Macro

18
02

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Στο σκάνδαλο Novartis συντρέχουν μερικές αξιοσημείωτες ιδιαιτερότητες, οι οποίες μπορούν να του προσδώσουν συστημικές διαστάσεις. Είναι σκάνδαλο υπαρξιακό για το πολιτικό προσωπικό που κυβέρνησε τις τελευταίες δεκαετίες. Στη δικογραφία υπάρχουν πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί πρώτης γραμμής. Αφορά και τα δύο κόμματα τα οποία έχουν στο παρελθόν αλληλοκαταγγελθεί για τα θέματα αυτά που έρχονται τώρα μπροστά τους ως δικογραφίες. Γι' αυτό άλλωστε ουδείς αμφισβητεί το πάρτι στην Υγεία, ιδίως δε στην κοινή γνώμη.
17
02

Το μεγάλο παιχνίδι Μέρκελ – Ερντογάν

Η Μέρκελ μπορεί να κέρδισε προσωρινά πολιτικό χρόνο για να συνεχίσει το μεγάλο παιχνίδι της στην Ευρώπη. Στην πορεία όμως ίσως πιστωθεί ότι έχασε την Τουρκία, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα χρόνια που έρχονται.
16
02

Ιστορίες «Mega» αυτολογοκρισίας

Σύμφωνα με έναν ειδικό του πεδίου, οι δημοσκοπήσεις συνιστούν πολιτικό εργαλείο διπλής -τουλάχιστον- χρήσης: Μετρούν τις απόψεις της κοινής γνώμης και ταυτόχρονα αξιοποιούνται ως εργαλείο κατασκευής της. Αν λοιπόν η δημοσκόπηση δεν εξάγει το επιθυμητό αποτέλεσμα, θα παραμείνει στο συρτάρι. Ως γνωστόν, όταν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τη θεωρία, τόσο το χειρότερο για την πρώτη...
16
02

Επικαιρότητα και στρατηγική. Ηθικά σκάνδαλα ή πολιτική ουσία;

Ο νεοφιλελευθερισμός, υποτίθεται αντίθετος με το κράτος και τον κρατισμό, επιδιώκει κρατικές παρεμβάσεις και διακρατικές συνδρομές και συμφωνίες, ώστε να εξασφαλίσει "πολιτικά προστιθέμενη υπεραξία" για τα εμπορεύματά του. Ο νόμος της αξίας και της προσφοράς ζήτησης, δεν είναι ικανοί πλέον να εξασφαλίσουν την αναπαραγωγή του κεφαλαίου και την υψηλή κερδοφορία. Επιστρατεύονται λοιπόν πολιτικά μέσα για να εξασφαλίσουν μια ιδιότυπη "πρωταρχική συσσώρευση επικυριαρχίας", και αναδιανομή της παγκόσμια παραγόμενης υπεραξίας υπέρ συγκεκριμένων εταιρειών. Ώστε λοιπόν ο νεοφιλελευθερισμός μας επιφυλάσσει αυτό το μέλλον. Συνέχεια στα κέρδη στις εταιρείες και διαρκή υποβάθμιση των μισθών και του βιοτικού επιπέδου για την εργασία.
15
02

Χωρίς τις μεγάλες κουκούλες

Ο κόσμος δεν τρώει χόρτο. Ξέρει πώς δουλεύει το σύστημα. Ξέρει ποιοι το ανέχτηκαν και πόσο ακριβά πληρώσαμε την ανοχή αυτή. Όσο κι αν τα πρωτοσέλιδα φωνασκούν για «κουκουλοφόρους», ξέρουμε όλοι ποιοι φορούν την κουκούλα, όταν χρειάζεται να μείνουν στην κερδοφόρα ανωνυμία και το νομικό απυρόβλητο. Όταν, όμως, αυτό το δεδομένο υποδεικνύεται στους πολίτες φορτικά, μάλλον εξασθενίζει παρά ενισχύεται η κοινή πεποίθησή.
15
02

Για το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς (ξανά)

H καταπολέμηση της διαφθοράς [από την Αριστερά] ισοδυναμεί με την ίδια την έμπρακτη εναντίωση στην καπιταλιστική και γενικότερα στην καθεστωτική ηθική – δεν πρόκειται ούτε για απλή πάταξη της παρανομίας, αλλά ούτε και για καταγγελία ή τιμωρία κάποιας “ανηθικότητας”.
15
02

Απάντηση του τομέα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στην Ομοσπονδία Σωφρ. Υπαλλήλων: Οι θάνατοι στις φυλακές δεν είναι τυχαίοι

«Η ανακοίνωση, λοιπόν, της Ομοσπονδίας για τους τελευταίους θανάτους στις φυλακές, που ρίχνει την ευθύνη στην γενική γραμματεία αντιεγκληματικής πολιτικής, βρίθει υποκρισίας, καθώς είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αντιδρούσαν και αντιδρούν για την ένταξη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας του ψυχιατρείου και νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού»
15
02

Πολυφαρμακία στο πολιτικό σύστημα

Στην Ελλάδα δαπανούσαμε για φάρμακα τόσα δισ. που ήταν παράλογο. Και αυτό γινόταν πολλά, πάρα πολλά χρόνια, αλλά το πολιτικό σύστημα, ο δικομματισμός το άφηνε. Αυτό ήταν το κεντρικό σκάνδαλο που δεν αφορούσε μόνο την Νοβάρτις: η πολυφαρμακία του δικομματικού συστήματος.
14
02

Για την αστυνόμευση της γλώσσας και το πώς μπορούμε να την υπερβούμε

Το καυτό ζήτημα που όλοι αποφεύγουν να αγγίξουν είναι η ταυτότητα ενός έθνους που εξακολουθεί να προσπαθεί να διατηρήσει το δικαίωμα που απέκτησε στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και το οποίο της είχε υποσχεθεί η Κομιντέρν πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
14
02

Για την ισότητα στην Ευρώπη: τρεις άξονες παρέμβασης

Η έγνοια για τις ανισότητες έχει σοβαρό και βάσιμο λόγο ύπαρξης: η ενίσχυση των φυγόκεντρων πολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό της Ευρώπης, η διαρκώς αναπτυσσόμενη εθνικιστική αναδίπλωση και η απαξίωση των ευρωπαϊκών θεσμών, αναδεικνύουν με σαφή τρόπο ότι αυτή η Ευρώπη δεν είναι μια Ευρώπη των ίσων.