άλλοτε η σύγκρουση με τη νεολαία και την εκπαίδευση οδήγησε κραταιές κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ σε πολιτικές πανωλεθρίες. Λιγότερη αλαζονεία λοιπόν, γιατί σύντομα μπορεί το Νίκη Κεραμέως να διαβάζεται ως Ηττα Κεραμέως. 
Περισσότερα »
25
05

Πάνος Σκουρλέτης: Χρειαζόμαστε μια συμμαχία αυταπασχολουμένων, μισθωτών, μικρομεσαίων

Δεν πρέπει να υποτιμούμε τις δημοσκοπήσεις, χωρίς ταυτόχρονα και να τις απολυτοποιούμε. Πέρα από το ισχυρό, εκ πρώτης όψεως, προβάδισμα της Ν.Δ., που σχετίζεται κυρίως με τα χαρακτηριστικά τής περιόδου της πανδημίας, για πρώτη φορά εμφανίζονται έντονα σημάδια αποδόμησης και αμφισβήτησης της εικόνας της κυβέρνησης, ιδίως στον τομέα της οικονομίας και της εργασίας. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ, πάλι στο πεδίο των ποιοτικών στοιχείων, αποκτά ένα νέο, ευρύτερο ακροατήριο, με ταυτόχρονη υποχώρηση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου της προηγούμενης περιόδου. Ωστόσο, θέλω να επισημάνω πως στο διάστημα από τις εκλογές μέχρι σήμερα σε αρκετές στιγμές δώσαμε την εικόνα ενός χώρου σε κρίση χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να ισχύει. Διλήμματα που δεν ισχύουν, όπως «ποιοι είναι υπέρ της διεύρυνσης και ποιοι κατά», «ποιοι υποστηρίζουν τη λογική ενός καθαρού κόμματος του 3% ή θέλουν ένα μεγάλο κόμμα», ερωτήματα που κατασκευάστηκαν και που δεν έχουν σχέση με τον προβληματισμό εντός του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας άρχισαν να διακινούνται από δω κι από κει. Δυστυχώς, όλα αυτά συνέβαλαν ώστε οι περισσότερες δημόσιες αναφορές γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργούν μια εικόνα εσωστρέφειας και ομφαλοσκόπησης, βάζοντας σε δεύτερο πλάνο ορθές κατά τα άλλα παρεμβάσεις, π.χ. για τον αναπτυξιακό νόμο ή τα εργασιακά.
Περισσότερα »
24
05

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Δύο αντιπαρατιθέμενες λογικές αντιμετώπισης της κρίσης

Ο πρώτος τομέας αφορά τον ρόλο του δημόσιου τομέα. Η λογική της Ν.Δ. ότι πρέπει να κάνουμε όσο το δυνατόν λιγότερα τώρα και βλέπουμε. Αυτό συμβαίνει επειδή θέλει να αποφύγει το ενδεχόμενο να γίνει πλέον απόλυτα σαφές στον κόσμο ότι ο δημόσιος τομέας είναι ο μόνος που μπορεί να παρέμβει ουσιαστικά σε μια κρίση και να συντονίσει την αντιμετώπισή της. Και επειδή ουδέν μονιμότερον του προσωρινού (δηλαδή θα αντιληφθεί ο κόσμος ότι αυτό που ισχύει σε έκτακτες συνθήκες μπορεί να προωθήσει ένα άλλο παράδειγμα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής). Αντίθετα η δική μας λογική λέει ότι, αν δεν κάνεις αρκετά εμπροσθοβαρώς, θα έχεις πολλά προβλήματα στο μέλλον (ανεργία, φτωχοποίηση σημαντικής μερίδας του πληθυσμού) και άρα θα χρειάζεσαι περισσότερες κοινωνικές δαπάνες αν δεν θέλεις να αδιαφορήσεις για τις νέες στρατιές ανέργων και φτωχών. Διότι για εμάς ο ρόλος του κράτους συνίσταται στο να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα δαπανώντας όταν και όσο χρειάζεται. Αντίθετα η Ν.Δ. θεωρεί σημαντικότερες τις δαπάνες καταστολής των αντιδράσεων που προκύπτουν από τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Είδαμε άλλωστε δείγματα της πολιτικής της και πριν από την κρίση, τα οποία τελευταία εντάθηκαν. Ο δεύτερος τομέας αφορά την αγορά εργασίας. Η μία λογική είναι ότι εμβαθύνουμε τη νεοφιλελεύθερη προοπτική και εργαλειοποιούμε την κρίση ως ευκαιρία για ακόμη πιο ευέλικτες σχέσεις εργασίας, που υποτίθεται ότι θα φέρουν τις επενδύσεις και την ανάπτυξη. Η άλλη λογική είναι η στήριξη της εργασίας, η στήριξη των μισθών και μόνιμων θέσεων εργασίας ως μέρος μεσοπρόθεσμου οικονομικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, όπου οι επενδύσεις παίρνουν ως δεδομένο υψηλούς μισθούς και έτσι εστιάζονται σε νέες τεχνολογίες και νέα προϊόντα. Ο τρίτος τομέας αφορά τους όρους και τις προϋποθέσεις κρατικής βοήθειας και παρέμβασης. Από τη μία είναι η λογική ότι δίνεις βοήθεια στις επιχειρήσεις με ελάχιστους όρους, επειδή έχεις χτίσει το αφήγημα του δυναμισμού της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας, και δεν μπορείς να τους περιορίσεις, να τους βάλεις όρους (καπιταλισμό έχουμε, όπως έχει πει και ο κ. Θεοδωρικάκος). Από την άλλη είναι η λογική ότι το δημόσιο χρήμα απαιτεί και υποχρεώσεις για τις επιχειρήσεις που επωφελούνται. Έτσι στην αγορά εργασίας εμείς λέμε ότι οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν βοήθεια πρέπει να αποδεχτούν ότι αυτή συνοδεύεται και από δεσμεύσεις. Τέτοιες δεσμεύσεις είναι να μην μειωθούν οι μισθοί, να μην επιδεινωθούν οι όροι εργασίας (π.χ. από πλήρη σε μερική) και να μην γίνουν απολύσεις τόσο κατά τη διάρκεια της κρίσης όσο και μετά.
Περισσότερα »