Macro

05
01

Οι Τουρκοκύπριοι στις κάλπες: Εκλογές γεμάτες ερωτήματα και σκιές

Η νέα «κυβερνητική» σύνθεση φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσει πολύ σύντομα συγκεκριμένα διλήμματα στρατηγικού χαρακτήρα σε σχέση με τους προσανατολισμούς της οικονομικής ανάπτυξης της βόρειας Κύπρου. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι σχεδιασμοί για την αναδιάρθρωση και την ενίσχυση της επιτροπής αποζημιώσεων μέσα από την οικονομική συμβολή των Τουρκοκυπρίων, οι σχεδιασμοί για το νέο οικονομικό πρωτόκολλο της περιόδου 2018-2020, καθώς και οι πιέσεις της Άγκυρας σε σχέση με το καθεστώς τμήματος του πληθυσμού των εποίκων. Λαμβανομένου υπόψη ότι και η Τουρκία εισέρχεται σταδιακά σε προεκλογικό περιβάλλον, οι επόμενες εξελίξεις στη σχέση Τουρκοκυπρίων – Άγκυρας αναμένεται να είναι έντονες.
04
01

2018 λόγοι για δυσπιστία

Fake news: Κλέβουν τις εντυπώσεις και έχουν τίτλους που τραβούν αμέσως το μάτι. Διαδίδονται όπως η πυρκαγιά σε περιόδους καύσωνα. Κλείνουν το μάτι στον αναγνώστη. Δεν εκπλήσσουν. Είναι σαν να επιβεβαιώνουν ένα συνωμοτικό σενάριο ή μια βαθιά ριζωμένη προκατάληψη. Αυτοί είναι άλλωστε και οι μηχανισμοί στους οποίους βασίζονται για την αναπαραγωγή τους.
04
01

Η δύση του άστρου της Μέρκελ

Το 2017 δεν ήταν σίγουρα η χρονιά της καγκελαρίου Μέρκελ, αφού το απροσδόκητα χαμηλό αποτέλεσμα του κόμματός της στις εκλογές, ακολουθήθηκε και από μια σημαντική πτώση της δημοτικότητάς της, όπως επιβεβαιώνουν όλες οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Πολιτικοί της φίλοι και αντίπαλοι συζητούν πλέον για μια ζωή χωρίς τη γερμανίδα καγκελάριο και αυτό δείχνουν να επιθυμούν πλέον και οι πολίτες, με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Το ερώτημα είναι, ωστόσο, αν μια αποχώρησή της θα μπορούσε να σημάνει και μια άλλη πολιτική του Βερολίνου και κυρίως προς ποιά κατεύθυνση.
03
01

Η αποπολιτικοποίηση της πολιτικής

Ξέρουμε ότι η κρίση που ταλανίζει τη χώρα μας και την Ευρώπη δεν είναι απλώς οικονομική. Είναι κρίση πολύπλευρη, που εκδηλώνεται ως κρίση και της αντιπροσώπευσης και της πολιτικής συμμετοχής, αλλά και κρίση αξιακής συνοχής, ανάπτυξης, κυριαρχίας, καθώς και συλλογικής αυτοσυνειδησίας. Αυτές οι εκδηλώσεις εμφανίζονται στον ορίζοντα μιας πολύ μεγαλύτερης κρίσης ισορροπίας στο διεθνές σύστημα ισχύος, παράλληλα με τη δομική ανεπάρκεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ, πρόκειται για πρόβλημα δημοκρατικής νομιμοποίησης και θεσμικής ολοκλήρωσης, που αναδείχθηκε με την κρίση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Η κρίση του εγχώριου, αλλά και του ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος, εκδηλώθηκε πρωτίστως ως κρίση της πολιτικής αντιπροσώπευσης. Αυτή τρέφει την Άκρα Δεξιά. Στη Γερμανία, η εκλογική επιτυχία της Άκρας Δεξιάς συνδέεται με τα πολιτικώς υποαντιπροσωπευόμενα τμήματα της γερμανικής κοινωνίας στο Ανατολικό Βερολίνο. Επί σειρά ετών, στη χώρα μας, η κρίση του πολιτικού συστήματος ισοδυναμούσε και με κρίση διαχειριστικής αποτελεσματικότητας του διοικητικού συστήματος. Αυτό είχε προφανείς συνέπειες στην καθημερινότητα των πολιτών. Μάλιστα η πολιτική υποαντιπροσώπευση κυρίως εκεί φαίνεται: στη σχέση πολιτών και διοικητικού συστήματος και στο κατά πόσον το δεύτερο υπηρετεί τους πρώτους.
03
01

Τακτικισμός, ανώτατο στάδιο της έλλειψης στρατηγικής

Δικαιολογημένα από την πλευρά τής κυβέρνησης διατυπώθηκε το αίτημα να αποσαφηνίσει πρώτα απ’ όλα η ΝΔ τη θέση της όσον αφορά την ονομασία και τις σχέσεις μας με την πρώην γκουγκοσλαβική δημοκρατία. Το οφείλει αυτό τόσο στους οπαδούς της και τους αντιπάλους της, όσο και στον ελληνικό αλλά και τον γειτονικό λαό. Πολύ περισσότερο που ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι η στάση αυτή της ηγεσίας της ΝΔ δεν είναι μόνο ένας τακτικισμός, αλλά αποσκοπεί και στην κάλυψη ενός εσωτερικού προβλήματός της, δηλαδή της διαφοράς απόψεων ως προς τη στάση που οφείλει να κρατήσει η αξιωματική αντιπολίτευση, όταν θα κληθεί να τοποθετηθεί. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι το κόμμα αυτό που σήμερα έχει αντιπρόεδρο έναν ακραίο δεξιό εθνικιστή εκφραστή μιας ισχυρής τάσης στο εσωτερικό της ΝΔ (που γίνεται ακόμη ισχυρότερη, αν συνυπολογιστεί με τους οπαδούς τής τάσης Σαμαρά), αυτό λοιπόν το κόμμα είχε πριν από χρόνια εκφραστεί με τον πιο ευέλικτο τρόπο για το ζήτημα της ονομασίας επί προεδρίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Εκείνου του Μητσοτάκη, που τολμούσε να διατυπώσει με σαφήνεια την άποψή του για ένα όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό για τη FYROM. Να υποθέσουμε ότι δεν έχει μείνει πια κανείς οπαδός αυτής της άποψης στη σημερινή ΝΔ, ούτε ο γιος του;
03
01

Η δύσκολη νέα χρονιά της Νέας Δημοκρατίας

Τρία χρόνια διαδρομής της ΝΔ στην αντιπολίτευση αν έχουν αποδείξει κάτι είναι ότι το κόμμα αυτό δεν κατάφερε να διαμορφώσει μια στρατηγική αντιπολίτευσης, σταθερή και ουσιαστική προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-Οικολόγων. Ακόμη και όσοι τη δικαιολογούσαν, λέγοντας ότι για ένα διάστημα ήταν δυνατόν να παρασυρθεί από το στόχο της «αριστερής παρένθεσης», —στάση που, εξάλλου, προσέφερε τη μέγιστη συσπείρωση και μεγάλη δημοσκοπική διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ— σήμερα παραδέχονται ότι η ΝΔ έχει μια δομική δυσκολία να τα καταφέρει στο πεδίο αυτό. Το ανιχνεύει κανείς σε αναλύσεις στον αντικυβερνητικό Τύπο, σχόλια και παραπολιτικά. Το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, το μακεδονικό, είναι το τελευταίο, αλλά σοβαρότερο από όλα τ’ άλλα, που αποδεικνύει τον ισχυρισμό μας.
31
12

Η Ελλάδα και η αντιπροσφυγικη Ευρώπη

Μην ξεχνάμε ότι η Ε.Ε. παραμένει υπό την ηγεμονία της Ευρωδεξιάς, του ΕΛΚ, του οποίου αυτή είναι η πολιτική: υποκρισία. Λένε ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει κράτος δικαίου και την ίδια ώρα απαιτούν από τις ελληνικές αρχές να θεωρούν την Τουρκία «ασφαλή τρίτη χώρα». Στην Ελλάδα, λόγω κυβέρνησης και ενδιάθετης τάσης της κοινωνίας, οι πρόσφυγες συνάντησαν την πιο φιλική αντιμετώπιση σε σχέση με οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη, αλλά και την πιο υποχρηματοδοτημένη, αποδεκατισμένη και άπειρη σε τέτοιες καταστάσεις κρατική μηχανή, η οποία ξεκίνησε από το μηδέν.
30
12

Μήπως είναι αυτοδικία;

Στη δημοκρατία, η Δικαιοσύνη δεν θρησκειοποιείται ως «ιερό» χάρισμα, η Δικαιοσύνη είναι το νεύμα της καθημερινής αγωνίας για ελευθερία και παρηγορία ισότητας όλων. Ό,τι εκφεύγει είναι συστημική βεντέτα. Δηλαδή αυτοδικία
30
12

Τι είν’ η Μακεδονία μας;

Το μακεδονικό λεγόμενο ζήτημα, που μπορεί να κατανοηθεί ιστορικά ιδωμένο από την πολιτική προσπάθεια εγχάραξης εθνικής συνείδησης ένθεν και ένθεν, φαντάζει, στις μέρες μας, μια υπόθεση που ο καπιταλισμός θα έπρεπε να έχει ξεπεράσει.