ΜΜΕ

05
03

NAZI MEDIA

«Ένα εθνικιστικό και μισαλλόδοξο τσουνάμι σαρώνει τον τόπο μας. Όλοι κυκλοφορούν με όπλα, παριστάνοντας την πολιτοφυλακή εναντίον της «εισβολής» των μεταναστών και των προσφύγων. […] Η Εκκλησία ευλογεί τα όπλα και οι αιρετοί φωτογραφίζονται με τους ένοπλους. Μέρες του 1897. Μέρες δόξας λαμπρές απέναντι στον ανύπαρκτο εχθρό. Τζάμπα μάγκες».
27
12

Όπλα μαζικής παραπληροφόρησης

Ίσως ότι το πιο αποτελεσματικό όπλο μαζικής καταστροφής παραμένει και σήμερα η παραπληροφόρηση. Η διάδοση πλαστών πληροφοριών που, φιλτραρισμένες κατάλληλα και μεγεθυμένες από προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, θα ακουστούν τελικά αρκετά πιστευτές και λογικές ώστε να «δικαιολογήσουν» κάθε τερατωδία.
16
12

Γιώργος Κυρίτσης: Άλλη χώρα, ίδια τακτική

Το παράδειγμα αυτής της εβδομάδας για το πώς τα κανάλια κάνουν το άσπρο μαύρο και επιβάλλουν ατζέντα είναι πολύ χαρακτηριστικό. Επί τρεις ημέρες, με τα ελληνοτουρκικά σε έξαρση και με κρίσιμες καταθέσεις στη Βουλή για το σκάνδαλο Novartis, τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το αν έγραψε στο Facebook η Ν. Κασιμάτη το σύνθημα «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» και μάλιστα αποσυνδέοντας το θέμα από το πραγματικό όργιο αστυνομικής βίας στα Εξάρχεια, βίας η οποία καταγράφηκε σε βίντεο, διέτρεξε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά «περιέργως» δεν κατόρθωσε να βρει τον δρόμο για τα δελτία ειδήσεων. Τι δηλοί ο μύθος; Ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσέχουν ώστε να μη δίνουν λαβές; Σίγουρα υπάρχει και αυτή η γενικής ισχύος διάσταση. Το βασικό όμως είναι να γίνεται κατανοητό ότι με τους μεγαλοεκδότες, τους βαρόνους, τους ολιγάρχες δεν πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να θεωρεί ότι μπορεί ούτε να συνεννοηθεί, ούτε να κάνει ειρήνη, ούτε ανακωχή, ούτε φυσικά να ακούει τις παραινέσεις τους για το τι πρέπει να κάνει για να κερδίσει.
15
11

Γιώργος Πλειός: ΜΜΕ, υπό έλεγχο σε μια Δημοκρατία υπό αμφισβήτηση ( ; )

Το διαδίκτυο κυριαρχείται πλέον από λίγες εταιρείες, τις λεγόμενες GAFAM, που το εκμεταλλεύονται εμπορικά και που με το πέρασμα του χρόνου γίνονται ακόμα λιγότερες. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η ρητορική, σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή η καταπολέμηση των μονοπωλίων στον σύγχρονο καπιταλισμό, συνιστά ιδεολογική αυταπάτη ή εξαπάτηση.
17
11

Serge Halimi: Με αφορμή την Ελλάδα, γιατί πρέπει να σπάσουμε το μιντιακό λουκέτο

Μια και διαρκώς προτάσσεται η δημοκρατία, πότε ακριβώς αποφασίσαμε συλλογικά, με ποια ψηφοφορία, ότι την πληροφόρησή μας θα ελέγχει μια χούφτα μεγάλων επιχειρήσεων που η πρώτη τους έννοια είναι το μέγιστο κέρδος από τις διαφημίσεις ή η επιρροή τους στην πολιτική εξουσία; Είναι ερωτήματα που κανείς δεν θέτει. Και που, συνεπώς, θα συνεχίσουν να τίθενται όσο δεν απαντώνται. (...) Ας το θέσουμε ωμά: πρέπει να πάψει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ένα θεμελιωδώς φαύλο σύστημα πληροφόρησης παράγει μια ενημέρωση επικίνδυνη για τη δημοκρατία.
09
09

