Macro

08
11

Ένας αιώνας από τη ρωσική επανάσταση: Δοκιμάζοντας μια ιστορική αποτίμηση

Συμπληρώθηκε ένας αιώνας από τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Ο αιώνας που μεσολάβησε είναι ο αδρός εικοστός αιώνας – όλα σχεδόν τα σημαντικά γεγονότα που καθόρισαν την ιστορική πραγματικότητα της οποίας είμαστε οι αμήχανοι κληρονόμοι. Και αν το αίτημα να επαναπροσανατολιστούμε σε ένα χαώδες και κατάφορτο με κινδύνους ιστορικό τοπίο παραμένει οξύ, η αποτίμηση των συμβάντων αυτού του αιώνα, η εξακρίβωση ενός ενδεχόμενου κρυφού νήματος που συνέχει τη διαδοχή τους, αποτελεί πρώτιστο καθήκον για τη σκέψη.
08
11

Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου – Το ΚΚΚ εξυμνεί τη γραμμή του Σι Ζινπίνγκ

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας ενέταξε στον καταστατικό του χάρτη τη «Σκέψη του Σι Ζινπίνγκ για τον σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά για μια νέα εποχή». Ο Σι μπαίνει έτσι πλάι στον Μάο Τσε Τουνγκ και «υπερβαίνει» τον Ντενγκ Σιαοπίνγκ, οι θεωρίες του οποίου εντάχθηκαν στο Σύνταγμα μόνο μετά το θάνατό του, και τοποθετείται πολλά σκαλοπάτια ψηλότερα από τους προκατόχους του στην καθοδήγηση του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του κόσμου (88 εκατομμύρια μέλη) Χου Ζιντάο και Γιάνγκ Ζεμίν, που δεν είχαν την τιμή να δουν τα ονόματά τους να εντάσσονται στον Καταστατικό Χάρτη, αλλά μόνο τις αντίστοιχες θεωρίες της «επιστημονικής ανάπτυξης» και των «τριών εκπροσωπήσεων».
08
11

Ντιμπέιτ χαμηλών προσδοκιών

Ο διάλογος μεταξύ των υποψηφίων για την ηγεσία του Κέντρου ήταν χαμηλών προσδοκιών, όχι απλώς επειδή το τηλεοπτικό περιβάλλον δεν ευνοεί γόνιμες αντιπαραθέσεις, αλλά, κυρίως, επειδή απουσίαζαν οι βαριές μεταβλητές της πολιτικής. Για παράδειγμα, μπορεί η κ. Γεννηματά και ο κ. Θεοδωράκης να φάνηκαν με στιβαρότερες πολιτικές θέσεις σε σχέση με το μέλλον της παράταξης, αλλά κατά πόσο αυτό είναι αποτέλεσμα του μηχανισμού που ελέγχουν ή του οράματος που έχουν για το χώρο του Κέντρου; Ο διάλογος χαρακτηρίστηκε «τυπικοί μονόλογοι», ανάμεσα σε άλλα. Η συμφωνία για μη διάλυση των δυο κοινοβουλευτικών ομάδων ανάμεσα στους δυο κοινοβουλευτικούς ηγέτες, ίσως ήταν κι η μοναδική είδηση.
07
11

Το μεγαλείο και η τραγωδία της Σοβιετικής Ενωσης

Η νίκη της Επανάστασης των Μπολσεβίκων απέδειξε ότι ο λαός μπορεί να ανατρέψει μια αντιδραστική κυβέρνηση. Η πρόοδος της Σοβιετικής Ενωσης στις επιστήμες, στην τεχνολογία, στις τέχνες κ.λπ. και η αποφασιστική συμβολή της στη συντριβή του ναζισμού, η βοήθεια προς τις αντιαποικιακές επαναστάσεις και τα κομμουνιστικά κόμματα, η συμπαράστασή της στους διωκόμενους αγωνιστές, όλα αυτά δημιουργούσαν μια λαμπρή, αισιόδοξη εικόνα για το «σοσιαλιστικό στρατόπεδο». Αλλά οι αντιθέσεις οξύνονταν, μετατρέπονταν σε ανταγωνιστικές. Η κατάρρευση ήταν η «λύση». Ακολούθησε η διαδικασία της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης και η παρακμή του εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος. Τέλος της Ιστορίας; Οι προφήτες διαψεύστηκαν. Ο τρομερός εικοστός αιώνας ήταν ο αιώνας των μεγάλων ελπίδων και των μεγάλων απογοητεύσεων. Αλλά οι παγκοσμιοποιημένες αντινομίες του καπιταλισμού οξύνονται. Και, κατά τον Κάρολο Μαρξ, ο αιώνας των νικηφόρων επαναστάσεων θα έλθει όταν οι ενδογενείς αντινομίες του καπιταλισμού, και ειδικά η αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας, θα φτάσουν σε παροξυσμό.
07
11

Η Χρυσή Αυγή είναι ακόμα πιο επικίνδυνη

Η ΧΑ απλώνεται πολιτικά κάνοντας προσπάθειες αμφίπλευρων διευρύνσεων επειδή κινδυνεύει. Ας μην ξεγελιέται κανείς / καμία: παραμένει ακραιφνώς μια νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση. Στο χρονικό διάστημα που διανύουμε θα φανεί ο ρυθμός, η ένταση και οι δοκιμές που θα εφαρμόσουν έτσι ώστε να διαιωνίσουν την πλεονεκτική τους θέση μετά το 2012. Πάντως, οι μαχαιροβγάλτες δε θα γίνουν αρνάκια. 
05
11

Η «υπαρξιακή» πρόκληση της Αριστεράς

Στην Ευρώπη-Φρούριο, στην ξενοφοβική δυσαρέσκεια και στους ακροδεξιούς «εχθρούς» της παγκοσμιοποίησης, η Αριστερά καλείται να αντιτείνει μια διεθνιστική στρατηγική για μια μη-ευρωκεντρική Ευρώπη, για κοινωνίες αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας χωρίς διακρίσεις. Απέναντι στον αντιδημοκρατικό κυνικό στιγματισμό της λαϊκής κυριαρχίας και στην υποβάθμιση των δικαιωμάτων στο επίπεδο της λογιστικής διαχείρισης ιδιωτικών συμβάσεων, η «υπαρξιακή» πρόκληση με την οποία αναμετριόμαστε σήμερα είναι να ενεργοποιήσουμε εκ νέου την επαναστατική δυναμική της δημοκρατίας ως διαρκούς αυτοθέσμισης, πέραν της υπαρκτής μετα-πολιτικής και μετα-δημοκρατικής «δημοκρατίας». Στην ετερονομία του πολιτικού χρειάζεται να αντιταχθεί μια πολιτική επιτελεστικότητα που θέτει εκ νέου και αναθεωρεί συνεχώς τις έννοιες και τις γενεαλογίες της δημοκρατίας, του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού: που πειραματίζεται με αυτές αλλά και πέρα από αυτές.
05
11

Ενάντια στο μοντέρνο ποδόσφαιρο ή για ένα ποδόσφαιρο των «από κάτω»;

Οι απογοητευμένοι με την Πρέμιερ Λιγκ και τον τρόπο που είναι δομημένο το σύγχρονο ποδόσφαιρο υιοθέτησαν το σύνθημα «Ενάντια στο Μοντέρνο Ποδόσφαιρο». Μια πρώτη παραλλαγή του συνθήματος εμφανίστηκε αρχικά στο μπλουζάκι ενός οπαδού της Κροατίας στο Euro 2008. «Ενάντια στο Ποδόσφαιρο Μόδας», έγραφε.
04
11

Πολιτικές του φόβου, πολιτικές της χειραφέτησης

Οι φτωχοί και οι εργάτες, όσοι ζούσαν την καταστατική ανισότητα του εκβιομηχανισμένου καπιταλισμού, η «Τέταρτη Τάξη» του περίφημου πίνακα του Τζουζέπε ντα Βολπέντο, όλοι αυτοί είχαν βρει από τον 19ο αιώνα μια δέσμη ιδεών, τον σοσιαλισμό, και έναν τρόπο οργάνωσης, το εργατικό κόμμα, που υποσχόταν να τους οδηγήσει στη δικαιοσύνη και τη χειραφέτηση. Αυτό το φάσμα που πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη μέχρι που απέκτησε σάρκα και οστά είναι που στον 20ό αιώνα έκανε τις δυτικές δημοκρατίες αξιοβίωτες. Η κοινωνική ασφάλεια, η μείωση των ανισοτήτων, το κράτος πρόνοιας ήταν αποτέλεσμα του φόβητρου που αποτελούσαν το παγκόσμιο σοσιαλιστικό στρατόπεδο και η «απειλητική» δράση κομμουνιστών και σοσιαλδημοκρατών μέσα στις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες.