Αναδημοσιεύσεις

28
01

Πόσο επικίνδυνη είναι η απλή αναλογική;

Αφού τη χαρακτήρισε «θεωρητικό απολίθωμα» και αφού αντέστρεψε την απλή αλήθεια της απλής αναλογικής, την αντιστοιχία ποσοστού ψήφων στις εκλογές με το ποσοστό εδρών στο κοινοβούλιο θεωρώντας τη αδιανόητη προϋπόθεση (δεν είναι δυνατόν, είπε, το εκλογικό ποσοστό να καθορίζει τον αριθμό των εδρών!), τόλμησε να της φορτώσει ακόμα και την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, λες και το εκλογικό σύστημα έφερε τον φασισμό… Αναφερόμενος δε στα εγχώρια πολιτικά πράγματα, απέδωσε και τον εμφύλιο πόλεμο στο…καταραμένο εκλογικό σύστημα. Γιατί, άραγε, δίνει τόσο μεγάλη σημασία στην κατασυκοφάντηση της απλής αναλογικής η ΝΔ για χάρη ενός από τα πιο άδικα και πιο καλπονοθευτικά συστήματα; Για δύο τουλάχιστον λόγους. Ο ένας είναι διαχρονικός, αφορά τον έρωτα της δεξιάς για τα συστήματα που δίνουν απόλυτη πλειοψηφία εδρών χωρίς πλειοψηφία ψήφων στις εκλογές. Είναι τα συστήματα που ιστορικά την εγκαθιστούν στην κυβέρνηση στο διηνεκές, επιτρέποντας το πολύ πολύ την εμφάνιση ενός ακίνδυνου αντιπάλου σε ένα δικομματικό παιχνίδι ανώδυνης εναλλαγής στην κυβέρνηση. Το σύστημα αυτό ευνοεί το σχηματισμό δύο ισχυρών διεκδικητών της κυβέρνησης δυσκολεύοντας στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την ανάδειξη άλλων σε ισότιμη βάση, όπως θα μπορούσε να γίνει με την απλή αναλογική, και αποκλείοντας τις προγραμματικές συγκλίσεις και συμφωνίες, αφού το ζήτημα είναι το κυνήγι της πρωτιάς.
28
01

Αντιμέτωπη με τη συσσώρευση εμφανούς φθοράς

H ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου, της ενισχυμένης αναλογικής, από τη Δεξιά – στο σύνολό της, διότι τον φιλελεύθερο Κυρ. Μητσοτάκη συνέδραμε και ο δηλωμένος ακροδεξιός κ. Βελόπουλος – αποκαλύπτει την έντονη ανησυχία της ΝΔ για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Γι’ αυτό έγκαιρα παίρνει τα μέτρα της, και δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια ο ισχυρισμός της ότι ξεκαθαρίζει το θεσμικό τοπίο, χάριν της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτικού συστήματος. Γιατί όμως ανησυχεί; Για δυο λόγους καίριας σημασίας. Ο ένας, είναι ότι βαθμιαία, λόγω της πολιτικής που εφαρμόζει και της αλαζονείας της, συνειδητοποιεί ότι δεν έχει πιθανούς συμμάχους. Μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το σημείωσε αυτό ο Αλέξης Τσίπρας πολύ καθαρά. «Θα μείνει μόνος του γιατί το πολιτικό του σχέδιο και οι προγραμματικές του θέσεις δεν μπορούν να χωρέσουν σε κανένα πλαίσιο σύγκλισης ή συνεννόησης για την επόμενη μέρα». «Και επειδή γνωρίζει», πρόσθεσε, «ότι δεν μπορεί να είναι μέρος της πολιτικής λύσης των συσχετισμών που θα διαμορφώσει ο ελληνικός λαός στις επόμενες εκλογές, μιλά διαρκώς για διπλές εκλογές». Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, συνοπτικά, εξέφρασε και την πεποίθηση του κόμματός του ότι κυβέρνηση μπορεί να προκύψει και με την απλή και «αυτή δεν θα τον περιλαμβάνει, γιατί πρέπει να είναι – και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είναι δημοκρατική και προοδευτική λύση».
27
01

Νίκος Παρασκευόπουλος: Ένταξη ή αποκλεισμοί, Η διεύρυνση της Αριστεράς

Κάποιος ίσως αναρωτηθεί: είναι τόσο σημαντικό το δίπολο ένταξη/αποκλεισμός, ώστε να σηματοδοτεί καίρια τις σύγχρονες κοινωνικοπολιτικές συγκρούσεις; Ξεχνιούνται ξαφνικά τα κλασικά μαρξιστικά κριτήρια, όπως η εκμετάλλευση των παραγωγικών σχέσεων και η διάκριση καπιταλιστής/προλετάριος; Αν οι αλλαγές στην Ιστορία θα γίνονταν μονομιάς, η απάντηση θα ήταν εδώ χωρίς άλλο αρνητική. Οι εξελίξεις όμως είναι σταδιακές. Το βέβαιο είναι ότι σε εποχές με υψηλά ποσοστά ανεργίας και με ανάπτυξη μαζικών ηλεκτρονικών υπηρεσιών και τεχνητής νοημοσύνης, το κοινωνικό βάρος της βιομηχανικής παραγωγής αρχίζει να μειώνεται. Σήμερα λοιπόν η Αριστερά και οι δημοκράτες μοιράζονται κοινά οράματα, συμμαχούν και έχουν την ανάγκη μιας κοινής πολιτικής έκφρασης. Αντικειμενικά όμως, στη συμμαχία αυτή δεν έχουν -και δεν θέλουν καν να έχουν- θέση όσοι επιθυμούν το στάτους κβο της ανισότητας, καθώς και όσοι υπηρετούν ιστορικά αντίπαλες ιδέες, όπως η κυριαρχία της αγοράς κι όχι της ψήφου των πολλών, καθώς και η ολιγαρχία που ενδύεται κατά περίπτωση το ρούχο του ρατσισμού, του εθνικισμού ή της θεοκρατίας. Ιστορική ανάγκη λοιπόν η πολιτική διεύρυνση που δεν θα ξεπερνά τα κατακτημένα κοινωνικά όρια της Αριστεράς και της Δημοκρατίας.
27
01

Ανδρέας Ξανθός: Τα προβλήματα απαιτούν λύσεις κι όχι ανούσια επικοινωνία

Οι μεγαλοστομίες χωρίς αντίκρισμα, ειδικά στην Υγεία, έχουν «κοντά ποδάρια». Το πολιτικό σχέδιο της σταδιακής υπονόμευσης του δημόσιου χαρακτήρα του ΕΣΥ και της δημιουργίας «ζωτικού χώρου» για τα ιδιωτικά συμφέροντα στην Υγεία έχει τεθεί σε εφαρμογή. Το ενθαρρυντικό είναι ότι αρχίζουν να αντιδρούν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, οι επαγγελματίες υγείας, οι σύλλογοι ασθενών και οι τοπικές κοινωνίες. Αυτοί είναι οι κοινωνικοί μας σύμμαχοι στην προσπάθεια: 1. Να αντισταθούμε στη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της δημόσιας περίθαλψης μέσω των ΣΔΙΤ (Συμπράξεων Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα). 2. Να υπερασπιστούμε την κοινωνική κατάκτηση της καθολικής κάλυψης υγείας και της ενδυνάμωσης του ΕΣΥ μέσα στην κρίση. 3. Να ασκήσουμε τεκμηριωμένη και μαχητική αντιπολίτευση στην «ανθυγιεινή» πολιτική της κυβέρνησης.
27
01

Άγγελος Τσέκερης: Επισημάνσεις

Ο Μηταράκης δήλωσε ότι τα κλειστά κέντρα κράτησης δεν μπορούν να είναι ολιγάριθμα, γιατί χάνουν την αποτρεπτική τους ικανότητα. Και άμα διανέμεται συσσίτιο χάνουν την αποτρεπτική τους ικανότητα. Αντιθέτως, με λυκόσκυλα την ενισχύουν. Δεν του αρέσει η απλή αναλογική του Γεραπετρίτη, γιατί έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία. Να τα ακούτε εσείς που ρίχνετε όλη την ευθύνη στις μπυραρίες. Συγκλονισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ από το σατανικό σχέδιο των “53” που αποκάλυψε ο Λακόπουλος. Σχεδιάζουν να απαγάγουν τον Τσίπρα και να τον κλείσουν στη σπηλιά του Νταβέλη. Δεν αποκλείεται. Αυτοί μέχρι και τροπολογίες είναι ικανοί να καταθέσουν.
27
01

Γιώργος Κυρίτσης: Αναξιοπρεπές κράτος

Οι αριστεροί δεν συμπαθούν τη φιλανθρωπία, που δημιουργεί κάθετες σχέσεις, σχέσεις ανισοτιμίας και εξάρτησης, προτιμά την αλληλεγγύη, που είναι οριζόντια κοινωνική διαδικασία. Ακόμα περισσότερο, δεν της αρέσουν αυτοί που κάνουν τους φιλάνθρωπους εκμεταλλευόμενοι τη φοροασυλία τους, δηλαδή τη μη αναλογική συμμετοχή τους στα δημόσια βάρη όπως επιτάσσει άλλωστε και το σύνταγμα. Περισσότερο όμως αγριεύουν όταν βλέπουν την παντελή αδιαφορία της κυβέρνησης για τη δημόσια υγεία. Και εκεί, όταν δεν υπάρχουν φάρμακα και ακυρώνονται χειρουργεία, η υπόθεση με τις τουαλέτες και τα κλινοσκεπάσματα είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσης.
27
01

Να σε λένε Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

Η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ το έκανε: έσπασε τον εαυτό της για να μπορέσει να βρει τις λέξεις της. Έσπασε τον εαυτό της για να μπορέσει να βρει το ποίημα. Έσπασε ακόμα και τη γενναιότητα της εγκατάλειψης, με το βαρύ σφυρί της ποίησης. Αμόνι και δάκρυ. Χάλυβας και χαμόγελο. Χορός και εικόνισμα. Εξάρθρωση και λόγος. Συμπληγάδες και Ερινύες. Α, ναι. Από πολλές Συμπληγάδες πέρασε η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ ώσπου να φύγει. Χρόνια και χρόνια χαμηλώνοντας τις λέξεις, χρόνια και χρόνια χαμηλώνοντας τη σιωπή μέσα στα ζήτω των άλλων. Αυτή τη χοάνη που καταπίνει τους ποιητές. Και τους ξεβράζει σε ασήμαντες ημερομηνίες. Σε μια σιωπή ασήμαντη. Αυτό είναι το θηρίο: Η ασήμαντη σιωπή. Λες και δεν έγινε τίποτα που πέθανε η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ που τίμησε τη σιωπή, τον έρωτα, τον θάνατο, το πολεμικό κορμί, το άλλο βλέμμα, τον παλμό, την υστέρηση που λέγεται στυγνότητα όταν το δάκρυ καθυστερεί για λίγα δευτερόλεπτα κι ο κόσμος για αιώνες. Γι’ αυτό θα πω πως είναι μεγάλο πράγμα να έχεις υπάρξει η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ. Γιατί μαζί σου, για όλα αυτά, υπήρξαμε κι εμείς. Δεν γίνεται λοιπόν να σε αφήσουμε από τα χέρια μας, να πούμε ότι πέθανες και να τελειώσει έτσι η κατάσταση. Δεν γίνεται να σε αφήσουμε να μας αφήσεις. Συνεχίζουμε. Θα γράψουμε τα ποιήματα που δεν πρόλαβες να γράψεις. Αύριο πάλι, Κατερίνα. Αύριο, στον αιώνα τον άπαντα.
27
01

Λεωνίδας Καρύγιαννης: Καπιταλισμός και καπιταλιστές, Μια διαρκής καταστροφή για ανθρώπους και περιβάλλον

Αυτός ο κόσμος που κτίζετε στο όνομα της ‘’Ελευθερίας’’ και της οικονομίας της αγοράς το μόνο που του αξίζει είναι να Αλλάξει . Η ''ελίτ'' της κοινωνίας μας ζει παρασιτικά και για να αυξήσει τα κέρδη της δημιουργεί φτώχεια ,ανισότητες, διαφθορά, πολέμους , δικτατορίες, ,καταστροφή του περιβάλλοντος ,και μαζικές μεταναστεύσεις. Με βάση τα στοιχεία της Oxfam (Στοιχεία σαν γροθιά στο στομάχι μας) : 1) Το πλουσιότερο 1% του κόσμου κατέχει υπερδιπλάσιο από τον συνολικό πλούτο 6,9 δισ. Ανθρώπων. 2) Οι 2.153 δισεκατομμυριούχοι της υφηλίου κατείχαν πέρυσι περισσότερα από ότι 4,6 δις. άνθρωποι 3) Οι 22 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου κατέχουν περισσότερα από ότι όλες οι γυναίκες της Αφρικής 4) Η απλήρωτη εργασία των γυναικών -για φροντίδα παιδιών, νοικοκυριό κ.λ.π.- είναι τουλάχιστον 10,8 τρισ. δολάρια παγκοσμίως, τριπλάσιας αξίας με το συνολικό μέγεθος του τομέα υψηλής τεχνολογίας Όμως με βάσει τα ίδια στοιχεία 5) Φορολογώντας με επιπλέον 0,5 την περιουσία του πλουσιότερου 1% στα επόμενα χρόνια ισοδυναμεί με τις επενδύσεις που χρειάζονται για να δημιουργηθούν : 117 εκατ. Θέσεις εργασίας σε εκπαίδευση, υγεία, φροντίδα ηλικιωμένων κ.λ.π. Οι εργαζόμενοι τα συνδικάτα και τα κόμματα της αριστεράς και της Οικολογίας πρέπει να κάνουν κυρίαρχο σύνθημα τους το ‘‘Φορολογήστε και απαλλοτριώστε τον πλούτο’’ σαν την μοναδική σωτηρία για την ανθρωπότητα.
25
01

Άγγελος Τσέκερης: H πολιτική ανακατωσούρα και η πολιτική ουσία

Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Είναι ένα τεράστιο στοίχημα το να οδηγήσουν σε προοδευτική κυβέρνηση, ώστε να ματαιωθεί το σχέδιο του Κ. Μητσοτάκη. Άλλωστε η απλή αναλογική είναι πολιτική πρωτοβουλία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα καλείται να την υπηρετήσει. Υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες στην προσπάθεια για μια προοδευτική κυβέρνηση. Οι δυνητικοί σύμμαχοι κρατιούνται μακριά από ένα τέτοιο σχέδιο. Κάποιοι έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας, τόσο σε επίπεδο κόμματος όσο και σε επίπεδο στελεχών. Αυτά είναι θέματα που πρέπει να λυθούν. Για να λυθούν, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαμορφώσει πιο ενεργή ηγεμονική δυναμική στον χώρο της αντιπολίτευσης. Κυρίως, όμως, πρέπει να είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Η απλή αναλογική δεν τον απαλλάσσει από την επιδίωξη να είναι πρώτο κόμμα για να προωθήσει το σχέδιό του. Ή έστω να είναι ανταγωνιστικός στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης. Αλλιώς, το σχέδιο για απλή αναλογική και προοδευτικές κυβερνήσεις θα μείνει απλό ευχολόγιο και η ευκαιρία θα έχει χαθεί. Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζεται στέρεη φυσιογνωμία, ισχυρή πολιτική αξιοπιστία και οργανωτική αποτελεσματικότητα. Επικοινωνία και πρωτοβουλίες που να παράγουν πολιτικό αποτέλεσμα. Και μαζί με αυτά χρειάζεται η συζήτηση για τη μετάβαση να είναι τόσο περιεκτική, ώστε να κάνει αισιόδοξους τους ανθρώπους μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και τους ανθρώπους τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εκπροσωπεί. Είναι βέβαιο ότι λίγο περισσότερη προσοχή στις ανησυχίες της βάσης, λίγο μεγαλύτερη φροντίδα για ουσιαστική πολιτικοποίηση των διαδικασιών μετάβασης και λίγο μεγαλύτερη συναίσθηση των ευθυνών που απορρέουν από τους κεντρικούς ρόλους μπορεί να ανοίξει έναν εξαιρετικό δρόμο.
25
01

Διονύσης Χαριτόπουλος: 1142

Πολύ θα ήθελα να γνωρίσω έναν που παίρνει τηλέφωνο στο 1142 για να καταγγείλει ότι κάποιος συμπολίτης του καπνίζει. Να τον δω πώς είναι, δηλαδή, τι φοράει, πώς μιλάει, έχει δυο χέρια και δυο μάτια ή μήπως στο κούτελο γράφει σπιούνος για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε; Στο σχολείο μάθαμε για τον Εφιάλτη, τον Πήλιο Γούση, ζήσαμε το καρφί της τάξης, ακούσαμε για χαφιέδες της Κατοχής και της δικτατορίας, αλλά είναι άλλο να τον δεις μπροστά σου ζωντανό τον πατενταρισμένο ρουφιάνο. Αναρωτιέσαι από τι σπίτι βγήκε, τι του συνέβη και μισεί την κοινωνία, τι μόλυνση έχει υποστεί η ψυχούλα του, αν κάνει και τα παιδιά του σαν τα μούτρα του. Αμφιβάλλω ότι θα γνωρίσω ποτέ κάποιον καταδότη, αλλά δεν πειράζει, ξέρω τους «πολιτισμένους» και τους «κοσμοπολίτες», που έδωσαν το έναυσμα γι’ αυτόν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να πρέπει να φυλαγόμαστε από τον διπλανό μας. Και καμαρώνουν οι γελοίοι. Δεν έχουν καταλάβει τι κάνουν.