Ο τυφώνας Χάρβεϊ δεν ήρθε από το πουθενά

Τα ρεκόρ σπάνε κάθε χρόνο- είτε πρόκειται για την ξηρασία, το κύμα καταιγίδων, τις πυρκαγιές είτε απλώς για τη θερμοκρασία- και συμβαίνουν επειδή ο πλανήτης είναι πολύ πιο ζεστός από ό,τι από τότε που άρχισαν να καταγράφουν τα ρεκόρ. Η κάλυψη των Μέσων για γεγονότα όπως ο τυφώνας Χάρβεϊ, όπου δεν δίνουν σημασία σε αυτά τα γεγονότα, που παραλείπουν να παράσχουν μια πλατφόρμα στους επιστήμονες του κλίματος για να μπορέσουν να τα εξηγήσουν αυτά, χωρίς ταυτόχρονα να αναφέρουν ποτέ την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού, αποτυγχάνει στο βασικό καθήκον της δημοσιογραφίας: Να παρέχει τα σημαντικά γεγονότα και το σχετικό πλαίσιο. Αφήνει το κοινό με την εσφαλμένη εντύπωση ότι πρόκειται για καταστροφές χωρίς αιτίες, πράγμα που σημαίνει επίσης ότι δεν θα μπορούσε να γίνει τίποτα για την πρόληψή τους (και ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα τώρα για να αποφευχθεί η επιδείνωσή τους στο μέλλον).
08
09

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ χάνουν τον πόλεμο

Το έντυπο πεθαίνει. Μαζί και οι εφημερίδες. Η τηλεόραση πεθαίνει. Μαζί και η δυνατότητα τής κεντρικά ελεγχόμενης προπαγάνδας. Τα social media είναι πλέον το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας και πληροφόρησης.
25
08

Το μιντιακό καρτέλ και ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Πήρε χρόνια η οικοδόμηση του καθ’ ημάς βαλκανικού μπερλουσκονισμού με οσμή Κολομβίας. Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες και επιμερίζονται σε διαδοχικές κυβερνήσεις (με τις προηγούμενες να έχουν τη μερίδα του λέοντος). Και βοούν οι στενές σχέσεις ορισμένων πολιτικών που είχαν στασίδι στα πλατό και στα ρεπορτάζ έναντι αδρής στήριξης προς τους μιντιάρχες. (...) Και για να είμαστε σαφείς: όσο σιωπούν για το μείζον, την αυτοκρατορία Μαρινάκη, αυτοαναιρούνται με τρόπο κραυγαλέο σε μια σειρά από θέματα. Οταν αύριο μιλήσουν ξανά για τη δημοκρατία, τον κίνδυνο από την Ακροδεξιά, τη διαφάνεια ή το κύρος των θεσμών, ο λόγος τους θα ακουστεί σαν λόγος με σημαία ευκαιρίας.
31
01

Για τον ΔΟΛ

Μέσω των κύριων αρθρογράφων του, ο ΔΟΛ συνέχισε σταθερά να στηρίζει τις πολιτικές της λιτότητας, να λοιδορεί κάθε κοινωνική διαμαρτυρία και φυσικά να υπερασπίζεται τα απίστευτα ανοίγματα του τραπεζικού συστήματος. Οι δημοσιογράφοι-περσόνες όμως δεν ταυτίζονται με τους εκατοντάδες ανθρώπους που ενημερώνουν, δουλεύουν μαύρα και πληρώνονται ψίχουλα ή έστω τα βασικά. Ο πολιτισμικός, μορφωτικός και ενημερωτικός πλούτος που κόμισαν χωρίς αμφιβολία και τα έντυπα αυτά είναι καρπός της προσπάθειας αυτών των ανθρώπων. Τα Νέα και το Βήμα έχουν καταγράψει στις σελίδες τους, με τον κόπο των δημοσιογράφων τους, σχεδόν όλες τις σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
  • 1
  • 2