δικαιώματα φύλου

10
01

Το Δεύτερο Φύλο-Simone de Beauvoir

Οι άντρες ισχυρίζονται ότι ο έρωτας είναι η υπέρτατη πραγμάτωση της γυναίκας. «Μια γυναίκα που αγαπάει σαν γυναίκα, γίνεται βαθύτερα γυναίκα», γράφει ο Νίτσε. Και ο Μπαλζάκ: «Σε ανώτερο επίπεδο, ζωή του άντρα είναι η δόξα, ζωή της γυναίκας, είναι ο έρωτας. Η γυναίκα ευθυγραμμίζεται, εξισώνεται με τον άντρα μονάχα όταν η ζωή της είναι μια αδιάκοπη προσφορά, όπως η αντρική ζωή είναι μια αδιάκοπη δράση». Αλλά εδώ υπάρχει μια σκληρή απάτη, γιατί οι άντρες δεν νοιάζονται διόλου να δεχτούν την προσφορά. Ο άντρας δεν έχει ανάγκη από την ολοκληρωτική, τη δίχως όρους αφοσίωση που αξιώνει ούτε από τον ειδωλολατρικό έρωτα που κολακεύει τη ματαιοδοξία του. Το κήρυγμα του είναι η προσφορά της γυναίκας. Τα δώρα της όμως τον εξαντλούν. Έτσι η γυναίκα ζει σε μόνιμη δυσαρέσκεια για τα άχρηστα δώρα της, τη μάταια υπαρξή της. Μονάχα όταν θα ‘ρθει η μέρα που η γυναίκα θα μπορεί να αγαπήσει με τη δύναμή του εαυτού της, μονάχα τότε θα γίνει ο έρωτας και για κείνη, όπως και για τον άντρα, πηγή ζωής και όχι θανάσιμος κίνδυνος. Οι αμέτρητες γυναίκες που μαρτύρησαν στον έρωτα αποτελούν ένα σύμβολο διαμαρτυρίας για την άδικη μοίρα που για ύστατη λύτρωση ορίζει μια στείρα κόλαση.
10
06

Τίποτα λιγότερο για όλ@

Υπάρχουν δύο ειδών επιχειρήματα που ακούγονται από τον συντηρητικό κόσμο, κι όχι μόνο. Τα πρώτα αφορούν την υποτιθέμενη ανοχή που έχει κάποιος στους ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπους, «δεν με νοιάζει τι κάνουν στο κρεβάτι τους, αλλά να μην προκαλούν». Καταρχάς δεν σας ρώτησαν αν σας νοιάζει τι κάνουν στο κρεβάτι τους ούτε και σας ζήτησαν να τους βλέπετε καθώς περπατούν στον δρόμο. Το δικαίωμα στην ορατότητα και τη χρήση του δημόσιου χώρου, όμως, δεν μπορεί να το αφαιρέσει κανείς από κανέναν και καμία. Η δεύτερη δέσμη επιχειρημάτων είναι περί αποπροσανατολισμού, «ο κόσμος πεινάει κι εσείς ασχολείστε με τους γκέι και τις λεσβίες». Αυτή η κατηγορία επιχειρημάτων είναι πιο ύπουλη, γιατί προσπαθεί να βγει από αριστερά τάχα μου, ενώ είναι βαθιά ομοφοβική και ακροδεξιά. Η σύντομη απάντηση σ' αυτά τα επιχειρήματα είναι πως τα δικαιώματα δεν έχουν χρονικότητα έτσι ώστε κάποιος να μας δίνει το σήμα για να ξεκινήσουμε να ασχολούμαστε. Η συνεχής υπενθύμιση πως όλοι και όλες και ολ@ έχουν τα ίδια δικαιώματα είναι καθήκον κι όχι πολυτέλεια. Για τη Βουλή των Ελλήνων τώρα. Η φωταγώγηση στα χρώματα του ουράνιου τόξου, δηλαδή τα χρώματα ΟΛΩΝ μας, είναι στο πλαίσιο της δημοκρατίας. Στη δημοκρατία δεν βάζουμε αστερίσκους στα δικαιώματα, «όλοι-ες τα έχουμε εκτός από τους ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπους, όλοι-ες μπορούμε να διαδηλώνουμε εκτός από τους ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπους». Να το καταλάβουμε αυτό για να απομονώσουμε τους μισάνθρωπους, τους ακροδεξιούς και τους ναζί. Σ' αυτή τη ζωή δεν θα πρέπει να περνάς καλά γιατί ζεις μέσα στον κύκλο των στερεοτύπων, σ' αυτή τη ζωή όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος δέρματος, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού έχουν δικαίωμα στη ζωή, την εργασία, την οικογένεια, την διασκέδαση, την αγάπη, την ευτυχία. Τίποτα λιγότερο για όλ@.
07
06

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Παρούσα στο Athens Pride

Το Σάββατο 9 Ιουνίου στην πλατεία Συντάγματος, από τις 11 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί, για άλλη μια χρονιά, το Athens Pride. Και αυτή τη φορά δηλώνει «παρούσα». Παρούσα στη ζωή, στο δρόμο, στη δουλειά, στη διεκδίκηση. Παρούσα για όσα έχουν γίνει, παρούσα και σε αυτά που έπονται, μέχρι τον πολιτικό γάμο και την τεκνοθεσία… Το ίδιο δηλώνει και ο τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ… «Παρούσα» σε κάθε προσπάθεια, σε κάθε αγώνα για την οριστική άρση των πολλαπλών διακρίσεων σε βάρος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.
07
06

Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ: Είμαστε στα μισά του δρόμου και οφείλουμε να φτάσουμε στο τέλος του

Είμαστε στα μισά του δρόμου, στην αρχή μιας μεγάλης ανατροπής, που έτσι κι αλλιώς έχει καθυστερήσει δεκαετίες. Αλλά η αρχή έγινε, με ελλείψεις, κενά, ωστόσο επώδυνα, με συγκρούσεις, με τις καμπάνες της πολιτικής και θρησκευτικής ορθοδοξίας να χτυπούν στους θλιβερούς ρυθμούς του κοινωνικού ρατσισμού, της ομοφοβίας και τρανσοφοβίας. Αυτό αποτυπώνεται άλλωστε και στο χάρτη κατάταξης που από το 2009 εκδίδει σε ετήσια βάση η ILGA-Europe και στον οποίο βαθμολογούνται οι χώρες της Ευρώπης, βάση τις νομικές και πολιτικές καταστάσεις των LGBTQI ατόμων που διαβίουν στην εκάστοτε χώρα. Ιδιαίτερα, στον χάρτη του 2018, η χώρα μας κατέλαβε την 14η θέση, σημειώνοντας ποσοστό 52%, έναντι 31% το 2014, δηλαδή, μια αύξηση 67,75% μέσα σε 4 χρόνια.
28
05

H διεθνής απήχηση του κινήματος MeToo και ο κρυμμένος θυμός των γυναικών

Το 2017 αποτελεί σημείο καμπής γιατί αποκαλύπτεται η μεγάλη έκταση του προβλήματος. Οι γυναίκες εμπνεύστηκαν από άλλες που μίλησαν ανοιχτά και αποφάσισαν να μιλήσουν για κάτι που απέκρυβαν και τις πονούσε.
27
05

Η βία κατά των γυναικών ως όψη της έμφυλης ανισότητας

Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως, όταν συζητάμε για τη βία κατά των γυναικών, η βία αυτή δεν είναι μόνο η σωματική, η άμεσα εντοπίσιμη, αλλά έχει πολλές ακόμα εκφάνσεις, οι οποίες συνδέονται με την έμφυλη ανισότητα. Με άλλα λόγια, το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών δεν μπορεί να ιδωθεί ξεχωριστά από το ζήτημα της άνισης μεταχείρισής τους και, κατά συνέπεια, η βία μπορεί να εντοπιστεί σε κάθε περιστατικό στο οποίο οι γυναίκες μπορεί να αντιμετωπίζονται ανισότιμα, υφιστάμενες λεκτική ή ψυχολογική βία στους εργασιακούς χώρους, στον δημόσιο λόγο, στις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις.
17
05

Τομέας Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ: Στη μέση του δρόμου για τα δικαιώματα

Όσο θα υπάρχει ανισοτιμία ανάμεσα σε ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια, όσο θα υπάρχουν παιδιά ομόφυλων ζευγαριών, που είναι «αόρατα», όσο οι διακρίσεις στους χώρους εργασίας σε βάρος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας παραμένουν, όσο η φασιστική βία θα είναι υπαρκτή, όσο Αμβρόσιοι θα απειλούν και θα ασχημονούν με τον πιο βάναυση τρόπο, θα παραμένει η ανάγκη ενός μετώπου ελευθερίας και δικαιωμάτων. Θα παραμένει το αίτημα, επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε: πολιτικός γάμος και παιδοθεσία τώρα…
11
05

Εκφάνσεις του σεξισμού στην πολιτική ζωή

Ο αποκλεισμός των γυναικών από το δημόσιο βίο υπήρξε καθεστώς για αιώνες και δεδομένη η αντιμετώπιση όποιας γυναίκας τολμούσε να αμφισβητήσει τον κανόνα. Ως συμμετοχή στην πολιτική ζωή θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δραστηριότητες γυναικών, από τις απαρχές ακόμα της ίδρυσης του ελληνικού κράτους, κυρίως με τη διατήρηση πολιτικών «σαλονιών» όπου μπορούσαν να ζυμώνονται απόψεις και να δρομολογούνται εξελίξεις. Πάντα, βέβαια, επρόκειτο για μέλη οικογενειών σημαντικών ανδρών πολιτικών και άρα ανήκαν στα ψηλότερα στρώματα της κοινωνίας με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου, κόρη φιλικού και σύζυγο γερουσιαστή, που καταγράφηκε στην ιστορία ως η γυναίκα που έριξε τον Όθωνα. Καμία από αυτές τις γυναίκες δεν τόλμησε να ξεφύγει από τον παραδεδεγμένο ρόλο, προφανώς συναισθανόμενες ότι η προειδοποίηση «Όταν η όρνιθα αρχίσει να λαλεί ως πετεινός, σφάξε την» αφορούσε και τις ίδιες. Αργότερα με την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος υπήρξε ένταξη γυναικών της εργατικής τάξης και συμμετοχή στους διεκδικητικούς αγώνες, όμως και στην περίπτωση αυτή, το φαινόμενο δεν έπαψε να είναι μειοψηφικό, εν όσω, στερούμενες του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, οι γυναίκες ήταν στην ουσία αποκλεισμένες από την κεντρική πολιτική σκηνή.
10
05

Χρήστος Καραγιαννίδης: Ο κ. Κατσίκης είναι κι επικίνδυνος εκτός από ακροδεξιός

Ο κύριος Κατσίκης είναι ο ορισμός του ακροδεξιού, ομοφοβικού. Αν δεν κατανοεί ότι τα λεγόμενα του οπλίζουν με επιχειρήματα μισαλλόδοξους και φασίστες τότε είναι κι επικίνδυνος εκτός από ακροδεξιός. Κι επειδή μίλησε για τη δικτατορία των ετεροφοβικών να τον ενημερώσω πως αν συνέβαινε κάτι τέτοιο ο ίδιος δε θα μπορούσε όχι απλά να μιλήσει αλλά ούτε να κυκλοφορήσει. Φυσικά αυτά συμβαίνουν μόνο στη φαντασία του. Αυτό όμως συμβαίνει σε ανθρώπους που δεν ανήκουν στο στερεότυπο του λευκού άνδρα (που δέρνει τη γυναίκα και τα παιδιά του), χριστιανού (κατά δήλωση του όχι στην ουσία), μπατριώτη. Αυτοί οι άνθρωποι ζουν το κυνήγι των Κατσίκηδων είτε είναι λεκτικό είτε είναι έμπρακτο. Το αίτημα για παραπομπή του λοιπόν στην επιτροπή δεοντολογίας έχει να κάνει με το ότι εκφράζει έναν ακραίο προσβλητικό λόγο εναντίον κοινωνικών ομάδων και κάτι τέτοιο δε μπορεί να αποσιωπηθεί. Η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα δεν ζητά την αποδοχή εκ μέρους του κυρίου Κατσίκη από την άλλη όμως δε μπορεί να υπάρξει ανοχή σε οποιαδήποτε ρατσιστική έκφραση και μάλιστα μέσα στο κοινοβούλιο. Για να μη προκύψει πάλι κάποιος έξυπνος που θα μιλήσει για συνεργασία του κυρίου Κατσίκη με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απαντώ πως η συνεργασία είναι μεταξύ δύο κομμάτων κι όχι μεταξύ βουλευτών. Στη βάση αυτή προχωράμε κι όχι στο τι προσωπικά μπορεί να εκφράζουν ορισμένοι βουλευτές. Εξάλλου όπως είδαμε και χτες υπάρχουν και στο ΣΥΡΙΖΑ ορισμένοι/ες που δεν μιλούν μεν ως Κατσίκηδες αλλά δεν απέχουν από την ομοφοβία ούτε πόντο παραπάνω απ' όσο απέχει ο Κατσίκης δηλαδή καθόλου.
10
05

Αννέτα Καββαδία: Η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, κ. Κατσίκη, δεν έχει ανάγκη από προστάτες

Δεν περιμένει κανείς από τον κ.Κατσίκη, να αντιληφθεί το μέγεθος του ατοπήματός του. Ούτε να ζητήσει συγγνώμη από τη μερίδα εκείνη των συμπολιτών μας που καθυβρίζει με τον, πλέον, σκαιό τρόπο. Για να συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε οι αρχές και οι αξίες από τις οποίες εμφορείται, να είχαν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα... Μας κατηγορεί, λοιπόν - τους 16 βουλευτές και βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ που ζητάμε την παραπομπή του στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής - ως «ετεροφοβικούς προστάτες της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ, λεσβιών, γκέι, τρανσέξουαλ». Λέξη, όμως, για την ταμπακιέρα. Λέξη για τη ρητορική μίσους, την ευθεία επίθεση εναντίον συνανθρώπων μας, τον ξεκάθαρο ρατσιστικό λόγο, εντός μάλιστα της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου. Η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, κε Κατσίκη, δεν έχει ανάγκη από προστάτες. Αν κάτι χρήζει προστασίας, αυτό είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα και μάλιστα από εκείνους τους εκπροσώπους του που - έχοντας πάρει διαζύγιο από οτιδήποτε άπτεται της στοιχειώδους προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων – ενισχύουν τις μισαλλόδοξες, ρατσιστικές, σκοταδιστικές φωνές που φαίνεται να ξεπηδούν από τις πιο σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας…