Macro

Οργίασαν φέτος τα Χριστούγεννα οι φιλελέδες και οι ακροδεξιοί. Πρέπει να τους έχει καταπιέσει πάρα πολύ η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς. Δεν έχουμε πρόβλημα με τη γέννηση του Ιησού, αλλά έπρεπε να καθίσει σπίτι του να τον σφάξει ο Ηρώδης... Έκαναν κατάληψη σε ξένη φάτνη και δεν μπορούσε ο ιδιοκτήτης να πάει ν’ αρμέξει. Κι εμφανίστηκαν και αραπάδες με καμήλες και δώρα και αλλοιώσανε τον πολιτισμό μας. Και ένα σωρό αγγελάκια με καραμούζες που παίζανε Χάιδν. Στην Αραπιά, 1.700 χρόνια πριν το μπαρόκ. Αυτό κι αν είναι αλλοίωση του πολιτισμού μας. Και εν πάση περιπτώσει, μια θαρραλέα απόφαση πήρε ο Ηρώδης για να διασφαλίσει την πολιτική σταθερότητα στην Παλαιστίνη κι έχετε πέσει να τον φάτε. Και σίγουρα αυτοί που δεν θέλανε να τους σφάξει ο Ηρώδης τα μωρά κάτι θέλανε να κρύψουνε. Και σταματήστε πια και με τη “Χριστουγεννιάτικη Ιστορία” του Ντίκενς. Άμα δεν είναι σκατόψυχη η επιχειρηματικότητα, πώς θα έρθει η ανάπτυξη; Το Πάσχα θα επανέλθουν για τα μπάχαλα στον Ναό και την επίθεση στον εμπορικό κόσμο.

Ο Χριστός, αυτός που προ ημερών γιορτάστηκε στη Δύση, είναι queer: αν ο Ιησούς γεννήθηκε για να διακόψει τη ροή του υπάρχοντος, άδικου, κόσμου, αν γεννήθηκε για να σταθεί στο πλευρό των κατατρεγμένων και των περιθωριακών, αν γεννήθηκε για να φέρει στο προσκήνιο την πόρνη έναντι του υποκριτή και τον αδελφό τον ελάχιστο έναντι του πλούσιου αξιωματούχου, σήμερα θα κατέβαινε από τους ουρανούς όχι μοναχά ως πρόσφυγας, όπως συχνά λέγεται και γράφεται, αλλά και ως queer.

Δεν προλαβαίνει ο κόσμος να μετράει χαστούκια από τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις της ΝΔ: Κοινωνικό μέρισμα κόπηκε στο 75% των δικαιούχων που έδινε ο ΣΥΡΙΖΑ 13η σύνταξη καταργείται Αναδρομικά συντάξεων δεν υπάρχουν Αύξηση κατώτατου μισθού, δεν υφίσταται Για το κοινωνικό μέρισμα έχουμε αναφερθεί αναλυτικά και με στοιχεία. Τώρα πια δεν χρειάζονται επιχειρήματα, το βιώνουν στο πετσί τους οι πάνω από 1 εκατομμύριο κομμένοι, που έκαναν μαύρα Χριστούγεννα. Όμως τα χαστούκια, στους ανήμπορους, τους συνταξιούχους και εργαζόμενους, πέφτουν σαν καταιγίδα, το ένα πάνω στο άλλο. Ας δούμε τα νέα χαστούκια και να περiμένουμε τα νεότερα: 1. Κατώτατος μισθός: Ο κ. Μητσοτάκης δεσμεύτηκε προεκλογικά ότι θα τον αυξήσει, και μάλιστα, βγαίνοντας αριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ, υπερακόντισε, αναφέροντας ότι “πρέπει να αυξάνεται με ρυθμό διπλάσιο από την αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος”! Ξεχάστε την! Προπαραμονή Χριστουγέννων ο υπουργός Οικονομικών κ. Σταϊκούρας δήλωσε: «Είπαμε ότι θα αυξάνουμε τον κατώτατο μισθό κάθε χρόνο με ρυθμό διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ το Φεβρουάριο αύξησε τον κατώτατο μισθό κατά 11%, δηλαδή κάλυψε τα επόμενα 3 χρόνια», ξεκαθάρισε ο Χρ. Σταϊκούρας, παραπέμποντας τη σχετική συζήτηση στον Μάιο του 2020! Την αύξηση, όμως, που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ την ήξερε ο ελληνικός λαός, όπως και η ΝΔ, παρά ταύτα όμως επέμεναν, αναπαράγοντας και ο Μητσοτάκης, μέχρι και τις παραμονές των εκλογών, τη δέσμευση του, που, μάλιστα, ανέφερε και ύψος του κατώτατου μισθού στα 730 ευρώ εντός τριετίας! Επιτομή της εξαπάτησης.... Θυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στο προεκλογικό του πρόγραμμα είχε συγκεκριμένη δέσμευση για νέα αύξηση του κατώτατου μισθού το 2020 και το 2021 κατά 7,5% και 7,5%, αντίστοιχα. . 2. Αναδρομικά συντάξεων: Ο λαλίστατος υπουργός Ανάπτυξης Αδ. Γεωργιάδης άδειασε με κυνισμό τους συνταξιούχους που, επίσης, «χάιδευε» προεκλογικά η Ν.Δ. Παραμονή Χριστουγέννων δήλωσε “χωρίς λύπην, χωρίς αἰδώ” για τα αναδρομικά που έχει αποφασίσει ότι πρέπει να καταβληθούν το ΣτΕ: «δε μπορεί η συζήτηση στην Ελλάδα να είναι οι συντάξεις» υποστήριξε, και πρόσθεσε, λοιδορώντας τους συνταξιούχους: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»! Και εδώ η ΝΔ γύρισε επιδεικτικά την πλάτη στους απόμαχους, που προεκλογικά τους τάιζε με ψέματα και υποσχέσεις. 3. 13η σύνταξη: Μερικές ώρες αργότερα, το πρωί της Τρίτης 24/12, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στ. Πέτσας, χαρακτήρισε ανύπαρκτη και «προεκλογικό επίδομα» τη μόνιμη 13η σύνταξη που θεσμοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ (που αναγκάστηκε να ψηφίσει και η ΝΔ), επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά πως η κυβέρνηση σκοπεύει να την καταργήσει.

Έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε τα κοινωνικά αγαθά που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο και που διασώθηκαν με τιτάνιες προσπάθειες κατά την περίοδο των μνημονιακών χρόνων. Μεταξύ αυτών, η δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, τα εργασιακά δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες. Ταυτόχρονα έχουμε καθήκον να ενθαρρύνουμε την κινητοποίηση της κοινωνίας, να αναζητήσουμε τις πρακτικές και τα εργαλεία για το «άνοιγμα» του κόμματος, τη γείωσή του στα εργατικά σωματεία και τα εργατικά κέντρα, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις γειτονιές και τους μαζικούς χώρους, στους αγροτικούς συνεταιρισμούς, στα επιστημονικά και αθλητικά σωματεία. Οφείλουμε να είμαστε παρόντες στους αγώνες και τα κινήματα, όπως και να θίξουμε το σχέδιό μας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, τη δίκαιη ανάπτυξη και την ανάδειξη των τοπικών χαρακτηριστικών, αξιοποιώντας τις προτάσεις και τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τον ευρύ διάλογο των αναπτυξιακών συνεδρίων που έλαβαν χώρα την προηγούμενη περίοδο.

Η οικονομική κρίση, που εξελίχτηκε σε κοινωνική κρίση και σε κρίση του πολιτικού συστήματος και της αντιπροσώπευσης, μετατρέπεται σε κρίση νομιμοποίησης των πολιτικών θεσμών και η τελευταία, από κρίση νομιμοποίησης, καθίσταται κρίση της ίδιας της νομιμότητας. Συνεπώς, είμαστε σε συνθήκες κρίσης – ή διακινδύνευσης – της δημοκρατικής νομιμότητας. Όταν, δηλαδή, προκρίνεται η σκοπιμότητα σε βάρος της νομιμότητας, τότε το δόγμα δεν είναι «νόμος και τάξη», αλλά είναι το δόγμα του «εσωτερικού εχθρού». Η Αριστερά, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα εξουσίας, αλλά και, τώρα, ως αξιωματική αντιπολίτευση, πρέπει να καταστεί και δύναμη θεσμικής εγγύησης και προστασίας όλων των συνταγματικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μέχρι το να μην ξεγυμνώνονται πολίτες στον δρόμο από την αστυνομία (περίπτωση πρόκλησης και διαχείρισης του φόβου). Η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει ξανά, όπως η ΕΔΑ, να είναι ο μαχητικός, αξιόπιστος και, με μεστό, ευκρινή προγραμματικό λόγο, εγγυητής της δημοκρατικής νομιμότητας. Η τελευταία πλήττεται και από την πρόσφατη εισαγγελική πρόταση να μην κριθεί εγκληματική οργάνωση η Χρυσή Αυγή. Έτσι, όμως, η δημοκρατική πολιτεία μετατρέπεται σε ανοχύρωτη, ευάλωτη πολιτεία. Η Αριστερά είναι φρουρός της δημοκρατικής νομιμότητας και πρέπει να εγγυηθεί και το νόμο και την τάξη, αλλά το νόμο που επιβάλλει υποχρεώσεις και προστατεύει δικαιώματα, και την τάξη ως συνταγματική τάξη. Ο νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός – και η κυβέρνηση που τον εκφράζει – διασαλεύει την τάξη, τη δημοκρατική τάξη των δικαιωμάτων, των ελευθεριών, της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης. Η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να υπερασπιστεί αυτή την τάξη και να εγγυηθεί την αποκατάστασή της ως μέλλουσα κυβέρνηση. Γιατί δεν υπάρχει τίποτε πιο ριζοσπαστικό από το να βελτιώνεις, έστω και λίγο, όσο μπορείς, την καθημερινότητα και τη ζωή των ανθρώπων. Εάν κάποιος δεν ξεκινήσει από εκεί, σε κανέναν σοσιαλισμό δεν πρόκειται να φτάσει ποτέ, ούτε ένα τετράγωνο πιο πέρα δεν θα πάει.

Σήμερα ζούμε την παλινόρθωση του αυταρχικού και ξενοφοβικού κράτους της Δεξιάς. Η ιδεοληψία του νόμου και της τάξης, με μαθηματική ακρίβεια, μας γυρίζει στα χρόνια του 2014. Αντί της αλληλεγγύης, καλλιεργείται και πάλι ηθικός πανικός. Δεν είναι τυχαίο ότι μιλούν πλέον για «εισβολείς» και για «κίνδυνο για την εσωτερική ασφάλεια». Ένα dejà vu οργανώνεται και πάλι από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και το υφυπουργείο Εθνικής Άμυνας, που ανέλαβαν όλη την ευθύνη του μεταναστευτικού-προσφυγικού, μόνο που αυτή τη φορά η χώρα αντιμετωπίζει αυξημένες ροές, με τα ευρωπαϊκά σύνορα κλειστά. Δέσμια του ρατσισμού και της κινδυνολογίας που καλλιέργησε τα προηγούμενα χρόνια για αντιπολιτευτικούς λόγους, η κυβέρνηση δίνει όλη την έμφαση στον έλεγχο των συνόρων, στις επιστροφές και στα κέντρα κράτησης. Παλινωδεί συνεχώς, στέλνοντας αλλοπρόσαλλα μηνύματα, πότε ότι αντιμετωπίζει εισβολή μεταναστών, πότε ότι αντιμετωπίζει θέμα εσωτερικής ασφάλειας, δικαιώνοντας έτσι την απραξία των χωρών της Ε.Ε. Και τα τρία μέτρα, που φανατικά υποστηρίζουν, ελπίζουν ότι θα κάνουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες αόρατους, ώστε να καθησυχάσουν τους πολίτες, που τους έχουν φοβίσει. «Κλειστά σύνορα», γιατί έτσι δήθεν θα μειωθούν οι ροές. Επιστροφές ώστε να μην γεμίζουν τα νησιά και η ενδοχώρα με «επικίνδυνους». Άσυλο φαστ- τρακ για να μην παραμένουν για πολύ χρόνο στη χώρα και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι όλα τα μέτρα που εξαγγέλλει δεν θα επιλύσουν τα πραγματικά προβλήματα. Αντίθετα, θα γεννήσουν νέα. Κι όμως επιμένει. Παραλήπτες των αυταρχικών και ακροδεξιών μέτρων της δεν είναι ούτε οι πρόσφυγες ούτε οι μετανάστες. Ούτε η Ευρώπη ούτε η Τουρκία. Παραλήπτες είμαστε όλοι εμείς. Όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, που αποδέχονται να γίνουν πειραματόζωα άνθρωποι κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τη φτώχεια, που δικαιολογούν τις πολιτικές στέρησης της ελευθερίας και τις πρακτικές βιοπολιτικής για όσους περισσεύουν και για όσους δεν περιλαμβάνονται στα νεοφιλελεύθερα σχέδια μείωσης της εργασίας και του κοινωνικού κράτους. Πολιτικές που παράγουν ηθικό πανικό και όχι αλληλεγγύη. Πολιτικές που περιφρονούν την ανθρώπινη ζωή και καθιστούν ακόμα και τα ασυνόδευτα παιδιά εχθρούς. Γι’ αυτό και η πολιτική για το προσφυγικό - μεταναστευτικό δοκιμάζει κόμματα και πολιτικές δυνάμεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό, αν θέλουμε να παραμείνουμε ανθρώπινη κοινωνία, έχουμε επείγουσα ανάγκη για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο «ανθρώπινης νομιμότητας» στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.