Εκεί κάτω
Εκεί κάτω λιτανεύονται ακατάπαυστα οι επιτάφιοι. Περιφέρονται μέσα σε απέραντο θρήνο τα νεκρά μικρά θαύματα των παιδιών. Δεν υπάρχουν καμπάνες για να τιμήσουν το κατευόδιο. Υπάρχουν γεράκια με το δάχτυλο στη σκανδάλη
Mέσα σε λίγα χρόνια το 1% των πλουσίων θα κατέχει τα 2/3 του παγκόσμιου πλούτου
Αν δεν κάνουμε βήματα στην κατεύθυνση της επαναθεμελίωσης των κανόνων με βάση τους οποίους λειτουργούν οι οικονομίες, τότε καταδικάζουμε τον εαυτό μας σε ένα μέλλον το οποίο θα είναι παντοτινά άνισο...
Πρωταπριλιάτικη εθνικοφροσύνη
Τα ψέματα που έμειναν στην Ιστορία δεν ήταν πρωταπριλιάτικα. Ιδιαίτερα μακρόβια αποδείχθηκαν κυρίως όσα χαλκευμένα ντοκουμέντα διέθεταν το προσόν να «τεκμηριώνουν» τις καταχθόνιες επιδιώξεις κάποιου «ιστορικού εχθρού».
Η «Διαθήκη του Μεγάλου Πέτρου», ως απόδειξη του διαχρονικού ρωσικού επεκτατισμού, και τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», ως τεκμήριο μιας εξίσου διαχρονικής εβραϊκής συνωμοσίας, αποτελούν τα γνωστότερα πλαστογραφήματα του είδους.
Άλλωστε, όποτε δεν έβρισκαν στοιχεία για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς τους, τα πιο σκοτεινά στοιχεία της εθνικοφροσύνης ήταν διατεθειμένα να τα επινοήσουν.
Τα παιχνίδια της βιομηχανίας της κατάθλιψης
Όταν ένα άτομο δεν διαθέτει κανέναν έλεγχο πάνω στην εργασία του, είναι πολύ πιο πιθανό να βιώσει άγχος και κατ' επέκταση να εμφανίσει συμπτώματα κατάθλιψης. Οι άνθρωποι έχουν μια έμφυτη ανάγκη να αισθάνονται ότι αυτό που κάνουν καθημερινά έχει νόημα. Όταν βρίσκονται κάτω από ένα καθεστώς συνεχούς ελέγχου, αδυνατούν να εντοπίσουν ή να δημιουργήσουν νόημα γύρω από την εργασία τους. Προκύπτει δηλαδή ότι ένα τοξικό περιβάλλον εργασίας ή διαβίωσης γενικότερα είναι πιθανό να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.
Ο ρατσισμός, η Αριστερά, ο καπιταλισμός
Αν ο Διαφωτισμός ήθελε να είναι συνεπής προς τον εαυτό του, θα έπρεπε αναμφίβολα να περιλαμβάνει στις αξιώσεις του την πλήρη εξάλειψη των αδικιών και των ανισοτήτων τις οποίες μάχονται τα «νέα» κοινωνικά κινήματα. Τόσο ιστορικά όσο και αξιακά τα αιτήματα που αφορούν την ισότητα των φύλων και την κατάργηση των διακρίσεων εις βάρος των ατόμων άλλης θρησκείας, διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ή μη ευρωπαϊκής γεωγραφικής καταγωγής, δεν είναι παρά εξειδικεύσεις των οικουμενικών αρχών της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης.
Ένα γράμμα στη μητέρα της Ηριάννας
Να πιστεύετε στην ελληνική δικαιοσύνη και να είστε βέβαιη ότι σύντομα θα δοθεί τέλος στη μεγάλη αδικία που συντελέστηκε στο πρόσωπο της κόρης σας. Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι επιεικής και δίνει στους ανθρώπους μια δεύτερη ευκαιρία. Μια ευκαιρία να επανορθώσουν, χωρίς να υποστούν τις συνέπειες της καταδίκης κακουργημάτων που αποδεδειγμένα διέπραξαν.
Μόλις χθες κάποιοι από αυτούς, έμποροι όπλων και δημόσιοι λειτουργοί, που προξένησαν τεράστια ζημιά στο Δημόσιο για δήθεν εξοπλισμούς που δέχονταν και μοίραζαν μίζες και δωροδοκίες, καταδικάστηκαν στο Εφετείο με καθείρξεις 16 και 10 χρόνια, πήραν αναστολή και είναι πλέον ελεύθεροι.
Δεν έχει καμία σημασία για την ελληνική Δικαιοσύνη που η Ηριάννα δεν είναι επώνυμη. Ολοι, είτε επιχειρηματίες είτε πολιτικοί είτε απλοί πολίτες, είναι ίσοι απέναντι στον Νόμο.
Σύντομα η Δικαιοσύνη θα δει το λάθος της, θα κατανοήσει ότι ένα κατεστραμμένο δήθεν αποτύπωμα δεν αρκεί για να καταδικάσει μια νέα γυναίκα στο ξεκίνημα της ζωής της.
Σύντομα η Δικαιοσύνη, έστω και λόγω αμφιβολιών, θα δείξει το ανάλογο περίσσευμα επιείκειας και στο δικό σας παιδί.
Έφη Αχτσιόγλου: Αποτελεί στόχο η αύξηση του κατώτατου μισθού
Οι δεσμοί του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία των πολιτών και με τους μαζικούς φορείς είναι υπαρξιακοί. Παράλληλα, είναι αυτοί ακριβώς οι δεσμοί που έδωσαν τις εκλογικές νίκες και αποτέλεσαν τον ιμάντα ο οποίος ένωσε τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά με το χρέος να βγάλει τη χώρα από την κρίση και τα μνημόνια. Η αυτοπροστασία των κομμάτων της Αριστεράς από τον «κυβερνητισμό», η οργανική τους σχέση με την κοινωνία, με τις συλλογικότητες, με τους φορείς που εκφράζουν τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, είναι ο δρόμος που τα οδηγεί σε κοινωνικές, πολιτικές και εκλογικές νίκες. Αυτός είναι ο δρόμος που ο ΣΥΡΙΖΑ βάδισε και οφείλει να συνεχίσει να βαδίζει.
Θοδωρής Δρίτσας: Κατέρρευσε η εμφανώς ενορχηστρωμένη προσπάθεια να τρομοκρατηθεί η δικαιοσύνη
Υπάρχει δικαστικός έλεγχος στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στις Η.Π.Α. και πρέπει να φτάσει μέχρι το τέλος. Οι αθώοι να δικαιωθούν, οι όποιοι ενεχόμενοι να δικαστούν, το πολιτικό σύστημα να κάνει βήματα ανάκτησης της χαμένης αξιοπιστίας του.
Eve Kosofsky Sedgwick: Πώς να κάνετε τα παιδιά σας ομοφυλόφιλα
Προφανώς: είναι εκατοντάδες τα εγχειρίδια λαϊκής ψυχολογίας, τα μαθήματα, τα νομοθετικά πλαίσια, που σου λένε πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου ως «έμφυλα» κανονικό και ετεροφυλόφιλο και που, όσο κι αν βάζουν και καμιά παρένθεση γι’ άλλα ενδεχόμενα, προγραμματικά επαναλαμβάνουν τι είναι το ορθό και ποιο θα είναι και το ευτυχέστερο (στρέιτ) αποτέλεσμα.
Αν το καλοσκεφτεί κανείς, υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε παιδί που καταφέρνει να μεγαλώσει και να υιοθετήσει μια μη κανονιστική έκφραση φύλου και σεξουαλικότητας ως ενήλικας έχει νικήσει σε αγώνα πολύ δύσκολο. Κάθε παιδί που γίνεται γκέι, που γίνεται bi, που γίνεται τρανς, είναι ουσιαστικά μια μορφή ηρωική, μια άσκηση επιβίωσης ενάντια σε ένα πολύ επίσημο και πολύ βροντερό σύστημα που κατεξοχήν απευχόταν την ύπαρξή του, όταν δεν απεργαζόταν (σε έναν χώρο τεράστιο, εκτεινόμενο από την τουαλέτα του σχολείου ώς το γραφείο του γιατρού) την προγραφή ή/και καταστροφή του.
Γιώργος Πάλλης: Υπάρχουν προβλήματα, αλλά ο φασισμός δεν περνάει στη Λέσβο
Προφανώς ο κόσμος της Λέσβου είναι πιεσμένος, υπάρχει συσσωρευμένη κούραση, που δεν πρέπει να την αντιμετωπίζουμε αφ’ υψηλού ή ηθικοπλαστικά ούτε να την αγνοούμε. Και η παρουσία των προσφύγων τις προηγούμενες μέρες στην πλατεία Σαπφούς είναι γεγονός πως είχε δημιουργήσει μια δυσφορία, η οποία ωστόσο, μετά τη φασιστική επίθεση, έδωσε τη θέση της σε ένα βαθύ αίσθημα ντροπής.
Η επίθεση ήταν προϊόν συγκροτημένου σχεδίου των συγκοινωνούντων δοχείων Δεξιάς και Ακροδεξιάς στο νησί, που σε διάφορες φάσεις και με διάφορους τρόπους έχουν προσπαθήσει να εκμεταλλευτούν το προσφυγικό. Ευτυχώς η μεγάλη πλειονότητα του κόσμου της Λέσβου καταλαβαίνει πως δεν το κάνουν για το καλό του τόπου, αλλά για να διατηρήσουν ή να αυξήσουν τη δική τους ισχύ και επιρροή. Με αυτή την έννοια είναι ενθαρρυντικό πως, παρά την όποια κόπωση και δυσφορία δημιουργεί ο εγκλωβισμός των προσφύγων και μεταναστών στο νησί, η μισανθρωπία και ο φασισμός δεν περνάνε.