Macro

27
11

Η γελοιότητα γίνεται αθλιότητα μπροστά στην απεργία

Το απαραίτητο συμπλήρωμα της αστυνομοκρατίας στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, για να αποτραπούν οι απεργιακές συγκεντρώσεις, είναι η διαβολή των απεργών και η έντεχνη τοποθέτησή τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Μόνο που το θεάρεστο λειτούργημά τους επιτελείται σε μια στιγμή που η κυβέρνηση διατυμπανίζει σε όλους τους τόνους και με τη γνωστή νεοφιλελεύθερη θρασύτητα ότι κανείς και τίποτα δεν θα την εμποδίσει να νομοθετεί χωρίς σταματημό σε μια ανάπηρη από τον κορονοϊό Βουλή και σε μια παγωμένη από την πανδημία κοινωνία και οικονομία προωθώντας το αντιμεταρρυθμιστικό έργο της, γιατί γι’ αυτό την ψήφισε ο κόσμος. Ο επιτιθέμενος, λοιπόν, έχει κάθε δικαίωμα να βαδίζει ανελέητος κατά πάντων. Οι αμυνόμενοι πρέπει να προσέχουν τη συμπεριφορά τους, γιατί έχουμε πανδημία. Είναι το σημείο όπου η γελοιότητα του ρολίστα παπαγάλου μεταλλάσσεται σε αθλιότητα υπό τις ευλογίες των θεωρητικών του νεοφιλελευθερισμού, που δεν ανέχονται την πρόταξη των αξιών της ελευθερίας και της ισότητας, γιατί αναστέλλουν την απαραίτητη για την πρόοδο και την ανάπτυξη ανισότητα. Σιγά μην ήμασταν όλοι ίσοι, αυτοί που κυβερνούν μ’ αυτούς που κυβερνιούνται. Ελεύθεροι να δρουν είναι αυτοί που κυβερνούν. Ολοι οι άλλοι είμαστε ελεύθεροι να τους υπομένουμε, όπως την πανδημία ή την κακή μας τύχη.
27
11

Η απόλυτη απαγόρευση κάθε συνάθροισης πρέπει να επανεξεταστεί και να αναθεωρηθεί το συντομότερο δυνατό

Τυχαία άκουγα χθες τον Μητσοτάκη στην Βουλή και παραδόξως σε ένα σημείο της ομιλίας του μου έκανε καλή εντύπωση. Αναφερόμενος στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ενίσχυσε τον θεσμό και ανήγγειλε ότι πλέον θα το δικαιούνται οι κακοποιημένες γυναίκες. Έκανε μάλιστα αναφορά στην χθεσινή παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Τον άκουσα με ικανοποίηση και με σχετική έκπληξη, καθώς συνήθως είναι προσβλητικός προς τους πολιτικούς του αντιπάλους και αδιάφορος για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως έχει μεγάλη σημασία ένας συντηρητικός πολιτικός να μιλά για αυτά τα πράγματα, έχει σημασία η καταδίκη της γυναικείας κακοποίησης να γίνει αυτονόητη, σχεδόν μπανάλ. “Μπράβο του” είπα μέσα μου. Τι το ‘θελα; Το απόγευμα, μια ομάδα 15 γυναικών, ενεργών στο φεμινιστικό κίνημα, ξεδίπλωσε ένα πανό στο Σύνταγμα για να τιμήσει την ημέρα. Προσήχθησαν όλες, τους επιβλήθηκαν πρόστιμα και σε βάρος των μισών από αυτές (με τι κριτήρια άραγε;) σχηματίστηκε δικογραφία για παραβίαση των υγειονομικών διατάξεων. Όπως σωστά ειπώθηκε, αν οι ίδιες 15 γυναίκες απλά περπατούσαν στο δρόμο, κανείς δεν θα τις είχε σταματήσει. Επειδή αποφάσισαν να ανοίξουν ένα πανό, προσήχθησαν και συνελήφθησαν. Έτσι, η απόλυτη απαγόρευση των συναθροίσεων οδηγεί σε προφανείς παραλογισμούς. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα: εκεί όπου έγινε η σύλληψη, στο Σύνταγμα, η Βουλή συνεχίζει να νομοθετεί κανονικά και μάλιστα ψηφίζει σημαντικούς νόμους που – κατά την ταπεινή μου γνώμη – υπονομεύουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Πόσο δημοκρατικό είναι να συνεχίζεται κανονικά η νομοθετική λειτουργία αλλά να απαγορεύεται πλήρως η διαμαρτυρία κατά των νόμων που ψηφίζονται; Εκτός αν θεωρήσουμε, όπως έκανε με πρόσφατο άρθρο του ως άλλος βολταιρικός Καντίντ ένας σεβαστός κατά τα άλλα ομότιμος καθηγητής, ότι δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα διότι ζούμε στην πιο ελεύθερη από ποτέ συνθήκη λειτουργίας του Τύπου και των καναλιών, δηλαδή στον καλύτερο δυνατό κόσμο από τους δυνατούς κόσμους. Παρακάμπτοντας τα περί καλύτερης από ποτέ λειτουργίας του τύπου και των καναλιών στις σημερινές πετσωμένες συνθήκες, αναρωτιέμαι πόσο συμβατή με τις φιλελεύθερες αρχές είναι η πλήρης αναστολή της ενσώματης συμμετοχής στην πολιτική. Αλλά, ας γυρίσουμε στο θέμα μας. Οι 15 συλληφθείσες φεμινίστριες πρέπει να έχουν την πλήρη αλληλεγγύη μας. Έκαναν μια συμβολική διαμαρτυρία για ένα σημαντικό και καυτό, ιδίως για την ελληνική κοινωνία, ζήτημα, έλεος πια! Και η απόλυτη απαγόρευση κάθε συνάθροισης πρέπει να επανεξεταστεί και να αναθεωρηθεί το συντομότερο δυνατό.
27
11

Πάνος Λάμπρου: Ο στόχος τους είναι να μπει φίμωτρο στο στόμα μας

Ασφαλώς και δεν τους ενόχλησε η παρουσία μιας ντουζίνας γυναικών στο Σύνταγμα, οι οποίες μάλιστα φόραγαν μάσκες και κράταγαν τις απαραίτητες αποστάσεις η μία από την άλλη. Όχι, δεν ήταν ο κίνδυνος της πανδημίας, που οδήγησε τις δυνάμεις καταστολής στην προσαγωγή και λίγο αργότερα στη σύλληψη των φεμινιστριών. Αν τους ενδιέφερε η πανδημία δεν θα είχαν στοιβαγμένους ανθρώπους στα αστυνομικά τμήματα και η κυβέρνηση θα έπαιρνε τα απαραίτητα μέτρα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Όχι, η έγνοια τους δεν είναι η προστασία των ανθρώπων. Ο στόχος τους είναι να μπει φίμωτρο στο στόμα μας, να μην ακούγονται οι φωνές, η διαμαρτυρία, να μην υπάρχει κίνημα, να συνηθίσουμε το φόβο, να συνηθίσουμε τη σιωπή. Αν οι ίδιες γυναίκες, στο ίδιο σημείο, στις ίδιες αποστάσεις δεν κράταγαν πανό, αν δεν είχαν κάτι να πουν, δεν θα είχε συμβεί απολύτως τίποτα. Είχαν, όμως, να πουν κάτι σημαντικό για τη βία κατά των γυναικών. Και κράταγαν πανό. Αυτό τους ενόχλησε… Και πήραν τα αυταρχικά τους μέτρα.
27
11

Πολυμέρης Βόγλης: Είπε κανείς ότι η κυβέρνηση είναι ιδεοληπτική;

Στα νέα προγράμματα σπουδών για το μάθημα ιστορίας του 2019, τα οποία κατάργησε αυθαίρετα πριν λίγο καιρό το υπουργείο, προβλεπόταν η διδασκαλία θεματικής ιστορίας για τη Β΄ Λυκείου. Ανάμεσα στις θεματικές ενότητες ήταν και  «Η δημόσια υγεία στην Ευρώπη (19ος-20ος αι.)», για την οποία προβλέπονταν 8-10 διδακτικές ώρες. Σε αυτήν την θεματική ενότητα οι μαθητές/μαθήτριες θα είχαν την δυνατότητα να μάθουν και να συζητήσουν για τα αίτια των επιδημιών και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, για την εξέλιξη των νοσοκομείων και του ιατρικού επαγγέλματος,  για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την εμφάνιση των κρατικών πολιτικών σε ζητήματα δημόσιας υγείας, κλπ. Επίσης, οι ενδεικτικές δραστηριότητες που προτείνονταν ήταν οι μαθητές να περιηγηθούν σε sites ευρωπαϊκών μουσείων ιατρικής ιστορίας, να συγκεντρώσουν στοιχεία για τόπους περιορισμού των ασθενών στην Ελλάδα (π.χ. λοιμοκαθαρτήρια), να αναζητήσουν περιγραφές για λοιμώδεις ασθένειες και επιδημίες σε λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα, κοκ. Χρήσιμες, σημαντικές γνώσεις, που, εκτός των άλλων, θα βοηθούσαν τους μαθητές να κατανοήσουν καλύτερα και την πανδημία. Βέβαια, υπήρχε ένα πρόβλημα. Αυτού του είδους η ιστορία δεν άρεσε στο υπουργείο. Άλλωστε η ίδια η υπουργός δεν είχε διακηρύξει ότι η ιστορία δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα κοινωνιολογικό αλλά να αναπτύσσει την εθνική συνείδηση; Με αυτό το σκεπτικό κατάργησε τα νέα προγράμματα σπουδών. Είπε κανείς ότι η κυβέρνηση είναι ιδεοληπτική;
26
11

Νίκος Βούτσης: Θα δεχτεί η Βουλή των Ελλήνων ότι απαγορεύεται το συνέρχεσθαι;

Θα δεχτεί η Βουλή των Ελλήνων ότι για έναν ολόκληρο χρόνο -σήμερα λόγου χάρη έχουμε απεργία σε διάφορους κλάδους- απαγορεύεται το συνέρχεσθαι; Χθες έγινε το εξής διπλό ατόπημα: όχι απλώς προσήχθησαν 14 γυναίκες επώνυμες, επώνυμων οργανώσεων που είχαν από πριν δηλώσει ότι θα προβούν σε διαμαρτυρία στα σκαλιά της Πλατείας Συντάγματος με τις αποστάσεις μεταξύ τους -δείτε και τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν- αλλά μετατράπηκαν σε συλλήψεις οι προσαγωγές! Ακούω και από εσάς κ. Πρόεδρε και από τον κ. Γκίκα ότι «τι να κάνουμε εν καιρώ πανδημίας υπάρχει νομική κάλυψη σε αυτές τις συλλήψεις». Δεν υπάρχει, διότι η ad hoc ερμηνεία που δόθηκε με τις αμφισβητήσεις που υπήρξαν για την πορεία του Πολυτεχνείου για την εξέγερση του Νοέμβρη, προφανώς, κατά πλήρη ερμηνεία όλων των πλευρών, αφορούσε εκείνη την συγκεκριμένη ημέρα. Και επαναλαμβάνω προφανώς υπάρχουν διαφωνίες που θα κριθούν όταν γίνει και η συζήτηση εδώ στη Βουλή και για την απαράδεκτη ενέργεια να καλούνται τρεις αρχηγοί της αντιπολίτευσης ενώπιον της δικαιοσύνης. Αλλά αυτό το αφήνω. Είναι δυνατόν να γίνονται προσαγωγές και συλλήψεις όταν τηρούνται τα υγειονομικά μέτρα σε συναθροίσεις διαμαρτυρίας ή προβολής αιτημάτων; Την ίδια ώρα μάλιστα που μέσα στη Βουλή, όλοι ανέπτυξαν τις σκέψεις τους για το μείζον ζήτημα των γυναικοκτονιών, της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και της μέρας εναντίον της βίας κατά των γυναικών που μέσα στην πανδημία είναι διεθνές φαινόμενο και έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις λόγω εγκλεισμού; Είναι απαράδεκτη ενέργεια, άκρως αντιδημοκρατική, δεν καλύπτεται από καμία νομική ερμηνεία, από καμία διάταξη. Και, μιας και σήμερα ενδεχομένως να γίνουν κάποιες συναθροίσεις δε μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο έτσι ώστε τους επόμενους μήνες ο λαός, η νεολαία, οι γυναίκες, τα κόμματα να σιωπούν για να προχωράει χωρίς καμία κοινωνική κριτική το λεγόμενο μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης. Εκφράζω τη βαθιά μου απογοήτευση γιατί υπήρξε αυτή η ερμηνεία από μέρους σας που κάλυψε αυτές τις απαράδεκτες και αντιδημοκρατικές ενέργειες των συλλήψεων 14 γυναικών μπροστά στο ελληνικό κοινοβούλιο. Να μην αφήσουμε να προχωρήσει έτσι η χώρα για τους επόμενους κρίσιμους μήνες που μέλημα όλων μας είναι πραγματικά η υγεία αλλά και η κοινωνική συνοχή και η δημοκρατία και οι ελευθερίες στη χώρα μας.
25
11

Ειρήνη Αγαθοπούλου: Αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία, τώρα

25 Νοέμβρη σήμερα, Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και ήδη  έχουν καταγραφεί για φέτος 10 γυναικοκτονίες στην Ελλάδα. Και η τελευταία, όπως και οι περισσότερες, για «οικογενειακές διαφορές», παρότι «φαινόταν να είναι ένα αγαπημένο ζευγάρι» και «ο δράστης δεν είχε δώσει αφορμές στο παρελθόν». Η βία κατά των γυναικών, όμως, δεν είναι μόνο αριθμοί. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ζωές, ενσώματες υπάρξεις, στα σώματα των οποίων ασκείται κάθε είδους βία, που στην ακραία της μορφή στέλνει στον θάνατο, όπως συνέβη με την Ελένη Τοπαλούδη, με την Susan Eaton, με την Zackie Oh και πολλές άλλες. Η σημερινή μέρα μας βρίσκει εν μέσω μιας τεράστιας υγειονομικής, οικονομικής, κοινωνικής κρίσης, η οποία έχει αναδείξει το έμφυλο και ταξικό πρόσημό της παγκοσμίως. Χιλιάδες ανθρώπινες ζωές στα αζήτητα, χιλιάδες γυναίκες και θηλυκότητες κακοποιημένες, βιασμένες, δολοφονημένες, αποκλεισμένες εντός της οικίας τους. Και οι αριθμοί να δηλώνουν ότι η βία κατά των γυναικών και η ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκε κατά 20% τον καιρό της πανδημίας. Γι’ αυτό διεκδικούμε από την Πολιτεία να λάβει μέτρα.  Ενίσχυση του Δικτύου Δομών (Συμβουλευτικά Κέντρα & Ξενώνες Φιλοξενίας) για την Καταπολέμηση της Έμφυλης Βίας και επέκτασή του σε όλη την Ελλάδα Μονιμοποίηση των Δομών και ένταξή τους στον τακτικό προϋπολογισμό της Κεντρικής Κυβέρνησης ή των ΟΤΑ Πρόληψη από μικρή ηλικία, μέσω ειδικών μαθημάτων στα σχολεία για την ισότητα των φύλων Δημιουργία προγραμμάτων θεραπευτικής αντιμετώπισης για τους δράστες ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικών αδικημάτων, όπως προβλέπει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Ενώνουμε την φωνή μας με τις γυναίκες όλου του κόσμου, εργαζόμενες, άνεργες, μητέρες συζύγους, μετανάστριες, προσφύγισσες, αλλά και με όλες τις θηλυκότητες και λέμε ΟΧΙ στην έμφυλη βία. Εκφράζουμε την  μηδενική ανοχή στον σεξισμό, την σεξουαλική παρενόχληση, την κουλτούρα της βίας.  Τα σώματά μας έχουν σημασία. Καμία λιγότερη, καμιά μας δεν περισσεύει. Αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία, τώρα. 
25
11

Έ. Αχτσιόγλου-Ε. Τσακαλώτος-Α. Χαρίτσης: “Σαν να μην έβγαλαν κανένα συμπέρασμα από τη δεκαετή οικονομική κρίση και την πανδημία του κορονοϊού”

Η παρουσίαση του σχεδίου για αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινείται με ένα σαφές νεοφιλευθερο πρόγραμμα, υπονομεύοντας τις αναπτυξιακές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια. Πιστοί στην μέχρι τώρα τακτική της fast track νομοθέτησης, ερήμην της κοινωνίας, προανήγγειλαν την προσχηματική διαβούλευση που επιφυλάσσουν σε ένα σχέδιο που έχει ήδη κατατεθεί και θα δεσμεύσει τη χώρα τα επόμενα χρόνια. Σαν να μην έβγαλαν κανένα συμπέρασμα από τη δεκαετή οικονομική κρίση και την πανδημία του κορονοϊού, παρουσίασαν μια έκθεση νεοφιλελεύθερων ιδεών, όπου στα σημεία που δεν είναι σκόπιμα ασαφές και γενικόλογο, είναι πιστό αντίγραφο της έκθεσης Πισσαρίδη. Την οποία μάλιστα παρουσιάζουν ως δήθεν ουδέτερη, αποκρύπτοντας επιμελώς ότι ακολουθεί πιστά το ίδιο μοντέλο που εφαρμόστηκε και κατά την «καλή» εποχή της ελληνικής οικονομίας που οδήγησε στα μνημόνια με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Το σχέδιο επαναλαμβάνει για άλλη μια φορά τις γνωστές ιδεοληψίες: οι ανισότητες θα μειωθούν από μόνες τους λόγω της αύξησης της παραγωγικότητας και της συνεπακόλουθης ανάπτυξης. Έτσι δεν λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για την άμβλυνσή τους. Τουναντίον, στον πυρήνα του βρίσκονται μέτρα που θα πλήξουν τους εργαζόμενους, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, δημιουργώντας συνθήκες μίας βίαιης αναδιάρθρωσης της αγοράς προς όφελος μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Στην αγορά εργασίας, όπου η κυβέρνηση έχει ήδη θεσπίσει τις απλήρωτες υπερωρίες, έρχεται η κατάργηση του 8ώρου, η γενίκευση της απλήρωτης εργασίας, η ακραία ελαστικοποίηση. Οι εργαζόμενοι φτωχοποιούνται και στοχοποιούνται γιατί δεν είναι αρκετά «ευέλικτοι» και οι άνεργοι ως «υπεύθυνοι» για την ανεργία τους. Επίσης, η ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, που προβλέπεται στο Σχέδιο, θα φέρει νέες περικοπές και ελλείμματα στην κοινωνική ασφάλιση, με χαμένους τους εργαζόμενους και κερδισμένες τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Το Σχέδιο επιδιώκει, ακόμα, την ιδιωτικοποίηση δημόσιων δομών και υπηρεσιών. Και στην περίπτωση του συστήματος υγείας, παρότι το κεντρικό συμπέρασμα που κατέδειξε η πρωτοφανής κρίση της πανδημίας είναι η επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης και καθολικής πρόσβασης στο ΕΣΥ ως απαράβατου όρου για την προστασία της δημόσιας υγείας και την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, το μόνο που βρήκαν να πουν είναι η ανάγκη μέτρησης της αποτελεσματικότητάς του. Συνολικά στο σχέδιο της κυβέρνησης, είναι εντυπωσιακή η σκόπιμη παράβλεψη της σημασίας ενός γενναίου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την ανάκαμψη της οικονομίας και της αξίας των κοινωνικών υποδομών ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη, στοιχεία που αποτελούν πλέον κοινό τόπο διεθνώς. Ταυτόχρονα, αντί να υποστηρίξουν την προσαρμογή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στη νέα πραγματικότητα της πράσινης και ψηφιακής οικονομίας, με προκρούστεια λογική η κυβέρνηση διακηρύσσει ξεκάθαρα ότι αυτές που θα ωφεληθούν από τα ευρωπαϊκά κονδύλια θα είναι επι της ουσίας μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις. Τα σημαντικά κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης πρέπει να αξιοποιηθούν για την ουσιαστική μετάβαση της ελληνικής οικονομίας σε ένα ανθεκτικό, δίκαιο και βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο που θα τους περιλαμβάνει όλους. Αυτό απαιτεί η κοινωνία και σε αυτή την κατεύθυνση θα είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που θα παρουσιαστεί το αμέσως επόμενο διάστημα.
25
11

Η αρθρογραφική σοβαρότης ως τσιφλίκι των σερνικών

Στη νέα, υπό διαμόρφωση, πραγματικότητα, αν η γυναίκα παραιτηθεί από τη μάχη της ορατότητας, αν αποδεχτεί ηθικά την «αντικειμενικότητα» και την «αξιοκρατία», αν αποδεχτεί δηλαδή πως κόβεται επειδή κερδίζει ο «καλύτερος» –πάντα σε -ος η κατάληξη–, σημαίνει πως αποδέχεται την ετυμηγορία που της επιβάλλει η πατριαρχία, δικαιώνοντας την αντικειμενική αδικία που υφίσταται. Η διεκδίκηση των ποσοστώσεων είναι μια λύση, προς ώρας η καλύτερη.
25
11

ΝΔ: Μια φωτιά που σιγοκαίει…

Αυτή τη στιγμή το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη προσπαθεί να συγκροτήσει ένα συμπαγές σώμα των αποκαλούμενων συντηρητικών ψηφοφόρων, που να δίνει στη ΝΔ το σίγουρο 25% ώστε, όταν έρθει η ώρα των εκλογών, με κατάλληλους προεκλογικούς χειρισμούς, να πετύχει την επανεκλογή της κυβέρνησης. Παρ’ όλο που η εκλογική βάση της ΝΔ μοιάζει να συμπιέζεται εξαιτίας των οικονομικών μέτρων, παρ’ όλο που μια μεγάλη μερίδα των ονομαζόμενων «καραμανλικών» δυσανασχετεί με τις ακρότητες στελεχών τύπου Άδωνη Γεωργιάδη ή την ξενίζουν χειρισμοί τύπου «σκόιλ ελικίκου», παρ’ όλο που είναι εμφανής πλέον η αδιαφορία προς τους νέους, η εμμονή του «υδραυλικού από το Περιστέρι» αφού «ούτως ή άλλως ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να ψηφίσουν και επιδιώκουν και αυτοί να μπουν στην ομάδα για το βόλεμα των “δικών μας παιδιών”», παρ’ όλο που η γκρίνια αντιμητσοτακικών, «επειδή κατέθεσε στεφάνι στο Πολυτεχνείο, ενώ δεν είχε καταθέσει την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου» ή επειδή «ο Χρυσοχοΐδης άφησε να γίνουν παρελάσεις των κομμουνιστών, αλλά τι περιμένεις από πασόκους», έφθασε μέχρι το Μαξίμου, πιστεύει ότι δεν θα μεταπηδήσουν αλλού, όχι τουλάχιστον προς τον μεγάλο αντίπαλο. Οι εντός κόμματος μετατοπίσεις θεωρούνται, αυτή τη στιγμή, παντελώς αδιάφορες ενώ ως αμελητέες υπολογίζονται και οι μετακινήσεις προς την «Ελληνική Λύση», κυρίως λόγω της προσωπικότητας του Κυριάκου Βελόπουλου. Οι ψηφοφόροι που η ΝΔ δεν μπορεί να ελέγξει και της δημιουργούν όλο και πιο έντονη ανησυχία, ειδικά λόγω της αύξησης του αριθμού των θανάτων από τον κορονοϊό, είναι αυτοί που δεν ψήφισαν στις πρόσφατες εκλογές. Γι’ αυτούς προετοιμάζεται το έδαφος ώστε να επιρριφθούν ευθύνες, ειδικά για την κατάσταση στη Θεσσαλονίκη, «στην εμμονή της Προέδρου της Δημοκρατίας να παραστεί σε εορταστικές εκδηλώσεις την 26η Οκτωβρίου, τις οποίες ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήθελε να ακυρωθούν».
25
11

Προϋπολογισμός 2021: το υπουργείο Πολιτισμού σε ρόλο κομπάρσου για τις δημόσιες επενδύσεις

Με τον Προϋπολογισμό 2021 που ετοίμασε η ΝΔ εν μέσω πανδημίας μειώνεται κατά 9 εκ. το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού σε σύγκριση με τον Προϋπολογισμό 2019 που έφτιαξε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (και είχε την τύχη να εκτελέσει η ΝΔ). Η απέχθεια της ΝΔ για τις δημόσιες επενδύσεις στον Πολιτισμό δεν είναι καινούρια. Υπάρχει προϊστορία. Τον Μάρτιο 2019 με εισηγήτρια την κ. Μπακογιάννη η ΝΔ καταψήφισε τη ρύθμιση που φέραμε και ψηφίσαμε στη Βουλή, ώστε το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου να χρηματοδοτεί εγχώριες κινηματογραφικές παραγωγές με πόρους από το ΠΔΕ. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε ήδη θεσπίσει τα αυτοματοποιημένα συστήματα cash και tax rebate μέσω του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων, αποσκοπώντας κυρίως στην προσέλκυση ξένων κινηματογραφικών επενδύσεων. Συμπληρωματικά προσθέσαμε και το ΠΔΕ στα χρηματοδοτικά εργαλεία για τον κινηματογράφο, αυτή τη φορά για την ενίσχυση της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής μέσω του Κέντρου Κινηματογράφου. Και μάλιστα με συγκεκριμένα κριτήρια, όπως ο μεγάλος βαθμός ανεξαρτησίας από τηλεοπτικούς σταθμούς ή εταιρείες συνδρομητικής τηλεόρασης. Σε αυτή τη ρύθμιση είπαν όχι η ΝΔ και η κ. Μπακογιάννη. Η πολιτιστική και δημιουργική οικονομία αποτελεί πια σημαντικό κομμάτι της παγκόσμιας οικονομίας. Αλλά και ένα δυνατό εργαλείο για την προβολή της διεθνούς εικόνας και την εξωστρέφεια της χώρας. Έτσι, οι επενδύσεις στα οπτικοακουστικά και τον κινηματογράφο έχουν ισχυρό πολλαπλασιαστή, όπως δείχνουν και σχετικές μελέτες. Σε μια εποχή που έχουν αλλάξει τα πράγματα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στην αλλαγή παραδείγματος αναφορικά με την αξιοποίηση των δημοσίων επενδύσεων για τον Πολιτισμό. Αντιμετετωπίζοντας τις προκλήσεις της νέας εποχής, ανοίξαμε τον δρόμο με το βλέμμα μπροστά. Όμως, η ΝΔ παραμένει κολημμένη στο χθες. Για αυτήν επενδύσεις ήταν και είναι μόνο τα “μπετά” και οι “μπουλντόζες”. Όχι ο Πολιτισμός. Το έδειξε με τη στάση της ως αξιωματική αντιπολίτευση στη Βουλή για το ΠΔΕ του Κέντρου Κινηματογράφου. Το απέδειξε και μετά τις εκλογές ως κυβέρνηση στερώντας από τα οπτικοακουστικά και τον κινηματογράφο τα 100 εκ. του Ταμείου Εγγυοδοσίας και του Ταμείου Επιχειρηματικών Συμμετοχών που τα παραδώσαμε έτοιμα αλλά δεν τα προχώρησε. Συνεχίζει να το αποδεικνύει και σήμερα ο Προϋπολογισμός 2021 και η μείωση του ΠΔΕ του υπουργείου Πολιτισμού σε σχέση με το 2019 και μάλιστα εν μέσω πανδημίας. Δεν είναι συγκυριακό. Αυτή είναι η διαχρονική άποψη της Δεξιάς. Βλέπει τον Πολιτισμό σαν life style και φόντο για φωτογραφίες, όχι ως ένα σημαντικό πεδίο για δημόσιες πολιτικές και επενδύσεις με ισχυρή προστιθέμενη αξία.