Macro

Στο δήμο της Αθήνας, δεκαετίες τώρα, συντελείται εκείνο που ο Καρλ Πολάνυι περιγράφει ως «επανάσταση των πλουσίων εναντίον των φτωχών». Τις φτωχογειτονιές και τις μικροαστικές συνοικίες της Αθήνας διοικούν οι «φτιαγμένοι» των βορείων προαστίων. Αρένα και, ταυτόχρονα, εφαλτήριο εξουσίας, φέρεται ως να είναι «μόνιμο κληροδοτήσιμο ιδιοκτησιακό δικαίωμα» συντηρητικών πολιτικών και δημάρχων. Ο επίσης βαθιά συντηρητικός Κ. Μπακογιάννης, τώρα που ήρθε η σειρά του να κληρονομήσει δεν δείχνει καμιά διάθεση να νεωτερίσει. Συνεπικουρεί τον αρχηγό της ΝΔ και θείο του, Κ. Μητσοτάκη, στη νεοφιλελεύθερη ατζέντα και πολιτεύεται με αοριστολογίες και φληναφήματα. Συγκινεί; Ίσως. Η ψευδής, μη ταξική συνείδηση, εξάλλου, εύκολα παρασύρεται από κοινοτοπίες. Αλλά, όχι και τόσο σπάνια, οι λαοί έχουν την τάση να κάνουν την έκπληξη.

Για να συνεχίσουμε στο δρόμο που ξεκινήσαμε, με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου, αλλά και την θεσμοθέτηση της υποχρέωσης αιτιολόγησης της απόλυσης, που ψηφίζεται αύριο στο νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπουργείο Εργασίας. Για να συνεχίσουμε στο δρόμο που ξεκινήσαμε με την καταπολέμηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας μέσω της αναβάθμισης των ελεγκτικών μηχανισμών, τον έλεγχο της υπερωριακής εργασίας με τις διατάξεις για την υποχρέωση ηλεκτρονικής δήλωσης των υπερωριών, την προστασία των εργαζόμενων στις εργολαβίες με την νομοθέτηση της συνευθύνης αρχικού εργοδότη – εργολάβου και πολλές άλλες μικρότερης εμβέλειας αλλά εξίσου σημαντικές διατάξεις που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε το προηγούμενο διάστημα για την προστασία των εργαζομένων.

Δεν έχετε καταλάβει -και αυτό είναι μεγάλη σας αδυναμία- ότι ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Πολάκης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο Τσακαλώτος ούτε ο Δραγασάκης. Ούτε ο Παπαδημούλης ούτε ο Πάνος ο Λάμπρου ούτε ο Μουσταφά, ούτε ο Ξανθός ούτε η Αχτσιόγλου, ούτε η Ξενογιαννακοπουλου. Γιατί είμαστε μία συλλογικότητα. Αυτό δεν μπορείτε να καταλάβετε! Δεν είμαστε ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Τσακαλώτος. Τίποτε που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα-μα τίποτε-δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς την υποστήριξη του Αλέξη Τσίπρα. Τίποτε που έκανε ο Τσίπρας, που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα, δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε χωρίς την κοινοβουλευτική μας ομάδα. Τίποτε μα τίποτε δεν θα μπορούσαν η κοινοβουλευτική ομάδα, ο Τσίπρας, η διαπραγματευτική ομάδα χωρίς τις δεκάδες χιλιάδες Συριζαίους που μας υποστήριξαν και τις πέτρινες μέρες όταν ήμασταν 3% και το 2015 και το 2016 και το 2017. Γι αυτό είσαστε αδύναμοι. Γιατί δεν καταλαβαίνετε ούτε από συλλογικότητα, ούτε από μία συλλογικότητα που έχει κοινωνικές αναφορές, μία συλλογικότητα που από το πρωί μέχρι το βράδυ ανησυχεί για την κοινωνία, για τους ανθρώπους του μόχθου, για τα μικρομεσαία στρώματα. Είσαστε αδύναμοι γιατί ποτέ δεν θα το καταλάβετε!

Δεν κρυφτήκαμε στη θαλπωρή των συμβόλων, ούτε στην αναμονή καλύτερων εποχών. Δε βολευτήκαμε μόνο με την αποκάλυψη του καπιταλισμού και των αγορών. Δώσαμε τη μάχη σε κάθε πεδίο, κάθε στιγμή με κάθε δυνατότητα.

Μας κατηγορείτε ότι εφαρμόζουμε πολιτική με ταξικό πρόσημο. Και δεν αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η «κατηγορία», είναι παράσημο για μας. Ναι, τώρα που μπορούμε, τώρα που υπάρχει δημοσιονομικός χώρος μετά τις θυσίες του λαού μας, ναι, επιλέγουμε να σταθούμε στο πλευρό των πιο αδύναμων, λέγοντάς τους, ταυτόχρονα, ένα μεγάλο «ευχαριστώ».

Ο Σαχζάτ Λουκμάν δεν είναι μαζί μας. Δολοφονήθηκε το 2013 από φασίστες μαχαιροβγάλτες στα Άνω Πετράλωνα. Σκέφτομαι τον Σαχζάτ στο ποδήλατό του. Είναι 17 Γενάρη, ξημερώματα. Του κλείνουν το δρόμο. Τον μαχαιρώνουν εφτά φορές, τον αφήνουν αιμόφυρτο, μόνο του, να πεθαίνει "σα το σκυλί", διότι οι άνθρωποι αυτοί έφτασαν το σημείο να μισούν έναν άγνωστο συμπολίτη τους τόσο πολύ -τόσο τόσο πάρα πολύ- έτσι ώστε να τον δολοφονήσουν. Σήμερα, η καταδικαστική απόφαση καταχωρείται πλέον στα ποινικά χρονικά της χώρας ως το πρώτο έγκλημα κατά ζωής με ρατσιστικό κίνητρο, με τελεσίδικη απόφαση της Δικαιοσύνης. Οι χρυσαυγίτες Λιακόπουλος και Στεργιόπουλος καταδικάστηκαν για «έγκλημα μίσους λόγω διαφορετικότητας του θύματος». Ο Σαχζατ δεν είναι μαζί μας πια κι αυτό παραμένει τραγικό. Σήμερα θα ήταν 33 χρονών, μπορεί να καβαλούσε ακόμα το ποδήλατό του, μπορεί να δούλευε ακόμα στη λαϊκή. Στη μνήμη του, να μην επιτρέψουμε ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ κανένα ρατσιστικό έγκλημα. Να δουλέψουμε για την εκλογική, πολιτική και δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Για τον Λουκμάν. Για τον Παύλο. Για τον Ζακ. Για όλους και όλες μας.

Φοροελαφρύνσεις 5,5 δισ. στην τετραετία, προωθεί η αδίστακτη και πανικόβλητη κυβέρνηση Τσίπρα προκειμένου να υπονομεύσει την αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Πρέπει να είναι μάλλον από εκείνα τα 200 δις. με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ χρέωσε τη χώρα. Για πογκρόμ φοροελαφρύνσεων μιλά η Πειραιώς, η οποία πάντως δηλώνει ότι θα τις ψηφίσει. Θα ψηφίσουν ακόμα και τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, παρ’ όλο που είναι κοινωνικά άδικη, ευνοεί απροκάλυπτα τους φτωχούς και μεταφέρει ακόμα περισσότερα βάρη στις πλάτες των πλουσίων. Σου λέει, δεν πειράζει, ας τα ψηφίσουμε τώρα να μην εκτιθέμεθα, και τους φτωχούς θα τους τακτοποιήσουμε μόλις γίνουμε κυβέρνηση. Ενδιαφέρον πάντως είναι το επιχείρημα της Ν.Δ. ότι τα λεφτά για τις φοροελαφρύνσεις προέρχονται από την αιμοσταγή υπερφορολόγηση. Είναι εντελώς σατανικό να υπερφορολογεί κάποιος προκειμένου να εξασφαλίσει δημοσιονομικό χώρο για φοροελαφρύνσεις.