Μαρία Τζαμπάζη: Τους τσιγγάνους δεν μας θέλει κανείς
“Έλα μωρέ, ένα γυφτάκι ηταν”. Ναι, έτσι είπαν πολλοί για την Όλγα. Έτσι σκέφτηκαν. Έτσι…
Πολ Μέισον: O Πούτιν και η Δύση
Θέλετε να πάμε σε πόλεμο με τη Ρωσία για την Ουκρανία; Δεν θα έπρεπε να…
Θοδωρής Δρίτσας: «Το τέλος της πανδημίας δεν είναι θέμα τύχης, είναι θέμα επιλογής»
Πριν από μερικές μέρες, με συνέντευξη Τύπου, ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)…
ΔΕΒΘ 2021: «Τα πράγματα με πολύ μόχθο βελτιώνονται, πανεύκολα γκρεμίζονται»
Τέσσερις εκδότες που συμμετείχαν σχολιάζουν την, για κάποιους, χειρότερη έκθεση από καταβολής του θεσμού
Ανδρέας Ξανθός: Η κυβέρνηση της ΝΔ τιμωρεί τους ανασφάλιστους πολίτες
Με τροπολογία του σε πρόσφατο νομοσχέδιο, ο Υπουργός Υγείας κ.Πλεύρης ακύρωσε μια ρύθμιση της κυβέρνησης…
Νίκος Φίλης: Τις εκλογές θα τις κερδίσουμε με Αριστερό Ριζοσπαστισμό
Το ατού μας, ως Αριστερά, ήταν πάντοτε οι ιδέες μας -και μ’ αυτές πορευόμασταν. Εμπνέαμε και εμπνεόμασταν από τα κοινωνικά κινήματα. Αλλά ακόμα κι αν κάποιοι βλέπουν τη συγκυρία «εκλογίστικα», ας έχουν υπόψη ότι το «Κέντρο» εξαιτίας της κοινωνικής πόλωσης και της κατάρρευσης των μεσαίων στρωμάτων, συνιστά πλέον έναν τόπο κοινωνικά, πολιτικά και ιδεολογικά άγονο.
Είναι άλλο η επιθυμητή, ιδιαιτέρως λόγω Απλής Αναλογικής, συμμαχία πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για τη συγκρότηση εναλλακτικής προοδευτικής λύσης στη διακυβέρνηση του τόπου και άλλο η επιδίωξη να εκφραστούν μονοκομματικά παράταιρες, αλλά και στερούμενες κοινωνικού αποτυπώματος, δυνάμεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Στην ουσία, επιχειρώντας την επαναφορά συνιστωσών με αποκλίνοντα πολλές φορές ιδεολογικά και πολιτικά σχέδια, ενισχύεται -αντικειμενικά- ο ρόλος του «αρχηγού της παράταξης» ως του μόνου εξισορροπητικού παράγοντα, με αναπόφευκτη την υποβάθμιση της δημοκρατικής λειτουργίας.
Βαδίζοντας προς το Συνέδριο και κρατώντας τη θετική εμπειρία από την πρόσφατη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, οφείλουμε να ολοκληρώσουμε τον αναστοχασμό της κυβερνητικής μας θητείας και να εμβαθύνουμε στους προγραμματικούς μας στόχους, ώστε ο διογκούμενος θυμός από τα κυβερνητικά πεπραγμένα να μετατραπεί σε πολιτικό ρεύμα νίκης και ριζοσπαστικής προοδευτικής προοπτικής.
Ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, κόμμα αγώνα και διακυβέρνησης, να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά της νέας δημοκρατικής προοδευτικής κυβέρνησης και να είναι η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» καλύτερη από την πρώτη.
Κύρκος Δοξιάδης: Κρατικός αντικαπιταλισμός
Σε πρόσφατο άρθρο μου στην «Εφ.Συν.» («Το planB της Αριστεράς», 16.11.2021), είχα εξηγήσει τη συμβολική…
Νίκος Φίλης: «Θλιβερό να υψώνουμε τείχη σε πρόσφυγες και μετανάστες»
«Η Μεσόγειος, που για χιλιετίες ένωσε λαούς διαφορετικούς και χώρες μακρινές, γίνεται ένα κρύο κοιμητήριο…
Δημήτρης Χριστόπουλος: Ποιες κυρώσεις για τους αντιεμβολιαστές;
«ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ το πρόστιμο για τον μη εμβολιασμό και όχι ένα πρόστιμο επειδή κάποιος…
«Η Μεγάλη Παραίτηση»: Γιατί οι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ παραιτούνται μαζικά;
Η«Μεγάλη Παραίτηση» είναι η ονομασία που έδωσαν οι ειδικοί στο μεγάλο κύμα παραιτήσεων εργαζομένων που έχει ξεκινήσει περίπου από το καλοκαίρι στις ΗΠΑ. Για την ακρίβεια στα τέλη Ιουλίου υπήρχαν 11 εκατομμύρια κενές θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, ενώ τον Οκτώβριο παραιτήθηκαν, άλλα 4,4 εκατομμύρια άτομα.
Οι τομείς όπου παρουσιάζεται μεγάλο κύμα παραίτησης είναι οι επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστίασης, καθώς ένα 7% των εργαζομένων έφυγε κατά τον μήνα του Αυγούστου, δηλαδή 1 στους 14 εργαζομένους μέσα σε έναν μήνα.
Οι ειδικοί, βλέποντας αυτά τα νούμερα, μιλούν για μία σεισμική μεταβολή στις εργασιακές σχέσεις. Για αυτό πολλοί προτιμούν τον όρο «Η Μεγάλη Αναδιάρθρωση», αντί για «Μεγάλη Παραίτηση», ή ακόμη και «Η Μεγάλη Εξάντληση», καθώς τις περισσότερες φορές πρόκειται για εργαζόμενους που έχουν «καεί» από το σύστημα.
Μέσα στους βασικούς λόγους των παραιτήσεων που έχουν καταγραφεί κατά τις συνεντεύξεις εξόδου που κάνουν οι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ, είναι οι χαμηλοί μισθοί σε σχέση με τις απαιτήσεις της δουλειάς.