Macro

23
12

Η Βρετανία σε τροχιά «ήπιας αποχώρησης»

Δεκαοκτώ μήνες μετά το δημοψήφισμα, στις 13 Δεκέμβρη, η Τερέζα Μέι (και μαζί της η ευρω-σκεπτικιστική πτέρυγα του κόμματος της) έχασε μια σημαντική ψήφο στο βρετανικό κοινοβούλιο: η όποια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εγκριθεί από το κοινοβούλιο ,αντίθετα από την επιθυμία της κυβέρνησης. Ουσιαστικά αυτή η απόφαση είναι το τελευταίο και πιο δεσμευτικό βήμα προς ένα ήπιο Μπρέξιτ, δεδομένης της μικρής πλειοψηφίας της κυβέρνησης Μέι.
22
12

Ο Thomas Sankara στη χώρα των τίμιων ανθρώπων

Ο Σανκάρα ενόχλησε πολλούς, σε αρκετούς τομείς, και θεωρήθηκε από τους διεθνείς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους ολέθριο παράδειγμα για τις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες. Δεν έπρεπε να επιτύχει η επανάσταση του «Τσε Γκεβάρα της Αφρικής». Τι θα γινόταν εάν άλλες αφρικανικές χώρες μιμούνταν τη «χώρα των τίμιων ανθρώπων»; Ξέρετε, η φτωχή Αφρική στέκεται πάνω σε χρυσό, διαμάντια, πετρέλαιο και ουράνιο και αν ποτέ επικρατήσουν οι έντιμοι φτωχοί, τι θα γίνουν οι πλούσιοι λωποδύτες;
21
12

Το απογοητευτικό σχέδιο ειρήνευσης

Οι πρόσφατες αποφάσεις του Τραμπ σχετικά με την Ιερουσαλήμ είναι –επιεικώς- ανόητες. Οι Άραβες είναι εξαγριωμένοι, οι Ισραηλινοί αδιαφορούν, τα αραβικά ανδρείκελα της Αμερικής, πρίγκιπες και λοιποί, είναι βαθιά ανήσυχοι. Εάν ξεσπάσουν ταραχές, μπορεί να παρασύρουν και αυτούς. Και για ποιο λόγο όλα αυτά; Για ένα πρωτοσέλιδο;
21
12

Η προστασία της πρώτης κατοικίας και η τρίτη αξιολόγηση

Εξάλλου, αν πράγματι δεν εκποιείται καμία πρώτη κατοικία κάτω από 300.000 ευρώ, τότε τι είναι αυτά που λένε ακόμη και υπουργοί της κυβέρνησης, όπως ο Π. Σκουρλέτης; «Εάν δούμε πως δεν διασφαλίζεται η πρώτη κατοικία στο ύψος που έχει προσδιοριστεί από την κυβέρνηση και δούμε ότι το πράγμα ξεφεύγει», δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών, «θα πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες εκείνες παρεμβάσεις, έτσι ώστε να γίνει πράξη.
20
12

Σπύρος Ασδραχάς: Το ελληνικό παράδειγμα είναι ο καθρέφτης των προβλημάτων της Ευρώπης

Όπως έλεγα, «έχουν διαμορφωθεί καινούριες μορφές αποπτώχευσης με ψυχολογικό παρεπόμενο την ταπείνωση και την καταφρόνια, για τους νεόπτωχους αισθάνονται καταφρονεμένοι, πικραμένοι, όχι όμως υποχρεωτικά και υποταγμένοι, και αναζητούν την ηθική τους αποκατάσταση μέσω της άρσης των αιτιών του υποβιβασμού τους». Για να επανέλθω στο καίριο αιτούμενο, εκείνο που θα προείχε θα ήταν η μετατροπή των θυμικών αντιδράσεων σε κριτικές στάσεις. Αν τούτο γινόταν, τότε και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τη διαδικασία των προσαρμογών, ακόμη των υποχωρήσεων, θα μπορούσε να δοκιμάσει όχι μόνο τις αντοχές του, αλλά την ενυπάρχουσα δυναμική του που τα κόμματα της άρνησης και της αναμονής της επιστροφής των χαμένων παραδείσων (αν ποτέ υπήρχαν) εξ αντικειμένου ανακόπτουν. Τελειώνοντας, ας θυμηθούμε για μια ακόμη φορά έναν μεγάλο έλλογο οραματιστή, τον Αντόνιο Γκράμσι: αισιοδοξία της βούλησης, απαισιοδοξία της γνώσης.
19
12

Μάκης Μπαλαούρας: «Καλύτερα ερασιτέχνες, παρά “επαγγελματίες” σαν και σας!»

Νομίζω ότι είναι καλύτερα να είναι κανείς ερασιτέχνης παρά επαγγελματίας σαν και εσάς, που όντας “επαγγελματίες” χάσατε το 25% του εθνικού πλούτου —ένα ποσοστό πρωτοφανές σε όλη την ανθρωπότητα, εκτός από πολεμική περίοδο—, αφήσατε ενάμισι εκατομμύριο ανέργους και εξαφανίσατε μισθούς, συντάξεις, τα πάντα! Κάνατε για χρόνια ρεμούλες, αρπαχτές, ρουσφέτια στο πολιτικό προσωπικό σας και στους φίλους σας, επιχειρηματίες και Μέσα ενημέρωσης. Αυτός είναι ο επαγγελματισμός σας! Εμείς, λοιπόν, είμαστε οι ερασιτέχνες, που μας έφερε ο λαός στην Κυβέρνηση για να καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγεία, των επαγγελματιών, να αναστηλώσουμε τη βυθισμένη χώρα και τους ναυαγούς κατοίκους της.
19
12

Η απαίτηση της δικαστικής εξουσίας να αυτοελέγχεται

Η «δικαστική ανεξαρτησία» δεν μπορεί να εννοιολογηθεί ανεξάρτητα από το σύστημα της ήπιας διάκρισης των εξουσιών, που στηρίζει τη λειτουργία της δημοκρατίας σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα. Στο σύστημα αυτό, η ευεργετική για την προσωπική και πολιτική ελευθερία κατανομή της κρατικής ισχύος, πραγματώνεται με μηχανισμούς που εξασφαλίζουν αφενός την αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση των εξουσιών, αφετέρου την διασταύρωσή τους. Η απαίτηση, λοιπόν, η δικαστική εξουσία να αυτοελέγχεται νοθεύει την αρχή της ήπιας διάκρισης των εξουσιών. Η δικαστική εξουσία, αρνούμενη κάθε αλληλεπίδραση, τείνει να αυτονομηθεί, οι θεσμικές ισορροπίες κλονίζονται, το ενδεχόμενο της αυθαιρεσίας ενισχύεται. Μια μορφή συντεχνιακής οργάνωσης του κράτους διεκδικεί συνταγματικά ερείσματα και η επίκληση της δικαστικής ανεξαρτησίας λειτουργεί ως εμπόδιο και όχι ως όχημα σεβασμού της δημοκρατικής αρχής.
18
12

Εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις

Η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες ανέδειξε, με μεγαλύτερη ακόμη έμφαση αυτή τη φορά, το βαθύτατο διχασμό ή σωστότερα τους διχασμούς της σε δύο κεντρικά προβλήματα που απασχολούν τους λαούς της, το κοινωνικό ζήτημα και το προσφυγικό, καθώς εκφράστηκαν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις· δεν πάρθηκαν αποφάσεις. Ο έλληνας πρωθυπουργός και στα δύο ζητήματα, σίγουρα, βρέθηκε για άλλη μια φορά μπροστά στη σκληρή αλήθεια ότι η ΕΕ όλο και περισσότερο απομακρύνεται από την αρχή της αλληλεγγύης, οδεύοντας σε μια παραλυτική κατάσταση που σωρεύει δεινά στους πληθυσμούς της.
16
12

Η σημασία της “Διακήρυξης της Κωνσταντινούπολης” για την Ιερουσαλήμ

Το ψήφισμα της συνόδου της Κωνσταντινούπολης, με το οποίο αναγνωρίζεται η ανατολική Ιερουσαλήμ ως η (κατεχόμενη) πρωτεύουσα του κράτους της Παλαιστίνης, καλούνται τα λοιπά κράτη να προβούν σε αντίστοιχη αναγνώριση και τονίζεται ότι έχει πλέον απαξιωθεί ο (αποκλειστικός) μεσολαβητικός ρόλος των ΗΠΑ στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση είναι ένα πολύ σημαντικό κείμενο.
15
12

Αννέτα Καββαδία: Η δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών, μόνη δίκαιη και βιώσιμη λύση για το παλαιστινιακό

«Κανείς», τόνισε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, «δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια και να αγνοεί τη σκληρή πραγματικότητα έτσι όπως αυτή καταγράφεται και από τις επιτόπιες έρευνες των κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE).